Mahābhārata · Adhyāya 3.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.175.1
निवर्तमानेन मया महद्दृष्टं ततोऽपरम् ।
पुरं कामगमं दिव्यं पावकार्कसमप्रभम् ॥ ३.१७५.१ ॥
Auf meiner Rückkehr sah ich eine weitere große Stadt, göttlich und nach Belieben beweglich, leuchtend wie Feuer und Sonne.
3.175.2
रत्नद्रुममयैश्चित्रैर्भास्वरैश्च पतत्रिभिः ।
पौलोमैः कालकेयैश्च रनित्यहृष्टैरधिष्ठिरतम् ॥ ३.१७५.२ ॥
Sie war aus Juwelenbäumen gemacht und voller wunderbarer, glänzender Vögel, und sie wurde von den Paulomas und Kālakeyas bewohnt, fröhlich und stets lärmend.
3.175.3
गोपुराट्टालकोपेतं चतुर्द्वारं दुरासदम् ।
सर्वरत्नमयं दिव्यमद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.१७५.३ ॥
Sie besaß Torbauten und Wachtürme, vier schwer erreichbare Tore, war ganz aus Juwelen gemacht, göttlich und von wunderbarem Anblick.
3.175.4
द्रुमैः पुष्पलोपेतैः सर्वरत्नमयैर्वृतम् ।
तथा पतत्रिभिर्दिव्यैरुपेतं सुमनोहरैः ॥ ३.१७५.४ ॥
Sie war von mit Blüten geschmückten Bäumen umgeben, alle aus Juwelen gemacht, und besaß göttliche, überaus liebliche Vögel.
3.175.5
असुरैर्नित्यमुदितैः शूलर्ष्टिमुसलायुधैः ।
चापमुद्गरहस्तैश्च स्रग्विभिः सर्वतो वृतम् ॥ ३.१७५.५ ॥
Es war stets von allen Seiten von fröhlichen Asuras umgeben, bewaffnet mit Speeren, Lanzen und Keulen, mit Bogen und Streitkolben in den Händen und mit Girlanden geschmückt.
3.175.6
तदहं प्रेक्ष्यदैत्यानां पुरमद्भुतदर्शनम् ।
अपृच्छं मातलिं राजन्किमिदं दृश्यतेति वै ॥ ३.१७५.६ ॥
Als ich jene wunderbare Stadt der Daityas sah, o König, fragte ich Mātali: »Was ist dies, das da zu sehen ist?«
3.175.7
पुलोमा नाम दैतेयी कालका च महासुरी ।
दिव्यंवर्षसहस्रं ते चेरतुः परमं तपः ॥ ३.१७५.७ ॥
Pulomā, eine Tochter der Daityas, und die große Asurī Kālakā übten tausend göttliche Jahre höchste Askese.
3.175.8
तपसोन्ते ततस्ताभ्यां स्वयंभूरददाद्वरम् ।
अगृह्णीतां वरं ते तु सुतानामल्पदुःखताम् ॥ ३.१७५.८ ॥
Am Ende der Askese gewährte ihnen Svayambhū eine Gabe; und sie nahmen für ihre Söhne das geringste Leid als Gabe an.
3.175.9
अवध्यतां च राजेन्द्र सुरराक्षसपन्नगैः ।
पुरं सुरमणीयं च स्वचरं सुकृतप्रभम् ॥ ३.१७५.९ ॥
O Herr der Könige, Unverwundbarkeit gegen Götter, Rākṣasas und Schlangen, und eine Stadt, herrlich selbst für die Götter, frei beweglich, leuchtend vom Glanz guter Taten.
3.175.10
सर्वरत्नैः समुदितं दुर्धर्षममरैरपि ।
महर्षियक्षगन्धर्वपन्नगासुरराक्षसैः ॥ ३.१७५.१० ॥
reich an allen Edelsteinen, selbst für die Unsterblichen uneinnehmbar und für große Weise, Yakṣas, Gandharvas, Schlangen, Asuras und Rākṣasas schwer zu bezwingen.
3.175.11
सर्वकामगुणोपेतं वीतशोकमनामयम् ।
ब्र्हमणो भवनाच्छ्रेष्ठं कालकेयकृतं विभो ॥ ३.१७५.११ ॥
mit allen erwünschten Eigenschaften, frei von Kummer und Krankheit; o Mächtiger, schöner als die Wohnstatt Brahmās, von den Kālakeyas erbaut.
