ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.175.1
निवर्तमानेन मया महद्दृष्टं ततोऽपरम् ।
पुरं कामगमं दिव्यं पावकार्कसमप्रभम् ॥ ३.१७५.१ ॥
ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಮಹಾ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿದೆ; ಅದು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವಂತಹದು, ದಿವ್ಯವಾದದ್ದು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.
3.175.2
रत्नद्रुममयैश्चित्रैर्भास्वरैश्च पतत्रिभिः ।
पौलोमैः कालकेयैश्च रनित्यहृष्टैरधिष्ठिरतम् ॥ ३.१७५.२ ॥
ಅದು ರತ್ನವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಹೊಳೆಯುವ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಪೌಲೋಮರು ಮತ್ತು ಕಾಲಕೇಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸದಾ ಕೋಲಾಹಲ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು.
3.175.3
गोपुराट्टालकोपेतं चतुर्द्वारं दुरासदम् ।
सर्वरत्नमयं दिव्यमद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.१७५.३ ॥
ಅದು ಗೋಪುರ ಮತ್ತು ಅಟ್ಟಾಲಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ನಾಲ್ಕು ದ್ವಾರಗಳುಳ್ಳದ್ದು, ಸಮೀಪಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ರತ್ನಮಯವಾದದ್ದು, ದಿವ್ಯವಾದದ್ದು, ಅದ್ಭುತ ನೋಟವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿತ್ತು.
3.175.4
द्रुमैः पुष्पलोपेतैः सर्वरत्नमयैर्वृतम् ।
तथा पतत्रिभिर्दिव्यैरुपेतं सुमनोहरैः ॥ ३.१७५.४ ॥
ಅದು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ರತ್ನಮಯ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದದ್ದು; ದಿವ್ಯವಾದ, ಅತಿ ಮನೋಹರ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
3.175.5
असुरैर्नित्यमुदितैः शूलर्ष्टिमुसलायुधैः ।
चापमुद्गरहस्तैश्च स्रग्विभिः सर्वतो वृतम् ॥ ३.१७५.५ ॥
ಅದು ಸದಾ ಆನಂದಿತರಾದ ಅಸುರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು; ಅವರು ಶೂಲ, ಋಷ್ಟಿ, ಮುಸಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಗದೆ ಹಿಡಿದು, ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು.
3.175.6
तदहं प्रेक्ष्यदैत्यानां पुरमद्भुतदर्शनम् ।
अपृच्छं मातलिं राजन्किमिदं दृश्यतेति वै ॥ ३.१७५.६ ॥
ರಾಜನೇ, ದೈತ್ಯರ ಆ ಅದ್ಭುತ ನೋಟದ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಮಾತಲಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ: "ಇದು ಏನು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ?"
3.175.7
पुलोमा नाम दैतेयी कालका च महासुरी ।
दिव्यंवर्षसहस्रं ते चेरतुः परमं तपः ॥ ३.१७५.७ ॥
ಪುಲೋಮಾ ಎಂಬ ದೈತ್ಯ ಕನ್ಯೆಯೂ ಮಹಾಸುರಿ ಕಾಲಕಾಳೂ ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.
3.175.8
तपसोन्ते ततस्ताभ्यां स्वयंभूरददाद्वरम् ।
अगृह्णीतां वरं ते तु सुतानामल्पदुःखताम् ॥ ३.१७५.८ ॥
ತಪಸ್ಸಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭು ಅವರಿಗೆ ವರ ನೀಡಿದನು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಲ್ಪ ದುಃಖ ಎಂಬ ವರವನ್ನು ಪಡೆದರು.
3.175.9
अवध्यतां च राजेन्द्र सुरराक्षसपन्नगैः ।
पुरं सुरमणीयं च स्वचरं सुकृतप्रभम् ॥ ३.१७५.९ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ದೇವತೆಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ನಾಗರಿಂದ ಅವಧ್ಯತೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸುಂದರವಾದ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ, ಸತ್ಕರ್ಮ ಪ್ರಭೆಯ ನಗರ (ವರವಾಗಿ ಬಯಸಿದರು).
3.175.10
सर्वरत्नैः समुदितं दुर्धर्षममरैरपि ।
महर्षियक्षगन्धर्वपन्नगासुरराक्षसैः ॥ ३.१७५.१० ॥
ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ, ಮಹರ್ಷಿ, ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ನಾಗ, ಅಸುರ, ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ದುರ್ಧರ್ಷ (ನಗರ).
