مهابهاراتا · أدهيايا 3.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.174.1
अदृश्यमानास्ते दैत्या योधयन्ति स्म मायया ।
अदृश्यनास्त्रवीर्येण तानप्यहमयोधयम् ॥ ३.१७४.१ ॥
كان الدَّيتيا غير المرئيين يقاتلون بالمايا، فقاتلتهم أنا أيضًا بقوة أسلحة غير مرئية.
3.174.2
गाण्डीवमुक्ता विशिखाः सम्यगस्त्रप्रचोदिताः ।
अच्छिन्दन्नुत्तमाङ्गानि यत्रयत्र स्म तेऽभवन् ॥ ३.१७४.२ ॥
كانت السهام المنطلقة من قوس الغاندِيفا، المُوجَّهة على الوجه الصحيح بتعويذة السلاح، تقطع رؤوسهم أينما كانوا.
3.174.3
ततो निवातकवचा वध्यमाना मया युधि ।
संहृत्य रमायां सहसा प्राविशन्पुरमात्मनः ॥ ३.१७४.३ ॥
فانسحب النيفاتاكافاتشا، وهم يُقتلون على يدي في المعركة، ودخلوا فجأة مدينتهم في منطقة راما.
3.174.4
व्यपयातेषु दैत्येषु प्रादुर्भूते च दर्शने ।
अपश्यं दानवांस्तत्र हताञ्शतसहस्रशः ॥ ३.१७४.४ ॥
ولما انسحب الدَّيتيا وعادت الرؤية، رأيت هناك مئات الألوف من الدانافا مقتولين.
3.174.5
विनिष्पिष्टानि तत्रैषां शस्त्राण्याभरणानि च ।
शतशः स्म प्रदृश्यन्ते गात्राणि कवचानि च ॥ ३.१७४.५ ॥
هناك كانت أسلحتهم وحليهم مهشّمة متناثرة، ويُرى مئات الأجساد والدروع.
3.174.6
हयानां नान्तरं ह्यासीत्पदाद्विचलितुं पदम् ।
उत्पत्य सहसा तस्थुरन्तरिक्षगमास्ततः ॥ ३.१७४.६ ॥
لم يكن للخيول متسع حتى لتحريك قدم من مكانها؛ ثم قفزت فجأة ووقفت كأنها كائنات تسير في الهواء.
3.174.7
ततो निवातकवचा व्योम संछाद्य केवलम् ।
अदृश्या ह्यभ्यवर्तन्त विसृजन्तः शिलोच्चयान् ॥ ३.१७४.७ ॥
ثم غطّى النيواتاكافاتشاس السماء بالكامل، وتقدّموا نحوي غير مرئيين يقذفون أكوامًا من الصخور.
3.174.8
अन्तर्भूमिगताश्चान्ये हयानां चरणानथ ।
व्यगृह्णन्दानवा घोरा रथचक्रे च भारत ॥ ३.१७४.८ ॥
ومضى آخرون تحت الأرض فأمسكوا بسيقان الخيل، وأمسك الدانافا المرعبون بعجلات العربة، يا بهارata.
3.174.9
विनिगृह्य हयांश्चान्ये रथं च मम युध्यतः ।
सर्वतो मामविध्यन्त सरथं धरणीधरैः ॥ ३.१७४.९ ॥
وآخرون، إذ أمسكوا الخيل وعربتي بينما كنت أقاتل، ضربوني مع العربة من كل جانب بالجبال.
3.174.10
पर्वतैरुपचीयद्भिः पतद्भिश्च तथाऽपरैः ।
स देशो यत्रवर्तामि गुहेव समपद्यत ॥ ३.१७४.१० ॥
ومع الجبال التي تتراكم وتسقط، وغيرها، صار المكان الذي كنت أدور فيه أشبه بالكهف.
3.174.11
पर्वतैश्चाद्यमानोऽहं निगृहीतैश्च वाजिभिः ।
अगच्छं परमामार्तिं मातलिस्तदलक्षयत् ॥ ३.१७४.११ ॥
وقد ضربتني الجبال وأعاقتني الخيل المحتجزة، فوقعتُ في أشد الضيق؛ فأدرك ماتالي ذلك.
3.174.12
लक्षयित्वा च मां भीतमिदं वचनमब्रवीत् ।
आर्जुनार्जुन मा भैस्त्वं वज्रमस्त्रमुदीरय ॥ ३.१७४.१२ ॥
ولما رآني خائفًا قال هذه الكلمات: "يا أرجونا، يا أرجونا، لا تخف! أطلق سلاح الصاعقة."