3.175.12
तदेतत्खपुरं दिव्यं चरत्यमरवर्जितम् ।
पौलोमाध्युषितं वीर कालकेयैश्च दानवैः ॥ ३.१७५.१२ ॥
Dies, o Held, ist jene göttliche Himmelsstadt, die, von den Unsterblichen verlassen, umherzieht, bewohnt von den Paulomas, den Kālakeyas und den Dānavas.
3.175.13
हिरण्यपुरमित्येवं ख्यायते नगरं महत् ।
रक्षितंकालकेयैश्च पौलोमैश्च महासुरैः ॥ ३.१७५.१३ ॥
So wird diese große Stadt Hiraṇyapura genannt; sie wird von den Kālakeyas, den Pulomas und den großen Asuras bewacht.
3.175.14
त एतेमुदिता राजन्नवध्याः सर्वदैवतैः ।
निवसन्त्यत्रराजेन्द्र गतोद्वेगा निरुत्सुकाः ॥ ३.१७५.१४ ॥
O König, diese hier freuen sich, unverwundbar für alle Götter; o Herr der Könige, sie wohnen hier frei von Sorge und Verlangen.
3.175.15
सुरासुरैरवध्यानां दानवानां धनञ्जय ।
मानुषान्मृत्युरेतेषां निर्दिष्टो ब्रह्मणा पुरा ॥ ३.१७५.१५ ॥
O Dhanañjaya, für diese Dānavas, die von Göttern und Asuras nicht zu töten sind, ist der Tod von einem Menschen bestimmt; dies hat Brahmā einst angeordnet.
3.175.16
एतानपि रणे पार्त कालकेयान्दुरासदान् ।
वज्रास्त्रेण नयस्वाशु विनाशं सुमहाबलान् ॥ ३.१७५.१६ ॥
O Sohn der Pṛthā, bring im Kampf auch diese schwer zugänglichen, sehr mächtigen Kālakeyas rasch mit der Donnerwaffe zum Untergang.
3.175.17
सुरासुरैरवध्यं तदहं ज्ञात्वा विशांपते ।
अब्रुवं मातलिं हृष्टो याह्येतत्पुरमञ्जसा ॥ ३.१७५.१७ ॥
O Herr der Völker, da ich wusste, dass jene Stadt von Göttern und Asuras unverwundbar war, sprach ich erfreut zu Mātali: 'Fahre geradewegs in diese Stadt.'
3.175.18
त्रिदशेशद्विषो यावत्क्षयमस्त्रैर्नयाम्यहम् ।
न कथंचिद्धि मे पापा न वध्या ये सुरद्विषः ॥ ३.१७५.१८ ॥
Solange ich nicht die Feinde Indras mit meinen Waffen dem Untergang zuführe, werden diese bösen Feinde der Götter keinesfalls von mir erschlagen werden.
3.175.19
उवाह मां ततः शीघ्रं हिरण्यपुरमन्तिकात् ।
रथेन तेन दिव्येन हरियुक्तेन मातलिः ॥ ३.१७५.१९ ॥
Dann trug mich Mātali eilends von der Nähe der Goldenen Stadt fort, auf jenem göttlichen Wagen, bespannt mit falben Rossen.
3.175.20
ते मामालक्ष्य दैतेया विचित्राभरणाम्बराः ।
समुत्पेतुर्महावेगा रथानास्थाय दंशिताः ॥ ३.१७५.२० ॥
Als sie mich erblickten, erhoben sich die Daityas, geschmückt mit buntem Schmuck und Gewändern, gepanzert und von großer Eile, und bestiegen ihre Wagen.
3.175.21
ततो नालीकनाराचैर्भल्लैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
प्रत्यघ्नन्दानवेन्द्रा मां क्रुद्धास्तीव्रपराक्रमाः ॥ ३.१७५.२१ ॥
Da schlugen die zornigen Herren der Dānavas von grimmiger Tapferkeit gegen mich zurück mit nālīka- und nārāca-Pfeilen, bhalla-Wurfspießen, Speeren, Lanzen und Wurfspießen.
