มหาภารตะ · อัธยายะ 3.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.174.1
अदृश्यमानास्ते दैत्या योधयन्ति स्म मायया ।
अदृश्यनास्त्रवीर्येण तानप्यहमयोधयम् ॥ ३.१७४.१ ॥
ฝ่ายไดตยะเหล่านั้นซึ่งไม่ปรากฏให้เห็นได้ต่อสู้กับข้าพเจ้าด้วยมายา และข้าพเจ้าก็ต่อสู้กับพวกมันด้วยพลังของอาวุธที่มองไม่เห็น
3.174.2
गाण्डीवमुक्ता विशिखाः सम्यगस्त्रप्रचोदिताः ।
अच्छिन्दन्नुत्तमाङ्गानि यत्रयत्र स्म तेऽभवन् ॥ ३.१७४.२ ॥
ลูกศรที่ยิงจากคันคาณฑีวะ ถูกส่งไปด้วยพลังของอาวุธอย่างถูกต้อง ตัดศีรษะของพวกมันทุกแห่งที่มันอยู่
3.174.3
ततो निवातकवचा वध्यमाना मया युधि ।
संहृत्य रमायां सहसा प्राविशन्पुरमात्मनः ॥ ३.१७४.३ ॥
จากนั้น นิวาตกวจะ ซึ่งถูกข้าพเจ้าสังหารในการรบ ก็ถอยหนีไปพร้อมกัน แล้วเข้าสู่นครของตนในเขตรมาทันที
3.174.4
व्यपयातेषु दैत्येषु प्रादुर्भूते च दर्शने ।
अपश्यं दानवांस्तत्र हताञ्शतसहस्रशः ॥ ३.१७४.४ ॥
เมื่อไดตยะถอยไปแล้ว และการมองเห็นกลับคืนมา ข้าพเจ้าเห็นทานพนับแสนตนถูกสังหารอยู่ที่นั่น
3.174.5
विनिष्पिष्टानि तत्रैषां शस्त्राण्याभरणानि च ।
शतशः स्म प्रदृश्यन्ते गात्राणि कवचानि च ॥ ३.१७४.५ ॥
อาวุธและเครื่องประดับของพวกมันถูกบดแหลกอยู่ที่นั่น และเห็นร่างกายกับเกราะนับร้อยเกลื่อนอยู่
3.174.6
हयानां नान्तरं ह्यासीत्पदाद्विचलितुं पदम् ।
उत्पत्य सहसा तस्थुरन्तरिक्षगमास्ततः ॥ ३.१७४.६ ॥
ม้าไม่มีที่แม้จะขยับเท้าออกจากที่ยืนได้ จากนั้นมันก็กระโดดขึ้นทันที แล้วยืนอยู่ในอากาศราวกับสัตว์ที่เคลื่อนไปในอากาศ
3.174.7
ततो निवातकवचा व्योम संछाद्य केवलम् ।
अदृश्या ह्यभ्यवर्तन्त विसृजन्तः शिलोच्चयान् ॥ ३.१७४.७ ॥
จากนั้น นิวาตกวจะ ปกคลุมท้องฟ้าทั้งหมด แล้วบุกเข้าหาข้าพเจ้าโดยไม่ปรากฏให้เห็น พร้อมขว้างกองหินมหึมา
3.174.8
अन्तर्भूमिगताश्चान्ये हयानां चरणानथ ।
व्यगृह्णन्दानवा घोरा रथचक्रे च भारत ॥ ३.१७४.८ ॥
อีกพวกหนึ่งซึ่งลอดลงไปใต้ดิน คว้าเท้าของม้าไว้ และทานพผู้น่ากลัวคว้าล้อรถไว้ โอ ภารตะ
3.174.9
विनिगृह्य हयांश्चान्ये रथं च मम युध्यतः ।
सर्वतो मामविध्यन्त सरथं धरणीधरैः ॥ ३.१७४.९ ॥
อีกพวกหนึ่งยึดม้าและรถของข้าพเจ้าไว้ขณะข้าพเจ้ากำลังสู้รบ แล้วพวกมันก็แทงข้าพเจ้าพร้อมรถจากทุกทิศด้วยภูเขา
3.174.10
पर्वतैरुपचीयद्भिः पतद्भिश्च तथाऽपरैः ।
