మహాభారతం · అధ్యాయం 3.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.174.1
अदृश्यमानास्ते दैत्या योधयन्ति स्म मायया ।
अदृश्यनास्त्रवीर्येण तानप्यहमयोधयम् ॥ ३.१७४.१ ॥
కనిపించకుండా ఆ దైత్యులు మాయతో యుద్ధం చేశారు; కనిపించని అస్త్రాల శక్తితో నేను కూడా వారితో పోరాడాను.
3.174.2
गाण्डीवमुक्ता विशिखाः सम्यगस्त्रप्रचोदिताः ।
अच्छिन्दन्नुत्तमाङ्गानि यत्रयत्र स्म तेऽभवन् ॥ ३.१७४.२ ॥
గాండీవం నుండి విడిచిన బాణాలు, అస్త్రమంత్రంతో సరిగా ప్రేరేపితమై, వారు ఎక్కడ ఉన్నారో అక్కడ వారి తలలను ఛేదించాయి.
3.174.3
ततो निवातकवचा वध्यमाना मया युधि ।
संहृत्य रमायां सहसा प्राविशन्पुरमात्मनः ॥ ३.१७४.३ ॥
అప్పుడు యుద్ధంలో నా చేత చంపబడుతున్న నివాతకవచులు తమను ఉపసంహరించుకుని, హఠాత్తుగా రమా ప్రదేశంలో తమ నగరంలోకి ప్రవేశించారు.
3.174.4
व्यपयातेषु दैत्येषु प्रादुर्भूते च दर्शने ।
अपश्यं दानवांस्तत्र हताञ्शतसहस्रशः ॥ ३.१७४.४ ॥
దైత్యులు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, దృష్టి మళ్లీ కనిపించినప్పుడు, అక్కడ వందల వేల దానవులు చనిపోయి పడి ఉండడం నేను చూశాను.
3.174.5
विनिष्पिष्टानि तत्रैषां शस्त्राण्याभरणानि च ।
शतशः स्म प्रदृश्यन्ते गात्राणि कवचानि च ॥ ३.१७४.५ ॥
అక్కడ వారి ఆయుధాలు, ఆభరణాలు నలిగిపోయి పడి ఉన్నాయి; వందలాది శరీరాలు, కవచాలు కూడా కనిపించాయి.
3.174.6
हयानां नान्तरं ह्यासीत्पदाद्विचलितुं पदम् ।
उत्पत्य सहसा तस्थुरन्तरिक्षगमास्ततः ॥ ३.१७४.६ ॥
గుర్రాలకు కాలు కదిపే చోటు కూడా లేదు; అప్పుడు అవి హఠాత్తుగా ఎగిరి ఆకాశంలో సంచరించేవిగా నిలిచాయి.
3.174.7
ततो निवातकवचा व्योम संछाद्य केवलम् ।
अदृश्या ह्यभ्यवर्तन्त विसृजन्तः शिलोच्चयान् ॥ ३.१७४.७ ॥
అప్పుడు నివాతకవచులు ఆకాశాన్ని పూర్తిగా కప్పివేశారు. వారు కనిపించకుండా ముందుకు వచ్చి రాళ్ల కుప్పలను విసరసాగారు.
3.174.8
अन्तर्भूमिगताश्चान्ये हयानां चरणानथ ।
व्यगृह्णन्दानवा घोरा रथचक्रे च भारत ॥ ३.१७४.८ ॥
మరికొందరు భూమిలోకి వెళ్లి గుర్రాల కాళ్లను పట్టుకున్నారు. ఓ భారతా, ఆ భయంకర దానవులు రథ చక్రాలనూ పట్టుకున్నారు.
