ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.175.1
निवर्तमानेन मया महद्दृष्टं ततोऽपरम् ।
पुरं कामगमं दिव्यं पावकार्कसमप्रभम् ॥ ३.१७५.१ ॥
ଫେରିବା ବେଳେ ମୁଁ ଆଉ ଏକ ମହାନ ନଗର ଦେଖିଲି; ତାହା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗତି କରିପାରୁଥିଲା, ଦିବ୍ୟ ଥିଲା ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲା।
3.175.2
रत्नद्रुममयैश्चित्रैर्भास्वरैश्च पतत्रिभिः ।
पौलोमैः कालकेयैश्च रनित्यहृष्टैरधिष्ठिरतम् ॥ ३.१७५.२ ॥
ତାହା ରତ୍ନବୃକ୍ଷରେ ନିର୍ମିତ, ବିଚିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପକ୍ଷୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ପୌଲୋମ ଓ କାଳକେୟମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସଦା କୋଳାହଳ କରି ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିଲେ।
3.175.3
गोपुराट्टालकोपेतं चतुर्द्वारं दुरासदम् ।
सर्वरत्नमयं दिव्यमद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.१७५.३ ॥
ତାହା ଗୋପୁର ଓ ଅଟ୍ଟାଳିକାରେ ସଜ୍ଜିତ, ଚାରି ଦ୍ୱାରବିଶିଷ୍ଟ, ଦୁର୍ଗମ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରତ୍ନମୟ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା।
3.175.4
द्रुमैः पुष्पलोपेतैः सर्वरत्नमयैर्वृतम् ।
तथा पतत्रिभिर्दिव्यैरुपेतं सुमनोहरैः ॥ ३.१७५.४ ॥
ତାହା ପୁଷ୍ପରେ ସଜ୍ଜିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରତ୍ନମୟ ବୃକ୍ଷରେ ଘେରା ଥିଲା, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଓ ଅତି ମନୋହର ପକ୍ଷୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
3.175.5
असुरैर्नित्यमुदितैः शूलर्ष्टिमुसलायुधैः ।
चापमुद्गरहस्तैश्च स्रग्विभिः सर्वतो वृतम् ॥ ३.१७५.५ ॥
ତାହା ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିଲା; ସେମାନେ ଶୂଳ, ଋଷ୍ଟି, ମୁଷଳ ଆୟୁଧ ଧାରଣ କରି, ହାତରେ ଧନୁ ଓ ଗଦା ଧରି, ମାଳା ପିନ୍ଧି ରହିଥିଲେ।
3.175.6
तदहं प्रेक्ष्यदैत्यानां पुरमद्भुतदर्शनम् ।
अपृच्छं मातलिं राजन्किमिदं दृश्यतेति वै ॥ ३.१७५.६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ନଗର ଦେଖି ମୁଁ ମାତଲିଙ୍କୁ ପଚାରିଲି: "ଏହା କଣ ଦେଖାଯାଉଛି?"
3.175.7
पुलोमा नाम दैतेयी कालका च महासुरी ।
दिव्यंवर्षसहस्रं ते चेरतुः परमं तपः ॥ ३.१७५.७ ॥
ପୁଲୋମା ନାମକ ଦୈତ୍ୟକନ୍ୟା ଏବଂ ମହାସୁରୀ କାଳକା ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ହଜାରେ ପରମ ତପସ୍ୟା କଲେ।
3.175.8
तपसोन्ते ततस्ताभ्यां स्वयंभूरददाद्वरम् ।
अगृह्णीतां वरं ते तु सुतानामल्पदुःखताम् ॥ ३.१७५.८ ॥
ତପସ୍ୟାର ଶେଷରେ ସ୍ୱୟମ୍ଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ; ସେମାନେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଅଳ୍ପ ଦୁଃଖର ବର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.175.9
अवध्यतां च राजेन्द्र सुरराक्षसपन्नगैः ।
पुरं सुरमणीयं च स्वचरं सुकृतप्रभम् ॥ ३.१७५.९ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଦେବ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବଧ୍ୟତା, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୁନ୍ଦର, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲୁଥିବା, ସୁକୃତ ପ୍ରଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନଗର (ବର ରୂପେ ମାଗିଲେ)।
3.175.10
सर्वरत्नैः समुदितं दुर्धर्षममरैरपि ।
महर्षियक्षगन्धर्वपन्नगासुरराक्षसैः ॥ ३.१७५.१० ॥
ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ, ମହର୍ଷି, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ, ଅସୁର, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ।
3.175.11
सर्वकामगुणोपेतं वीतशोकमनामयम् ।
ब्र्हमणो भवनाच्छ्रेष्ठं कालकेयकृतं विभो ॥ ३.१७५.११ ॥
