Mahābhārata · Adhyāya 3.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.174.1
अदृश्यमानास्ते दैत्या योधयन्ति स्म मायया ।
अदृश्यनास्त्रवीर्येण तानप्यहमयोधयम् ॥ ३.१७४.१ ॥
Invisibles, aquellos daitias combatían mediante la māyā; y yo también luché contra ellos con el poder de armas invisibles.
3.174.2
गाण्डीवमुक्ता विशिखाः सम्यगस्त्रप्रचोदिताः ।
अच्छिन्दन्नुत्तमाङ्गानि यत्रयत्र स्म तेऽभवन् ॥ ३.१७४.२ ॥
Las flechas lanzadas desde el Gāṇḍīva, bien impulsadas por el mantra de las armas, cortaban las cabezas dondequiera que estuvieran.
3.174.3
ततो निवातकवचा वध्यमाना मया युधि ।
संहृत्य रमायां सहसा प्राविशन्पुरमात्मनः ॥ ३.१७४.३ ॥
Entonces los Nivātakavacas, abatidos por mí en la batalla, se replegaron y de repente entraron en su ciudad, en la región de Ramā.
3.174.4
व्यपयातेषु दैत्येषु प्रादुर्भूते च दर्शने ।
अपश्यं दानवांस्तत्र हताञ्शतसहस्रशः ॥ ३.१७४.४ ॥
Cuando los daityas se hubieron retirado y la vista volvió a aparecer, vi allí cientos de miles de dānavas muertos.
3.174.5
विनिष्पिष्टानि तत्रैषां शस्त्राण्याभरणानि च ।
शतशः स्म प्रदृश्यन्ते गात्राणि कवचानि च ॥ ३.१७४.५ ॥
Allí yacían sus armas y adornos aplastados en pedazos, y se veían cientos de cuerpos y armaduras.
3.174.6
हयानां नान्तरं ह्यासीत्पदाद्विचलितुं पदम् ।
उत्पत्य सहसा तस्थुरन्तरिक्षगमास्ततः ॥ ३.१७४.६ ॥
Los caballos no tenían espacio ni para mover una pata del sitio; entonces, saltando de repente, se quedaron como seres que se mueven por el aire.
3.174.7
ततो निवातकवचा व्योम संछाद्य केवलम् ।
अदृश्या ह्यभ्यवर्तन्त विसृजन्तः शिलोच्चयान् ॥ ३.१७४.७ ॥
Entonces los Nivātakavacas, cubriendo por completo el cielo, avanzaron hacia mí invisibles, lanzando montones de rocas.
3.174.8
अन्तर्भूमिगताश्चान्ये हयानां चरणानथ ।
व्यगृह्णन्दानवा घोरा रथचक्रे च भारत ॥ ३.१७४.८ ॥
Otros, habiéndose internado bajo la tierra, sujetaron las patas de los caballos; y los terribles dānavas agarraron las ruedas del carro, oh Bhārata.
3.174.9
विनिगृह्य हयांश्चान्ये रथं च मम युध्यतः ।
सर्वतो मामविध्यन्त सरथं धरणीधरैः ॥ ३.१७४.९ ॥
Otros, sujetando los caballos y mi carro mientras yo combatía, me atravesaron con mi carro desde todos los lados con montañas.
3.174.10
पर्वतैरुपचीयद्भिः पतद्भिश्च तथाऽपरैः ।
स देशो यत्रवर्तामि गुहेव समपद्यत ॥ ३.१७४.१० ॥
Con montañas que se apilaban y caían, y con otros, el lugar donde yo giraba se volvió como una cueva.
3.174.11
पर्वतैश्चाद्यमानोऽहं निगृहीतैश्च वाजिभिः ।
अगच्छं परमामार्तिं मातलिस्तदलक्षयत् ॥ ३.१७४.११ ॥
Golpeado por las montañas y con los caballos retenidos, caí en la mayor angustia; Mātali lo percibió.
3.174.12
लक्षयित्वा च मां भीतमिदं वचनमब्रवीत् ।
आर्जुनार्जुन मा भैस्त्वं वज्रमस्त्रमुदीरय ॥ ३.१७४.१२ ॥
Al verme atemorizado, pronunció estas palabras: "¡Arjuna, Arjuna, no temas! Lanza el arma del rayo."