3.174.13
ततोऽहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा वज्रमुदीरयम् ।
देवराजस् दयितं वज्रमस्त्रं नराधिप ॥ ३.१७४.१३ ॥
فلما سمعت كلامه أطلقت سلاح الصاعقة، المحبوب لدى إندرا ملك الآلهة، يا سيد البشر.
3.174.14
अचलं स्थानमासाद्य गाण्डीवमनुमन्त्र्य च ।
अमुञ्चं वज्रसंस्पर्शानायतान्निशिताञ्सरान् ॥ ३.१७४.१४ ॥
بعد أن بلغت موضعًا ثابتًا وباركت قوس غاندِيفا بالمانترا، أطلقت سهامًا حادة مشدودة إلى تمامها، مسّتها الصاعقة.
3.174.15
ततो मायाश् ताः सर्वा निवातकवचांश्च तान् ।
ते वज्रचोदिता बाणा वज्रभूताः रसमाविशन् ॥ ३.१७४.१५ ॥
فدخلت تلك السهام، المدفوعة بالصاعقة، وقد صارت صواعق، إلى جميع تلك الأوهام وإلى النيواتاكافاتشا.
3.174.16
ते वज्रवेगविहता दानवाः पर्वतोपमाः ।
इतरेतरमाश्लिष्य न्यपतन्पृथिवीतले ॥ ३.१७४.१६ ॥
سقط أولئك الدانافا، المضروبون بسرعة الصاعقة والشبيهون بالجبال، متعانقين بعضهم ببعض على وجه الأرض.
3.174.17
अन्तर्भूमौ च येऽगृह्णन्दानवा रथवाजिनः ।
अनुप्रविश्य तान्वाणाः प्राहिण्वन्यमसादनम् ॥ ३.१७४.१७ ॥
ودخلت السهام إلى الدانافا الذين اختبأوا تحت الأرض مع عرباتهم وخيولهم، فأرسلتهم إلى مسكن يما.
3.174.18
हतैर्निवातकवचैर्निरस्तैः पर्वतोपमैः ।
समाच्छाद्यत देशः स विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ३.१७४.१८ ॥
غطّى تلك البقعة النيواتاكافاتشا القتلى والمطروحون، الشبيهون بالجبال، كأنها مغطاة بجبال متناثرة.
3.174.19
न हयानां क्षतिः काचिन्न रथस् न मातलेः ।
मम चादृश्यत तदा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७४.१९ ॥
لم يصب الخيول ولا العربة ولا ماتلي أي أذى؛ ولم أرَ أنا شيئا حينئذ؛ فصار ذلك كأنه أمر عجيب.
3.174.20
ततो मां प्रहसन्राजन्मातलिः प्रत्यभाषत ।
नैतदर्जुन देवेषु त्वयि वीर्यं यदीक्ष्यते ॥ ३.१७४.२० ॥
فأجابني ماتلي، يا ملك، ضاحكا: يا أرجونا، ليس هكذا يُرى بأسك بين الآلهة.
3.174.21
हतेष्वसुरसङ्घेषु दारास्तेषां तु सर्वशः ।
प्राक्रोशन्नगरे तस्मिन्यथा शरदि लक्ष्मणाः ॥ ३.१७४.२१ ॥
لما قُتلت جموع الأسورا، صرخ جميع نسائهم في تلك المدينة كما تصرخ الكراكي في الخريف.
3.174.22
ततो मातलिना सार्धमहं तत्पुरमभ्ययाम् ।
त्रासयन्रथघोषेण निवातकवचस्त्रियः ॥ ३.१७४.२२ ॥
ثم تقدمت مع ماتلي نحو تلك المدينة، مرعبا نساء النيفاتاكافاتشا بدوي العربة.
3.174.23
तान्दृष्ट्वा दशसाहस्रान्मयूरसदृशान्हयान् ।
रथं च रविसंकाशं प्राद्रवन्गणशः स्त्रियः ॥ ३.१७४.२३ ॥
ولما رأين عشرة آلاف جواد شبيهة بالطواويس والعربة المتلألئة كالشمس، فررن جماعات.