3.175.11
सर्वकामगुणोपेतं वीतशोकमनामयम् ।
ब्र्हमणो भवनाच्छ्रेष्ठं कालकेयकृतं विभो ॥ ३.१७५.११ ॥
ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಶೋಕರಹಿತ, ರೋಗರಹಿತ; ಓ ವಿಭೋ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಭವನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕಾಲಕೇಯರಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ.
3.175.12
तदेतत्खपुरं दिव्यं चरत्यमरवर्जितम् ।
पौलोमाध्युषितं वीर कालकेयैश्च दानवैः ॥ ३.१७५.१२ ॥
ಓ ವೀರನೇ, ಇದೇ ಆ ದಿವ್ಯ ಖಪುರ; ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟು ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ, ಪೌಲೋಮರು, ಕಾಲಕೇಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ವಾಸಿಸುವ.
3.175.13
हिरण्यपुरमित्येवं ख्यायते नगरं महत् ।
रक्षितंकालकेयैश्च पौलोमैश्च महासुरैः ॥ ३.१७५.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಈ ಮಹಾ ನಗರವು ಹಿರಣ್ಯಪುರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಕಾಲಕೇಯರು, ಪೌಲೋಮರು ಮತ್ತು ಮಹಾಸುರರು ಇದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.175.14
त एतेमुदिता राजन्नवध्याः सर्वदैवतैः ।
निवसन्त्यत्रराजेन्द्र गतोद्वेगा निरुत्सुकाः ॥ ३.१७५.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇವರು ಹರ್ಷದಿಂದಿದ್ದಾರೆ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ವಧಿಸಲಾಗದವರು. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಇವರು ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ವೇಗ ಮತ್ತು ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.175.15
सुरासुरैरवध्यानां दानवानां धनञ्जय ।
मानुषान्मृत्युरेतेषां निर्दिष्टो ब्रह्मणा पुरा ॥ ३.१७५.१५ ॥
ಧನಂಜಯ, ದೇವಾಸುರರಿಂದ ವಧಿಸಲಾಗದ ಈ ದಾನವರ ಮರಣ ಮನುಷ್ಯನಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಇದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದನು.
3.175.16
एतानपि रणे पार्त कालकेयान्दुरासदान् ।
वज्रास्त्रेण नयस्वाशु विनाशं सुमहाबलान् ॥ ३.१७५.१६ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ದುರ್ಜಯ ಕಾಲಕೇಯರನ್ನು ವಜ್ರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ತ್ವರೆಯಾಗಿ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸು; ಅವರು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು.
3.175.17
सुरासुरैरवध्यं तदहं ज्ञात्वा विशांपते ।
अब्रुवं मातलिं हृष्टो याह्येतत्पुरमञ्जसा ॥ ३.१७५.१७ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ದೇವಾಸುರರಿಂದ ವಧಿಸಲಾಗದ ಆ ನಗರವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹರ್ಷದಿಂದ ನಾನು ಮಾತಲಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ: 'ಈ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಗು.'
3.175.18
त्रिदशेशद्विषो यावत्क्षयमस्त्रैर्नयाम्यहम् ।
न कथंचिद्धि मे पापा न वध्या ये सुरद्विषः ॥ ३.१७५.१८ ॥
ಇಂದ್ರನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾನು ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವವರೆಗೂ, ಈ ಪಾಪಿ ದೇವದ್ರೋಹಿಗಳು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡದೆ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.175.19
उवाह मां ततः शीघ्रं हिरण्यपुरमन्तिकात् ।
रथेन तेन दिव्येन हरियुक्तेन मातलिः ॥ ३.१७५.१९ ॥
ನಂತರ ಮಾತಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿರಣ್ಯಪುರದ ಸಮೀಪದಿಂದ, ಹರಿ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
3.175.20
ते मामालक्ष्य दैतेया विचित्राभरणाम्बराः ।
समुत्पेतुर्महावेगा रथानास्थाय दंशिताः ॥ ३.१७५.२० ॥
ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ವಿಚಿತ್ರ ಆಭರಣ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೈತ್ಯರು, ಕವಚ ತೊಟ್ಟು ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ರಥಗಳನ್ನೇರಿ ಮೇಲೆದ್ದರು.
