Mahābhārata · Adhyāya 3.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.173.1
ततोऽश्मवर्षं सुमहत्प्रादुरासीत्समन्ततः ।
नगमात्रैः शिलाखण्डैस्तन्मां दृढमपीडयत् ॥ ३.१७३.१ ॥
Entonces apareció por todas partes una gran lluvia de piedras; con fragmentos de roca tan grandes como montañas me oprimió con fuerza.
3.173.2
तदहं वज्रसंकाशैः शरैरिनद्रास्त्रचोदितैः ।
अचूर्णयं वेगवद्भिः शतधैकैकमाहवे ॥ ३.१७३.२ ॥
Entonces yo, con flechas semejantes al rayo, veloces y impulsadas por el arma de Indra, hice pedazos cada una de ellas en cien trozos en la batalla.
3.173.3
चूर्ण्यमानेऽश्मवर्षे तु यावकः समजायत ।
तत्राश्मचूर्णा न्यपतन्पावकप्रकरा इव ॥ ३.१७३.३ ॥
Mientras la lluvia de piedras era triturada, surgió un polvo rojizo, y el polvo de piedra cayó allí como montones de fuego.
3.173.4
ततोऽश्मवर्षे विहते जलवर्षं महत्तरम् ।
धाराभिरक्षमात्राभिः प्रादुरासीनममान्तिके ॥ ३.१७३.४ ॥
Entonces, destruida la lluvia de piedras, apareció cerca una lluvia de agua aún mayor, en chorros gruesos como un eje.
3.173.5
नभस प्रच्युता धारास्तिग्मवीर्याः सहस्रशः ।
आवृण्वन्सर्वतो व्योम दिशश्चोपदिशस्तथा ॥ ३.१७३.५ ॥
Desde el cielo cayeron miles de corrientes de fuerza feroz, que cubrieron por todos lados el cielo, las direcciones principales y las intermedias.
3.173.6
धाराणां च निपातेन वायोर्विष्फूर्जितेन च ।
गर्जितेन च मेघानां न प्राज्ञायत किंचन ॥ ३.१७३.६ ॥
Por la caída de las corrientes, por el rugido del viento y el estruendo de las nubes, nada podía percibirse.
3.173.7
धारा दिवि च संबद्धा वसुधायां च सर्वशः ।
व्यामोहयन्त मां तत्रनिपतन्त्योऽनिशं भुवि ॥ ३.१७३.७ ॥
Chorros unidos en el cielo y por todas partes sobre la tierra caían sin cesar allí, confundiéndome.
3.173.8
तत्रोपदिष्टमिन्द्रेण दिव्यमस्त्रं विशोषणम् ।
दीप्तं प्राहिणवं घोरमशुप्यत्तेन तज्जलम् ॥ ३.१७३.८ ॥
Allí lancé el arma divina desecadora enseñada por Indra, ardiente y terrible, y con ella aquella agua se secó.
3.173.9
हतेऽश्मवर्षे च मया जलवर्षे च शोषिते ।
मुमुचुर्दानवा मायामग्निं वायुं च भारत ॥ ३.१७३.९ ॥
Cuando la lluvia de piedras fue destruida por mí y la lluvia de agua quedó seca, los dānavas, oh Bhārata, desataron ilusión, fuego y viento.
3.173.10
ततोऽहमग्निं व्यधमं सलिलास्त्रेण सर्वशः ।
शैलेन च महास्त्रेण वायोरवेगमधारयम् ॥ ३.१७३.१० ॥
Entonces aparté por completo el fuego con el arma de agua, y con el gran arma, el arma de montaña, detuve el ímpetu del viento.
3.173.11
तस्यां प्रतिहतायां ते दानवा युद्धदुर्मदाः ।
प्राकुर्वन्विविधां मायां यौगपद्येन भारत ॥ ३.१७३.११ ॥
Cuando aquello fue repelido, los dānavas, ebrios de batalla, produjeron a la vez múltiples ilusiones, oh Bhārata.
3.173.12
ततो वर्षं प्रादुरभूत्सुमहद्रोमहर्षणम् ।
अस्त्राणां घोररूपाणामग्नेर्वायोस्तथाऽश्मनाम् ॥ ३.१७३.१२ ॥
Entonces surgió una lluvia enorme, que erizaba el cabello, de armas de formas terribles: de fuego, de viento y también de piedras.
3.173.13
सा तु मायामयी वृष्टिः पीडयामास मां युधि ।
अथ घोरं तमस्तीव्रं प्रादुरासीत्समन्ततः ॥ ३.१७३.१३ ॥
Aquella lluvia hecha de ilusión me afligió en la batalla. Entonces surgió por todas partes una oscuridad terrible e intensa.
3.173.14
तमसा संवृतेलोके घोरेण परुषेण च ।
हरयो विमुखाश्चासन्प्रास्खलच्चापि मातलिः ॥ ३.१७३.१४ ॥
Con el mundo envuelto en una oscuridad terrible y dura, los caballos se apartaron, y también Mātali tropezó.
3.173.15
हस्ताद्धिरण्मयश्चास्य प्रतोदः प्रापतद्भुवि ।
असकृच्चाह मां भीतः किं करिष्याव इत्यपि ॥ ३.१७३.१५ ॥
La vara de oro se le cayó de la mano al suelo. Asustado, me preguntaba una y otra vez: «¿Qué haremos?».