3.175.22
तदहं शस्त्रवर्षेण महता प्रत्यवारयम् ।
शस्त्रवर्षं महद्राजन्विद्याबलमुपाश्रितः ॥ ३.१७५.२२ ॥
Da wehrte ich, auf die Macht des Wissens vertrauend, o König, jenen gewaltigen Waffenregen durch einen anderen gewaltigen Waffenregen ab.
3.175.23
व्यामोहयं च तान्सर्वान्रथमार्गैश्चरन्रणे ।
तेऽन्योन्यमभिसंमूढाः पातयन्ति स्म दानवाः ॥ ३.१७५.२३ ॥
Indem ich auf den Wagenspuren im Kampf umherzog, verwirrte ich sie alle; und jene Dānavas, völlig verwirrt, begannen sich gegenseitig niederzustrecken.
3.175.24
तेषामेवं विमूढानामन्योन्यमभिधावताम् ।
शिरांसि विशिखैर्दीप्तैरच्छिन्दं शतसङ्घशः ॥ ३.१७५.२४ ॥
Während sie so verwirrt aufeinander losstürmten, schlug ich ihnen die Köpfe zu Hunderten und Tausenden mit glühenden Pfeilen ab.
3.175.25
ते वध्यमाना दैतेयाः पुरमास्थाय तत्पुनः ।
खमुत्पेतुः सनगरा मायामास्थाय दानवीम् ॥ ३.१७५.२५ ॥
Während sie erschlagen wurden, suchten die Daityas erneut Zuflucht in der Stadt und, zur dämonischen Täuschung greifend, erhoben sie sich mit der Stadt in den Himmel.
3.175.26
ततोऽहं शरवर्षेण महता कुरुनन्दन ।
मार्गमावृत्य दैत्यानां गतिं चैषामवारयम् ॥ ३.१७५.२६ ॥
Da, o Freude der Kurus, versperrte ich mit einem großen Pfeilregen den Weg und hielt die Bewegung jener Daityas auf.
3.175.27
तत्पुरं खचरं दिव्यं कामगं दिव्यवर्चसम् ।
दैतेयैर्वरदानेन धार्यते स्म यथासुखम् ॥ ३.१७५.२७ ॥
Jene göttliche Stadt, die sich am Himmel bewegt, nach Belieben dahinzieht und göttlichen Glanz besitzt, wurde von den Daityas dank der Kraft einer Gabe mühelos getragen.
3.175.28
अन्तर्भूमौ निपतति पुनरूर्ध्वं प्रतिष्ठते ।
पुनस्तिर्यक् प्रयात्याशु पुनरप्सु निमज्जति ॥ ३.१७५.२८ ॥
Er sinkt in die Erde, erhebt sich dann wieder und steht fest; schnell bewegt er sich seitwärts, und dann taucht er wieder ins Wasser.
3.175.29
अमरावतिसंकाशं तत्पुरं कामगं महत् ।
अहमस्त्रैर्बहुविधैः प्रत्यगृह्णां परंतप ॥ ३.१७५.२९ ॥
Jene große, Amarāvatī gleichende Stadt, die nach Belieben dahinzieht, habe ich mit vielerlei Waffen festgehalten, o Feindesbrenner.
3.175.30
ततोऽहं शरजालेन दिव्यास्त्रनुदितेन च ।
व्यगृह्णां सह दैतेयैस्तत्पुरं पुरुषर्षभ ॥ ३.१७५.३० ॥
Dann, o Stier unter den Männern, habe ich mit einem Netz aus Pfeilen, von göttlichen Waffen in Bewegung gesetzt, jene Stadt samt den Daityas ergriffen.
3.175.31
विक्षत चायसैर्बाणैर्मत्प्रयुक्तैरजिह्मगैः ।
महीमभ्यपतद्राजन्प्रभग्नं पुरमासुरम् ॥ ३.१७५.३१ ॥
Verwundet von den geradeaus fliegenden eisernen Pfeilen, die ich abgeschossen hatte, o König, stürzte die zerschmetterte Stadt der Asuras zur Erde.
3.175.32
ते वध्यमाना मद्बाणैर्वज्रवेगैरयस्मयैः ।
पर्यभ्रमन्त वै राजन्नसुराः कालचोदिताः ॥ ३.१७५.३२ ॥
Von meinen eisernen Pfeilen getroffen, schnell wie Blitze, irrten jene Asuras, o König, vom Schicksal getrieben umher.
