Mahābhārata · Adhyāya 3.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.173.1
ततोऽश्मवर्षं सुमहत्प्रादुरासीत्समन्ततः ।
नगमात्रैः शिलाखण्डैस्तन्मां दृढमपीडयत् ॥ ३.१७३.१ ॥
Dann erschien von allen Seiten ein gewaltiger Steinregen; mit Felsbrocken so groß wie Berge bedrängte er mich heftig.
3.173.2
तदहं वज्रसंकाशैः शरैरिनद्रास्त्रचोदितैः ।
अचूर्णयं वेगवद्भिः शतधैकैकमाहवे ॥ ३.१७३.२ ॥
Da zerschmetterte ich mit den blitzgleichen, schnellen, von der Indra-Waffe getriebenen Pfeilen im Kampf jeden einzelnen in hundert Stücke.
3.173.3
चूर्ण्यमानेऽश्मवर्षे तु यावकः समजायत ।
तत्राश्मचूर्णा न्यपतन्पावकप्रकरा इव ॥ ३.१७३.३ ॥
Während der Steinregen zermalmt wurde, erhob sich ein rötlicher Staub, und der Steinstaub fiel dort wie Haufen von Feuer nieder.
3.173.4
ततोऽश्मवर्षे विहते जलवर्षं महत्तरम् ।
धाराभिरक्षमात्राभिः प्रादुरासीनममान्तिके ॥ ३.१७३.४ ॥
Als der Steinregen vernichtet war, erschien ganz in der Nähe ein weit größerer Wasserregen, in Strömen so dick wie eine Achse.
3.173.5
नभस प्रच्युता धारास्तिग्मवीर्याः सहस्रशः ।
आवृण्वन्सर्वतो व्योम दिशश्चोपदिशस्तथा ॥ ३.१७३.५ ॥
Vom Himmel fielen tausendfach Ströme von wilder Kraft herab und bedeckten auf allen Seiten den Himmel, die Richtungen und die Zwischenrichtungen.
3.173.6
धाराणां च निपातेन वायोर्विष्फूर्जितेन च ।
गर्जितेन च मेघानां न प्राज्ञायत किंचन ॥ ३.१७३.६ ॥
Durch das Herabfallen der Ströme, das Brausen des Windes und das Donnern der Wolken war nichts mehr wahrzunehmen.
3.173.7
धारा दिवि च संबद्धा वसुधायां च सर्वशः ।
व्यामोहयन्त मां तत्रनिपतन्त्योऽनिशं भुवि ॥ ३.१७३.७ ॥
Ströme, im Himmel und überall auf der Erde miteinander verbunden, fielen dort unablässig auf den Boden und verwirrten mich.
3.173.8
तत्रोपदिष्टमिन्द्रेण दिव्यमस्त्रं विशोषणम् ।
दीप्तं प्राहिणवं घोरमशुप्यत्तेन तज्जलम् ॥ ३.१७३.८ ॥
Dort schoss ich die von Indra gelehrte göttliche Waffe des Austrocknens, glühend und schrecklich, ab, und durch sie trocknete jenes Wasser aus.
3.173.9
हतेऽश्मवर्षे च मया जलवर्षे च शोषिते ।
मुमुचुर्दानवा मायामग्निं वायुं च भारत ॥ ३.१७३.९ ॥
Als der Steinregen durch mich vernichtet und der Wasserregen versiegt war, ließen die Dānavas, o Bhārata, Täuschung, Feuer und Wind los.
3.173.10
ततोऽहमग्निं व्यधमं सलिलास्त्रेण सर्वशः ।
शैलेन च महास्त्रेण वायोरवेगमधारयम् ॥ ३.१७३.१० ॥
Dann vertrieb ich das Feuer vollständig mit der Wasserwaffe, und mit der großen Waffe, der Bergwaffe, hielt ich den Ansturm des Windes auf.
3.173.11
तस्यां प्रतिहतायां ते दानवा युद्धदुर्मदाः ।
प्राकुर्वन्विविधां मायां यौगपद्येन भारत ॥ ३.१७३.११ ॥
Als jenes abgewehrt war, erzeugten die Dānavas, vom Kampf berauscht, zugleich vielfältige Täuschungen, o Bhārata.
3.173.12
ततो वर्षं प्रादुरभूत्सुमहद्रोमहर्षणम् ।
अस्त्राणां घोररूपाणामग्नेर्वायोस्तथाऽश्मनाम् ॥ ३.१७३.१२ ॥
Dann erhob sich ein gewaltiger, haarsträubender Regen von Waffen schrecklicher Gestalt: von Feuer, von Wind und ebenso von Steinen.
3.173.13
सा तु मायामयी वृष्टिः पीडयामास मां युधि ।
अथ घोरं तमस्तीव्रं प्रादुरासीत्समन्ततः ॥ ३.१७३.१३ ॥
Jener aus Māyā bestehende Regen peinigte mich im Kampf. Dann erhob sich von allen Seiten eine furchtbare, dichte Finsternis.
3.173.14
तमसा संवृतेलोके घोरेण परुषेण च ।
हरयो विमुखाश्चासन्प्रास्खलच्चापि मातलिः ॥ ३.१७३.१४ ॥
Als die Welt von furchtbarer, rauer Finsternis umhüllt war, wandten sich die Pferde ab, und auch Mātali strauchelte.
3.173.15
हस्ताद्धिरण्मयश्चास्य प्रतोदः प्रापतद्भुवि ।
असकृच्चाह मां भीतः किं करिष्याव इत्यपि ॥ ३.१७३.१५ ॥
Der goldene Stachelstock entglitt seiner Hand und fiel zu Boden. Verängstigt fragte er mich immer wieder: "Was sollen wir tun?"