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଗୁଣ ଯୁକ୍ତ, ଶୋକରହିତ, ରୋଗରହିତ; ହେ ବିଭୋ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଭବନରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାଳକେୟମାନଙ୍କ ନିର୍ମିତ।
3.175.12
तदेतत्खपुरं दिव्यं चरत्यमरवर्जितम् ।
पौलोमाध्युषितं वीर कालकेयैश्च दानवैः ॥ ३.१७५.१२ ॥
ହେ ବୀର, ଏହା ସେହି ଦିବ୍ୟ ଖପୁର; ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇ ବିଚରଣ କରେ, ପୌଲୋମ, କାଳକେୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବସିତ।
3.175.13
हिरण्यपुरमित्येवं ख्यायते नगरं महत् ।
रक्षितंकालकेयैश्च पौलोमैश्च महासुरैः ॥ ३.१७५.१३ ॥
ଏହିପରି ଏହି ମହାନଗରୀକୁ ହିରଣ୍ୟପୁର କୁହାଯାଏ; କାଳକେୟ, ପୌଲୋମ ଓ ମହାସୁରମାନେ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
3.175.14
त एतेमुदिता राजन्नवध्याः सर्वदैवतैः ।
निवसन्त्यत्रराजेन्द्र गतोद्वेगा निरुत्सुकाः ॥ ३.१७५.१४ ॥
ହେ ରାଜନ, ଏମାନେ ଆନନ୍ଦିତ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏମାନେ ଅବଧ୍ୟ। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏମାନେ ଏଠାରେ ଉଦ୍ବେଗ ଓ ଉତ୍ସୁକତାହୀନ ହୋଇ ବାସ କରନ୍ତି।
3.175.15
सुरासुरैरवध्यानां दानवानां धनञ्जय ।
मानुषान्मृत्युरेतेषां निर्दिष्टो ब्रह्मणा पुरा ॥ ३.१७५.१५ ॥
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ସୁର ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବଧ୍ୟ ଏହି ଦାନବମାନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା; ପୂର୍ବରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏହା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
3.175.16
एतानपि रणे पार्त कालकेयान्दुरासदान् ।
वज्रास्त्रेण नयस्वाशु विनाशं सुमहाबलान् ॥ ३.१७५.१६ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଦୁର୍ଜୟ ମହାବଳୀ କାଳକେୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ବିନାଶ ପ୍ରତି ପଠାନ୍ତୁ।
3.175.17
सुरासुरैरवध्यं तदहं ज्ञात्वा विशांपते ।
अब्रुवं मातलिं हृष्टो याह्येतत्पुरमञ्जसा ॥ ३.१७५.१७ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସୁର ଓ ଅସୁରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବଧ୍ୟ ସେହି ନଗରକୁ ଜାଣି ମୁଁ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ମାତଳିଙ୍କୁ କହିଲି, 'ଏହି ନଗରକୁ ସିଧା ଯାଅ।'
3.175.18
त्रिदशेशद्विषो यावत्क्षयमस्त्रैर्नयाम्यहम् ।
न कथंचिद्धि मे पापा न वध्या ये सुरद्विषः ॥ ३.१७५.१८ ॥
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ ପ୍ରତି ପଠାଇ ନ ଦେବି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପାପୀ ଦେବଦ୍ରୋହୀମାନେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ ହେବେ ନାହିଁ।
3.175.19
उवाह मां ततः शीघ्रं हिरण्यपुरमन्तिकात् ।
रथेन तेन दिव्येन हरियुक्तेन मातलिः ॥ ३.१७५.१९ ॥
ତା'ପରେ ମାତଲି ମୋତେ ଶୀଘ୍ର ହିରଣ୍ୟପୁର ନିକଟରୁ, ହରି ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ ସେହି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ନେଇଗଲେ।
3.175.20
ते मामालक्ष्य दैतेया विचित्राभरणाम्बराः ।
समुत्पेतुर्महावेगा रथानास्थाय दंशिताः ॥ ३.१७५.२० ॥
ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖି, ବିଚିତ୍ର ଅଳଙ୍କାର ଓ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଦୈତ୍ୟଗଣ, କବଚ ପିନ୍ଧି ମହାବେଗରେ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଉଠି ଆସିଲେ।
3.175.21
ततो नालीकनाराचैर्भल्लैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
प्रत्यघ्नन्दानवेन्द्रा मां क्रुद्धास्तीव्रपराक्रमाः ॥ ३.१७५.२१ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଓ ତୀବ୍ର ପରାକ୍ରମୀ ଦାନବେନ୍ଦ୍ରମାନେ ନାଳୀକ-ନାରାଚ ବାଣ, ଭଲ୍ଲ, ଶକ୍ତି, ଋଷ୍ଟି ଓ ତୋମର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପ୍ରତିଆଘାତ କଲେ।
