ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.173.1
ततोऽश्मवर्षं सुमहत्प्रादुरासीत्समन्ततः ।
नगमात्रैः शिलाखण्डैस्तन्मां दृढमपीडयत् ॥ ३.१७३.१ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಪರ್ವತಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಶಿಲಾಖಂಡಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದವು.
3.173.2
तदहं वज्रसंकाशैः शरैरिनद्रास्त्रचोदितैः ।
अचूर्णयं वेगवद्भिः शतधैकैकमाहवे ॥ ३.१७३.२ ॥
ಆಗ ನಾನು ಇಂದ್ರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ, ವಜ್ರದಂತಿದ್ದ, ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಲನ್ನೂ ನೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಚೂರುಚೂರು ಮಾಡಿದೆ.
3.173.3
चूर्ण्यमानेऽश्मवर्षे तु यावकः समजायत ।
तत्राश्मचूर्णा न्यपतन्पावकप्रकरा इव ॥ ३.१७३.३ ॥
ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಪುಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕೆಂಪು ಧೂಳು ಏಳಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನ ಧೂಳು ಅಗ್ನಿರಾಶಿಗಳಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.
3.173.4
ततोऽश्मवर्षे विहते जलवर्षं महत्तरम् ।
धाराभिरक्षमात्राभिः प्रादुरासीनममान्तिके ॥ ३.१७३.४ ॥
ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ನಾಶವಾದ ನಂತರ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರಸಿನಷ್ಟು ದಪ್ಪದ ಧಾರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ನೀರಿನ ಮಳೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.173.5
नभस प्रच्युता धारास्तिग्मवीर्याः सहस्रशः ।
आवृण्वन्सर्वतो व्योम दिशश्चोपदिशस्तथा ॥ ३.१७३.५ ॥
ಆಕಾಶದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ತೀವ್ರ ಬಲದ ಧಾರೆಗಳು ಬಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಕಾಶವನ್ನು, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿದವು.
3.173.6
धाराणां च निपातेन वायोर्विष्फूर्जितेन च ।
गर्जितेन च मेघानां न प्राज्ञायत किंचन ॥ ३.१७३.६ ॥
ಧಾರೆಗಳ ಬೀಳುವಿಕೆ, ಗಾಳಿಯ ಗರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಮೇಘಗಳ ಗುಡುಗಿನಿಂದ ಏನೂ ತಿಳಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
3.173.7
धारा दिवि च संबद्धा वसुधायां च सर्वशः ।
व्यामोहयन्त मां तत्रनिपतन्त्योऽनिशं भुवि ॥ ३.१७३.७ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾದ ಧಾರೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು.
3.173.8
तत्रोपदिष्टमिन्द्रेण दिव्यमस्त्रं विशोषणम् ।
दीप्तं प्राहिणवं घोरमशुप्यत्तेन तज्जलम् ॥ ३.१७३.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಒಣಗಿಸುವ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಉರಿಯುತ್ತಾ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ; ಅದರಿಂದ ಆ ನೀರು ಒಣಗಿತು.
3.173.9
हतेऽश्मवर्षे च मया जलवर्षे च शोषिते ।
मुमुचुर्दानवा मायामग्निं वायुं च भारत ॥ ३.१७३.९ ॥
ನನ್ನಿಂದ ಕಲ್ಮಳೆ ನಾಶವಾಗಿ, ನೀರ ಮಳೆ ಒಣಗಿದಾಗ, ಭಾರತನೇ, ದಾನವರು ಮಾಯೆಯನ್ನೂ ಅಗ್ನಿಯನ್ನೂ ವಾಯುವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟರು.
3.173.10
ततोऽहमग्निं व्यधमं सलिलास्त्रेण सर्वशः ।
शैलेन च महास्त्रेण वायोरवेगमधारयम् ॥ ३.१७३.१० ॥
ಆಗ ನಾನು ಸಲಿಲಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓಡಿಸಿದೆ; ಮಹಾಸ್ತ್ರವಾದ ಶೈಲಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ವಾಯುವಿನ ವೇಗವನ್ನು ತಡೆದೆ.
