മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.174.1
अदृश्यमानास्ते दैत्या योधयन्ति स्म मायया ।
अदृश्यनास्त्रवीर्येण तानप्यहमयोधयम् ॥ ३.१७४.१ ॥
കാണാതെ ആ ദൈത്യന്മാർ മായയാൽ യുദ്ധം ചെയ്തു; കാണാത്ത അസ്ത്രങ്ങളുടെ വീര്യത്താൽ ഞാനും അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
3.174.2
गाण्डीवमुक्ता विशिखाः सम्यगस्त्रप्रचोदिताः ।
अच्छिन्दन्नुत्तमाङ्गानि यत्रयत्र स्म तेऽभवन् ॥ ३.१७४.२ ॥
ഗാണ്ഡീവത്തിൽനിന്ന് വിട്ട അമ്പുകൾ, അസ്ത്രമന്ത്രത്താൽ ശരിയായി പ്രേരിതമായി, അവർ എവിടെയെല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നോ അവിടെയെല്ലാം അവരുടെ തലകൾ അറുത്തു.
3.174.3
ततो निवातकवचा वध्यमाना मया युधि ।
संहृत्य रमायां सहसा प्राविशन्पुरमात्मनः ॥ ३.१७४.३ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ എന്നാൽ വധിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന നിവാതകവചന്മാർ സ്വയം ഒതുങ്ങി, പെട്ടെന്ന് രമാ പ്രദേശത്തിലുള്ള തങ്ങളുടെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
3.174.4
व्यपयातेषु दैत्येषु प्रादुर्भूते च दर्शने ।
अपश्यं दानवांस्तत्र हताञ्शतसहस्रशः ॥ ३.१७४.४ ॥
ദൈത്യന്മാർ പിൻവാങ്ങിയശേഷം കാഴ്ച വീണ്ടും തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ നൂറായിരം ദാനവന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
3.174.5
विनिष्पिष्टानि तत्रैषां शस्त्राण्याभरणानि च ।
शतशः स्म प्रदृश्यन्ते गात्राणि कवचानि च ॥ ३.१७४.५ ॥
അവിടെ അവരുടെ ആയുധങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ചതഞ്ഞരഞ്ഞുകിടന്നു; നൂറുകണക്കിന് ശരീരങ്ങളും കവചങ്ങളും കാണപ്പെട്ടു.
3.174.6
हयानां नान्तरं ह्यासीत्पदाद्विचलितुं पदम् ।
उत्पत्य सहसा तस्थुरन्तरिक्षगमास्ततः ॥ ३.१७४.६ ॥
കുതിരകൾക്ക് കാൽ ഇളക്കാൻ പോലും ഇടമില്ലായിരുന്നു; അപ്പോൾ അവ പെട്ടെന്ന് കുതിച്ചുയർന്ന് ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവയായി നിന്നു.
3.174.7
ततो निवातकवचा व्योम संछाद्य केवलम् ।
अदृश्या ह्यभ्यवर्तन्त विसृजन्तः शिलोच्चयान् ॥ ३.१७४.७ ॥
അപ്പോൾ നിവാതകവചന്മാർ ആകാശത്തെ പൂർണ്ണമായും മറച്ചു. അദൃശ്യരായി അവർ മുന്നോട്ടു വന്ന് പാറക്കൂമ്പാരങ്ങൾ എറിഞ്ഞു.
3.174.8
अन्तर्भूमिगताश्चान्ये हयानां चरणानथ ।
व्यगृह्णन्दानवा घोरा रथचक्रे च भारत ॥ ३.१७४.८ ॥
മറ്റു ചിലർ ഭൂമിക്കുള്ളിൽ കടന്ന് കുതിരകളുടെ കാലുകൾ പിടിച്ചു. ഭാരതാ, ആ ഭയങ്കര ദാനവർ രഥച്ചക്രങ്ങളെയും പിടിച്ചു.