3.175.21
ततो नालीकनाराचैर्भल्लैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
प्रत्यघ्नन्दानवेन्द्रा मां क्रुद्धास्तीव्रपराक्रमाः ॥ ३.१७५.२१ ॥
ನಂತರ ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ತೀವ್ರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ದಾನವೇಂದ್ರರು ನಾಲೀಕ-ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳು, ಭಲ್ಲ, ಶಕ್ತಿ, ಋಷ್ಟಿ, ತೋಮರಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೊಡೆದರು.
3.175.22
तदहं शस्त्रवर्षेण महता प्रत्यवारयम् ।
शस्त्रवर्षं महद्राजन्विद्याबलमुपाश्रितः ॥ ३.१७५.२२ ॥
ಆಗ ನಾನು ವಿದ್ಯಾಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷವನ್ನು ಮಹಾ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷದಿಂದ ತಡೆದೆ.
3.175.23
व्यामोहयं च तान्सर्वान्रथमार्गैश्चरन्रणे ।
तेऽन्योन्यमभिसंमूढाः पातयन्ति स्म दानवाः ॥ ३.१७५.२३ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ರಥಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದೆ; ಆಗ ಆ ದಾನವರು ಪರಸ್ಪರ ಮೋಹಗೊಂಡು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬೀಳಿಸಿದರು.
3.175.24
तेषामेवं विमूढानामन्योन्यमभिधावताम् ।
शिरांसि विशिखैर्दीप्तैरच्छिन्दं शतसङ्घशः ॥ ३.१७५.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಮೋಹಗೊಂಡು ಪರಸ್ಪರ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನೂರು ನೂರಾಗಿ, ಸಂಘಗಳಾಗಿ ನಾನು ಕತ್ತರಿಸಿದೆ.
3.175.25
ते वध्यमाना दैतेयाः पुरमास्थाय तत्पुनः ।
खमुत्पेतुः सनगरा मायामास्थाय दानवीम् ॥ ३.१७५.२५ ॥
ವಧೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತೆ ಆ ಪುರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ದಾನವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ನಗರ ಸಹಿತ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದರು.
3.175.26
ततोऽहं शरवर्षेण महता कुरुनन्दन ।
मार्गमावृत्य दैत्यानां गतिं चैषामवारयम् ॥ ३.१७५.२६ ॥
ಆಗ ನಾನು, ಕುರುನಂದನಾ, ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ದಾರಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಆ ದೈತ್ಯರ ಚಲನೆಯನ್ನು ತಡೆದೆನು.
3.175.27
तत्पुरं खचरं दिव्यं कामगं दिव्यवर्चसम् ।
दैतेयैर्वरदानेन धार्यते स्म यथासुखम् ॥ ३.१७५.२७ ॥
ಆ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ದಿವ್ಯ ಪುರವನ್ನು ದೈತ್ಯರು ವರದಾನದ ಬಲದಿಂದ ಸುಖವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದರು.
3.175.28
अन्तर्भूमौ निपतति पुनरूर्ध्वं प्रतिष्ठते ।
पुनस्तिर्यक् प्रयात्याशु पुनरप्सु निमज्जति ॥ ३.१७५.२८ ॥
ಅದು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ.
3.175.29
अमरावतिसंकाशं तत्पुरं कामगं महत् ।
अहमस्त्रैर्बहुविधैः प्रत्यगृह्णां परंतप ॥ ३.१७५.२९ ॥
ಅಮರಾವತಿಯಂತಿರುವ ಆ ಮಹಾ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಪುರವನ್ನು, ಪರಂತಪಾ, ನಾನು ಅನೇಕ ವಿಧದ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆನು.
3.175.30
ततोऽहं शरजालेन दिव्यास्त्रनुदितेन च ।
व्यगृह्णां सह दैतेयैस्तत्पुरं पुरुषर्षभ ॥ ३.१७५.३० ॥
ಆಗ ನಾನು ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣಜಾಲದಿಂದ ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಆ ಪುರವನ್ನು ಹಿಡಿದೆನು, ಪುರುಷರ್ಷಭಾ.
3.175.31
विक्षत चायसैर्बाणैर्मत्प्रयुक्तैरजिह्मगैः ।
महीमभ्यपतद्राजन्प्रभग्नं पुरमासुरम् ॥ ३.१७५.३१ ॥
ನಾನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ಒಡೆದ ಅಸುರರ ನಗರ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು.
3.175.32
ते वध्यमाना मद्बाणैर्वज्रवेगैरयस्मयैः ।
पर्यभ्रमन्त वै राजन्नसुराः कालचोदिताः ॥ ३.१७५.३२ ॥
ವಜ್ರದ ವೇಗದ ನನ್ನ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಅಸುರರು, ಓ ರಾಜನೇ, ಕಾಲಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲೆದಾಡಿದರು.
3.175.33
ततो मातलिरारुह्यपुरस्तान्निपतन्निव ।
महीमवातरत्क्षिप्रं रथेनादित्यवर्चसा ॥ ३.१७५.३३ ॥
ಆಗ ಮಾತಲಿ, ಮುಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದನು.
3.175.34
ततो रथसहस्राणि षष्टिस्तेषाममर्षिणाम् ।
युयुत्सूनां मया सार्धं पर्यवर्तन्त भारत।
तान्यहं निशितैर्बाणैर्व्यधमं गार्ध्रराजितैः ॥ ३.१७५.३४ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ, ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತ ಅವರ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ರಥಗಳು, ಓ ಭಾರತ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ತಿರುಗಿದವು. ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ರಣಹದ್ದಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಶಮಾಡಿದೆ.
3.175.35
ते युद्धे संन्यवर्तन्त समुद्रस्य यथोर्मयः ।
नेमे शक्या मानुषेण युद्धेनेति प्रचिन्त्य तत् ॥ ३.१७५.३५ ॥
ಅವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. 'ಇವರನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ.
3.175.36
ततोऽहमानुपूर्व्येण दिव्यान्यस्त्राण्ययोजयम् ॥ ३.१७५.३६ ॥
ಆಗ ನಾನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆನು.
3.175.37
ततस्तानि सहस्राणइ रथिनां चित्रयोधिनाम् ।
अस्त्राणि मम दिव्यानि प्रत्यघ्नञ्छनकैरिव ॥ ३.१७५.३७ ॥
ಆಗ ಆ ಸಾವಿರಾರು ವಿಚಿತ್ರ ಯೋಧ ರಥಿಕರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನನ್ನ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿ ತಡೆದವು.
3.175.38
रथमार्गान्विचित्रांस्ते विचरन्तो महाबलाः ।
प्रत्यदृश्यन्त संग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१७५.३८ ॥
ರಥಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಲರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
3.175.39
विचित्रमुकुटापीडा विचित्रकवचध्वजाः ।
विचित्राभरणाश्चैव मम प्रीतिकराऽभवन् ॥ ३.१७५.३९ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಪೇಟಗಳು, ವಿಚಿತ್ರ ಕವಚ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳು, ವಿಚಿತ್ರ ಆಭರಣಗಳು ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡಿದವು.
3.175.40
अहं तुशरवर्षैस्तानस्त्रप्रचुदितै रणे ।
नाशक्रुवं पीडयितुं ते तु मां प्रत्यपीडयन् ॥ ३.१७५.४० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರ ಪ್ರೇರಿತ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಪೀಡಿಸಲಾರೆನಾದೆ; ಅವರೋ ನನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದರು.
3.175.41
तैः पीड्यमानो बहुभिः कृतास्त्रैः कुशलैर्युधि ।
व्यथितोस्मि महायुद्धे भयं चागान्महन्मम ॥ ३.१७५.४१ ॥
ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಅನೇಕ ಚತುರರಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡೆ; ನನಗೆ ಮಹಾ ಭಯವುಂಟಾಯಿತು.
3.175.42
ततोहं परमायत्तो मातलिं परिपृष्टवान् ॥ ३.१७५.४२ ॥
ಆಗ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಮಾತಲಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ.
3.175.43
किमेते मम बाणौघैर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ।
न वध्यन्ते महाघोरैस्तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ३.१७५.४३ ॥
ನನ್ನ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಮಂತ್ರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಇವರು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ? ಕೇಳುವ ನನಗೆ ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೇಳು.
3.175.44
स मामुवाच पर्याप्तस्त्वमेषां भरतर्षभ ।
तानुद्दिश्याथ मर्माणि प्रतिघातं तदाचर ॥ ३.१७५.४४ ॥
ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇವರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನೀನೇ ಸಾಕು. ಇವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಘಾತ ಮಾಡು.'
3.175.45
एतच्छ्रुत्वा तु राजेनद्रसंप्रहृष्टस्तमूचिवान् ।
निवर्तय रथं शीघ्रं पश्य चैतान्निपातितान् ॥ ३.१७५.४५ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜರ ರಾಜನಾದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆನು: 'ರಥವನ್ನು ಬೇಗನೆ ತಿರುಗಿಸು, ಬಿದ್ದಿರುವ ಇವರನ್ನು ನೋಡು.'