3.174.13
ततोऽहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा वज्रमुदीरयम् ।
देवराजस् दयितं वज्रमस्त्रं नराधिप ॥ ३.१७४.१३ ॥
Entonces, habiendo oído sus palabras, lancé el arma del rayo, querida de Indra, rey de los dioses, oh señor de los hombres.
3.174.14
अचलं स्थानमासाद्य गाण्डीवमनुमन्त्र्य च ।
अमुञ्चं वज्रसंस्पर्शानायतान्निशिताञ्सरान् ॥ ३.१७४.१४ ॥
Habiendo alcanzado una posición inamovible y consagrado el Gāṇḍīva con mantra, disparé flechas afiladas, tensadas por completo y tocadas por el rayo.
3.174.15
ततो मायाश् ताः सर्वा निवातकवचांश्च तान् ।
ते वज्रचोदिता बाणा वज्रभूताः रसमाविशन् ॥ ३.१७४.१५ ॥
Entonces aquellas flechas, impulsadas por el rayo, se volvieron rayos y penetraron en todas aquellas ilusiones y en los Nivātakavacas.
3.174.16
ते वज्रवेगविहता दानवाः पर्वतोपमाः ।
इतरेतरमाश्लिष्य न्यपतन्पृथिवीतले ॥ ३.१७४.१६ ॥
Aquellos dānavas, heridos por la velocidad del rayo y semejantes a montañas, se abrazaron unos a otros y cayeron sobre la superficie de la tierra.
3.174.17
अन्तर्भूमौ च येऽगृह्णन्दानवा रथवाजिनः ।
अनुप्रविश्य तान्वाणाः प्राहिण्वन्यमसादनम् ॥ ३.१७४.१७ ॥
Y las flechas, habiendo penetrado en los dānavas que se habían ocultado bajo tierra con carros y caballos, los enviaron a la morada de Yama.
3.174.18
हतैर्निवातकवचैर्निरस्तैः पर्वतोपमैः ।
समाच्छाद्यत देशः स विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ३.१७४.१८ ॥
Aquella región quedó cubierta por los Nivātakavacas muertos y derribados, semejantes a montañas, como si lo estuvieran por montañas dispersas.
3.174.19
न हयानां क्षतिः काचिन्न रथस् न मातलेः ।
मम चादृश्यत तदा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७४.१९ ॥
Ningún daño sufrieron los caballos, ni el carro, ni Mātali; y yo tampoco vi nada entonces; aquello pareció maravilloso.
3.174.20
ततो मां प्रहसन्राजन्मातलिः प्रत्यभाषत ।
नैतदर्जुन देवेषु त्वयि वीर्यं यदीक्ष्यते ॥ ३.१७४.२० ॥
Entonces, oh rey, Mātali, riéndose de mí, respondió: Arjuna, no es así como se ve tu valor entre los dioses.
3.174.21
हतेष्वसुरसङ्घेषु दारास्तेषां तु सर्वशः ।
प्राक्रोशन्नगरे तस्मिन्यथा शरदि लक्ष्मणाः ॥ ३.१७४.२१ ॥
Cuando las huestes de asuras fueron abatidas, todas sus esposas lloraron en aquella ciudad, como grullas en otoño.
3.174.22
ततो मातलिना सार्धमहं तत्पुरमभ्ययाम् ।
त्रासयन्रथघोषेण निवातकवचस्त्रियः ॥ ३.१७४.२२ ॥
Entonces avancé con Mātali hacia aquella ciudad, aterrorizando a las mujeres de los Nivātakavacas con el estruendo del carro.
3.174.23
तान्दृष्ट्वा दशसाहस्रान्मयूरसदृशान्हयान् ।
रथं च रविसंकाशं प्राद्रवन्गणशः स्त्रियः ॥ ३.१७४.२३ ॥
Al ver los diez mil caballos semejantes a pavos reales y el carro resplandeciente como el sol, las mujeres huyeron en grupos.