3.174.9
विनिगृह्य हयांश्चान्ये रथं च मम युध्यतः ।
सर्वतो मामविध्यन्त सरथं धरणीधरैः ॥ ३.१७४.९ ॥
മറ്റുള്ളവർ കുതിരകളെ തടഞ്ഞു; ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ എൻ്റെ രഥത്തെയും തടഞ്ഞു. എല്ലാ വശങ്ങളിൽ നിന്നും ആ പർവതങ്ങൾ രഥസഹിതം എന്നെ ആക്രമിച്ചു.
3.174.10
पर्वतैरुपचीयद्भिः पतद्भिश्च तथाऽपरैः ।
स देशो यत्रवर्तामि गुहेव समपद्यत ॥ ३.१७४.१० ॥
കൂമ്പാരമാകുന്നതും വീഴുന്നതുമായ പർവതങ്ങളാലും മറ്റുള്ളവയാലും ഞാൻ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ആ പ്രദേശം ഒരു ഗുഹപോലെ ആയി.
3.174.11
पर्वतैश्चाद्यमानोऽहं निगृहीतैश्च वाजिभिः ।
अगच्छं परमामार्तिं मातलिस्तदलक्षयत् ॥ ३.१७४.११ ॥
പർവതങ്ങളാൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടും തടയപ്പെട്ട കുതിരകളാൽ ഞാൻ അതിവേദനയിലായി. മാതലി അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
3.174.12
लक्षयित्वा च मां भीतमिदं वचनमब्रवीत् ।
आर्जुनार्जुन मा भैस्त्वं वज्रमस्त्रमुदीरय ॥ ३.१७४.१२ ॥
ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "അർജുനാ, അർജുനാ, ഭയപ്പെടേണ്ട! വജ്രാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കൂ."
3.174.13
ततोऽहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा वज्रमुदीरयम् ।
देवराजस् दयितं वज्रमस्त्रं नराधिप ॥ ३.१७४.१३ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രന് പ്രിയമായ വജ്രാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു, നരാധിപാ.
3.174.14
अचलं स्थानमासाद्य गाण्डीवमनुमन्त्र्य च ।
अमुञ्चं वज्रसंस्पर्शानायतान्निशिताञ्सरान् ॥ ३.१७४.१४ ॥
ഇളകാത്ത സ്ഥാനത്തെത്തി, ഗാണ്ഡീവം മന്ത്രത്താൽ അഭിമന്ത്രിച്ച്, വജ്രസ്പർശമുള്ള, പൂർണമായി വലിച്ച, മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങൾ ഞാൻ തൊടുത്തു.
3.174.15
ततो मायाश् ताः सर्वा निवातकवचांश्च तान् ।
ते वज्रचोदिता बाणा वज्रभूताः रसमाविशन् ॥ ३.१७४.१५ ॥
അപ്പോൾ ആ മായകളെല്ലാം, നിവാതകവചന്മാരെയും — വജ്രത്താൽ പ്രേരിതമായ ആ ശരങ്ങൾ, വജ്രരൂപമായി അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു.
3.174.16
ते वज्रवेगविहता दानवाः पर्वतोपमाः ।
इतरेतरमाश्लिष्य न्यपतन्पृथिवीतले ॥ ३.१७४.१६ ॥
വജ്രവേഗത്താൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട ആ ദാനവർ, പർവതങ്ങൾക്ക് സമാനരായി, പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്ത് ഭൂതലത്തിൽ വീണു.
3.174.17
अन्तर्भूमौ च येऽगृह्णन्दानवा रथवाजिनः ।
अनुप्रविश्य तान्वाणाः प्राहिण्वन्यमसादनम् ॥ ३.१७४.१७ ॥
ഭൂമിക്കടിയിൽ രഥങ്ങളും കുതിരകളുമായി ഒളിച്ചിരുന്ന ദാനവരെ, ശരങ്ങൾ അവരിൽ പ്രവേശിച്ച് യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.
3.174.18
हतैर्निवातकवचैर्निरस्तैः पर्वतोपमैः ।
समाच्छाद्यत देशः स विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ३.१७४.१८ ॥
കൊല്ലപ്പെട്ടും വീഴ്ത്തപ്പെട്ടും കിടന്ന പർവതസമാനരായ നിവാതകവചന്മാരാൽ ആ പ്രദേശം മൂടപ്പെട്ടു — ചിതറിയ പർവതങ്ങളാൽ മൂടിയതുപോലെ.