3.175.22
तदहं शस्त्रवर्षेण महता प्रत्यवारयम् ।
शस्त्रवर्षं महद्राजन्विद्याबलमुपाश्रितः ॥ ३.१७५.२२ ॥
ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଦ୍ୟାବଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ମହାନ ଶସ୍ତ୍ରବର୍ଷାକୁ ଆଉ ଏକ ମହାନ ଶସ୍ତ୍ରବର୍ଷାରେ ରୋକିଲି।
3.175.23
व्यामोहयं च तान्सर्वान्रथमार्गैश्चरन्रणे ।
तेऽन्योन्यमभिसंमूढाः पातयन्ति स्म दानवाः ॥ ३.१७५.२३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥପଥରେ ବିଚରଣ କରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କଲି; ତା'ପରେ ସେ ଦାନବମାନେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୋହିତ ହୋଇ ପରସ୍ପରକୁ ପାତିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
3.175.24
तेषामेवं विमूढानामन्योन्यमभिधावताम् ।
शिरांसि विशिखैर्दीप्तैरच्छिन्दं शतसङ्घशः ॥ ३.१७५.२४ ॥
ଏପରି ମୋହିତ ହୋଇ ପରସ୍ପର ଉପରକୁ ଧାଇଁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣରେ ଶହ ଶହ, ଦଳ ଦଳ କରି କାଟିଦେଲି।
3.175.25
ते वध्यमाना दैतेयाः पुरमास्थाय तत्पुनः ।
खमुत्पेतुः सनगरा मायामास्थाय दानवीम् ॥ ३.१७५.२५ ॥
ବଧ ହେଉଥିବା ସେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପୁନର୍ବାର ସେହି ପୁରର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ଦାନବୀ ମାୟାକୁ ଅବଲମ୍ବନ କରି, ନଗର ସହିତ ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଗଲେ।
3.175.26
ततोऽहं शरवर्षेण महता कुरुनन्दन ।
मार्गमावृत्य दैत्यानां गतिं चैषामवारयम् ॥ ३.१७५.२६ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ମହାନ ଶରବର୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ପଥ ଅବରୋଧ କରି ସେମାନଙ୍କ ଗତି ରୋକିଲି।
3.175.27
तत्पुरं खचरं दिव्यं कामगं दिव्यवर्चसम् ।
दैतेयैर्वरदानेन धार्यते स्म यथासुखम् ॥ ३.१७५.२७ ॥
ସେହି ଦିବ୍ୟ ତେଜର, ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗତିଶୀଳ ଦିବ୍ୟ ପୁରକୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ବରଦାନ ବଳରେ ସହଜରେ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
3.175.28
अन्तर्भूमौ निपतति पुनरूर्ध्वं प्रतिष्ठते ।
पुनस्तिर्यक् प्रयात्याशु पुनरप्सु निमज्जति ॥ ३.१७५.२८ ॥
ତାହା ଭୂମି ଭିତରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ପୁନର୍ବାର ଉପରକୁ ଉଠି ସ୍ଥିର ହୁଏ; ପୁଣି ଶୀଘ୍ର ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଗତି କରେ, ପୁଣି ଜଳରେ ବୁଡ଼ିଯାଏ।
3.175.29
अमरावतिसंकाशं तत्पुरं कामगं महत् ।
अहमस्त्रैर्बहुविधैः प्रत्यगृह्णां परंतप ॥ ३.१७५.२९ ॥
ଅମରାବତୀ ସମାନ ସେହି ମହାନ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗତିଶୀଳ ପୁରକୁ, ହେ ପରନ୍ତପ, ମୁଁ ବହୁବିଧ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଧରି ରଖିଲି।
3.175.30
ततोऽहं शरजालेन दिव्यास्त्रनुदितेन च ।
व्यगृह्णां सह दैतेयैस्तत्पुरं पुरुषर्षभ ॥ ३.१७५.३० ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରେରିତ ଶରଜାଲ ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ପୁରକୁ ଧରି ରଖିଲି, ହେ ପୁରୁଷର୍ଷଭ।
3.175.31
विक्षत चायसैर्बाणैर्मत्प्रयुक्तैरजिह्मगैः ।
महीमभ्यपतद्राजन्प्रभग्नं पुरमासुरम् ॥ ३.१७५.३१ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସିଧା ଯାଉଥିବା ଲୌହ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ୍, ଭଗ୍ନ ଅସୁରନଗର ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲା ।
3.175.32
ते वध्यमाना मद्बाणैर्वज्रवेगैरयस्मयैः ।
पर्यभ्रमन्त वै राजन्नसुराः कालचोदिताः ॥ ३.१७५.३२ ॥
