Mahābhārata · Adhyāya 3.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.174.1
अदृश्यमानास्ते दैत्या योधयन्ति स्म मायया ।
अदृश्यनास्त्रवीर्येण तानप्यहमयोधयम् ॥ ३.१७४.१ ॥
Unsichtbar kämpften jene Daityas durch Māyā; und ich kämpfte mit der Kraft unsichtbarer Waffen gegen sie.
3.174.2
गाण्डीवमुक्ता विशिखाः सम्यगस्त्रप्रचोदिताः ।
अच्छिन्दन्नुत्तमाङ्गानि यत्रयत्र स्म तेऽभवन् ॥ ३.१७४.२ ॥
Die vom Gāṇḍīva abgeschossenen Pfeile, durch den Waffenmantra richtig angetrieben, schlugen ihnen die Häupter ab, wo immer sie waren.
3.174.3
ततो निवातकवचा वध्यमाना मया युधि ।
संहृत्य रमायां सहसा प्राविशन्पुरमात्मनः ॥ ३.१७४.३ ॥
Da zogen sich die Nivātakavacas, von mir im Kampf erschlagen, zurück und betraten plötzlich ihre Stadt im Gebiet der Ramā.
3.174.4
व्यपयातेषु दैत्येषु प्रादुर्भूते च दर्शने ।
अपश्यं दानवांस्तत्र हताञ्शतसहस्रशः ॥ ३.१७४.४ ॥
Als die Daityas sich zurückgezogen hatten und das Sehvermögen zurückkehrte, sah ich dort Hunderttausende von Dānavas erschlagen.
3.174.5
विनिष्पिष्टानि तत्रैषां शस्त्राण्याभरणानि च ।
शतशः स्म प्रदृश्यन्ते गात्राणि कवचानि च ॥ ३.१७४.५ ॥
Dort lagen ihre Waffen und Schmuckstücke zerschmettert, und hunderte Leiber und Rüstungen waren zu sehen.
3.174.6
हयानां नान्तरं ह्यासीत्पदाद्विचलितुं पदम् ।
उत्पत्य सहसा तस्थुरन्तरिक्षगमास्ततः ॥ ३.१७४.६ ॥
Die Pferde hatten nicht einmal Raum, einen Fuß von der Stelle zu bewegen; dann sprangen sie plötzlich empor und standen als Wesen, die durch die Luft ziehen.
3.174.7
ततो निवातकवचा व्योम संछाद्य केवलम् ।
अदृश्या ह्यभ्यवर्तन्त विसृजन्तः शिलोच्चयान् ॥ ३.१७४.७ ॥
Da bedeckten die Nivātakavacas den Himmel vollständig, rückten unsichtbar gegen mich vor und schleuderten Felsenhaufen.
3.174.8
अन्तर्भूमिगताश्चान्ये हयानां चरणानथ ।
व्यगृह्णन्दानवा घोरा रथचक्रे च भारत ॥ ३.१७४.८ ॥
Andere, unter die Erde gegangen, packten die Beine der Pferde; und die furchtbaren Dānavas ergriffen die Wagenräder, o Bhārata.
3.174.9
विनिगृह्य हयांश्चान्ये रथं च मम युध्यतः ।
सर्वतो मामविध्यन्त सरथं धरणीधरैः ॥ ३.१७४.९ ॥
Andere hielten die Pferde und meinen Wagen fest, während ich kämpfte, und durchbohrten mich samt dem Wagen von allen Seiten mit Bergen.
3.174.10
पर्वतैरुपचीयद्भिः पतद्भिश्च तथाऽपरैः ।
स देशो यत्रवर्तामि गुहेव समपद्यत ॥ ३.१७४.१० ॥
Durch sich auftürmende und fallende Berge und andere Dinge wurde der Ort, wo ich mich bewegte, einer Höhle gleich.
3.174.11
पर्वतैश्चाद्यमानोऽहं निगृहीतैश्च वाजिभिः ।
अगच्छं परमामार्तिं मातलिस्तदलक्षयत् ॥ ३.१७४.११ ॥
Von Bergen getroffen und durch die festgehaltenen Pferde behindert, geriet ich in größte Not; Mātali bemerkte es.
3.174.12
लक्षयित्वा च मां भीतमिदं वचनमब्रवीत् ।
आर्जुनार्जुन मा भैस्त्वं वज्रमस्त्रमुदीरय ॥ ३.१७४.१२ ॥
Als er mich verängstigt sah, sprach er diese Worte: "Arjuna, Arjuna, fürchte dich nicht! Entsende die Donnerwaffe."