3.174.19
न हयानां क्षतिः काचिन्न रथस् न मातलेः ।
मम चादृश्यत तदा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७४.१९ ॥
കുതിരകൾക്കോ രഥത്തിനോ മാതലിക്കോ യാതൊരു ഹാനിയും സംഭവിച്ചില്ല; അപ്പോൾ എനിക്കും ഒന്നും കാണാനായില്ല; അത് അത്ഭുതമായി തോന്നി.
3.174.20
ततो मां प्रहसन्राजन्मातलिः प्रत्यभाषत ।
नैतदर्जुन देवेषु त्वयि वीर्यं यदीक्ष्यते ॥ ३.१७४.२० ॥
അപ്പോൾ രാജാവേ, മാതലി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു: അർജുനാ, ദേവന്മാർക്കിടയിൽ നിന്റെ വീര്യം ഇങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നതല്ല.
3.174.21
हतेष्वसुरसङ्घेषु दारास्तेषां तु सर्वशः ।
प्राक्रोशन्नगरे तस्मिन्यथा शरदि लक्ष्मणाः ॥ ३.१७४.२१ ॥
അസുരസംഘങ്ങൾ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരുടെ ഭാര്യമാരെല്ലാം ആ നഗരത്തിൽ ശരത്കാലത്തെ കൊക്കുകളെപ്പോലെ നിലവിളിച്ചു.
3.174.22
ततो मातलिना सार्धमहं तत्पुरमभ्ययाम् ।
त्रासयन्रथघोषेण निवातकवचस्त्रियः ॥ ३.१७४.२२ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ മാതലിയോടൊപ്പം ആ പുരത്തേക്ക് അടുത്തു; രഥത്തിന്റെ ഘോഷത്താൽ നിവാതകവചരുടെ സ്ത്രീകളെ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്.
3.174.23
तान्दृष्ट्वा दशसाहस्रान्मयूरसदृशान्हयान् ।
रथं च रविसंकाशं प्राद्रवन्गणशः स्त्रियः ॥ ३.१७४.२३ ॥
മയിലുകളോട് സമാനമായ പതിനായിരം കുതിരകളെയും സൂര്യസമാനമായ രഥത്തെയും കണ്ട് സ്ത്രീകൾ കൂട്ടമായി ഓടി.
3.174.24
ताभिराभरणैः शब्दस्त्रासिताभिः समीरितः ।
शिलानामिव शैलेषु पतन्तीनामभूत्तदा ॥ ३.१७४.२४ ॥
ഭയന്ന ആ സ്ത്രീകളുടെ ആഭരണങ്ങളുടെ ശബ്ദം മലകളിൽ വീഴുന്ന കല്ലുകളുടെ ഒച്ചപോലെ അപ്പോൾ ഉയർന്നു.
3.174.25
वित्रस्ता दैत्यनार्यस्ताः स्वानि वेश्मान्यथाविशन् ।
बहुरत्नविचित्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ ३.१७४.२५ ॥
ഭയന്നുപോയ ദൈത്യസ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭവനങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവ പല രത്നങ്ങളാൽ വിചിത്രവും സ്വർണ്ണനിർമ്മിതവുമായിരുന്നു.
3.174.26
तदद्भुताकारमहं दृष्ट्वा नगरमुत्तमम् ।
विशिष्टं देवनगरादपृच्छं मातलिं ततः ॥ ३.१७४.२६ ॥
ആ അത്ഭുതരൂപമുള്ള ഉത്തമനഗരം കണ്ട്, ദേവനഗരത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ അതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അപ്പോൾ മാതലിയോട് ചോദിച്ചു.