3.175.33
ततो मातलिरारुह्यपुरस्तान्निपतन्निव ।
महीमवातरत्क्षिप्रं रथेनादित्यवर्चसा ॥ ३.१७५.३३ ॥
Da bestieg Mātali, als stürze er nach vorn, den sonnengleich strahlenden Wagen und stieg eilig zur Erde hinab.
3.175.34
ततो रथसहस्राणि षष्टिस्तेषाममर्षिणाम् ।
युयुत्सूनां मया सार्धं पर्यवर्तन्त भारत।
तान्यहं निशितैर्बाणैर्व्यधमं गार्ध्रराजितैः ॥ ३.१७५.३४ ॥
Da wandten sich sechzigtausend Wagen jener zornigen, kampflustigen Krieger, um mit mir zu kämpfen, o Nachkomme Bharatas. Ich streckte sie nieder mit scharfen Pfeilen, geschmückt mit Geierfedern.
3.175.35
ते युद्धे संन्यवर्तन्त समुद्रस्य यथोर्मयः ।
नेमे शक्या मानुषेण युद्धेनेति प्रचिन्त्य तत् ॥ ३.१७५.३५ ॥
Im Kampf wichen sie zurück wie die Wellen des Ozeans, in der Überlegung: Diese können von einem Menschen im gewöhnlichen Krieg nicht besiegt werden.
3.175.36
ततोऽहमानुपूर्व्येण दिव्यान्यस्त्राण्ययोजयम् ॥ ३.१७५.३६ ॥
Dann setzte ich die göttlichen Waffen der Reihe nach ein.
3.175.37
ततस्तानि सहस्राणइ रथिनां चित्रयोधिनाम् ।
अस्त्राणि मम दिव्यानि प्रत्यघ्नञ्छनकैरिव ॥ ३.१७५.३७ ॥
Da wehrten meine göttlichen Waffen nach und nach jene tausend Waffen der wunderbaren Wagenkämpfer ab.
3.175.38
रथमार्गान्विचित्रांस्ते विचरन्तो महाबलाः ।
प्रत्यदृश्यन्त संग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१७५.३८ ॥
Jene mächtigen Krieger, die auf den Wagenwegen umherzogen, erschienen im Kampf zu Hunderten und zu Tausenden.
3.175.39
विचित्रमुकुटापीडा विचित्रकवचध्वजाः ।
विचित्राभरणाश्चैव मम प्रीतिकराऽभवन् ॥ ३.१७५.३९ ॥
Mit ihren wunderbaren Kronen und Turbanen, wundersamen Panzern und Bannern und prächtigen Schmuckstücken wurden sie mir zur Freude.
3.175.40
अहं तुशरवर्षैस्तानस्त्रप्रचुदितै रणे ।
नाशक्रुवं पीडयितुं ते तु मां प्रत्यपीडयन् ॥ ३.१७५.४० ॥
Im Kampf konnte ich sie mit meinem Pfeilregen, von Waffen getrieben, nicht bedrängen; vielmehr bedrängten sie mich ihrerseits.
3.175.41
तैः पीड्यमानो बहुभिः कृतास्त्रैः कुशलैर्युधि ।
व्यथितोस्मि महायुद्धे भयं चागान्महन्मम ॥ ३.१७५.४१ ॥
Von jenen vielen geschickten, waffenkundigen Kriegern bedrängt, war ich in jener großen Schlacht betrübt, und große Furcht kam über mich.
3.175.42
ततोहं परमायत्तो मातलिं परिपृष्टवान् ॥ ३.१७५.४२ ॥
Da fragte ich, tief beunruhigt, Mātali.
3.175.43
किमेते मम बाणौघैर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ।
न वध्यन्ते महाघोरैस्तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ३.१७५.४३ ॥
Warum werden diese nicht von den Pfeilfluten getötet, die ich mit göttlichen Waffen geweiht habe? Sag mir jene Wahrheit, da ich dich frage.