ବଜ୍ର ସମାନ ବେଗଶାଳୀ ମୋ ଲୌହ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ୍, କାଳପ୍ରେରିତ ସେ ଅସୁରମାନେ ଇତସ୍ତତଃ ଘୂରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
3.175.33
ततो मातलिरारुह्यपुरस्तान्निपतन्निव ।
महीमवातरत्क्षिप्रं रथेनादित्यवर्चसा ॥ ३.१७५.३३ ॥
ତାପରେ ମାତଲି, ଯେପରି ଆଗକୁ ପଡ଼ୁଥିବା ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ତେଜସ୍ୱୀ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଶୀଘ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ ।
3.175.34
ततो रथसहस्राणि षष्टिस्तेषाममर्षिणाम् ।
युयुत्सूनां मया सार्धं पर्यवर्तन्त भारत।
तान्यहं निशितैर्बाणैर्व्यधमं गार्ध्रराजितैः ॥ ३.१७५.३४ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ସେମାନଙ୍କ ଷାଠିଏ ହଜାର ରଥ, ହେ ଭାରତ, ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଫେରିଲେ । ମୁଁ ଶକୁନି ପକ୍ଷରେ ଶୋଭିତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିନଷ୍ଟ କଲି ।
3.175.35
ते युद्धे संन्यवर्तन्त समुद्रस्य यथोर्मयः ।
नेमे शक्या मानुषेण युद्धेनेति प्रचिन्त्य तत् ॥ ३.१७५.३५ ॥
ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ପରି ଫେରିଗଲେ । 'ଏମାନଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିହେବ ନାହିଁ' ବୋଲି ଭାବି ।
3.175.36
ततोऽहमानुपूर्व्येण दिव्यान्यस्त्राण्ययोजयम् ॥ ३.१७५.३६ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ କ୍ରମାନୁସାରେ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରୟୋଗ କଲି ।
3.175.37
ततस्तानि सहस्राणइ रथिनां चित्रयोधिनाम् ।
अस्त्राणि मम दिव्यानि प्रत्यघ्नञ्छनकैरिव ॥ ३.१७५.३७ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ହଜାର ହଜାର ବିଚିତ୍ର ଯୋଦ୍ଧା ରଥୀଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ମୋ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରତିହତ କଲେ।
3.175.38
रथमार्गान्विचित्रांस्ते विचरन्तो महाबलाः ।
प्रत्यदृश्यन्त संग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१७५.३८ ॥
ରଥପଥରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସେହି ମହାବଳୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶହଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ଦେଖାଗଲେ।
3.175.39
विचित्रमुकुटापीडा विचित्रकवचध्वजाः ।
विचित्राभरणाश्चैव मम प्रीतिकराऽभवन् ॥ ३.१७५.३९ ॥
ବିଚିତ୍ର ମୁକୁଟ ଓ ପଗଡ଼ି, ବିଚିତ୍ର କବଚ ଓ ଧ୍ୱଜା, ବିଚିତ୍ର ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହେଲେ।
3.175.40
अहं तुशरवर्षैस्तानस्त्रप्रचुदितै रणे ।
नाशक्रुवं पीडयितुं ते तु मां प्रत्यपीडयन् ॥ ३.१७५.४० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ରପ୍ରେରିତ ଶରବର୍ଷଣରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କରିପାରିଲି ନାହିଁ; ସେମାନେ ବରଂ ମୋତେ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
3.175.41
तैः पीड्यमानो बहुभिः कृतास्त्रैः कुशलैर्युधि ।
व्यथितोस्मि महायुद्धे भयं चागान्महन्मम ॥ ३.१७५.४१ ॥
ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ସେହି ବହୁ କୁଶଳୀ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୁଁ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ବ୍ୟଥିତ ହେଲି, ଓ ମୋଠାରେ ମହାଭୟ ଆସିଲା।
3.175.42
ततोहं परमायत्तो मातलिं परिपृष्टवान् ॥ ३.१७५.४२ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ମାତଲିଙ୍କୁ ପଚାରିଲି।
3.175.43
किमेते मम बाणौघैर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ।
न वध्यन्ते महाघोरैस्तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ३.१७५.४३ ॥
ମୋ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରରେ ମନ୍ତ୍ରିତ ବାଣର ସ୍ରୋତରେ ଏମାନେ କାହିଁକି ମରୁନାହାନ୍ତି? ପଚାରୁଥିବା ମୋତେ ସେ ତତ୍ତ୍ୱ କୁହ।