3.174.27
इदमेवंविधं कस्माद्देवता न विशन्त्युत ।
पुरंदरपुराद्धीदं विशिष्टमिति लक्षये ॥ ३.१७४.२७ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള ഇത് എന്തുകൊണ്ട് ദേവന്മാർ പ്രവേശിക്കുന്നില്ല? ഇന്ദ്രപുരിയെക്കാൾ ഇത് ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
3.174.28
आसीदिदं पुरा पार्थ देवराजस्य नः पुरम् ।
ततो निवातकवचैरितः प्रच्याविताः सुराः ॥ ३.१७४.२८ ॥
പൃഥയുടെ പുത്രാ, ഇത് മുമ്പ് നമ്മുടെ ദേവരാജന്റെ നഗരമായിരുന്നു; പിന്നീട് നിവാതകവചന്മാർ ഇതിനെ കൈവശപ്പെടുത്തി ദേവന്മാരെ ഓടിച്ചു.
3.174.29
तपस्तप्त्वा महत्तीव्रं प्रसाद्य च पितामहम् ।
इदं वृतं निवासाय देवेभ्यश्चाभयं युधि ॥ ३.१७४.२९ ॥
മഹത്തും കഠിനവുമായ തപസ്സ് ചെയ്ത്, പിതാമഹനെ പ്രസാദിപ്പിച്ച്, തങ്ങളുടെ വാസത്തിനായി ഇത് തിരഞ്ഞെടുത്തു; യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാർക്ക് അഭയവും നേടി.
3.174.30
ततः शक्रेण भगवान्स्वयंभूरभिचोदितः ।
विधत्तां भगवानत्रेत्यात्मनो हितकाम्यया ॥ ३.१७४.३० ॥
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനാൽ പ്രേരിതനായ സ്വയംഭൂ ഭഗവാൻ, ഇവിടെ വന്ന് തന്റെ ഹിതകാമനയാൽ വിധാനം ചെയ്യട്ടെ.
3.174.31
तत उक्तो भगवता दिष्टमत्रेति भारत ।
भवितान्तस्त्वमप्येषां देहेनान्येन वृत्रहन् ॥ ३.१७४.३१ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഭാരതാ, ഇവിടെ വിധിച്ചത് സംഭവിക്കും. വൃത്രഹന്താവേ, നീയും മറ്റൊരു ദേഹത്തോടെ ഇവർക്ക് അന്തകനാകും.'
3.174.32
तत एषां वधार्थाय शक्रोऽस्त्राणि ददौ तव ।
न हि शक्याः सुरैर्हन्तुं य एते निहतास्त्वया ॥ ३.१७४.३२ ॥
പിന്നെ ഇവരെ വധിക്കുന്നതിനായി ശക്രൻ നിനക്ക് അസ്ത്രങ്ങൾ നൽകി. നീ കൊന്ന ഇവരെ ദേവന്മാർക്ക് കൊല്ലാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
3.174.33
कालस्य परिणामेन ततस्त्वमिह भारत ।
एषामन्तकरः प्राप्तस्तत्त्वया च कृतं तथा ॥ ३.१७४.३३ ॥
കാലത്തിന്റെ പരിണാമത്താൽ, ഭാരതാ, നീ ഇവിടെ ഇവർക്ക് അന്തകനായി എത്തി; നിന്നാൽ അത് അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യപ്പെട്ടു.
3.174.34
दानवानां विनाशार्थं महास्त्राणां महद्बलम् ।
ग्राहितस्त्वं महेन्द्रेण पुरुषेन्द्र तदुत्तमम् ॥ ३.१७४.३४ ॥
ദാനവന്മാരുടെ നാശത്തിനായി മഹാസ്ത്രങ്ങളുടെ മഹാബലം, പുരുഷേന്ദ്രാ, മഹേന്ദ്രൻ നിന്നെ അത് ഏറ്റെടുപ്പിച്ചു.
3.174.35
ततः प्रशाम्य नगरं दानवांश्च निहत्य तान् ।
पुनर्मातलिना सार्धमगमं देवसद्म तत् ॥ ३.१७४.३५ ॥
പിന്നെ നഗരത്തെ ശാന്തമാക്കി, ആ ദാനവന്മാരെ വധിച്ച്, മാതലിയോടൊപ്പം ഞാൻ വീണ്ടും ആ ദേവസദനത്തിലേക്ക് പോയി.