3.175.44
स मामुवाच पर्याप्तस्त्वमेषां भरतर्षभ ।
तानुद्दिश्याथ मर्माणि प्रतिघातं तदाचर ॥ ३.१७५.४४ ॥
Er sprach zu mir: 'Du genügst gegen sie, Stier der Bharatas. Ziele auf sie und vergelte den Schlag an ihren verwundbaren Stellen.'
3.175.45
एतच्छ्रुत्वा तु राजेनद्रसंप्रहृष्टस्तमूचिवान् ।
निवर्तय रथं शीघ्रं पश्य चैतान्निपातितान् ॥ ३.१७५.४५ ॥
Als ich dies hörte, der König der Könige, hocherfreut, sprach ich zu ihm: 'Wende den Wagen schnell und sieh diese Gefallenen an.'
3.175.46
एवमुक्तो रथं तत्र मातलिः पर्यवर्तयत् ॥ ३.१७५.४६ ॥
So angesprochen, wendete Mātali dort den Wagen.
3.175.47
ततो मत्वा रणे भग्नं दानवाः प्रतिहर्षिताः ।
विचुक्रुशुर्महाराज स्वरेण महता मुहुः ॥ ३.१७५.४७ ॥
Da hielten die Dānavas, im Glauben, er sei im Kampf gebrochen, sich jubelnd und riefen, großer König, immer wieder mit mächtiger Stimme.
3.175.48
अभग्नः कैश्चिदप्येष पाण्डवो रणमूर्धनि ।
अस्माभिः समरे भग्न इत्येवं संघशस्तदा ॥ ३.१७५.४८ ॥
'Dieser Pāṇḍava wurde an der Front der Schlacht von niemandem gebrochen, und doch haben wir ihn im Kampf gebrochen' — so sagten sie damals in Scharen.
3.175.49
ततोहं देवदेवाय रुद्रायाव्यक्तमूर्तये ।
प्रयतः प्रणतो भूत्वा नमस्कृत्य महात्मने।
यत्तद्रौद्रमिति ख्यातं सर्वामित्रविनाशनम् ॥ ३.१७५.४९ ॥
Da verneigte ich mich, gesammelt und tief gebeugt, vor Rudra, dem Gott der Götter mit unsichtbarer Gestalt, vor diesem großherzigen Wesen; und vor jener Waffe, bekannt als »die schreckliche«, Vernichterin aller Feinde.
3.175.50
यत्तद्रौद्रमिति ख्यातं सर्वामित्रविनाशनम् ।
महत्पाशुपतं दिव्यं सर्वलोकनमस्कृतम् ॥ ३.१७५.५० ॥
Jenes, bekannt als »die schreckliche«, Vernichterin aller Feinde, ist die große göttliche Pāśupata-Waffe, verehrt von allen Welten.
3.175.51
ततोऽपश्यं त्रिशिरसं पुरुषं नवलोचनम् ।
त्रिमुखं षङ्भुजं दीप्तमर्कज्वलनमूर्धजम्।
लेलिहानैर्महानागैः कृतचिह्नममित्रहन् ॥ ३.१७५.५१ ॥
Dann sah ich ein Wesen mit drei Köpfen und neun Augen, drei Gesichtern und sechs Armen, strahlend, mit Haaren wie Sonne und Feuer, gezeichnet von großen Schlangen, die züngelten — o Bezwinger der Feinde!
3.175.52
विभीस्ततस्तदस्त्रं तु घोरं रौद्रं सनातनम् ।
दृष्ट्वा गाण्डीवसंयोगमानीय भरतर्षभ ॥ ३.१७५.५२ ॥
Da, als ich jene schreckliche, grausige, ewige Waffe sah, wurde ich ängstlich; und, o Stier der Bharatas, verband ich sie mit dem Bogen Gāṇḍīva und führte sie herbei.
3.175.53
नमस्कृत्वा त्रिनेत्राय शर्वायामिततेजसे ।
मुक्तवान्दानवेन्द्राणां पराभावाय भारत ॥ ३.१७५.५३ ॥
Nachdem ich dem dreiäugigen Śarva von grenzenloser Strahlkraft gehuldigt hatte, ließ ich es los zur Niederlage der Herren der Dānavas, o Bhārata!
3.175.54
मुक्तमात्रे ततस्तस्मिन्रूपाण्यासन्सहस्रशः ।
मृगाणामथ सिंहानां व्याग्राणां च विशांपते ॥ ३.१७५.५४ ॥
Kaum war sie losgelassen, erhoben sich tausendfach Gestalten daraus — von Hirschen, Löwen und Tigern, o Herr der Völker!