3.175.44
स मामुवाच पर्याप्तस्त्वमेषां भरतर्षभ ।
तानुद्दिश्याथ मर्माणि प्रतिघातं तदाचर ॥ ३.१७५.४४ ॥
ସେ ମୋତେ କହିଲେ: 'ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ତୁମେ ହିଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ। ଏମାନଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ମର୍ମସ୍ଥାନରେ ପ୍ରତିଘାତ କର।'
3.175.45
एतच्छ्रुत्वा तु राजेनद्रसंप्रहृष्टस्तमूचिवान् ।
निवर्तय रथं शीघ्रं पश्य चैतान्निपातितान् ॥ ३.१७५.४५ ॥
ଏହା ଶୁଣି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲି: 'ରଥକୁ ଶୀଘ୍ର ଫେରାଅ, ପଡ଼ିଥିବା ଏମାନଙ୍କୁ ଦେଖ।'
3.175.46
एवमुक्तो रथं तत्र मातलिः पर्यवर्तयत् ॥ ३.१७५.४६ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ମାତଳି ସେଠାରେ ରଥକୁ ଫେରାଇଲେ।
3.175.47
ततो मत्वा रणे भग्नं दानवाः प्रतिहर्षिताः ।
विचुक्रुशुर्महाराज स्वरेण महता मुहुः ॥ ३.१७५.४७ ॥
ତା'ପରେ ରଣରେ (ଅର୍ଜୁନ) ଭଗ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବି ଦାନବମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହେଲେ, ଓ ହେ ମହାରାଜ, ବାରମ୍ବାର ମହାନ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
3.175.48
अभग्नः कैश्चिदप्येष पाण्डवो रणमूर्धनि ।
अस्माभिः समरे भग्न इत्येवं संघशस्तदा ॥ ३.१७५.४८ ॥
'ଏହି ପାଣ୍ଡବ ରଣମୁଖରେ କାହା ଦ୍ୱାରା ଭଗ୍ନ ହୋଇନାହାନ୍ତି, ତଥାପି ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହାଙ୍କୁ ଭଗ୍ନ କରିଛୁ' — ଏପରି ସେମାନେ ଦଳ ଦଳ ହୋଇ କହିଲେ।
3.175.49
ततोहं देवदेवाय रुद्रायाव्यक्तमूर्तये ।
प्रयतः प्रणतो भूत्वा नमस्कृत्य महात्मने।
यत्तद्रौद्रमिति ख्यातं सर्वामित्रविनाशनम् ॥ ३.१७५.४९ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ଦେବଦେବ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସଂଯମରେ ନତ ହୋଇ ପ୍ରଣାମ କଲି; ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, 'ରୌଦ୍ର' ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଅସ୍ତ୍ରକୁ (ସ୍ମରଣ କଲି)।
3.175.50
यत्तद्रौद्रमिति ख्यातं सर्वामित्रविनाशनम् ।
महत्पाशुपतं दिव्यं सर्वलोकनमस्कृतम् ॥ ३.१७५.५० ॥
'ରୌଦ୍ର' ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଯାହା, ସେ ସର୍ବଲୋକ ନମସ୍କୃତ ମହାନ ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର।
3.175.51
ततोऽपश्यं त्रिशिरसं पुरुषं नवलोचनम् ।
त्रिमुखं षङ्भुजं दीप्तमर्कज्वलनमूर्धजम्।
लेलिहानैर्महानागैः कृतचिह्नममित्रहन् ॥ ३.१७५.५१ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ତିନି ମୁଣ୍ଡ, ନଅ ଆଖି, ତିନି ମୁଖ ଓ ଛଅ ବାହୁବିଶିଷ୍ଟ, ସୂର୍ଯ୍ୟାଗ୍ନି ପରି କେଶବିଶିଷ୍ଟ, ଦୀପ୍ତ ଏକ ପୁରୁଷ ଦେଖିଲି; ଜିଭ ଚାଟୁଥିବା ମହାନାଗମାନଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଥିବା — ହେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା!
3.175.52
विभीस्ततस्तदस्त्रं तु घोरं रौद्रं सनातनम् ।
दृष्ट्वा गाण्डीवसंयोगमानीय भरतर्षभ ॥ ३.१७५.५२ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଘୋର, ରୌଦ୍ର, ସନାତନ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଭୟଭୀତ ହେଲି; ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ସହ ଯୋଗ କରି ମୁଁ ତାହା ଆଣିଲି।
3.175.53
नमस्कृत्वा त्रिनेत्राय शर्वायामिततेजसे ।
मुक्तवान्दानवेन्द्राणां पराभावाय भारत ॥ ३.१७५.५३ ॥
ତ୍ରିନେତ୍ର, ଶର୍ବ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଦାନବେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ପରାଜୟ ପାଇଁ ମୁଁ ତାହା ଛାଡ଼ିଲି — ହେ ଭାରତ!
3.175.54
मुक्तमात्रे ततस्तस्मिन्रूपाण्यासन्सहस्रशः ।
मृगाणामथ सिंहानां व्याग्राणां च विशांपते ॥ ३.१७५.५४ ॥
ତାହା ଛାଡ଼ିବା ମାତ୍ରେ ହଜାର ହଜାର ରୂପ ପ୍ରକଟ ହେଲା — ହରିଣ, ସିଂହ ଓ ବାଘର, ହେ ପ୍ରଜାପତି!