3.173.16
मां च भीराविशत्तीव्रा तस्मिन्विगतचेतसि ।
स च मां विगतज्ञानः संत्रस्तमिदमब्रवीत् ॥ ३.१७३.१६ ॥
El miedo intenso entró en él, cuya mente se había ido, y también entró en mí. Privado de entendimiento, me dijo esto aterrorizado.
3.173.17
सुराणामसुराणां च संग्रामः सुमहानभूत् ।
अमृतार्थं पुरा पार्त स च दृष्टो मयाऽनघ ॥ ३.१७३.१७ ॥
En otro tiempo hubo una batalla muy grande entre los dioses y los asuras por el néctar; y yo la vi, oh hijo de Pṛthā, oh sin mancha.
3.173.18
शम्बरस्य वधे घोरः संग्रामः सुमहानभूत् ।
सारथ्यं देवराजस्य तत्रापि कृतवानहम् ॥ ३.१७३.१८ ॥
En la muerte de Śambara hubo una batalla terrible y muy grande; y también allí actué como auriga del rey de los dioses.
3.173.19
तथैव वृत्रस्य वधे संगृहीता हया मया ।
वैरोचनेर्मया युद्धं दृष्टं चापि सुदारुणम् ॥ ३.१७३.१९ ॥
Asimismo, en la muerte de Vṛtra sujeté los caballos, y también presencié la batalla más terrible con Vairocana.
3.173.20
एते मया महाघोरः संग्रामाः पर्युपासिताः ।
न चापि विगतज्ञानो भूतपूर्वोस्मि पाण्डव ॥ ३.१७३.२० ॥
Estas terribles batallas las he presenciado y en ellas he participado; oh Pāṇḍava, nunca antes estuve privado de discernimiento.
3.173.21
पितामहेन संहारः प्रजानां विहितो ध्रुवम् ।
न हि युद्धमिदं युक्तमन्यत्र जगतः क्षयात् ॥ ३.१७३.२१ ॥
Ciertamente el Abuelo (Brahmā) ha ordenado la destrucción de las criaturas; esta batalla no es apropiada salvo para la ruina del mundo.
3.173.22
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
मोहयिष्यन्दानवानामहं मायाबलं महत् ॥ ३.१७३.२२ ॥
Habiendo oído sus palabras, dominándome por mí mismo, usaré mi gran poder de ilusión para confundir a los Dānavas.
3.173.23
अब्रुवं मातलिं भीतं पश्य मे बुजयोर्बलम् ।
अस्त्राणां च प्रभावं वै धनुषो गाण्डिवस्य च ॥ ३.१७३.२३ ॥
Dije al asustado Mātali: mira la fuerza de mis brazos, el poder de las armas y también del arco Gāṇḍīva.
3.173.24
अद्यास्त्रमाययैतैषां मायामेतां सुदारुणाम् ।
विनिहन्मि तमश्चोग्रं मा भैः सूत स्तिरो भव ॥ ३.१७३.२४ ॥
Ahora, con la ilusión de las armas, destruiré su terrible ilusión y las tinieblas feroces; no temas, auriga, apártate.
3.173.25
एवमुक्त्वाहमसृजमस्त्रमायां नराधिप ।
मोहनीं सर्वभूतानां हिताय त्रिदिवौकसाम् ॥ ३.१७३.२५ ॥
Habiendo hablado así, oh señor de los hombres, desaté la ilusión de armas, que confunde a todos los seres, para el bien de los moradores de los tres cielos.
3.173.26
पीड्यमानासु मायासु तासु तास्वसुरोत्तमाः ।
पुनर्बहुविधा मायाः प्राकुर्वन्नमितौजसः ॥ ३.१७३.२६ ॥
Cuando aquellas ilusiones eran acosadas, aquellos príncipes asuras de fuerza inmensa volvieron a producir ilusiones de muchas clases.
3.173.27
पुनः प्रकाशमभवत्तमसा ग्रस्यते पुनः ।
भवत्यदर्शनो लोकः पुनरप्सु निमज्जति ॥ ३.१७३.२७ ॥
De nuevo hubo luz; de nuevo la engulle la oscuridad; el mundo vuelve a hacerse invisible, y de nuevo se hunde en las aguas.
3.173.28
सुसंगृहीतैर्हरिभिः प्रकाशे सति मातलिः ।
व्यचरत्स्यन्दनाग्र्येण संग्रामे रोमहर्षणे ॥ ३.१७३.२८ ॥
Cuando hubo luz, Mātali, con los caballos bien sujetos, se movió en el carro principal en la batalla que erizaba el cabello.
3.173.29
ततः पर्यपतन्नुग्रा निवातकवचा मयि ।
तानहं विवरं दृष्ट्वा प्राहण्वं यमसादनम् ॥ ३.१७३.२९ ॥
Entonces los feroces Nivātakavacas se precipitaron sobre mí; viendo un hueco entre ellos, los herí para enviarlos a la morada de Yama.
3.173.30
वर्तमाने तथा युद्धे निवातकवचान्तके ।
नापश्यं सहसा सर्वान्दानवान्मायया वृतान् ॥ ३.१७३.३० ॥
Mientras la batalla transcurría así, en la aniquilación de los Nivātakavacas, no vi de repente a todos los Dānavas cubiertos por la ilusión.