3.175.55
ऋक्षाणां महिषाणां च पन्नगानां तथा गवाम् ।
शरभाणां गजानां च वानराणां च सङ्घशः।
ऋषभाणां वराहाणां मार्जाराणां तथैव च ॥ ३.१७५.५५ ॥
Auch Scharen von Bären, Büffeln, Schlangen, Kühen, Śarabhas, Elefanten, Affen, Stieren, Ebern und Katzen erschienen.
3.175.56
सालावृकाणां प्रेतानां भुरुण्डानां च सर्वशः ।
गृध्राणां गरुडानां च चमराणां तथैव च ॥ ३.१७५.५६ ॥
Ebenso erschienen überall Scharen von Schakalen, Geistern, Bhuruṇḍas, Geiern, Garuḍas und yakähnlichen Wesen.
3.175.57
देवानां च ऋषीणां रच गन्धर्वाणां च सर्वशः ।
पिशाचानां सयक्षाणां तथैव च सुरद्विषाम् ॥ ३.१७५.५७ ॥
Überall erschienen Scharen von Göttern, Weisen und Gandharvas, zusammen mit Piśācas und Yakṣas, ebenso die Heerscharen der Asuras, der Feinde der Götter.
3.175.58
गुह्यकानां च संग्रामे नैर्ऋतानां तथैव च ।
झषाणां गजवक्राणामुलूकानां तथैव च ॥ ३.१७५.५८ ॥
Im Kampf erschienen ebenso Scharen von Guhyakas und Nairṛtas, dazu Fische, Wesen mit Elefantenköpfen und Eulen.
3.175.59
मीनवाजिसरूपाणां नानाशस्त्रासिपाणिनाम् ।
तथैव यातुधानानां गदामुद्गरधारिणाम् ॥ ३.१७५.५९ ॥
Ebenso erschienen Scharen von Yātudhānas mit Fisch- und Pferdegestalt, die in den Händen verschiedene Waffen und Schwerter hielten, und Träger von Keulen und Streitkolben.
3.175.60
एतैस्चान्यैश्च बहुभिर्नानारूपधरैस्तदा ।
सर्वमासीज्जगद्व्याप्तं तस्मिन्नस्त्रे विसर्जिते ॥ ३.१७५.६० ॥
Als jene Waffe abgeschossen war, war die ganze Welt von diesen und vielen anderen Wesen mit verschiedenen Gestalten erfüllt.
3.175.61
त्रिशिरोभिश्चतुर्दंष्ट्रैश्चतुरास्यैश्चतुर्भुजैः ।
अनेकरूपसंयुक्तैर्मांसमेदोवसास्तिभिः ॥ ३.१७५.६१ ॥
Mit drei Köpfen, vier Fangzähnen, vier Gesichtern und vier Armen, mit vielerlei Gestalten, aus Fleisch, Mark, Fett und Knochen.
3.175.62
अभीक्ष्णं वध्यमानास्ते दानवा ये समागताः ।
अर्कज्वलनतेजोभिर्वज्राशनिसमप्रभैः ॥ ३.१७५.६२ ॥
Jene Dānavas, die sich versammelt hatten, wurden unablässig niedergestreckt von Pfeilen mit dem Glanz von Sonne und Feuer, mit einem Leuchten wie Donnerkeil und Blitz.
3.175.63
अद्रिसारमयैश्चान्यैर्बाणैरपि निबर्हणैः ।
न्यहनं दानवान्सर्वान्मुहूर्तेनैव भारत ॥ ३.१७५.६३ ॥
Und mit anderen Pfeilen aus dem Wesen der Berge, vernichtenden, o Bhārata, streckte ich alle Dānavas in einem Augenblick nieder.
3.175.64
गाण्डीवास्त्रप्रणुन्नांस्तान्गतासून्नभसश्च्युतान् ।
दृष्ट्वाऽहं प्राणमं भूयस्त्रिपुरघ्नाय वेधसे ॥ ३.१७५.६४ ॥
Als ich sie sah, vom Gāṇḍīva-Geschoss getrieben, leblos und vom Himmel gefallen, verneigte ich mich abermals vor dem Zerstörer der drei Städte, dem Schöpfer.