3.175.46
एवमुक्तो रथं तत्र मातलिः पर्यवर्तयत् ॥ ३.१७५.४६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮಾತಲಿ ಅಲ್ಲಿ ರಥವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದನು.
3.175.47
ततो मत्वा रणे भग्नं दानवाः प्रतिहर्षिताः ।
विचुक्रुशुर्महाराज स्वरेण महता मुहुः ॥ ३.१७५.४७ ॥
ನಂತರ ರಣದಲ್ಲಿ (ಅರ್ಜುನ) ಸೋತನೆಂದು ತಿಳಿದು ದಾನವರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪದೇ ಪದೇ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕೂಗಿದರು.
3.175.48
अभग्नः कैश्चिदप्येष पाण्डवो रणमूर्धनि ।
अस्माभिः समरे भग्न इत्येवं संघशस्तदा ॥ ३.१७५.४८ ॥
'ಈ ಪಾಂಡವನು ರಣಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ನಾವು ಇವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಆಗ ಅವರು ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
3.175.49
ततोहं देवदेवाय रुद्रायाव्यक्तमूर्तये ।
प्रयतः प्रणतो भूत्वा नमस्कृत्य महात्मने।
यत्तद्रौद्रमिति ख्यातं सर्वामित्रविनाशनम् ॥ ३.१७५.४९ ॥
ಆಗ ನಾನು ದೇವದೇವನಾದ, ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದ ರುದ್ರನಿಗೆ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆನು; ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ರೌದ್ರ' ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ, ಸರ್ವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು (ಸ್ಮರಿಸಿದೆನು).
3.175.50
यत्तद्रौद्रमिति ख्यातं सर्वामित्रविनाशनम् ।
महत्पाशुपतं दिव्यं सर्वलोकनमस्कृतम् ॥ ३.१७५.५० ॥
'ರೌದ್ರ' ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ, ಸರ್ವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಅದು, ಸರ್ವಲೋಕಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಮಹಾ ದಿವ್ಯ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರ.
3.175.51
ततोऽपश्यं त्रिशिरसं पुरुषं नवलोचनम् ।
त्रिमुखं षङ्भुजं दीप्तमर्कज्वलनमूर्धजम्।
लेलिहानैर्महानागैः कृतचिह्नममित्रहन् ॥ ३.१७५.५१ ॥
ಆಗ ನಾನು ಮೂರು ತಲೆಗಳು, ಒಂಬತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮೂರು ಮುಖಗಳು, ಆರು ತೋಳುಗಳುಳ್ಳ, ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಕೂದಲಿನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡೆನು; ನಾಲಿಗೆ ಚಾಚುವ ಮಹಾನಾಗಗಳ ಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳವನು — ಶತ್ರುಘಾತಕನೇ!
3.175.52
विभीस्ततस्तदस्त्रं तु घोरं रौद्रं सनातनम् ।
दृष्ट्वा गाण्डीवसंयोगमानीय भरतर्षभ ॥ ३.१७५.५२ ॥
ಆಗ ಆ ಘೋರ, ರೌದ್ರ, ಸನಾತನ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಭಯಗೊಂಡೆನು; ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿ ಅದನ್ನು ತಂದೆನು.
3.175.53
नमस्कृत्वा त्रिनेत्राय शर्वायामिततेजसे ।
मुक्तवान्दानवेन्द्राणां पराभावाय भारत ॥ ३.१७५.५३ ॥
ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಶರ್ವ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದಾನವೇಂದ್ರರ ಪರಾಜಯಕ್ಕಾಗಿ (ಅದನ್ನು) ಬಿಟ್ಟೆನು — ಓ ಭಾರತ!
3.175.54
मुक्तमात्रे ततस्तस्मिन्रूपाण्यासन्सहस्रशः ।
मृगाणामथ सिंहानां व्याग्राणां च विशांपते ॥ ३.१७५.५४ ॥
ಅದನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಲೇ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು — ಜಿಂಕೆಗಳ, ಸಿಂಹಗಳ ಮತ್ತು ಹುಲಿಗಳ, ಓ ಪ್ರಜಾಧಿಪತಿಯೇ!