स देशो यत्रवर्तामि गुहेव समपद्यत ॥ ३.१७४.१० ॥
เมื่อภูเขาทับถมขึ้นและตกลงมา และยังมีสิ่งอื่นๆ อีก สถานที่ที่ข้าพเจ้ากำลังหมุนวนอยู่ก็กลายเป็นเหมือนถ้ำ
3.174.11
पर्वतैश्चाद्यमानोऽहं निगृहीतैश्च वाजिभिः ।
अगच्छं परमामार्तिं मातलिस्तदलक्षयत् ॥ ३.१७४.११ ॥
ข้าพเจ้าถูกภูเขากระแทกและถูกม้าที่ถูกยึดไว้ขัดขวาง จึงตกอยู่ในความทุกข์ยากอย่างยิ่ง มาตลีเห็นเหตุการณ์นั้น
3.174.12
लक्षयित्वा च मां भीतमिदं वचनमब्रवीत् ।
आर्जुनार्जुन मा भैस्त्वं वज्रमस्त्रमुदीरय ॥ ३.१७४.१२ ॥
เห็นข้าพเจ้าหวาดกลัว เขาจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ว่า "อรชุน อรชุน อย่ากลัวเลย จงปล่อยอาวุธสายฟ้าเถิด"
3.174.13
ततोऽहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा वज्रमुदीरयम् ।
देवराजस् दयितं वज्रमस्त्रं नराधिप ॥ ३.१७४.१३ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของเขาแล้ว ข้าพเจ้าจึงปล่อยอาวุธสายฟ้า อันเป็นที่รักของพระอินทร์ราชาแห่งเทพ โอ เจ้าแห่งมนุษย์
3.174.14
अचलं स्थानमासाद्य गाण्डीवमनुमन्त्र्य च ।
अमुञ्चं वज्रसंस्पर्शानायतान्निशिताञ्सरान् ॥ ३.१७४.१४ ॥
ข้าพเจ้าตั้งมั่นในที่ที่ไม่สั่นคลอน และร่ายมนตร์ให้คันคาณฑีวะ แล้วปล่อยลูกศรคมกล้าที่ดึงสุดแรง และถูกสายฟ้าแตะต้อง
3.174.15
ततो मायाश् ताः सर्वा निवातकवचांश्च तान् ।
ते वज्रचोदिता बाणा वज्रभूताः रसमाविशन् ॥ ३.१७४.१५ ॥
จากนั้น ลูกศรเหล่านั้นทั้งหมดซึ่งถูกสายฟ้าผลักดัน ได้กลายเป็นสายฟ้า แล้วเข้าไปในมายาทั้งหมดและในนิวาตกวจะเหล่านั้น
3.174.16
ते वज्रवेगविहता दानवाः पर्वतोपमाः ।
इतरेतरमाश्लिष्य न्यपतन्पृथिवीतले ॥ ३.१७४.१६ ॥
ทานพเหล่านั้นถูกความเร็วของสายฟ้าฟาดลง มีร่างดุจภูเขา ต่างกอดกันและล้มลงบนพื้นโลก
3.174.17
अन्तर्भूमौ च येऽगृह्णन्दानवा रथवाजिनः ।
अनुप्रविश्य तान्वाणाः प्राहिण्वन्यमसादनम् ॥ ३.१७४.१७ ॥
และลูกศรเหล่านั้นได้เข้าไปในทานพที่ซ่อนอยู่ใต้ดินพร้อมรถและม้า แล้วส่งพวกมันไปสู่ที่อยู่ของยมะ
3.174.18
हतैर्निवातकवचैर्निरस्तैः पर्वतोपमैः ।
समाच्छाद्यत देशः स विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ३.१७४.१८ ॥
ภูมิภาคนั้นถูกปกคลุมด้วยนิวาตกวจะที่ถูกสังหารและโค่นล้ม ดุจภูเขา เหมือนภูเขาที่กระจัดกระจายอยู่
3.174.19