3.175.55
ऋक्षाणां महिषाणां च पन्नगानां तथा गवाम् ।
शरभाणां गजानां च वानराणां च सङ्घशः।
ऋषभाणां वराहाणां मार्जाराणां तथैव च ॥ ३.१७५.५५ ॥
ଭାଲୁ, ମଇଁଷି, ସାପ, ଗାଈ, ଶରଭ, ହାତୀ, ବାନର, ଷଣ୍ଢ, ଶୂକର ଓ ବିଲେଇଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ (ପ୍ରକଟ ହେଲେ)।
3.175.56
सालावृकाणां प्रेतानां भुरुण्डानां च सर्वशः ।
गृध्राणां गरुडानां च चमराणां तथैव च ॥ ३.१७५.५६ ॥
ଶିଆଳ, ପ୍ରେତ, ଭୁରୁଣ୍ଡ, ଗିଧ, ଗରୁଡ଼ ଓ ଚମରୀଙ୍କ ଦଳ ସର୍ବତ୍ର (ପ୍ରକଟ ହେଲେ)।
3.175.57
देवानां च ऋषीणां रच गन्धर्वाणां च सर्वशः ।
पिशाचानां सयक्षाणां तथैव च सुरद्विषाम् ॥ ३.१७५.५७ ॥
ଦେବ, ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ ସର୍ବତ୍ର, ପିଶାଚ ଓ ଯକ୍ଷଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ଦେବଦ୍ରୋହୀ ଅସୁରଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ (ପ୍ରକଟ ହେଲେ)।
3.175.58
गुह्यकानां च संग्रामे नैर्ऋतानां तथैव च ।
झषाणां गजवक्राणामुलूकानां तथैव च ॥ ३.१७५.५८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୁହ୍ୟକ ଓ ନୈର୍ଋତଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ, ସେହିପରି ମାଛ, ଗଜମୁଖ ପ୍ରାଣୀ ଓ ପେଚାଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ (ପ୍ରକଟ ହେଲେ)।
3.175.59
मीनवाजिसरूपाणां नानाशस्त्रासिपाणिनाम् ।
तथैव यातुधानानां गदामुद्गरधारिणाम् ॥ ३.१७५.५९ ॥
ମାଛ ଓ ଘୋଡ଼ା ରୂପର, ହାତରେ ନାନା ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଖଡ୍ଗ ଧରିଥିବା, ସେହିପରି ଗଦା ଓ ମୁଦ୍ଗର ଧାରଣ କରିଥିବା ଯାତୁଧାନଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ (ପ୍ରକଟ ହେଲେ)।
3.175.60
एतैस्चान्यैश्च बहुभिर्नानारूपधरैस्तदा ।
सर्वमासीज्जगद्व्याप्तं तस्मिन्नस्त्रे विसर्जिते ॥ ३.१७५.६० ॥
ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଛଡ଼ାଗଲେ, ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବହୁ ନାନା ରୂପଧାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇଗଲା।
3.175.61
त्रिशिरोभिश्चतुर्दंष्ट्रैश्चतुरास्यैश्चतुर्भुजैः ।
अनेकरूपसंयुक्तैर्मांसमेदोवसास्तिभिः ॥ ३.१७५.६१ ॥
ତିନି ମୁଣ୍ଡ, ଚାରି ଦାଢ଼, ଚାରି ମୁଖ, ଚାରି ବାହୁ ବିଶିଷ୍ଟ, ଅନେକ ରୂପଯୁକ୍ତ, ମାଂସ, ମେଦ, ବସା ଓ ଅସ୍ଥି ସହିତ (ଦାନବମାନେ)।
3.175.62
अभीक्ष्णं वध्यमानास्ते दानवा ये समागताः ।
अर्कज्वलनतेजोभिर्वज्राशनिसमप्रभैः ॥ ३.१७५.६२ ॥
ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ସେହି ଦାନବମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଏବଂ ବଜ୍ର ଓ ବିଜୁଳିର ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ (ବାଣ) ଦ୍ଵାରା ନିରନ୍ତର ହତ ହେଉଥିଲେ।
3.175.63
अद्रिसारमयैश्चान्यैर्बाणैरपि निबर्हणैः ।
न्यहनं दानवान्सर्वान्मुहूर्तेनैव भारत ॥ ३.१७५.६३ ॥
ପର୍ବତସାରରେ ନିର୍ମିତ ଅନ୍ୟ ସଂହାରକ ବାଣ ଦ୍ଵାରା ମଧ୍ୟ, ହେ ଭାରତ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବଧ କଲି।
3.175.64
गाण्डीवास्त्रप्रणुन्नांस्तान्गतासून्नभसश्च्युतान् ।
दृष्ट्वाऽहं प्राणमं भूयस्त्रिपुरघ्नाय वेधसे ॥ ३.१७५.६४ ॥
ଗାଣ୍ଡୀବ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରେରିତ, ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇ ଆକାଶରୁ ପଡ଼ିଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁଁ ତ୍ରିପୁରଘାତୀ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରଣାମ କଲି।
3.175.65
तथा रौद्रास्त्रनिष्पिष्टान्दिव्याभरणभूषितान् ।
निशाम्य परमं हर्षमगमद्देवसारथिः ॥ ३.१७५.६५ ॥
ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଦେବସାରଥି ପରମ ହର୍ଷ ପାଇଲେ।
