மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.170.1
कृतास्त्रमतिविश्वस्तमथ मां हरिवाहनः ।
रसंस्पृश्य मूर्ध्नि पाणिब्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१७०.१ ॥
ஆயுதங்களில் தேர்ச்சி பெற்று மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்ட என்னிடம், அப்போது ஹரிவாஹனன் (இந்திரன்) இருகைகளாலும் என் தலையைத் தொட்டு இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
3.170.2
न त्वमद्य युधा जेतुं शक्यः सुरगणैरपि ।
किं पुनर्मानुषे लोके मानुषैरकृतात्मभिः ॥ ३.१७०.२ ॥
இன்று போரில் தேவர்களின் கூட்டங்களாலும் நீ வெல்லப்பட முடியாதவன்; மனித உலகில், பண்படாத மனமுள்ள மனிதர்களால் என்ன செய்ய முடியும்?
3.170.3
अप्रमेयोऽप्रधृष्यश्च युद्धेष्वप्रतिमस्तथा ।
अजेयस्त्वं हि सङ्ग्रामे सर्वैरपिसुरासुरैः ॥ ३.१७०.३ ॥
நீ அளவிட முடியாதவன், தாக்க முடியாதவன்; போர்களில் ஒப்பற்றவன்; போரில் எல்லா தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் கூட நீ வெல்லப்பட முடியாதவன்.
3.170.4
अथाब्रवीत्पुनर्देवः संप्रहृष्टतनूरुहः ।
अस्त्रयुद्धे समो वीर न ते कश्चिद्भविष्यति ॥ ३.१७०.४ ॥
பின்னர் அந்த தேவன் மகிழ்ச்சியில் மயிர் சிலிர்த்தவனாக மீண்டும் கூறினான்: ஆயுதப் போரில் உனக்கு நிகரானவர் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள், வீரனே.
3.170.5
अप्रमत्तः सदा दक्षः सत्यवादी जितेन्द्रियः ।
ब्रह्मण्यश्चास्त्रविच्चासि शूरश्चासि कुरूद्वह ॥ ३.१७०.५ ॥
நீ எப்போதும் விழிப்புடையவன், திறமையுள்ளவன், உண்மை பேசுபவன், புலன்களை வென்றவன்; பிராமணர்களை மதிப்பவன், ஆயுத அறிவுள்ளவன், வீரனும் ஆவாய், குருகுலத்தின் சிறந்தவனே.
3.170.6
अस्त्राणि समवाप्तानि त्वया दश च पञ्च च ।
पञ्चभिर्विधिभिः पार्थ विद्यते न त्वया समः ॥ ३.१७०.६ ॥
நீ பதினைந்து ஆயுதங்களை ஐந்து முறைகளால் பெற்றுவிட்டாய்; ஓ பார்த்தா, உனக்கு நிகரானவர் எவரும் இல்லை.
3.170.7
प्रयोगमुपसंहारमावृत्तिं च धनञ्जय ।
प्रायश्चित्तं च वेत्थ त्वं प्रतीघातं च सर्वशः ॥ ३.१७०.७ ॥
தனஞ்சயா, நீ அஸ்திரங்களின் பிரயோகம், உபசம்ஹாரம், ஆவృத்தி, பிராயசித்தம், பிரதீகாதம் ஆகியவற்றை முழுமையாக அறிவாய்.
3.170.8
तव गुर्वर्थकालोऽयं समुत्पन्नः परंतप ।
प्रतिजानीष्व तं कर्तुं ततो वेत्स्याम्यहं परम् ॥ ३.१७०.८ ॥
பரந்தபா, உன் குருவுக்காகச் செய்யும் காலம் இதோ வந்துவிட்டது; அதைச் செய்வதாக உறுதி கூறு, பின்னர் நான் உயர்ந்ததை அறிவேன்.
3.170.9
ततोऽहमब्रवं राजन्देवराजमिदं वचः ।
विषह्यं यन्मया कर्तुं कृतमेव निबोध तत् ॥ ३.१७०.९ ॥
அப்போது நான் தேவராஜனிடம் இவ்வாறு சொன்னேன், அரசே: எது என்னால் செய்யக்கூடியதோ, அதைச் செய்யப்பட்டதாகவே அறிக.