3.174.24
ताभिराभरणैः शब्दस्त्रासिताभिः समीरितः ।
शिलानामिव शैलेषु पतन्तीनामभूत्तदा ॥ ३.१७४.२४ ॥
El sonido de los adornos de aquellas mujeres asustadas, agitado al caer, era entonces como el de piedras que caen sobre montañas.
3.174.25
वित्रस्ता दैत्यनार्यस्ताः स्वानि वेश्मान्यथाविशन् ।
बहुरत्नविचित्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ ३.१७४.२५ ॥
Aterrorizadas, las mujeres de los Daityas entraron en sus propias moradas, variadas con muchas joyas y hechas de oro.
3.174.26
तदद्भुताकारमहं दृष्ट्वा नगरमुत्तमम् ।
विशिष्टं देवनगरादपृच्छं मातलिं ततः ॥ ३.१७४.२६ ॥
Al ver aquella excelente ciudad de forma maravillosa, superior incluso a la ciudad de los dioses, entonces pregunté a Mātali por ella.
3.174.27
इदमेवंविधं कस्माद्देवता न विशन्त्युत ।
पुरंदरपुराद्धीदं विशिष्टमिति लक्षये ॥ ३.१७४.२७ ॥
¿Por qué, siendo de tal clase, no entran en esta los dioses? Comprendo que es superior incluso a la ciudad de Indra.
3.174.28
आसीदिदं पुरा पार्थ देवराजस्य नः पुरम् ।
ततो निवातकवचैरितः प्रच्याविताः सुराः ॥ ३.१७४.२८ ॥
Hijo de Pṛthā, esta fue antaño la ciudad de nuestro señor de los dioses; luego, ocupada por los Nivātakavacas, los dioses fueron expulsados.
3.174.29
तपस्तप्त्वा महत्तीव्रं प्रसाद्य च पितामहम् ।
इदं वृतं निवासाय देवेभ्यश्चाभयं युधि ॥ ३.१७४.२९ ॥
Tras realizar una gran y severa austeridad y aplacar al Abuelo, eligieron esta ciudad como morada y buscaron seguridad para los dioses en la batalla.
3.174.30
ततः शक्रेण भगवान्स्वयंभूरभिचोदितः ।
विधत्तां भगवानत्रेत्यात्मनो हितकाम्यया ॥ ३.१७४.३० ॥
Entonces, instigado por Śakra, que el venerable Autoexistente venga aquí y, por deseo de su propio bien, disponga lo necesario.
3.174.31
तत उक्तो भगवता दिष्टमत्रेति भारत ।
भवितान्तस्त्वमप्येषां देहेनान्येन वृत्रहन् ॥ ३.१७४.३१ ॥
Entonces el venerable, así interpelado, dijo: 'Lo que aquí está decretado sucederá, oh Bhārata. Tú también, matador de Vṛtra, serás su fin, en otro cuerpo.'
3.174.32
तत एषां वधार्थाय शक्रोऽस्त्राणि ददौ तव ।
न हि शक्याः सुरैर्हन्तुं य एते निहतास्त्वया ॥ ३.१७४.३२ ॥
Entonces Śakra te dio armas para su destrucción. Aquellos que has abatido no podían ser muertos por los dioses.
3.174.33
कालस्य परिणामेन ततस्त्वमिह भारत ।
एषामन्तकरः प्राप्तस्तत्त्वया च कृतं तथा ॥ ३.१७४.३३ ॥
Por la maduración del tiempo, oh Bhārata, has llegado aquí como su fin, y así ha sido hecho por ti.
3.174.34
दानवानां विनाशार्थं महास्त्राणां महद्बलम् ।
ग्राहितस्त्वं महेन्द्रेण पुरुषेन्द्र तदुत्तमम् ॥ ३.१७४.३४ ॥
Para la destrucción de los Dānavas, el gran poder de las grandes armas, oh señor de los hombres, te lo hizo recibir el gran Indra: aquel supremo poder.
3.174.35
ततः प्रशाम्य नगरं दानवांश्च निहत्य तान् ।
पुनर्मातलिना सार्धमगमं देवसद्म तत् ॥ ३.१७४.३५ ॥
Luego, habiendo pacificado la ciudad y dado muerte a aquellos Dānavas, volví con Mātali a aquella morada de los dioses.