മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.170.1
कृतास्त्रमतिविश्वस्तमथ मां हरिवाहनः ।
रसंस्पृश्य मूर्ध्नि पाणिब्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१७०.१ ॥
ആയുധവിദ്യയിൽ നിപുണനും ഏറെ ആശ്വസ്തനുമായ എന്നോട്, അപ്പോൾ ഹരിവാഹനൻ (ഇന്ദ്രൻ) ഇരുകൈകളാലും എന്റെ ശിരസ്സ് തൊട്ട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.170.2
न त्वमद्य युधा जेतुं शक्यः सुरगणैरपि ।
किं पुनर्मानुषे लोके मानुषैरकृतात्मभिः ॥ ३.१७०.२ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ദേവസംഘങ്ങൾക്കുപോലും നിന്നെ ജയിക്കാനാവില്ല; പിന്നെ മനുഷ്യലോകത്ത് പക്വമല്ലാത്ത മനസ്സുള്ള മനുഷ്യർക്ക് എങ്ങനെ കഴിയും?
3.170.3
अप्रमेयोऽप्रधृष्यश्च युद्धेष्वप्रतिमस्तथा ।
अजेयस्त्वं हि सङ्ग्रामे सर्वैरपिसुरासुरैः ॥ ३.१७०.३ ॥
നീ അളക്കാനാവാത്തവനും തടുക്കാനാവാത്തവനും യുദ്ധങ്ങളിൽ തുല്യനില്ലാത്തവനും ആകുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ സുരന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും നീ ജയിക്കപ്പെടാത്തവനാകുന്നു.
3.170.4
अथाब्रवीत्पुनर्देवः संप्रहृष्टतनूरुहः ।
अस्त्रयुद्धे समो वीर न ते कश्चिद्भविष्यति ॥ ३.१७०.४ ॥
അപ്പോൾ ആ ദേവൻ സന്തോഷംകൊണ്ട് രോമാഞ്ചമണിഞ്ഞ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: വീരാ, അസ്ത്രയുദ്ധത്തിൽ നിനക്കു തുല്യനായി ആരുമുണ്ടാകില്ല.
3.170.5
अप्रमत्तः सदा दक्षः सत्यवादी जितेन्द्रियः ।
ब्रह्मण्यश्चास्त्रविच्चासि शूरश्चासि कुरूद्वह ॥ ३.१७०.५ ॥
നീ എപ്പോഴും ജാഗ്രതയുള്ളവനും സമർത്ഥനും സത്യവാദിയും ഇന്ദ്രിയജിതനും ആകുന്നു; ബ്രാഹ്മണഭക്തനും അസ്ത്രജ്ഞനും ശൂരനുമാകുന്നു, കുരുശ്രേഷ്ഠാ.
3.170.6
अस्त्राणि समवाप्तानि त्वया दश च पञ्च च ।
पञ्चभिर्विधिभिः पार्थ विद्यते न त्वया समः ॥ ३.१७०.६ ॥
പതിനഞ്ച് അസ്ത്രങ്ങൾ നീ അഞ്ച് വിധികളാൽ നേടിയിരിക്കുന്നു; പാർത്ഥാ, നിനക്കു തുല്യനായി ആരുമില്ല.
3.170.7
प्रयोगमुपसंहारमावृत्तिं च धनञ्जय ।
प्रायश्चित्तं च वेत्थ त्वं प्रतीघातं च सर्वशः ॥ ३.१७०.७ ॥
ധനഞ്ജയാ, നീ അസ്ത്രങ്ങളുടെ പ്രയോഗം, ഉപസംഹാരം, ആവൃത്തി, പ്രായശ്ചിത്തം, പ്രതീഘാതം ഇവ പൂർണ്ണമായും അറിയുന്നു.
3.170.8
तव गुर्वर्थकालोऽयं समुत्पन्नः परंतप ।
प्रतिजानीष्व तं कर्तुं ततो वेत्स्याम्यहं परम् ॥ ३.१७०.८ ॥
പരന്തപാ, നിന്റെ ഗുരുവിനുവേണ്ടിയുള്ള കാലം വന്നിരിക്കുന്നു; അത് ചെയ്യുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുക, അപ്പോൾ ഞാൻ പരമമായത് അറിയിക്കാം.