3.173.16
मां च भीराविशत्तीव्रा तस्मिन्विगतचेतसि ।
स च मां विगतज्ञानः संत्रस्तमिदमब्रवीत् ॥ ३.१७३.१६ ॥
Heftige Furcht drang in ihn ein, dessen Geist entschwunden war, und sie drang auch in mich. Des Verstandes beraubt, sprach er diese Worte zu mir in Schrecken.
3.173.17
सुराणामसुराणां च संग्रामः सुमहानभूत् ।
अमृतार्थं पुरा पार्त स च दृष्टो मयाऽनघ ॥ ३.१७३.१७ ॥
Vor langer Zeit gab es einen gewaltigen Kampf zwischen den Göttern und den Asuras um das Amṛta; und ich habe ihn gesehen, o Sohn der Pṛthā, o Makelloser.
3.173.18
शम्बरस्य वधे घोरः संग्रामः सुमहानभूत् ।
सारथ्यं देवराजस्य तत्रापि कृतवानहम् ॥ ३.१७३.१८ ॥
Bei der Tötung Śambaras gab es einen furchtbaren und gewaltigen Kampf; auch dort war ich der Wagenlenker des Götterkönigs.
3.173.19
तथैव वृत्रस्य वधे संगृहीता हया मया ।
वैरोचनेर्मया युद्धं दृष्टं चापि सुदारुणम् ॥ ३.१७३.१९ ॥
Ebenso hielt ich beim Erschlagen Vṛtras die Pferde zusammen, und ich sah auch den furchtbarsten Kampf mit Vairocana.
3.173.20
एते मया महाघोरः संग्रामाः पर्युपासिताः ।
न चापि विगतज्ञानो भूतपूर्वोस्मि पाण्डव ॥ ३.१७३.२० ॥
Diese furchtbaren Schlachten habe ich miterlebt und an ihnen teilgenommen; o Pāṇḍava, ich war zuvor nie des Verstandes beraubt.
3.173.21
पितामहेन संहारः प्रजानां विहितो ध्रुवम् ।
न हि युद्धमिदं युक्तमन्यत्र जगतः क्षयात् ॥ ३.१७३.२१ ॥
Gewiss hat der Großvater (Brahmā) die Vernichtung der Geschöpfe bestimmt; dieser Kampf ist nicht angemessen, außer zum Untergang der Welt.
3.173.22
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
मोहयिष्यन्दानवानामहं मायाबलं महत् ॥ ३.१७३.२२ ॥
Nachdem ich seine Worte gehört habe, werde ich mich aus eigener Kraft sammeln und meine große Macht der Täuschung einsetzen, um die Dānavas zu verwirren.
3.173.23
अब्रुवं मातलिं भीतं पश्य मे बुजयोर्बलम् ।
अस्त्राणां च प्रभावं वै धनुषो गाण्डिवस्य च ॥ ३.१७३.२३ ॥
Ich sprach zum verängstigten Mātali: Sieh die Stärke meiner Arme, die Kraft der Waffen und fürwahr des Bogens Gāṇḍīva.
3.173.24
अद्यास्त्रमाययैतैषां मायामेतां सुदारुणाम् ।
विनिहन्मि तमश्चोग्रं मा भैः सूत स्तिरो भव ॥ ३.१७३.२४ ॥
Jetzt werde ich mit der Waffenillusion ihre furchtbare Täuschung und die grimmige Finsternis vernichten; fürchte dich nicht, Wagenlenker, tritt zur Seite.
3.173.25
एवमुक्त्वाहमसृजमस्त्रमायां नराधिप ।
मोहनीं सर्वभूतानां हिताय त्रिदिवौकसाम् ॥ ३.१७३.२५ ॥
So gesprochen, o Herr der Menschen, ließ ich die Waffen-Māyā los, die alle Wesen verwirrt, zum Wohl der Bewohner der drei Himmel.
3.173.26
पीड्यमानासु मायासु तासु तास्वसुरोत्तमाः ।
पुनर्बहुविधा मायाः प्राकुर्वन्नमितौजसः ॥ ३.१७३.२६ ॥
Als jene Illusionen bedrängt wurden, erzeugten jene Besten der Asuras von unermesslicher Kraft erneut Illusionen vielfältiger Art.
3.173.27
पुनः प्रकाशमभवत्तमसा ग्रस्यते पुनः ।
भवत्यदर्शनो लोकः पुनरप्सु निमज्जति ॥ ३.१७३.२७ ॥
Wieder wurde es hell; wieder wird es von Finsternis verschlungen; die Welt wird wieder unsichtbar und versinkt wieder in den Wassern.
3.173.28
सुसंगृहीतैर्हरिभिः प्रकाशे सति मातलिः ।
व्यचरत्स्यन्दनाग्र्येण संग्रामे रोमहर्षणे ॥ ३.१७३.२८ ॥
Als wieder Licht war, fuhr Mātali mit den gut gelenkten Rossen auf dem herrlichsten Wagen umher, in der haarsträubenden Schlacht.
3.173.29
ततः पर्यपतन्नुग्रा निवातकवचा मयि ।
तानहं विवरं दृष्ट्वा प्राहण्वं यमसादनम् ॥ ३.१७३.२९ ॥
Da stürzten die wilden Nivātakavacas auf mich herab; als ich eine Lücke unter ihnen sah, schlug ich zu, um sie in Yamas Wohnung zu schicken.
3.173.30
वर्तमाने तथा युद्धे निवातकवचान्तके ।
नापश्यं सहसा सर्वान्दानवान्मायया वृतान् ॥ ३.१७३.३० ॥
Während der Kampf so andauerte, beim Untergang der Nivātakavacas, sah ich nicht plötzlich alle Dānavas, von Illusion verhüllt.