3.175.65
तथा रौद्रास्त्रनिष्पिष्टान्दिव्याभरणभूषितान् ।
निशाम्य परमं हर्षमगमद्देवसारथिः ॥ ३.१७५.६५ ॥
Als er sie so vom schrecklichen Geschoss zermalmt, doch mit göttlichen Schmuckstücken geziert sah, empfand der Wagenlenker der Götter höchste Freude.
3.175.66
तदसह्यं कृतं कर्म देवैरपि दुरासदम् ।
दृष्ट्वा मां पूजयामास मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.१७५.६६ ॥
Ich vollbrachte jene unerträgliche Tat, die selbst den Göttern schwer fällt. Als Mātali, der Wagenlenker Śakras, dies sah, ehrte er mich.
3.175.67
उचाच वचनं चेदंप्रीयमाणः कृताञ्जलिः ।
हतांस्तान्दानवान्दृष्ट्वा मया सङ्ख्ये सहस्रशः ॥ ३.१७५.६७ ॥
Erfreut sprach er mit gefalteten Händen diese Worte, als er die Dānavas sah, die von mir im Kampf zu Tausenden erschlagen worden waren.
3.175.68
सुरासुरैरसह्यं हि कर्म यत्साधितं त्वया ।
न ह्येतत्संयुगे कर्तुमपि शक्तः सुरेश्वरः।
ध्रुवं धनञ्जय प्रीतस्त्वयि शक्रः पुरार्दन ॥ ३.१७५.६८ ॥
Die Tat, die du vollbracht hast, unerträglich selbst für Götter und Asuras — nicht einmal der Herr der Götter könnte sie im Kampf vollbringen. Dhanañjaya, gewiss ist Indra mit dir zufrieden, Zerstörer der Städte.
3.175.69
सुरासुरैरवध्यं हि पुरमेतत्खगं महत् ।
त्वया विमथितं वीर स्ववीर्यतपसो बलात् ॥ ३.१७५.६९ ॥
Diese große fliegende Stadt, unzerstörbar selbst für Götter und Asuras, hast du mit Gewalt zermalmt, Held, durch die Kraft deiner eigenen Tapferkeit und Askese.
3.175.70
विद्वस्ते खपुरे तस्मिन्दानवेषु हतेषु च ।
विनदन्त्यः स्त्रियः सर्वा निष्पेतुर्नगराद्बहिः ॥ ३.१७५.७० ॥
Als jene Dānavas in deiner Himmelsstadt erschlagen wurden, eilten alle Frauen schreiend aus der Stadt hinaus.
3.175.71
प्रकीर्णकेश्यो व्यथिताः कुरर्य इव दुःखिताः ।
पेतुः पुत्रान्पितृन्भ्रातॄञ्शोचमाना महीतले ॥ ३.१७५.७१ ॥
Mit zerzausten Haaren, bekümmert und trauernd wie weibliche Fischadler, fielen sie zu Boden und beklagten Söhne, Väter und Brüder.
3.175.72
रुदत्यो दीनकण्ठ्यस्तु निनदन्त्यो हतेश्वराः ।
उरांसि पाणिभिर्घ्नन्त्यो विस्रस्तस्रग्विभूषणाः ॥ ३.१७५.७२ ॥
Weinend, mit kläglicher Stimme, klagend, dass ihre Herren erschlagen seien, sich mit den Händen an die Brust schlagend, Girlanden und Schmuck gelöst.
3.175.73
तच्छोकयुक्तमश्रीकं दुःखदैन्यसमाहतम् ।
न बभौ दानवपुरं हतत्विट्कं हतेश्वरम् ॥ ३.१७५.७३ ॥
Von Kummer erfüllt, ohne Glanz, von Leid und Elend geschlagen, leuchtete jene Stadt der Dānavas nicht mehr; ihr Glanz war erloschen und ihr Herr erschlagen.
3.175.74
गन्धर्वनगराकारं हृतनागमिव ह्रदम् ।
शुष्कवृक्षमिवारण्यमदृश्यमभवत्पुरम् ॥ ३.१७५.७४ ॥
Jene Stadt wurde wie eine Gandharva-Stadt, wie ein See, dem die Schlangen genommen sind, wie ein Wald mit verdorrten Bäumen; sie wurde unsichtbar.