3.175.55
ऋक्षाणां महिषाणां च पन्नगानां तथा गवाम् ।
शरभाणां गजानां च वानराणां च सङ्घशः।
ऋषभाणां वराहाणां मार्जाराणां तथैव च ॥ ३.१७५.५५ ॥
ಕರಡಿಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಹಾವುಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಶರಭಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕೋತಿಗಳು, ಗೂಳಿಗಳು, ಹಂದಿಗಳು, ಬೆಕ್ಕುಗಳು - ಅವುಗಳ ಗುಂಪುಗಳೂ (ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು).
3.175.56
सालावृकाणां प्रेतानां भुरुण्डानां च सर्वशः ।
गृध्राणां गरुडानां च चमराणां तथैव च ॥ ३.१७५.५६ ॥
ನರಿಗಳು, ಪ್ರೇತಗಳು, ಭುರುಂಡಗಳು, ರಣಹದ್ದುಗಳು, ಗರುಡರು, ಚಮರಿಗಳು - ಅವುಗಳ ಗುಂಪುಗಳೆಲ್ಲವೂ (ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು).
3.175.57
देवानां च ऋषीणां रच गन्धर्वाणां च सर्वशः ।
पिशाचानां सयक्षाणां तथैव च सुरद्विषाम् ॥ ३.१७५.५७ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರ ಗುಂಪುಗಳೆಲ್ಲವೂ, ಪಿಶಾಚರು ಮತ್ತು ಯಕ್ಷರೊಂದಿಗೆ, ದೇವದ್ವೇಷಿ ಅಸುರರ ಗುಂಪುಗಳೂ (ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು).
3.175.58
गुह्यकानां च संग्रामे नैर्ऋतानां तथैव च ।
झषाणां गजवक्राणामुलूकानां तथैव च ॥ ३.१७५.५८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗುಹ್ಯಕರು, ನೈರೃತರ ಗುಂಪುಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಮೀನುಗಳು, ಗಜಮುಖರು, ಗೂಬೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳೂ (ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು).
3.175.59
मीनवाजिसरूपाणां नानाशस्त्रासिपाणिनाम् ।
तथैव यातुधानानां गदामुद्गरधारिणाम् ॥ ३.१७५.५९ ॥
ಮೀನು ಮತ್ತು ಕುದುರೆ ರೂಪದವರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಶಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಗದೆ ಮತ್ತು ಮುದ್ಗರ ಧರಿಸಿದ ಯಾತುಧಾನರ ಗುಂಪುಗಳೂ (ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು).
3.175.60
एतैस्चान्यैश्च बहुभिर्नानारूपधरैस्तदा ।
सर्वमासीज्जगद्व्याप्तं तस्मिन्नस्त्रे विसर्जिते ॥ ३.१७५.६० ॥
ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಲಾದಾಗ, ಇವುಗಳಿಂದಲೂ ಇತರ ಅನೇಕ ನಾನಾ ರೂಪಧಾರಿಗಳಿಂದಲೂ ಆಗ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ವ್ಯಾಪಿಸಿತು.
3.175.61
त्रिशिरोभिश्चतुर्दंष्ट्रैश्चतुरास्यैश्चतुर्भुजैः ।
अनेकरूपसंयुक्तैर्मांसमेदोवसास्तिभिः ॥ ३.१७५.६१ ॥
ಮೂರು ತಲೆಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕೋರೆದಾಡೆಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳು, ನಾಲ್ಕು ತೋಳುಗಳು ಉಳ್ಳವರಾಗಿ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಾಂಸ, ಮೇದಸ್ಸು, ಕೊಬ್ಬು, ಎಲುಬುಗಳಿಂದ (ದಾನವರು).
3.175.62
अभीक्ष्णं वध्यमानास्ते दानवा ये समागताः ।
अर्कज्वलनतेजोभिर्वज्राशनिसमप्रभैः ॥ ३.१७५.६२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಆ ದಾನವರು, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಂತೆ, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನ ಪ್ರಭೆಯ (ಬಾಣಗಳಿಂದ) ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
3.175.63
अद्रिसारमयैश्चान्यैर्बाणैरपि निबर्हणैः ।
न्यहनं दानवान्सर्वान्मुहूर्तेनैव भारत ॥ ३.१७५.६३ ॥
ಪರ್ವತಗಳ ಸಾರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಇತರ ನಾಶಕ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ, ಭಾರತ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ದಾನವರನ್ನೂ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೆಡವಿದೆನು.