3.174.24
ताभिराभरणैः शब्दस्त्रासिताभिः समीरितः ।
शिलानामिव शैलेषु पतन्तीनामभूत्तदा ॥ ३.१७४.२४ ॥
كان صوت حليّ أولئك النساء المرعوبات، المتحرك عند سقوطهن، كصوت أحجار تتساقط على الجبال.
3.174.25
वित्रस्ता दैत्यनार्यस्ताः स्वानि वेश्मान्यथाविशन् ।
बहुरत्नविचित्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ ३.१७४.२५ ॥
دخلت نساء الدايتيا المرعوبات إلى مساكنهن، المزينة بجواهر كثيرة والمصنوعة من الذهب.
3.174.26
तदद्भुताकारमहं दृष्ट्वा नगरमुत्तमम् ।
विशिष्टं देवनगरादपृच्छं मातलिं ततः ॥ ३.१७४.२६ ॥
لما رأيت تلك المدينة الفاخرة العجيبة الشكل، التي تفوق مدينة الآلهة، سألت ماتالي عنها.
3.174.27
इदमेवंविधं कस्माद्देवता न विशन्त्युत ।
पुरंदरपुराद्धीदं विशिष्टमिति लक्षये ॥ ३.१७४.२७ ॥
لماذا لا تدخل الآلهة مدينة بهذا الشكل؟ أدرك أنها أفضل حتى من مدينة إندرا.
3.174.28
आसीदिदं पुरा पार्थ देवराजस्य नः पुरम् ।
ततो निवातकवचैरितः प्रच्याविताः सुराः ॥ ३.१७४.२८ ॥
يا ابن بريثا، كانت هذه يوماً مدينة ملك آلهتنا؛ ثم احتلها النيفاتاكافاتشا فطُرد الآلهة.
3.174.29
तपस्तप्त्वा महत्तीव्रं प्रसाद्य च पितामहम् ।
इदं वृतं निवासाय देवेभ्यश्चाभयं युधि ॥ ३.१७४.२९ ॥
بعد أن مارسوا تقشفاً عظيماً شديداً وأرضوا الجد، اختاروا هذه المدينة مسكناً، وطلبوا الأمان للآلهة في الحرب.
3.174.30
ततः शक्रेण भगवान्स्वयंभूरभिचोदितः ।
विधत्तां भगवानत्रेत्यात्मनो हितकाम्यया ॥ ३.१७४.३० ॥
فليأتِ الإله الجليل الوجود الذاتي إلى هنا، مدفوعاً من شakra، ويدبّر الأمر رغبةً في خيره.
3.174.31
तत उक्तो भगवता दिष्टमत्रेति भारत ।
भवितान्तस्त्वमप्येषां देहेनान्येन वृत्रहन् ॥ ३.१७४.३१ ॥
فقال المبارك، وقد خوطب بذلك: «ما قُدِّر هنا سيكون، يا بهارتا. وأنت أيضًا، يا قاتل فريترا، ستكون نهايتهم بجسد آخر.»
3.174.32
तत एषां वधार्थाय शक्रोऽस्त्राणि ददौ तव ।
न हि शक्याः सुरैर्हन्तुं य एते निहतास्त्वया ॥ ३.१७४.३२ ॥
ثم منحك شakra أسلحةً لهلاكهم. فهؤلاء الذين قتلتَهم لم يكن ممكنًا أن تقتلهم الآلهة.
3.174.33
कालस्य परिणामेन ततस्त्वमिह भारत ।
एषामन्तकरः प्राप्तस्तत्त्वया च कृतं तथा ॥ ३.१७४.३३ ॥
بنضج الزمان، يا بهارتا، جئتَ إلى هنا نهايةً لهم، وقد أُنجز ذلك على يديك هكذا.
3.174.34
दानवानां विनाशार्थं महास्त्राणां महद्बलम् ।
ग्राहितस्त्वं महेन्द्रेण पुरुषेन्द्र तदुत्तमम् ॥ ३.१७४.३४ ॥
لإبادة الداناváس، أنزل بك المهيندرا القوةَ العظيمة للأسلحة الكبرى، يا سيد الرجال، تلك القوة العليا.
3.174.35
ततः प्रशाम्य नगरं दानवांश्च निहत्य तान् ।
पुनर्मातलिना सार्धमगमं देवसद्म तत् ॥ ३.१७४.३५ ॥
ثم بعد أن هدأتُ المدينة وقتلتُ أولئك الداناváس، عدتُ مع ماتالي إلى تلك المسكن الإلهي.