3.170.10
ततो मामब्रवीद्राजन्प्रहसन्बलवृत्रहा ।
नाविपह्यं तवाद्यास्ति त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ ३.१७०.१० ॥
அப்போது பலவிருத்திரனைக் கொன்ற இந்திரன் சிரித்தபடி என்னிடம் கூறினான், அரசே: இன்று உனக்கு மூவுலகில் எதுவும் தாங்க முடியாததில்லை.
3.170.11
निवातकवचा नाम दानवा मम शत्रवः ।
समुद्रकुक्षिमाश्रित्य दुर्गे प्रतिवसन्त्युत ॥ ३.१७०.११ ॥
நிவாதகவசர் என்னும் தானவர்கள், என் எதிரிகள், கடலின் வயிற்றில் அடைக்கலம் புகுந்து அரணில் வாழ்கின்றனர்.
3.170.12
तिस्रः कोट्यः समाख्यातास्तुल्यरूपबलप्रभाः ।
तांस्तत्रजहि कौन्तेय गुर्वर्थस्ते भविष्यति ॥ ३.१७०.१२ ॥
மூன்று கோடி என்று கூறப்பட்டுள்ளது; அவர்கள் வடிவு, வலிமை, ஒளியில் சமமானவர்கள். கௌந்தேயா, அங்கேயே அவர்களைக் கொல்; உன் குருவின் காரியம் நிறைவேறும்.
3.170.13
ततो मातलिसंयुक्तं मयूरसमरोमभिः ।
हयैरुपेतं प्रादान्मे रथं दिव्यं महाप्रभम् ॥ ३.१७०.१३ ॥
பின்னர் மாதலியுடன் கூடிய, மயிலின் இறகு போன்ற மயிர்களைக் கொண்ட குதிரைகளால் பூட்டப்பட்ட, மிகுந்த ஒளியுடைய தெய்வீகத் தேரை அவர் எனக்கு அளித்தார்.
3.170.14
बबन्ध चैव मे मूर्ध्नि किरीटमिदमुत्तमम् ।
स्वरूपसदृशं चैव प्रादादङ्गविभूषणम् ॥ ३.१७०.१४ ॥
அவர் என் தலையில் இந்த உயர்ந்த கிரீடத்தைக் கட்டினார்; என் உருவத்திற்குப் பொருத்தமான உடல் அணிகலனையும் அளித்தார்.
3.170.15
अभेद्यं कवचं चेदं स्पर्सरूपवदुत्तमम् ।
अजरां ज्यामिमां चापि गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ३.१७०.१५ ॥
இது ஊடுருவ முடியாத, தொட்டுணரும் வடிவுடைய உயர்ந்த கவசம்; இந்த முதுமையற்ற நாணையும் காண்டீவத்தில் பூட்டினார்.
3.170.16
ततः प्रायामहं तेन स्यन्दनेन विराजता ।
येनाजयद्देवपतिर्बलिं वैरोचनिं पुरा ॥ ३.१७०.१६ ॥
பின்னர் நான் அந்த ஒளிவீசும் தேரில் புறப்பட்டேன்; முன்பு தேவபதி (இந்திரன்) விரோசனன் மகன் பலியை வென்ற அதே தேரில்.
3.170.17
ततो देवाः सर्व एव तेन घोषेण बोधिताः ।
मन्वाना देवराजं मां समाजग्मुर्विशांपते ॥ ३.१७०.१७ ॥
பின்னர் அந்த முழக்கத்தால் விழித்தெழுந்த தேவர்கள் அனைவரும், என்னை தேவராஜன் (இந்திரன்) என்று கருதி, விசாம்பதியே, என்னிடம் கூடினர்.