3.175.64
गाण्डीवास्त्रप्रणुन्नांस्तान्गतासून्नभसश्च्युतान् ।
दृष्ट्वाऽहं प्राणमं भूयस्त्रिपुरघ्नाय वेधसे ॥ ३.१७५.६४ ॥
ಗಾಂಡೀವದ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನಿಗೆ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆನು.
3.175.65
तथा रौद्रास्त्रनिष्पिष्टान्दिव्याभरणभूषितान् ।
निशाम्य परमं हर्षमगमद्देवसारथिः ॥ ३.१७५.६५ ॥
ಹೀಗೆ ಭೀಕರ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪುಡಿಯಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳ ಸಾರಥಿ ಪರಮ ಹರ್ಷ ಹೊಂದಿದನು.
3.175.66
तदसह्यं कृतं कर्म देवैरपि दुरासदम् ।
दृष्ट्वा मां पूजयामास मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.१७५.६६ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಾಧಿಸಲು ಕಷ್ಟಕರವಾದ, ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಿದೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಇಂದ್ರನ ಸಾರಥಿ ಮಾತಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
3.175.67
उचाच वचनं चेदंप्रीयमाणः कृताञ्जलिः ।
हतांस्तान्दानवान्दृष्ट्वा मया सङ्ख्ये सहस्रशः ॥ ३.१७५.६७ ॥
ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಕೈಮುಗಿದು ಅವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು — ನನ್ನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ದಾನವರು ಹತರಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ.
3.175.68
सुरासुरैरसह्यं हि कर्म यत्साधितं त्वया ।
न ह्येतत्संयुगे कर्तुमपि शक्तः सुरेश्वरः।
ध्रुवं धनञ्जय प्रीतस्त्वयि शक्रः पुरार्दन ॥ ३.१७५.६८ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರಿಗೂ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಸಾಧಿಸಿದೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೂ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಧನಂಜಯ, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಂದ್ರನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಪುರಾರ್ದನ.
3.175.69
सुरासुरैरवध्यं हि पुरमेतत्खगं महत् ।
त्वया विमथितं वीर स्ववीर्यतपसो बलात् ॥ ३.१७५.६९ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರಿಂದಲೂ ವಧಿಸಲಾಗದ ಈ ಮಹಾ ಹಾರುವ ನಗರವನ್ನು, ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ನೀನು ಧ್ವಂಸಮಾಡಿದೆ.
3.175.70
विद्वस्ते खपुरे तस्मिन्दानवेषु हतेषु च ।
विनदन्त्यः स्त्रियः सर्वा निष्पेतुर्नगराद्बहिः ॥ ३.१७५.७० ॥
ನಿನ್ನ ಆಕಾಶನಗರದಲ್ಲಿ ಆ ದಾನವರು ಹತರಾಗಲು, ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು.
3.175.71
प्रकीर्णकेश्यो व्यथिताः कुरर्य इव दुःखिताः ।
पेतुः पुत्रान्पितृन्भ्रातॄञ्शोचमाना महीतले ॥ ३.१७५.७१ ॥
ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ, ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು, ಕುರರಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ತಂದೆಗಳನ್ನು, ಸಹೋದರರನ್ನು ಶೋಕಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು.
3.175.72
रुदत्यो दीनकण्ठ्यस्तु निनदन्त्यो हतेश्वराः ।
उरांसि पाणिभिर्घ्नन्त्यो विस्रस्तस्रग्विभूषणाः ॥ ३.१७५.७२ ॥
ಅಳುತ್ತಾ, ದೀನಕಂಠದಿಂದ, ಪತಿಗಳು ಹತರಾದರು ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ, ಕೈಗಳಿಂದ ಎದೆ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಹಾರ ಆಭರಣಗಳು ಸಡಿಲಗೊಂಡವರಾಗಿ.
3.175.73
तच्छोकयुक्तमश्रीकं दुःखदैन्यसमाहतम् ।
न बभौ दानवपुरं हतत्विट्कं हतेश्वरम् ॥ ३.१७५.७३ ॥
ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಾಂತಿಹೀನವಾಗಿ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ದೀನತೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದಾನವ ನಗರ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ; ಅದರ ತೇಜಸ್ಸು ನಾಶವಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ಒಡೆಯನು ಹತನಾಗಿದ್ದನು.
3.175.74
गन्धर्वनगराकारं हृतनागमिव ह्रदम् ।
शुष्कवृक्षमिवारण्यमदृश्यमभवत्पुरम् ॥ ३.१७५.७४ ॥
ಆ ನಗರ ಗಂಧರ್ವನಗರದಂತಾಯಿತು; ನಾಗಗಳಿಲ್ಲದ ಕೆರೆಯಂತೆ, ಒಣಗಿದ ಮರಗಳ ಕಾಡಿನಂತೆ ಅದು ಕಾಣದಾಯಿತು.