3.175.66
तदसह्यं कृतं कर्म देवैरपि दुरासदम् ।
दृष्ट्वा मां पूजयामास मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.१७५.६६ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁଷ୍କର, ଅସହ୍ୟ ସେହି କର୍ମ ମୁଁ କଲି। ତାହା ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାରଥି ମାତଲି ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
3.175.67
उचाच वचनं चेदंप्रीयमाणः कृताञ्जलिः ।
हतांस्तान्दानवान्दृष्ट्वा मया सङ्ख्ये सहस्रशः ॥ ३.१७५.६७ ॥
ପ୍ରୀତ ହୋଇ ଯୋଡ଼ହସ୍ତ ହୋଇ ସେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା — ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ହଜାର ହଜାର ଦାନବ ହତ ହେବା ଦେଖି।
3.175.68
सुरासुरैरसह्यं हि कर्म यत्साधितं त्वया ।
न ह्येतत्संयुगे कर्तुमपि शक्तः सुरेश्वरः।
ध्रुवं धनञ्जय प्रीतस्त्वयि शक्रः पुरार्दन ॥ ३.१७५.६८ ॥
ଦେବ ଓ ଅସୁରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅସହ୍ୟ ଏହି କର୍ମ ତୁମେ ସାଧନ କରିଛ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସୁରେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଏହା କରିପାରନ୍ତେ ନାହିଁ। ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ନିଶ୍ଚୟ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରୀତ, ହେ ପୁରାର୍ଦନ।
3.175.69
सुरासुरैरवध्यं हि पुरमेतत्खगं महत् ।
त्वया विमथितं वीर स्ववीर्यतपसो बलात् ॥ ३.१७५.६९ ॥
ଦେବ ଓ ଅସୁରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅବଧ୍ୟ ଏହି ମହାନ ଆକାଶଚାରୀ ନଗରକୁ, ହେ ବୀର, ତୁମେ ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ତପସ୍ୟାର ବଳରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ।
3.175.70
विद्वस्ते खपुरे तस्मिन्दानवेषु हतेषु च ।
विनदन्त्यः स्त्रियः सर्वा निष्पेतुर्नगराद्बहिः ॥ ३.१७५.७० ॥
ତୁମ ଆକାଶନଗରରେ ସେହି ଦାନବମାନେ ହତ ହେବାରୁ ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ବିଳାପ କରି ନଗର ବାହାରକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲେ।
3.175.71
प्रकीर्णकेश्यो व्यथिताः कुरर्य इव दुःखिताः ।
पेतुः पुत्रान्पितृन्भ्रातॄञ्शोचमाना महीतले ॥ ३.१७५.७१ ॥
ବିଖରା କେଶ ସହ, ବ୍ୟଥିତ ଓ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, କୁରରୀ ପକ୍ଷୀ ପରି, ପୁତ୍ର, ପିତା ଓ ଭାଇଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକ କରି ସେମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
3.175.72
रुदत्यो दीनकण्ठ्यस्तु निनदन्त्यो हतेश्वराः ।
उरांसि पाणिभिर्घ्नन्त्यो विस्रस्तस्रग्विभूषणाः ॥ ३.१७५.७२ ॥
କାନ୍ଦୁଥିବା, ଦୀନ କଣ୍ଠରେ, ସ୍ୱାମୀମାନେ ହତ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ହାତରେ ବକ୍ଷ ପିଟୁଥିବା, ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଖସି ପଡ଼ିଥିବା।
3.175.73
तच्छोकयुक्तमश्रीकं दुःखदैन्यसमाहतम् ।
न बभौ दानवपुरं हतत्विट्कं हतेश्वरम् ॥ ३.१७५.७३ ॥
ଶୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରୀହୀନ, ଦୁଃଖ ଓ ଦୀନତାରେ ଆହତ ସେ ଦାନବନଗର ଶୋଭା ପାଉନଥିଲା; ତାର ତେଜ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ତାର ଅଧିପତି ନିହତ ହୋଇଥିଲେ।
3.175.74
गन्धर्वनगराकारं हृतनागमिव ह्रदम् ।
शुष्कवृक्षमिवारण्यमदृश्यमभवत्पुरम् ॥ ३.१७५.७४ ॥
ସେ ନଗର ଗନ୍ଧର୍ବନଗର ପରି ହେଲା; ନାଗବିହୀନ ହ୍ରଦ ପରି, ଶୁଷ୍କବୃକ୍ଷ ଅରଣ୍ୟ ପରି ତାହା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା।
3.175.75
मां तु संहृष्टमनसं क्षिप्रं मातलिरानयत् ।
देवराजस्य भवनं कृतकर्माणमाहवात् ॥ ३.१७५.७५ ॥