3.174.9
विनिगृह्य हयांश्चान्ये रथं च मम युध्यतः ।
सर्वतो मामविध्यन्त सरथं धरणीधरैः ॥ ३.१७४.९ ॥
ఇతరులు గుర్రాలను అడ్డుకున్నారు, నేను యుద్ధం చేస్తుండగా నా రథాన్నీ అడ్డుకున్నారు. అన్ని వైపుల నుండి ఆ పర్వతాలు నన్ను రథంతో సహా బాధించాయి.
3.174.10
पर्वतैरुपचीयद्भिः पतद्भिश्च तथाऽपरैः ।
स देशो यत्रवर्तामि गुहेव समपद्यत ॥ ३.१७४.१० ॥
పేరుకుపోతున్న, పడుతున్న పర్వతాలతో, ఇతర వాటితో నేను తిరుగుతున్న ఆ ప్రదేశం ఒక గుహలా మారింది.
3.174.11
पर्वतैश्चाद्यमानोऽहं निगृहीतैश्च वाजिभिः ।
अगच्छं परमामार्तिं मातलिस्तदलक्षयत् ॥ ३.१७४.११ ॥
పర్వతాలతో కొట్టబడి, ఆగిపోయిన గుర్రాలవల్ల నేను అత్యంత బాధకు గురయ్యాను. మాతలి దానిని గమనించాడు.
3.174.12
लक्षयित्वा च मां भीतमिदं वचनमब्रवीत् ।
आर्जुनार्जुन मा भैस्त्वं वज्रमस्त्रमुदीरय ॥ ३.१७४.१२ ॥
నేను భయపడటం చూసి అతడు ఇలా అన్నాడు: "అర్జునా, అర్జునా, భయపడకు! వజ్రాస్త్రాన్ని ప్రయోగించు."
3.174.13
ततोऽहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा वज्रमुदीरयम् ।
देवराजस् दयितं वज्रमस्त्रं नराधिप ॥ ३.१७४.१३ ॥
అప్పుడు నేను అతని ఆ మాటను విని, దేవరాజు ఇంద్రునికి ప్రియమైన వజ్రాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాను, ఓ నరాధిపా.
3.174.14
अचलं स्थानमासाद्य गाण्डीवमनुमन्त्र्य च ।
अमुञ्चं वज्रसंस्पर्शानायतान्निशिताञ्सरान् ॥ ३.१७४.१४ ॥
కదలని స్థానానికి చేరి, గాండీవాన్ని మంత్రంతో అభిమంత్రించి, వజ్రస్పర్శ గల, పూర్తిగా లాగిన, పదునైన బాణాలను ప్రయోగించాను.
3.174.15
ततो मायाश् ताः सर्वा निवातकवचांश्च तान् ।
ते वज्रचोदिता बाणा वज्रभूताः रसमाविशन् ॥ ३.१७४.१५ ॥
అప్పుడు ఆ మాయలన్నిటినీ, నివాతకవచులను — వజ్రంతో ప్రేరేపించబడిన ఆ బాణాలు, వజ్రరూపం పొంది వారిలోకి ప్రవేశించాయి.
3.174.16
ते वज्रवेगविहता दानवाः पर्वतोपमाः ।
इतरेतरमाश्लिष्य न्यपतन्पृथिवीतले ॥ ३.१७४.१६ ॥
వజ్రవేగానికి దెబ్బతిన్న ఆ దానవులు, పర్వతాల వంటివారు, ఒకరినొకరు కౌగిలించుకుని భూమిపై కూలిపోయారు.
3.174.17
अन्तर्भूमौ च येऽगृह्णन्दानवा रथवाजिनः ।
अनुप्रविश्य तान्वाणाः प्राहिण्वन्यमसादनम् ॥ ३.१७४.१७ ॥
భూమి లోపల రథాలు, గుర్రాలతో దాక్కున్న దానవులలోకి బాణాలు ప్రవేశించి వారిని యమలోకానికి పంపాయి.