3.170.9
ततोऽहमब्रवं राजन्देवराजमिदं वचः ।
विषह्यं यन्मया कर्तुं कृतमेव निबोध तत् ॥ ३.१७०.९ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ ദേവരാജനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, രാജാവേ: എനിക്ക് ചെയ്യാവുന്നത് ചെയ്തതുപോലെ അറിയുക.
3.170.10
ततो मामब्रवीद्राजन्प्रहसन्बलवृत्रहा ।
नाविपह्यं तवाद्यास्ति त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ ३.१७०.१० ॥
അപ്പോൾ ബലവൃത്രഹനായ ഇന്ദ്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു, രാജാവേ: ഇന്ന് നിനക്ക് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഹിക്കാനാകാത്തതായി ഒന്നുമില്ല.
3.170.11
निवातकवचा नाम दानवा मम शत्रवः ।
समुद्रकुक्षिमाश्रित्य दुर्गे प्रतिवसन्त्युत ॥ ३.१७०.११ ॥
നിവാതകവചർ എന്ന ദാനവർ, എന്റെ ശത്രുക്കൾ, സമുദ്രത്തിന്റെ ഉദരത്തെ ആശ്രയിച്ച് ദുർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
3.170.12
तिस्रः कोट्यः समाख्यातास्तुल्यरूपबलप्रभाः ।
तांस्तत्रजहि कौन्तेय गुर्वर्थस्ते भविष्यति ॥ ३.१७०.१२ ॥
മൂന്നു കോടി എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; അവർ രൂപം, ബലം, തേജസ്സിൽ തുല്യരാണ്. കൗന്തേയാ, അവിടെവെച്ചു അവരെ വധിക്കുക; നിന്റെ ഗുരുവിന്റെ കാര്യം സാധിക്കും.
3.170.13
ततो मातलिसंयुक्तं मयूरसमरोमभिः ।
हयैरुपेतं प्रादान्मे रथं दिव्यं महाप्रभम् ॥ ३.१७०.१३ ॥
പിന്നെ മാതലിയോടൊപ്പമുള്ളതും മയിൽപ്പീലിപോലെ രോമമുള്ള കുതിരകളാൽ പൂട്ടിയതും മഹാകാന്തിയുള്ളതുമായ ദിവ്യരഥം അവിടുന്ന് എനിക്ക് നൽകി.
3.170.14
बबन्ध चैव मे मूर्ध्नि किरीटमिदमुत्तमम् ।
स्वरूपसदृशं चैव प्रादादङ्गविभूषणम् ॥ ३.१७०.१४ ॥
അവിടുന്ന് എന്റെ തലയിൽ ഈ ഉത്തമകിരീടം അണിയിച്ചു; എന്റെ രൂപത്തിന് യോജിച്ച അംഗാഭരണവും നൽകി.
3.170.15
अभेद्यं कवचं चेदं स्पर्सरूपवदुत्तमम् ।
अजरां ज्यामिमां चापि गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ३.१७०.१५ ॥
ഇത് ഭേദിക്കാനാകാത്തതും സ്പർശനീയരൂപമുള്ളതുമായ ഉത്തമ കവചമാണ്; ഈ ജരയില്ലാത്ത ഞാണും ഗാണ്ഡീവത്തിൽ അവിടുന്ന് ഘടിപ്പിച്ചു.
3.170.16
ततः प्रायामहं तेन स्यन्दनेन विराजता ।
येनाजयद्देवपतिर्बलिं वैरोचनिं पुरा ॥ ३.१७०.१६ ॥
പിന്നെ ഞാൻ ആ പ്രകാശമുള്ള രഥത്തിൽ യാത്ര തിരിച്ചു; പണ്ട് ദേവപതി (ഇന്ദ്രൻ) വിരോചനപുത്രനായ ബലിയെ ജയിച്ച രഥമാണത്.
3.170.17
ततो देवाः सर्व एव तेन घोषेण बोधिताः ।
मन्वाना देवराजं मां समाजग्मुर्विशांपते ॥ ३.१७०.१७ ॥
അപ്പോൾ ആ ശബ്ദത്താൽ ഉണർന്ന ദേവകളെല്ലാം, എന്നെ ദേവരാജനെന്ന് കരുതി, വിശാംപതേ, എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നുചേർന്നു.