3.173.11
तस्यां प्रतिहतायां ते दानवा युद्धदुर्मदाः ।
प्राकुर्वन्विविधां मायां यौगपद्येन भारत ॥ ३.१७३.११ ॥
ಅದು ಪ್ರತಿಹತವಾದಾಗ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತರಾದ ಆ ದಾನವರು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು, ಭಾರತನೇ.
3.173.12
ततो वर्षं प्रादुरभूत्सुमहद्रोमहर्षणम् ।
अस्त्राणां घोररूपाणामग्नेर्वायोस्तथाऽश्मनाम् ॥ ३.१७३.१२ ॥
ಆಗ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಅಸ್ತ್ರಗಳ — ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಗಳ — ಅತಿ ದೊಡ್ಡ, ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿಯಾದ ಮಳೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.173.13
सा तु मायामयी वृष्टिः पीडयामास मां युधि ।
अथ घोरं तमस्तीव्रं प्रादुरासीत्समन्ततः ॥ ३.१७३.१३ ॥
ಆ ಮಾಯಾಮಯ ಮಳೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪೀಡಿಸಿತು. ನಂತರ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಂಕರವಾದ, ತೀವ್ರ ಕತ್ತಲೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.173.14
तमसा संवृतेलोके घोरेण परुषेण च ।
हरयो विमुखाश्चासन्प्रास्खलच्चापि मातलिः ॥ ३.१७३.१४ ॥
ಭಯಂಕರ, ಕಠಿಣ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಲೋಕ ಆವೃತವಾಯಿತು. ಕುದುರೆಗಳು ಹಿಂದಿರುಗಿದವು; ಮಾತಲಿಯೂ ಎಡವಿದನು.
3.173.15
हस्ताद्धिरण्मयश्चास्य प्रतोदः प्रापतद्भुवि ।
असकृच्चाह मां भीतः किं करिष्याव इत्यपि ॥ ३.१७३.१५ ॥
ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಅಂಕುಶ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು. ಭಯಗೊಂಡು ಅವನು ಪದೇ ಪದೇ ನನ್ನನ್ನು, 'ನಾವೇನು ಮಾಡೋಣ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
3.173.16
मां च भीराविशत्तीव्रा तस्मिन्विगतचेतसि ।
स च मां विगतज्ञानः संत्रस्तमिदमब्रवीत् ॥ ३.१७३.१६ ॥
ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅವನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಭಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಜ್ಞಾನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅವನು ಭೀತನಾಗಿ ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.173.17
सुराणामसुराणां च संग्रामः सुमहानभूत् ।
अमृतार्थं पुरा पार्त स च दृष्टो मयाऽनघ ॥ ३.१७३.१७ ॥
ಹಿಂದೆ ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು. ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಅದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
3.173.18
शम्बरस्य वधे घोरः संग्रामः सुमहानभूत् ।
सारथ्यं देवराजस्य तत्रापि कृतवानहम् ॥ ३.१७३.१८ ॥
ಶಂಬರನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಸಾರಥ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೆ.
3.173.19
तथैव वृत्रस्य वधे संगृहीता हया मया ।
वैरोचनेर्मया युद्धं दृष्टं चापि सुदारुणम् ॥ ३.१७३.१९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ವೃತ್ರನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಹಿಡಿದೆನು; ವೈರೋಚನನೊಂದಿಗಿನ (ಬಲಿಯೊಂದಿಗಿನ) ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ನಾನು ಕಂಡೆನು.