3.174.18
हतैर्निवातकवचैर्निरस्तैः पर्वतोपमैः ।
समाच्छाद्यत देशः स विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ३.१७४.१८ ॥
చంపబడి, పడగొట్టబడిన పర్వతాల వంటి నివాతకవచులతో ఆ ప్రదేశం కప్పబడింది — చెల్లాచెదరైన పర్వతాలతో కప్పబడినట్లు.
3.174.19
न हयानां क्षतिः काचिन्न रथस् न मातलेः ।
मम चादृश्यत तदा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७४.१९ ॥
గుర్రాలకు గానీ, రథానికి గానీ, మాతలికి గానీ ఎలాంటి హాని కలగలేదు; అప్పుడు నాకు కూడా ఏదీ కనిపించలేదు; అది అద్భుతంలా అయింది.
3.174.20
ततो मां प्रहसन्राजन्मातलिः प्रत्यभाषत ।
नैतदर्जुन देवेषु त्वयि वीर्यं यदीक्ष्यते ॥ ३.१७४.२० ॥
అప్పుడు రాజా, మాతలి నవ్వుతూ నాతో ఇలా అన్నాడు: అర్జునా, దేవతల మధ్య నీ పరాక్రమం ఇలా కనిపించదు.
3.174.21
हतेष्वसुरसङ्घेषु दारास्तेषां तु सर्वशः ।
प्राक्रोशन्नगरे तस्मिन्यथा शरदि लक्ष्मणाः ॥ ३.१७४.२१ ॥
అసుర సమూహాలు చంపబడగా, వారి భార్యలందరూ ఆ నగరంలో శరదృతువులో క్రౌంచ పక్షుల్లా అరుస్తూ రోదించారు.
3.174.22
ततो मातलिना सार्धमहं तत्पुरमभ्ययाम् ।
त्रासयन्रथघोषेण निवातकवचस्त्रियः ॥ ३.१७४.२२ ॥
అప్పుడు నేను మాతలితో కలిసి ఆ పురం వైపు వెళ్లాను; రథ ఘోషతో నివాతకవచుల స్త్రీలను భయపెడుతూ.
3.174.23
तान्दृष्ट्वा दशसाहस्रान्मयूरसदृशान्हयान् ।
रथं च रविसंकाशं प्राद्रवन्गणशः स्त्रियः ॥ ३.१७४.२३ ॥
నెమళ్లలా ఉన్న పదివేల గుర్రాలను, సూర్యునిలా ప్రకాశించే రథాన్ని చూసి స్త్రీలు గుంపులుగా పారిపోయారు.
3.174.24
ताभिराभरणैः शब्दस्त्रासिताभिः समीरितः ।
शिलानामिव शैलेषु पतन्तीनामभूत्तदा ॥ ३.१७४.२४ ॥
భయపడిన ఆ స్త్రీల ఆభరణాల శబ్దం, పర్వతాలపై రాళ్లు పడినట్లు అప్పుడు వినిపించింది.
3.174.25
वित्रस्ता दैत्यनार्यस्ताः स्वानि वेश्मान्यथाविशन् ।
बहुरत्नविचित्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ ३.१७४.२५ ॥
భయభ్రాంతులైన దైత్య స్త్రీలు తమ స్వంత భవనాలలోకి ప్రవేశించారు; అవి అనేక రత్నాలతో విచిత్రమైనవి, బంగారంతో చేసినవి.
3.174.26
तदद्भुताकारमहं दृष्ट्वा नगरमुत्तमम् ।
विशिष्टं देवनगरादपृच्छं मातलिं ततः ॥ ३.१७४.२६ ॥
ఆ అద్భుత రూపం గల ఉత్తమ నగరాన్ని చూసి, దేవనగరం కంటే శ్రేష్ఠమైన దాని గురించి నేను అప్పుడు మాతలిని అడిగాను.