न हयानां क्षतिः काचिन्न रथस् न मातलेः ।
मम चादृश्यत तदा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७४.१९ ॥
ม้าไม่ได้รับอันตรายใดๆ รถก็เช่นกัน และมาตลีก็เช่นกัน ส่วนข้าพเจ้าเองในตอนนั้นก็มองไม่เห็นอะไรเลย มันกลายเป็นเหมือนเรื่องอัศจรรย์
3.174.20
ततो मां प्रहसन्राजन्मातलिः प्रत्यभाषत ।
नैतदर्जुन देवेषु त्वयि वीर्यं यदीक्ष्यते ॥ ३.१७४.२० ॥
จากนั้น โอ กษัตริย์ มาตลีหัวเราะเยาะข้าพเจ้าแล้วตอบว่า "อรชุน นี่ไม่ใช่วิธีที่พลังของท่านจะถูกมองเห็นในหมู่เทพ"
3.174.21
हतेष्वसुरसङ्घेषु दारास्तेषां तु सर्वशः ।
प्राक्रोशन्नगरे तस्मिन्यथा शरदि लक्ष्मणाः ॥ ३.१७४.२१ ॥
เมื่อกองทัพอสุรถูกสังหารจนสิ้น ภรรยาของพวกเขาทั้งหมดในนครนั้นต่างร้องไห้คร่ำครวญ เหมือนนกกระเรียนในฤดูสารท
3.174.22
ततो मातलिना सार्धमहं तत्पुरमभ्ययाम् ।
त्रासयन्रथघोषेण निवातकवचस्त्रियः ॥ ३.१७४.२२ ॥
จากนั้น ข้าพเจ้าพร้อมด้วยมาตลิได้มุ่งหน้าสู่นครนั้น ทำให้บรรดาสตรีของนิวาตกวจะหวาดกลัวด้วยเสียงกึกก้องของรถศึก
3.174.23
तान्दृष्ट्वा दशसाहस्रान्मयूरसदृशान्हयान् ।
रथं च रविसंकाशं प्राद्रवन्गणशः स्त्रियः ॥ ३.१७४.२३ ॥
เมื่อเห็นม้าหมื่นตัวที่คล้ายนกยูง และรถศึกที่เรืองแสงดั่งดวงอาทิตย์ สตรีเหล่านั้นก็วิ่งหนีกันเป็นกลุ่ม
3.174.24
ताभिराभरणैः शब्दस्त्रासिताभिः समीरितः ।
शिलानामिव शैलेषु पतन्तीनामभूत्तदा ॥ ३.१७४.२४ ॥
เสียงเครื่องประดับของสตรีผู้หวาดกลัวเหล่านั้น ที่กระทบกันขณะล้มลง ดังขึ้นในตอนนั้นเหมือนก้อนหินที่ตกลงบนภูเขา
3.174.25
वित्रस्ता दैत्यनार्यस्ताः स्वानि वेश्मान्यथाविशन् ।
बहुरत्नविचित्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ ३.१७४.२५ ॥
บรรดาสตรีของพวกไทตยะที่หวาดหวั่นต่างเข้าไปในที่พำนักของตน ซึ่งประดับด้วยอัญมณีมากมายหลากสี และทำด้วยทองคำ
3.174.26
तदद्भुताकारमहं दृष्ट्वा नगरमुत्तमम् ।
विशिष्टं देवनगरादपृच्छं मातलिं ततः ॥ ३.१७४.२६ ॥
เมื่อข้าพเจ้าเห็นนครอันยอดเยี่ยมที่มีรูปลักษณ์น่าอัศจรรย์นั้น ซึ่งเหนือกว่าแม้นครของเหล่าเทพ ข้าพเจ้าจึงถามมาตลิถึงเรื่องนั้น
3.174.27
इदमेवंविधं कस्माद्देवता न विशन्त्युत ।
पुरंदरपुराद्धीदं विशिष्टमिति लक्षये ॥ ३.१७४.२७ ॥
เหตุใดเทพเจ้าจึงไม่เข้าไปในที่ซึ่งมีลักษณะเช่นนี้ ข้าพเจ้าเห็นว่านครนี้เหนือกว่าแม้นครของพระอินทร์
3.174.28
आसीदिदं पुरा पार्थ देवराजस्य नः पुरम् ।
ततो निवातकवचैरितः प्रच्याविताः सुराः ॥ ३.१७४.२८ ॥
โอ โอรสแห่งปฤถา นครนี้เคยเป็นนครของพระราชาแห่งเทพของเรา ต่อมา เมื่อนิวาตกวจะเข้ายึดครอง เหล่าเทพจึงถูกขับไล่ออกไป
3.174.29
तपस्तप्त्वा महत्तीव्रं प्रसाद्य च पितामहम् ।
इदं वृतं निवासाय देवेभ्यश्चाभयं युधि ॥ ३.१७४.२९ ॥
พวกเขาบำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่และเข้มข้น และทำให้พระปิตามหะพอพระทัย แล้วเลือกนครนี้เป็นที่อยู่อาศัย และแสวงหาความปลอดภัยให้แก่เหล่าเทพในการรบ
3.174.30
ततः शक्रेण भगवान्स्वयंभूरभिचोदितः ।
विधत्तां भगवानत्रेत्यात्मनो हितकाम्यया ॥ ३.१७४.३० ॥
จากนั้น พระสวยัมภูผู้ทรงเป็นที่เคารพ ได้รับการกระตุ้นจากพระศักระ ขอให้พระองค์เสด็จมาที่นี่ แล้วทรงจัดการเรื่องนี้ด้วยความปรารถนาจะให้เกิดประโยชน์แก่พระองค์เอง
3.174.31
तत उक्तो भगवता दिष्टमत्रेति भारत ।
भवितान्तस्त्वमप्येषां देहेनान्येन वृत्रहन् ॥ ३.१७४.३१ ॥
จากนั้น พระผู้ทรงพระภคะซึ่งถูกกล่าวเช่นนั้น ตรัสว่า "สิ่งที่ถูกกำหนดไว้ที่นี่จะเกิดขึ้น โอ ภารตะ เจ้าเองก็ด้วย โอ ผู้สังหารวฤตระ จะเป็นจุดจบของพวกเขาในร่างอื่น"
3.174.32
तत एषां वधार्थाय शक्रोऽस्त्राणि ददौ तव ।
न हि शक्याः सुरैर्हन्तुं य एते निहतास्त्वया ॥ ३.१७४.३२ ॥
จากนั้น เพื่อสังหารพวกเขา พระศักระได้ประทานอาวุธให้แก่เจ้า เพราะผู้ที่เจ้าสังหารแล้วนั้น เหล่าเทพไม่อาจสังหารได้
3.174.33
कालस्य परिणामेन ततस्त्वमिह भारत ।
एषामन्तकरः प्राप्तस्तत्त्वया च कृतं तथा ॥ ३.१७४.३३ ॥
ด้วยการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลา โอ ภารตะ เจ้าจึงมาถึงที่นี่ในฐานะจุดจบของพวกเขา และเจ้าก็ได้ทำเช่นนั้นจริง
3.174.34
दानवानां विनाशार्थं महास्त्राणां महद्बलम् ।
ग्राहितस्त्वं महेन्द्रेण पुरुषेन्द्र तदुत्तमम् ॥ ३.१७४.३४ ॥
เพื่อทำลายพวกทานพ เจ้าได้รับพลังอันยิ่งใหญ่ของอาวุธทิพย์อันทรงพลังจากพระมหินทร์ โอ จอมบุรุษ นั่นคือพลังอันสูงสุด
3.174.35
ततः प्रशाम्य नगरं दानवांश्च निहत्य तान् ।
पुनर्मातलिना सार्धमगमं देवसद्म तत् ॥ ३.१७४.३५ ॥
จากนั้น ข้าพเจ้าได้ทำให้นครสงบลง และสังหารพวกทานพเหล่านั้น แล้วกลับไปพร้อมกับมาตลิสู่วิมานของเหล่าเทพอีกครั้ง