3.170.18
दृष्ट्वा च मामपृच्छन्त किं करिष्यसि फल्गुन ।
तानब्रुवं यथाभूतमिदं कर्ताऽस्मि संयुगे ॥ ३.१७०.१८ ॥
என்னைக் கண்டு அவர்கள், "பால்குனா, நீ என்ன செய்யப் போகிறாய்?" என்று கேட்டனர்; அப்போது நான் உள்ளபடியே போரில் இதைச் செய்வேன் என்று அவர்களுக்குச் சொன்னேன்.
3.170.19
निवातकवचानां तु प्रस्थितं मां तधैपिणम् ।
निबोधत महाभागा शिवं चाशास्त मेऽनघाः ॥ ३.१७०.१९ ॥
நிவாதகவசர்களை நோக்கிப் புறப்பட்ட என்னை அப்போது விரும்பியவர்களே, மகாபாகர்களே, பாவமற்றவர்களே, கேளுங்கள்; அவர்கள் எனக்கு நலனை வாழ்த்தினர்.
3.170.20
ततो वाग्भिः प्रशस्ताभिस्त्रिदशाः पृथिवीपते ।
तुष्टुवुर्मां प्रसन्नास्ते यथा देवं पुरंदरम् ॥ ३.१७०.२० ॥
அப்போது, பூமிபதியே, மகிழ்ந்த தேவர்கள் பாராட்டுரைகளால் என்னைத் துதித்தனர்; புரந்தரனாகிய தேவனைத் துதிப்பது போல.
3.170.21
रथेनानेन मघवा जितवाञ्शम्बरं युधि ।
नमुचिं बलवृत्रौ च प्रह्लादनरकावपि ॥ ३.१७०.२१ ॥
இந்த ரதத்தால் மகவான் (இந்திரன்) போரில் சம்பரனை வென்றான்; நமுசியையும், பலனையும் வ்ருத்திரனையும், பிரஹ்லாதனையும் நரகனையும் கூட.
3.170.22
बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदान्यपि ।
रथेनानेन दैत्यानां जितवान्मघवा युधि ॥ ३.१७०.२२ ॥
இந்த ரதத்தால் மகவான் (இந்திரன்) போரில் தைத்தியர்களின் பல ஆயிரங்களையும், பிரயுதங்களையும், அர்புதங்களையும் வென்றான்.
3.170.23
न्वमप्यनेन कौन्तेय निबातकवचान्रणे ।
विजेता युधि विक्रम्य पुरेव मघवा वशी ॥ ३.१७०.२३ ॥
குந்தியின் மகனே, நீயும் இதனால் போரில் நிவாதகவசர்களை வீரத்துடன் வெல்வாய்; முன்பு மகவான் (இந்திரன்) தன்னடக்கத்துடன் வென்றது போல.
3.170.24
अयंच शङ्खप्रवरो येन जेतासि दानवान् ।
अनेन विजिता लोका शक्रेणापि महात्मना ॥ ३.१७०.२४ ॥
இந்த சிறந்த சங்கமும் — இதனால் நீ தானவர்களை வெல்வாய்; இதனால்தான் மகாத்மா சக்கிரன் (இந்திரன்) உலகங்களை வென்றான்.
3.170.25
प्रदीयमानं देवैस्तं देवदत्तं जलोद्भवम् ।
प्रत्यगृह्णां जयायैनं स्तूयमानस्तदाऽमरैः ॥ ३.१७०.२५ ॥
தேவர்களால் கொடுக்கப்பட்ட, நீரிலிருந்து தோன்றிய அந்த தேவதத்த சங்கை வெற்றிக்காக நான் ஏற்றுக்கொண்டேன்; அப்போது அமரர்களால் புகழப்பட்டவனாக.
3.170.26
स शङ्खी कवची वाणी प्रगृहीतशरासनः ।
दानवालयमत्युग्रं प्रयातोस्मि युयुत्सया ॥ ३.१७०.२६ ॥
சங்கு ஏந்தி, கவசம் அணிந்து, அம்புகளுடனும் வில்லைக் கையில் ஏந்தியவனாக, போரிடும் விருப்பத்தோடு தானவர்களின் மிகக் கொடிய இருப்பிடத்திற்குச் சென்றேன்.