3.175.75
मां तु संहृष्टमनसं क्षिप्रं मातलिरानयत् ।
देवराजस्य भवनं कृतकर्माणमाहवात् ॥ ३.१७५.७५ ॥
Mātali aber brachte mich, dessen Geist erfreut war, rasch aus dem Kampf in die Wohnstatt des Götterkönigs, mich, der meine Tat vollbracht hatte.
3.175.76
हिरण्यपुरमुत्सृज्य निहत्य च महासुरान् ।
निवातकवचांश्चैव ततोऽहंशक्रमागमम् ॥ ३.१७५.७६ ॥
Nachdem ich die Stadt Hiraṇya verlassen und die großen Asuras und die Nivātakavacas erschlagen hatte, ging ich dann zu Indra.
3.175.77
मम कर्म च देवेन्द्रं मातलिर्विस्तरेण तत् ।
सर्वं विश्रावयामास यथाभूतं महाद्युते ॥ ३.१७५.७७ ॥
Und Mātali berichtete dem Herrn der Götter meine Tat ausführlich, genau so, wie sie geschehen war, o Hochstrahlender!
3.175.78
हिरण्यपुरघातं च मायानां च निवारणम् ।
निवातकवचानां च वधं सङ्ख्ये महौजसाम्।
कालकेयवधं चैव अद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१७५.७८ ॥
Die Zerstörung der Stadt Hiraṇya, das Abwehren der Trugbilder, das Erschlagen der mächtigen Nivātakavacas im Kampf und auch das Erschlagen der Kālakeyas – wundersam und haarsträubend.
3.175.79
तच्छ्रुत्वा भगवान्प्रीतः सहस्राक्षः पुरंदरः ।
मरुद्भिः सहितः श्रीमान्साधुसाध्वित्यथाब्रवीत्।
परिष्वज्य च मां प्रेम्णा मूर्ध्नि चाघ्राय सस्मितम् ॥ ३.१७५.७९ ॥
Als er dies hörte, sprach der gesegnete Indra, der Tausendäugige, Zerstörer der Städte, erfreut und von den Maruts begleitet, der Glanzvolle: „Gut getan, gut getan!“ Dann umarmte er mich liebevoll, roch an meinem Haupt und lächelte.
3.175.80
ततो मां देवराजो वै समाश्वास्य पुनः पुनः ।
अब्रवीद्विबुधैः सार्धमिदं समधुरं वचः ॥ ३.१७५.८० ॥
Dann tröstete mich der Götterkönig immer wieder und sprach mit den Göttern diese süßen Worte.
3.175.81
अतिदेवासुरं कर्म कृतमेव त्वया रणे ।
गुर्वर्थश्च कृतः पार्थ महाशत्रून्घ्नता मम ॥ ३.१७५.८१ ॥
O Sohn der Pṛthā, im Kampf hast du eine Tat vollbracht, die Götter und Dämonen übertrifft, und indem du meine großen Feinde erschlagen hast, hast du auch das Anliegen des Lehrers erfüllt.
3.175.82
एवमेव सदा भाव्यं स्थिरेणाजौ धनंजय ।
असंमूढेन चास्त्राणां कर्तव्यं प्रतिपादनम् ॥ ३.१७५.८२ ॥
O Dhanañjaya, im Kampf muss man stets so standhaft bleiben und die Waffen ohne Verwirrung einsetzen.
3.175.83
अविषह्यो रणे हि त्वं देवदानवराक्षसैः ।
सयक्षासुरगन्धर्वैः सपक्षिगणपन्नगैः ॥ ३.१७५.८३ ॥
Im Kampf bist du unbezwingbar, selbst für Götter, Dānavas und Rākṣasas, selbst vereint mit Yakṣas, Asuras, Gandharvas, Vogelschwärmen und Schlangen.
3.175.84
वसुधां चापि कौन्तेय त्वद्बाहुबलनिर्जिताम् ।
पालयिष्यति धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१७५.८४ ॥
O Sohn der Kuntī, diese Erde, durch die Kraft deiner Arme gewonnen, wird der rechtschaffene Yudhiṣṭhira, Sohn der Kuntī, beschützen.