3.170.18
दृष्ट्वा च मामपृच्छन्त किं करिष्यसि फल्गुन ।
तानब्रुवं यथाभूतमिदं कर्ताऽस्मि संयुगे ॥ ३.१७०.१८ ॥
എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ ചോദിച്ചു, "ഫൽഗുനാ, നീ എന്ത് ചെയ്യും?" ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ഇത് ചെയ്യുമെന്ന് യഥാർത്ഥമായി അവരോട് പറഞ്ഞു.
3.170.19
निवातकवचानां तु प्रस्थितं मां तधैपिणम् ।
निबोधत महाभागा शिवं चाशास्त मेऽनघाः ॥ ३.१७०.१९ ॥
നിവാതകവചന്മാരെ നേരിടാൻ പുറപ്പെട്ട എന്നോട്, അന്ന് ആഗ്രഹിച്ചവരായ മഹാഭാഗരേ, പാപരഹിതരേ, കേൾക്കുവിൻ; അവർ എനിക്ക് ശുഭം ആശംസിച്ചു.
3.170.20
ततो वाग्भिः प्रशस्ताभिस्त्रिदशाः पृथिवीपते ।
तुष्टुवुर्मां प्रसन्नास्ते यथा देवं पुरंदरम् ॥ ३.१७०.२० ॥
അപ്പോൾ, ഭൂപതേ, സന്തുഷ്ടരായ ദേവന്മാർ പ്രശംസനീയമായ വാക്കുകളാൽ എന്നെ സ്തുതിച്ചു, പുരന്ദരദേവനെ എന്നപോലെ.
3.170.21
रथेनानेन मघवा जितवाञ्शम्बरं युधि ।
नमुचिं बलवृत्रौ च प्रह्लादनरकावपि ॥ ३.१७०.२१ ॥
ഈ രഥത്താൽ മഘവാൻ (ഇന്ദ്രൻ) യുദ്ധത്തിൽ ശംബരനെ ജയിച്ചു; നമുചിയെയും, ബലനെയും വൃത്രനെയും, പ്രഹ്ലാദനെയും നരകനെയും പോലും.
3.170.22
बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदान्यपि ।
रथेनानेन दैत्यानां जितवान्मघवा युधि ॥ ३.१७०.२२ ॥
ഈ രഥത്താൽ മഘവാൻ (ഇന്ദ്രൻ) യുദ്ധത്തിൽ ദൈത്യരുടെ പല ആയിരങ്ങളെയും പ്രയുതങ്ങളെയും അർബുദങ്ങളെയും ജയിച്ചു.
3.170.23
न्वमप्यनेन कौन्तेय निबातकवचान्रणे ।
विजेता युधि विक्रम्य पुरेव मघवा वशी ॥ ३.१७०.२३ ॥
കൗന്തേയാ, നീയും ഇതിനാൽ യുദ്ധത്തിൽ നിവാതകവചന്മാരെ വീര്യത്തോടെ ജയിക്കും; മുൻപ് മഘവാൻ (ഇന്ദ്രൻ) ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ ജയിച്ചതുപോലെ.
3.170.24
अयंच शङ्खप्रवरो येन जेतासि दानवान् ।
अनेन विजिता लोका शक्रेणापि महात्मना ॥ ३.१७०.२४ ॥
ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ ശംഖവും — ഇതിനാൽ നീ ദാനവരെ ജയിക്കും; ഇതിനാൽ തന്നെയാണ് മഹാത്മാവായ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) ലോകങ്ങളെ ജയിച്ചത്.
3.170.25
प्रदीयमानं देवैस्तं देवदत्तं जलोद्भवम् ।
प्रत्यगृह्णां जयायैनं स्तूयमानस्तदाऽमरैः ॥ ३.१७०.२५ ॥
ദേവന്മാർ നൽകിയ, ജലത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ആ ദേവദത്തശംഖം ജയത്തിനായി ഞാൻ സ്വീകരിച്ചു; അപ്പോൾ അമരന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്.
3.170.26
स शङ्खी कवची वाणी प्रगृहीतशरासनः ।
दानवालयमत्युग्रं प्रयातोस्मि युयुत्सया ॥ ३.१७०.२६ ॥
ശംഖം ധരിച്ച്, കവചമണിഞ്ഞ്, അമ്പുകളോടെ, വില്ലേന്തി, യുദ്ധേച്ഛയോടെ ദാനവരുടെ അത്യുഗ്രമായ ആലയത്തിലേക്ക് ഞാൻ പുറപ്പെട്ടു.