3.174.13
ततोऽहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा वज्रमुदीरयम् ।
देवराजस् दयितं वज्रमस्त्रं नराधिप ॥ ३.१७४.१३ ॥
Da ließ ich, seine Worte gehört habend, die Donnerkeil-Waffe fahren, die dem Götterkönig Indra lieb ist, o Herr der Menschen.
3.174.14
अचलं स्थानमासाद्य गाण्डीवमनुमन्त्र्य च ।
अमुञ्चं वज्रसंस्पर्शानायतान्निशिताञ्सरान् ॥ ३.१७४.१४ ॥
Nachdem ich eine unerschütterliche Stellung erreicht und den Gāṇḍīva mit einem Mantra geweiht hatte, ließ ich scharfe, voll gespannte, vom Donnerkeil berührte Pfeile fliegen.
3.174.15
ततो मायाश् ताः सर्वा निवातकवचांश्च तान् ।
ते वज्रचोदिता बाणा वज्रभूताः रसमाविशन् ॥ ३.१७४.१५ ॥
Da drangen jene Pfeile, vom Donnerkeil getrieben, als Donnerkeile in alle jene Täuschungen und die Nivātakavacas ein.
3.174.16
ते वज्रवेगविहता दानवाः पर्वतोपमाः ।
इतरेतरमाश्लिष्य न्यपतन्पृथिवीतले ॥ ३.१७४.१६ ॥
Jene Dānavas, vom Tempo des Donnerkeils getroffen und Bergen gleich, umklammerten einander und stürzten auf die Erde nieder.
3.174.17
अन्तर्भूमौ च येऽगृह्णन्दानवा रथवाजिनः ।
अनुप्रविश्य तान्वाणाः प्राहिण्वन्यमसादनम् ॥ ३.१७४.१७ ॥
Und die Pfeile, die in jene Dānavas eindrangen, die sich mit Wagen und Pferden unter der Erde verborgen hatten, schickten sie zur Wohnstatt Yamas.
3.174.18
हतैर्निवातकवचैर्निरस्तैः पर्वतोपमैः ।
समाच्छाद्यत देशः स विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ३.१७४.१८ ॥
Jene Gegend war bedeckt von den erschlagenen und niedergestreckten Nivātakavacas, bergähnlich, als wäre sie mit verstreuten Bergen bedeckt.
3.174.19
न हयानां क्षतिः काचिन्न रथस् न मातलेः ।
मम चादृश्यत तदा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७४.१९ ॥
Weder den Pferden noch dem Wagen noch Mātali geschah ein Schaden; auch mir war damals nichts sichtbar; es wurde wie wunderbar.
3.174.20
ततो मां प्रहसन्राजन्मातलिः प्रत्यभाषत ।
नैतदर्जुन देवेषु त्वयि वीर्यं यदीक्ष्यते ॥ ३.१७४.२० ॥
Da antwortete mir, o König, Mātali lachend: Arjuna, so zeigt sich deine Tapferkeit unter den Göttern nicht.
3.174.21
हतेष्वसुरसङ्घेषु दारास्तेषां तु सर्वशः ।
प्राक्रोशन्नगरे तस्मिन्यथा शरदि लक्ष्मणाः ॥ ३.१७४.२१ ॥
Als die Scharen der Asuras erschlagen waren, klagten alle ihre Frauen in jener Stadt, wie Kraniche im Herbst.
3.174.22
ततो मातलिना सार्धमहं तत्पुरमभ्ययाम् ।
त्रासयन्रथघोषेण निवातकवचस्त्रियः ॥ ३.१७४.२२ ॥
Dann rückte ich mit Mātali auf jene Stadt zu und versetzte die Frauen der Nivātakavacas mit dem Dröhnen des Wagens in Schrecken.
3.174.23
तान्दृष्ट्वा दशसाहस्रान्मयूरसदृशान्हयान् ।
रथं च रविसंकाशं प्राद्रवन्गणशः स्त्रियः ॥ ३.१७४.२३ ॥
Als sie die zehntausend pfauengleichen Pferde und den sonnenhellen Wagen sahen, flohen die Frauen in Scharen.