3.175.75
मां तु संहृष्टमनसं क्षिप्रं मातलिरानयत् ।
देवराजस्य भवनं कृतकर्माणमाहवात् ॥ ३.१७५.७५ ॥
ಆದರೆ ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ನನ್ನನ್ನು ಮಾತಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಯುದ್ಧದಿಂದ ದೇವರಾಜನ ಭವನಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದನು; ನಾನು ನನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದೆನು.
3.175.76
हिरण्यपुरमुत्सृज्य निहत्य च महासुरान् ।
निवातकवचांश्चैव ततोऽहंशक्रमागमम् ॥ ३.१७५.७६ ॥
ಹಿರಣ್ಯಪುರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಹಾ ಅಸುರರನ್ನು ಮತ್ತು ನಿವಾತಕವಚರನ್ನು ಕೊಂದು, ಅನಂತರ ನಾನು ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆನು.
3.175.77
मम कर्म च देवेन्द्रं मातलिर्विस्तरेण तत् ।
सर्वं विश्रावयामास यथाभूतं महाद्युते ॥ ३.१७५.७७ ॥
ನನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾತಲಿ ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ, ನಡೆದಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿದನು. ಓ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ!
3.175.78
हिरण्यपुरघातं च मायानां च निवारणम् ।
निवातकवचानां च वधं सङ्ख्ये महौजसाम्।
कालकेयवधं चैव अद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१७५.७८ ॥
ಹಿರಣ್ಯಪುರದ ನಾಶ, ಮಾಯೆಗಳ ನಿವಾರಣೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲರಾದ ನಿವಾತಕವಚರ ವಧೆ, ಕಾಲಕೇಯರ ವಧೆ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅದ್ಭುತವೂ ರೋಮಾಂಚಕವೂ ಆಗಿದ್ದವು.
3.175.79
तच्छ्रुत्वा भगवान्प्रीतः सहस्राक्षः पुरंदरः ।
मरुद्भिः सहितः श्रीमान्साधुसाध्वित्यथाब्रवीत्।
परिष्वज्य च मां प्रेम्णा मूर्ध्नि चाघ्राय सस्मितम् ॥ ३.१७५.७९ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಪುರಂದರ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಮರುತ್ತುಗಳೊಡನೆ ಕೂಡಿದ ಶ್ರೀಮಂತನು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು!' ಎಂದನು. ನಂತರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿ, ತಲೆಯನ್ನು ವಾಸನೆ ನೋಡಿ, ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ.
3.175.80
ततो मां देवराजो वै समाश्वास्य पुनः पुनः ।
अब्रवीद्विबुधैः सार्धमिदं समधुरं वचः ॥ ३.१७५.८० ॥
ಆಗ ದೇವರಾಜನು ನನ್ನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.175.81
अतिदेवासुरं कर्म कृतमेव त्वया रणे ।
गुर्वर्थश्च कृतः पार्थ महाशत्रून्घ्नता मम ॥ ३.१७५.८१ ॥
ಪಾರ್ಥ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ದೇವಾಸುರರನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ; ನನ್ನ ಮಹಾಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಗುರುವಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಪೂರೈಸಿದೆ.
3.175.82
एवमेव सदा भाव्यं स्थिरेणाजौ धनंजय ।
असंमूढेन चास्त्राणां कर्तव्यं प्रतिपादनम् ॥ ३.१७५.८२ ॥
ಧನಂಜಯ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹೀಗೆಯೇ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರಬೇಕು; ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು.
3.175.83
अविषह्यो रणे हि त्वं देवदानवराक्षसैः ।
सयक्षासुरगन्धर्वैः सपक्षिगणपन्नगैः ॥ ३.१७५.८३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ಅಜೇಯನು; ಯಕ್ಷರು, ಅಸುರರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಕ್ಷಿಗಣಗಳು, ನಾಗರೊಡನೆ ಸೇರಿದರೂ.
3.175.84
वसुधां चापि कौन्तेय त्वद्बाहुबलनिर्जिताम् ।
पालयिष्यति धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१७५.८४ ॥
ಕೌಂತೇಯ! ನಿನ್ನ ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ಗೆದ್ದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪಾಲಿಸುವನು.