ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.174.1
अदृश्यमानास्ते दैत्या योधयन्ति स्म मायया ।
अदृश्यनास्त्रवीर्येण तानप्यहमयोधयम् ॥ ३.१७४.१ ॥
ଅଦୃଶ୍ୟ ରହି ସେହି ଦୈତ୍ୟମାନେ ମାୟାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ; ଅଦୃଶ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରର ବଳରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲି।
3.174.2
गाण्डीवमुक्ता विशिखाः सम्यगस्त्रप्रचोदिताः ।
अच्छिन्दन्नुत्तमाङ्गानि यत्रयत्र स्म तेऽभवन् ॥ ३.१७४.२ ॥
ଗାଣ୍ଡୀବରୁ ମୁକ୍ତ ବାଣସବୁ, ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ରରେ ଭଲଭାବେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଥିଲେ ସେଠାରେ ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ମସ୍ତକ କାଟିଥିଲେ।
3.174.3
ततो निवातकवचा वध्यमाना मया युधि ।
संहृत्य रमायां सहसा प्राविशन्पुरमात्मनः ॥ ३.१७४.३ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟମାନ ନିବାତକବଚମାନେ ନିଜକୁ ସଂହରଣ କରି ହଠାତ୍ ରମା ପ୍ରଦେଶରେ ନିଜ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.174.4
व्यपयातेषु दैत्येषु प्रादुर्भूते च दर्शने ।
अपश्यं दानवांस्तत्र हताञ्शतसहस्रशः ॥ ३.१७४.४ ॥
ଦୈତ୍ୟମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟି ପୁଣି ପ୍ରକାଶ ପାଇଲେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଶହ ହଜାର ଦାନବଙ୍କୁ ହତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲି।
3.174.5
विनिष्पिष्टानि तत्रैषां शस्त्राण्याभरणानि च ।
शतशः स्म प्रदृश्यन्ते गात्राणि कवचानि च ॥ ३.१७४.५ ॥
ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା; ଶହ ଶହ ଦେହ ଓ କବଚ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
3.174.6
हयानां नान्तरं ह्यासीत्पदाद्विचलितुं पदम् ।
उत्पत्य सहसा तस्थुरन्तरिक्षगमास्ततः ॥ ३.१७४.६ ॥
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ ଚଳାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ନଥିଲା; ତା'ପରେ ସେମାନେ ହଠାତ୍ ଡେଇଁ ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ରୂପେ ଠିଆ ହେଲେ।
3.174.7
ततो निवातकवचा व्योम संछाद्य केवलम् ।
अदृश्या ह्यभ्यवर्तन्त विसृजन्तः शिलोच्चयान् ॥ ३.१७४.७ ॥
ତା'ପରେ ନିବାତକବଚମାନେ ଆକାଶକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଢାଙ୍କି ଦେଲେ। ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ସେମାନେ ଆଗକୁ ଆସି ପଥରର ରାଶି ବର୍ଷାଇଲେ।
3.174.8
अन्तर्भूमिगताश्चान्ये हयानां चरणानथ ।
व्यगृह्णन्दानवा घोरा रथचक्रे च भारत ॥ ३.१७४.८ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଭୂମି ଭିତରକୁ ଯାଇ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ପାଦ ଧରିଲେ। ହେ ଭରତ, ସେହି ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ରଥର ଚକ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଧରିଲେ।
3.174.9
विनिगृह्य हयांश्चान्ये रथं च मम युध्यतः ।
सर्वतो मामविध्यन्त सरथं धरणीधरैः ॥ ३.१७४.९ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ଏବଂ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମୋ ରଥକୁ ମଧ୍ୟ ରୋକିଲେ। ସବୁ ଦିଗରୁ ସେହି ପର୍ବତମାନେ ରଥ ସହିତ ମୋତେ ବିନ୍ଧିଲେ।
3.174.10
पर्वतैरुपचीयद्भिः पतद्भिश्च तथाऽपरैः ।
स देशो यत्रवर्तामि गुहेव समपद्यत ॥ ३.१७४.१० ॥
ଗଦା ହେଉଥିବା ଏବଂ ପଡ଼ୁଥିବା ପର୍ବତ ଓ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁରେ ମୁଁ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଘୂରୁଥିଲି ତାହା ଏକ ଗୁମ୍ଫା ପରି ହୋଇଗଲା।
3.174.11
पर्वतैश्चाद्यमानोऽहं निगृहीतैश्च वाजिभिः ।
अगच्छं परमामार्तिं मातलिस्तदलक्षयत् ॥ ३.१७४.११ ॥
ପର୍ବତ ଆଘାତରେ ଓ ରୋକାଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପଡ଼ିଲି। ମାତଳି ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ।
3.174.12
लक्षयित्वा च मां भीतमिदं वचनमब्रवीत् ।
आर्जुनार्जुन मा भैस्त्वं वज्रमस्त्रमुदीरय ॥ ३.१७४.१२ ॥
ମୋତେ ଭୀତ ଦେଖି ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ: "ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଅର୍ଜୁନ, ଭୟ କରନା! ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କର।"
3.174.13
ततोऽहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा वज्रमुदीरयम् ।
देवराजस् दयितं वज्रमस्त्रं नराधिप ॥ ३.१७४.१३ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ତାର ସେହି କଥା ଶୁଣି ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲି, ହେ ନରାଧିପ।
3.174.14
अचलं स्थानमासाद्य गाण्डीवमनुमन्त्र्य च ।
अमुञ्चं वज्रसंस्पर्शानायतान्निशिताञ्सरान् ॥ ३.१७४.१४ ॥
ଅଚଳ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି, ଗାଣ୍ଡୀବକୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କରି, ବଜ୍ରସ୍ପର୍ଶ ବାଣ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକର୍ଷିତ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ମୁଁ ଛାଡ଼ିଲି।
3.174.15
ततो मायाश् ताः सर्वा निवातकवचांश्च तान् ।
ते वज्रचोदिता बाणा वज्रभूताः रसमाविशन् ॥ ३.१७४.१५ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ସମସ୍ତ ମାୟା ଓ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କୁ — ବଜ୍ରପ୍ରେରିତ ସେହି ବାଣମାନେ, ବଜ୍ରରୂପ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.174.16
ते वज्रवेगविहता दानवाः पर्वतोपमाः ।
इतरेतरमाश्लिष्य न्यपतन्पृथिवीतले ॥ ३.१७४.१६ ॥
ବଜ୍ରବେଗରେ ଆହତ ସେହି ଦାନବମାନେ, ପର୍ବତ ସଦୃଶ, ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ପଡ଼ି ଗଲେ।
3.174.17
अन्तर्भूमौ च येऽगृह्णन्दानवा रथवाजिनः ।
अनुप्रविश्य तान्वाणाः प्राहिण्वन्यमसादनम् ॥ ३.१७४.१७ ॥
ଭୂମି ଭିତରେ ରଥ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଲୁଚିଥିବା ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ବାଣମାନେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
3.174.18
हतैर्निवातकवचैर्निरस्तैः पर्वतोपमैः ।
समाच्छाद्यत देशः स विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ३.१७४.१८ ॥
ନିହତ ଓ ପଡ଼ିଥିବା ପର୍ବତ ସଦୃଶ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ପ୍ରଦେଶ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଲା — ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ପର୍ବତ ପରି।
3.174.19
न हयानां क्षतिः काचिन्न रथस् न मातलेः ।
मम चादृश्यत तदा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७४.१९ ॥
ଘୋଡ଼ା, ରଥ ବା ମାତଲିଙ୍କର କୌଣସି କ୍ଷତି ହେଲା ନାହିଁ; ସେତେବେଳେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ; ତାହା ଯେପରି ଅଦ୍ଭୁତ ହେଲା।
3.174.20
ततो मां प्रहसन्राजन्मातलिः प्रत्यभाषत ।
नैतदर्जुन देवेषु त्वयि वीर्यं यदीक्ष्यते ॥ ३.१७४.२० ॥
ସେତେବେଳେ ହେ ରାଜନ୍, ମାତଲି ହସି ହସି ମୋତେ କହିଲେ: ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଏପରି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
3.174.21
हतेष्वसुरसङ्घेषु दारास्तेषां तु सर्वशः ।
प्राक्रोशन्नगरे तस्मिन्यथा शरदि लक्ष्मणाः ॥ ३.१७४.२१ ॥
ଅସୁରସଙ୍ଘ ନିହତ ହେବା ପରେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀ ସେ ନଗରରେ ଶରତ୍କାଳର ବଗୁଲା ପରି ବିଳାପ କଲେ।
3.174.22
ततो मातलिना सार्धमहं तत्पुरमभ्ययाम् ।
त्रासयन्रथघोषेण निवातकवचस्त्रियः ॥ ३.१७४.२२ ॥
ତେବେ ମୁଁ ମାତଲିଙ୍କ ସହ ସେ ପୁରକୁ ଆଗେଇଗଲି; ରଥର ଘୋଷରେ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି।
3.174.23
तान्दृष्ट्वा दशसाहस्रान्मयूरसदृशान्हयान् ।
रथं च रविसंकाशं प्राद्रवन्गणशः स्त्रियः ॥ ३.१७४.२३ ॥
ମୟୂର ପରି ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ ଦେଖି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦଳ ଦଳ ହୋଇ ପଳାଇଲେ।
3.174.24
ताभिराभरणैः शब्दस्त्रासिताभिः समीरितः ।
शिलानामिव शैलेषु पतन्तीनामभूत्तदा ॥ ३.१७४.२४ ॥
ଭୟଭୀତ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଅଳଙ୍କାରର ଶବ୍ଦ ସେତେବେଳେ ପର୍ବତରେ ପଡ଼ୁଥିବା ପଥରର ଶବ୍ଦ ପରି ଉଠିଲା।
3.174.25
वित्रस्ता दैत्यनार्यस्ताः स्वानि वेश्मान्यथाविशन् ।
बहुरत्नविचित्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ ३.१७४.२५ ॥
ଭୟଭୀତ ଦୈତ୍ୟ ନାରୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ରତ୍ନରେ ବିଚିତ୍ର ଏବଂ ସୁନାରେ ନିର୍ମିତ ଥିଲା।
3.174.26
तदद्भुताकारमहं दृष्ट्वा नगरमुत्तमम् ।
विशिष्टं देवनगरादपृच्छं मातलिं ततः ॥ ३.१७४.२६ ॥
ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଆକାରର ଉତ୍ତମ ନଗରକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଦେବନଗରଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାହା ବିଷୟରେ ତେବେ ମାତଲିଙ୍କୁ ପଚାରିଲି।
3.174.27
इदमेवंविधं कस्माद्देवता न विशन्त्युत ।
पुरंदरपुराद्धीदं विशिष्टमिति लक्षये ॥ ३.१७४.२७ ॥
ଏପରି ଏହି ନଗର, ଦେବତାମାନେ କାହିଁକି ଏଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ? ଇନ୍ଦ୍ରନଗରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମୁଁ ବୁଝୁଛି।
3.174.28
आसीदिदं पुरा पार्थ देवराजस्य नः पुरम् ।
ततो निवातकवचैरितः प्रच्याविताः सुराः ॥ ३.१७४.२८ ॥
ହେ ପୃଥାପୁତ୍ର, ପୂର୍ବରେ ଏହା ଆମ ଦେବରାଜଙ୍କ ନଗର ଥିଲା; ପରେ ନିବାତକବଚମାନେ ଏହାକୁ ଅଧିକାର କରି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦେଲେ।
3.174.29
तपस्तप्त्वा महत्तीव्रं प्रसाद्य च पितामहम् ।
इदं वृतं निवासाय देवेभ्यश्चाभयं युधि ॥ ३.१७४.२९ ॥
ମହାନ ଓ କଠୋର ତପସ୍ୟା କରି, ପିତାମହଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ସେମାନେ ବାସ ପାଇଁ ଏହାକୁ ବାଛିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଭୟ ମଧ୍ୟ ମାଗିଲେ।
3.174.30
ततः शक्रेण भगवान्स्वयंभूरभिचोदितः ।
विधत्तां भगवानत्रेत्यात्मनो हितकाम्यया ॥ ३.१७४.३० ॥
ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଭଗବାନ ଏଠାକୁ ଆସି ନିଜ ହିତକାମନାରୁ ବିଧାନ କରନ୍ତୁ।
3.174.31
तत उक्तो भगवता दिष्टमत्रेति भारत ।
भवितान्तस्त्वमप्येषां देहेनान्येन वृत्रहन् ॥ ३.१७४.३१ ॥
ତାପରେ ଭଗବାନ ଏହିପରି କହିଲେ: 'ହେ ଭାରତ, ଏଠାରେ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ତାହା ହେବ। ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦେହରେ ଏମାନଙ୍କର ଅନ୍ତକ ହେବ।'
3.174.32
तत एषां वधार्थाय शक्रोऽस्त्राणि ददौ तव ।
न हि शक्याः सुरैर्हन्तुं य एते निहतास्त्वया ॥ ३.१७४.३२ ॥
ତାପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ତୁମେ ବଧ କରିଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ବଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
3.174.33
कालस्य परिणामेन ततस्त्वमिह भारत ।
एषामन्तकरः प्राप्तस्तत्त्वया च कृतं तथा ॥ ३.१७४.३३ ॥
କାଳର ପରିଣାମରେ, ହେ ଭାରତ, ତୁମେ ଏଠାରେ ଏମାନଙ୍କର ଅନ୍ତକ ହୋଇ ଆସିଛ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ତାହା ସେପରି ହିଁ କରାଯାଇଛି।
3.174.34
दानवानां विनाशार्थं महास्त्राणां महद्बलम् ।
ग्राहितस्त्वं महेन्द्रेण पुरुषेन्द्र तदुत्तमम् ॥ ३.१७४.३४ ॥
ଦାନବଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ମହାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ମହାବଳ, ହେ ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ର, ମହେନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ସେହି ଉତ୍ତମ ବଳ ଗ୍ରହଣ କରାଇଲେ।
3.174.35
ततः प्रशाम्य नगरं दानवांश्च निहत्य तान् ।
पुनर्मातलिना सार्धमगमं देवसद्म तत् ॥ ३.१७४.३५ ॥
ତାପରେ ନଗରକୁ ଶାନ୍ତ କରି ଓ ସେହି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମାତଳି ସହ ମୁଁ ପୁଣି ସେହି ଦେବସଦନକୁ ଗଲି।