3.174.24
ताभिराभरणैः शब्दस्त्रासिताभिः समीरितः ।
शिलानामिव शैलेषु पतन्तीनामभूत्तदा ॥ ३.१७४.२४ ॥
Der Klang ihres Schmucks, den die verängstigten Frauen beim Fallen erregten, war damals wie das Rollen von Steinen auf Bergen.
3.174.25
वित्रस्ता दैत्यनार्यस्ताः स्वानि वेश्मान्यथाविशन् ।
बहुरत्नविचित्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ ३.१७४.२५ ॥
Verängstigt betraten die Frauen der Daityas ihre eigenen Wohnungen, die mit vielen Juwelen geschmückt und aus Gold waren.
3.174.26
तदद्भुताकारमहं दृष्ट्वा नगरमुत्तमम् ।
विशिष्टं देवनगरादपृच्छं मातलिं ततः ॥ ३.१७४.२६ ॥
Als ich jene herrliche Stadt von wundersamer Gestalt sah, die sogar die Stadt der Götter übertraf, fragte ich Mātali darüber.
3.174.27
इदमेवंविधं कस्माद्देवता न विशन्त्युत ।
पुरंदरपुराद्धीदं विशिष्टमिति लक्षये ॥ ३.१७४.२७ ॥
Warum betreten die Götter eine solche Stadt nicht? Ich erkenne, dass sie sogar Indras Stadt übertrifft.
3.174.28
आसीदिदं पुरा पार्थ देवराजस्य नः पुरम् ।
ततो निवातकवचैरितः प्रच्याविताः सुराः ॥ ३.१७४.२८ ॥
Sohn der Pṛthā, dies war einst die Stadt unseres Götterkönigs; dann besetzten die Nivātakavacas sie, und die Götter wurden vertrieben.
3.174.29
तपस्तप्त्वा महत्तीव्रं प्रसाद्य च पितामहम् ।
इदं वृतं निवासाय देवेभ्यश्चाभयं युधि ॥ ३.१७४.२९ ॥
Nachdem sie gewaltige, harte Askese geübt und den Urahn besänftigt hatten, wählten sie diese Stadt zu ihrem Wohnsitz und erbaten Sicherheit für die Götter im Kampf.
3.174.30
ततः शक्रेण भगवान्स्वयंभूरभिचोदितः ।
विधत्तां भगवानत्रेत्यात्मनो हितकाम्यया ॥ ३.१७४.३० ॥
Dann möge der ehrwürdige Selbstexistente, von Śakra angespornt, hierher kommen und aus Sorge um sein eigenes Wohl Vorkehrungen treffen.
3.174.31
तत उक्तो भगवता दिष्टमत्रेति भारत ।
भवितान्तस्त्वमप्येषां देहेनान्येन वृत्रहन् ॥ ३.१७४.३१ ॥
Da sprach der Erhabene, so angesprochen: 'Was hier bestimmt ist, wird geschehen, o Bhārata. Auch du, Vṛtra-Töter, wirst in einem anderen Körper ihr Ende sein.'
3.174.32
तत एषां वधार्थाय शक्रोऽस्त्राणि ददौ तव ।
न हि शक्याः सुरैर्हन्तुं य एते निहतास्त्वया ॥ ३.१७४.३२ ॥
Dann gab Śakra dir Waffen zu ihrer Vernichtung. Diejenigen, die du erschlagen hast, konnten von den Göttern nicht getötet werden.
3.174.33
कालस्य परिणामेन ततस्त्वमिह भारत ।
एषामन्तकरः प्राप्तस्तत्त्वया च कृतं तथा ॥ ३.१७४.३३ ॥
Durch die Reifung der Zeit, o Bhārata, bist du hier als ihr Ende gekommen, und so wurde es von dir vollbracht.
3.174.34
दानवानां विनाशार्थं महास्त्राणां महद्बलम् ।
ग्राहितस्त्वं महेन्द्रेण पुरुषेन्द्र तदुत्तमम् ॥ ३.१७४.३४ ॥
Zur Vernichtung der Dānavas ließ dich der große Indra die gewaltige Macht der großen Waffen empfangen, o Herr der Männer – jene höchste (Macht).
3.174.35
ततः प्रशाम्य नगरं दानवांश्च निहत्य तान् ।
पुनर्मातलिना सार्धमगमं देवसद्म तत् ॥ ३.१७४.३५ ॥
Dann, nachdem ich die Stadt befriedet und jene Dānavas erschlagen hatte, kehrte ich mit Mātali zu jener Wohnstatt der Götter zurück.