3.173.20
एते मया महाघोरः संग्रामाः पर्युपासिताः ।
न चापि विगतज्ञानो भूतपूर्वोस्मि पाण्डव ॥ ३.१७३.२० ॥
ಈ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಂಡು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ನಾನು ಹಿಂದೆಯೂ ಜ್ಞಾನರಹಿತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
3.173.21
पितामहेन संहारः प्रजानां विहितो ध्रुवम् ।
न हि युद्धमिदं युक्तमन्यत्र जगतः क्षयात् ॥ ३.१७३.२१ ॥
ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಂಹಾರವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಜಗತ್ತಿನ ನಾಶವಲ್ಲದೆ ಈ ಯುದ್ಧ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
3.173.22
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
मोहयिष्यन्दानवानामहं मायाबलं महत् ॥ ३.१७३.२२ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ದಾನವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ನನ್ನ ಮಹಾ ಮಾಯಾಬಲವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.173.23
अब्रुवं मातलिं भीतं पश्य मे बुजयोर्बलम् ।
अस्त्राणां च प्रभावं वै धनुषो गाण्डिवस्य च ॥ ३.१७३.२३ ॥
ಹೆದರಿದ ಮಾತಲಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದೆನು: ನನ್ನ ತೋಳುಗಳ ಬಲವನ್ನು, ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು, ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡು.
3.173.24
अद्यास्त्रमाययैतैषां मायामेतां सुदारुणाम् ।
विनिहन्मि तमश्चोग्रं मा भैः सूत स्तिरो भव ॥ ३.१७३.२४ ॥
ಈಗ ನಾನು ಅಸ್ತ್ರ-ಮಾಯೆಯಿಂದ ಇವರ ಈ ಅತಿಭೀಕರ ಮಾಯೆಯನ್ನೂ ಈ ಉಗ್ರ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಹೆದರಬೇಡ, ಸೂತನೇ, ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿ.
3.173.25
एवमुक्त्वाहमसृजमस्त्रमायां नराधिप ।
मोहनीं सर्वभूतानां हिताय त्रिदिवौकसाम् ॥ ३.१७३.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಓ ನರಾಧಿಪ, ನಾನು ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಅಸ್ತ್ರ-ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆನು; ತ್ರಿದಿವವಾಸಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ.
3.173.26
पीड्यमानासु मायासु तासु तास्वसुरोत्तमाः ।
पुनर्बहुविधा मायाः प्राकुर्वन्नमितौजसः ॥ ३.१७३.२६ ॥
ಆ ಆ ಮಾಯೆಗಳು ಪೀಡಿತವಾದಾಗ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ಅಸುರೋತ್ತಮರು ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.
3.173.27
पुनः प्रकाशमभवत्तमसा ग्रस्यते पुनः ।
भवत्यदर्शनो लोकः पुनरप्सु निमज्जति ॥ ३.१७३.२७ ॥
ಮತ್ತೆ ಬೆಳಕು ಉಂಟಾಯಿತು; ಮತ್ತೆ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಲೋಕವು ಮತ್ತೆ ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು.
3.173.28
सुसंगृहीतैर्हरिभिः प्रकाशे सति मातलिः ।
व्यचरत्स्यन्दनाग्र्येण संग्रामे रोमहर्षणे ॥ ३.१७३.२८ ॥
ಬೆಳಕು ಉಂಟಾದಾಗ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಮಾತಲಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಲ್ಲಿ, ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
3.173.29
ततः पर्यपतन्नुग्रा निवातकवचा मयि ।
तानहं विवरं दृष्ट्वा प्राहण्वं यमसादनम् ॥ ३.१७३.२९ ॥
ಆಗ ಉಗ್ರರಾದ ನಿವಾತಕವಚರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಂತರವನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು ನಾನು ಹೊಡೆದೆನು.
3.173.30
वर्तमाने तथा युद्धे निवातकवचान्तके ।
नापश्यं सहसा सर्वान्दानवान्मायया वृतान् ॥ ३.१७३.३० ॥
ಯುದ್ಧ ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿವಾತಕವಚರ ನಾಶದಲ್ಲಿ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತರಾದ ದಾನವರನ್ನು ನಾನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ನೋಡಲಿಲ್ಲ.