3.174.27
इदमेवंविधं कस्माद्देवता न विशन्त्युत ।
पुरंदरपुराद्धीदं विशिष्टमिति लक्षये ॥ ३.१७४.२७ ॥
ఇంత విధమైనది ఇది, దేవతలు ఎందుకు ప్రవేశించరు? ఇంద్రుని నగరం కంటే ఇది శ్రేష్ఠమని నేను గ్రహిస్తున్నాను.
3.174.28
आसीदिदं पुरा पार्थ देवराजस्य नः पुरम् ।
ततो निवातकवचैरितः प्रच्याविताः सुराः ॥ ३.१७४.२८ ॥
పృథ కుమారుడా, ఇది పూర్వం మన దేవరాజు నగరం; తరువాత నివాతకవచులు దీనిని ఆక్రమించి దేవతలను తరిమివేశారు.
3.174.29
तपस्तप्त्वा महत्तीव्रं प्रसाद्य च पितामहम् ।
इदं वृतं निवासाय देवेभ्यश्चाभयं युधि ॥ ३.१७४.२९ ॥
మహత్తరమైన, తీవ్రమైన తపస్సు చేసి, పితామహుడిని ప్రసన్నం చేసుకుని, వారు తమ నివాసానికి ఈ నగరాన్ని ఎంచుకున్నారు; యుద్ధంలో దేవతలకు అభయాన్నీ కోరారు.
3.174.30
ततः शक्रेण भगवान्स्वयंभूरभिचोदितः ।
विधत्तां भगवानत्रेत्यात्मनो हितकाम्यया ॥ ३.१७४.३० ॥
అప్పుడు ఇంద్రునిచే ప్రేరేపించబడిన స్వయంభువు భగవానుడు, ఇక్కడికి వచ్చి తన హితాన్ని కోరి విధానం చేయాలి.
3.174.31
तत उक्तो भगवता दिष्टमत्रेति भारत ।
भवितान्तस्त्वमप्येषां देहेनान्येन वृत्रहन् ॥ ३.१७४.३१ ॥
అప్పుడు భగవంతుడు ఇలా చెప్పాడు: 'భారతా, ఇక్కడ విధించినది జరుగుతుంది. వృత్రుని సంహరించినవాడా, నీవు కూడా వేరే దేహంతో వీరికి అంతకుడవుతావు.'
3.174.32
तत एषां वधार्थाय शक्रोऽस्त्राणि ददौ तव ।
न हि शक्याः सुरैर्हन्तुं य एते निहतास्त्वया ॥ ३.१७४.३२ ॥
తరువాత వీరిని వధించడానికి ఇంద్రుడు నీకు ఆయుధాలు ఇచ్చాడు. నీవు చంపిన వీరిని దేవతలు చంపలేరు.
3.174.33
कालस्य परिणामेन ततस्त्वमिह भारत ।
एषामन्तकरः प्राप्तस्तत्त्वया च कृतं तथा ॥ ३.१७४.३३ ॥
కాలం పరిణామంతో, భారతా, నీవు ఇక్కడ వీరికి అంతకుడవై వచ్చావు; నీచేత అది అలాగే చేయబడింది.
3.174.34
दानवानां विनाशार्थं महास्त्राणां महद्बलम् ।
ग्राहितस्त्वं महेन्द्रेण पुरुषेन्द्र तदुत्तमम् ॥ ३.१७४.३४ ॥
దానవుల నాశనం కోసం, మహాస్త్రాల గొప్ప బలాన్ని, పురుషేంద్రా, మహేంద్రుడు నీకు ఆ ఉత్తమమైనదాన్ని గ్రహింపజేశాడు.
3.174.35
ततः प्रशाम्य नगरं दानवांश्च निहत्य तान् ।
पुनर्मातलिना सार्धमगमं देवसद्म तत् ॥ ३.१७४.३५ ॥
తరువాత నగరాన్ని శాంతింపజేసి, ఆ దానవులను చంపి, మాతలితో కలిసి మళ్లీ ఆ దేవసదనానికి వెళ్లాను.