କିନ୍ତୁ ଆନନ୍ଦିତ ମନର ମୋତେ ମାତଲି ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧରୁ ଦେବରାଜଙ୍କ ଭବନକୁ ନେଲା; ମୁଁ ମୋର କର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲି।
3.175.76
हिरण्यपुरमुत्सृज्य निहत्य च महासुरान् ।
निवातकवचांश्चैव ततोऽहंशक्रमागमम् ॥ ३.१७५.७६ ॥
ହିରଣ୍ୟପୁର ଛାଡ଼ି, ମହା ଅସୁରମାନେ ଓ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ପରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲି।
3.175.77
मम कर्म च देवेन्द्रं मातलिर्विस्तरेण तत् ।
सर्वं विश्रावयामास यथाभूतं महाद्युते ॥ ३.१७५.७७ ॥
ମୋ କର୍ମ ମାତଲି ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିସ୍ତାରରେ, ଯେପରି ଘଟିଥିଲା ସେପରି, ସବୁ ଶୁଣାଇଲା। ହେ ମହାଦ୍ୟୁତି!
3.175.78
हिरण्यपुरघातं च मायानां च निवारणम् ।
निवातकवचानां च वधं सङ्ख्ये महौजसाम्।
कालकेयवधं चैव अद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१७५.७८ ॥
ହିରଣ୍ୟପୁର ବିନାଶ, ମାୟା ନିବାରଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାବଳୀ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କ ବଧ ଏବଂ କାଳକେୟମାନଙ୍କ ବଧ — ଏସବ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ରୋମାଞ୍ଚକର ଥିଲା।
3.175.79
तच्छ्रुत्वा भगवान्प्रीतः सहस्राक्षः पुरंदरः ।
मरुद्भिः सहितः श्रीमान्साधुसाध्वित्यथाब्रवीत्।
परिष्वज्य च मां प्रेम्णा मूर्ध्नि चाघ्राय सस्मितम् ॥ ३.१७५.७९ ॥
ତାହା ଶୁଣି ଭଗବାନ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ପୁରନ୍ଦର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରୀମାନ କହିଲେ, 'ସାଧୁ, ସାଧୁ!' ତା'ପରେ ସ୍ନେହରେ ମୋତେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କରି, ହସି ହସି।
3.175.80
ततो मां देवराजो वै समाश्वास्य पुनः पुनः ।
अब्रवीद्विबुधैः सार्धमिदं समधुरं वचः ॥ ३.१७५.८० ॥
ତା'ପରେ ଦେବରାଜ ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଏହି ମଧୁର ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.175.81
अतिदेवासुरं कर्म कृतमेव त्वया रणे ।
गुर्वर्थश्च कृतः पार्थ महाशत्रून्घ्नता मम ॥ ३.१७५.८१ ॥
ହେ ପାର୍ଥ! ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଦେବାସୁରଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ କର୍ମ କରିଛ; ମୋର ମହାଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ଗୁରୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସାଧନ କରିଛ।
3.175.82
एवमेव सदा भाव्यं स्थिरेणाजौ धनंजय ।
असंमूढेन चास्त्राणां कर्तव्यं प्रतिपादनम् ॥ ३.१७५.८२ ॥
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ! ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବଦା ଏହିପରି ସ୍ଥିର ରହିବା ଉଚିତ; ମୋହଶୂନ୍ୟ ହୋଇ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
3.175.83
अविषह्यो रणे हि त्वं देवदानवराक्षसैः ।
सयक्षासुरगन्धर्वैः सपक्षिगणपन्नगैः ॥ ३.१७५.८३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଦେବ, ଦାନବ, ରାକ୍ଷସଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ; ଯକ୍ଷ, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପକ୍ଷୀଗଣ ଓ ନାଗମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
3.175.84
वसुधां चापि कौन्तेय त्वद्बाहुबलनिर्जिताम् ।
पालयिष्यति धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१७५.८४ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ! ତୁମ ବାହୁବଳରେ ଜିତା ଯାଇଥିବା ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଧର୍ମାତ୍ମା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପାଳନ କରିବେ।