Mahābhārata · Adhyāya 3.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.175.1
निवर्तमानेन मया महद्दृष्टं ततोऽपरम् ।
पुरं कामगमं दिव्यं पावकार्कसमप्रभम् ॥ ३.१७५.१ ॥
Ao regressar, vi outra grande cidade, divina e que se movia à vontade, resplandecente como o fogo e o sol.
3.175.2
रत्नद्रुममयैश्चित्रैर्भास्वरैश्च पतत्रिभिः ।
पौलोमैः कालकेयैश्च रनित्यहृष्टैरधिष्ठिरतम् ॥ ३.१७५.२ ॥
Era feita de árvores de joias e cheia de aves maravilhosas e brilhantes, e nela habitavam os Paulomas e os Kālakeyas, alegres e sempre ruidosos.
3.175.3
गोपुराट्टालकोपेतं चतुर्द्वारं दुरासदम् ।
सर्वरत्नमयं दिव्यमद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.१७५.३ ॥
Tinha portais e torres de vigia, quatro portões difíceis de alcançar, era inteiramente feita de joias, divina e de aspecto maravilhoso.
3.175.4
द्रुमैः पुष्पलोपेतैः सर्वरत्नमयैर्वृतम् ।
तथा पतत्रिभिर्दिव्यैरुपेतं सुमनोहरैः ॥ ३.१७५.४ ॥
Estava cercada de árvores adornadas com flores, todas feitas de joias, e possuía aves divinas e encantadoras.
3.175.5
असुरैर्नित्यमुदितैः शूलर्ष्टिमुसलायुधैः ।
चापमुद्गरहस्तैश्च स्रग्विभिः सर्वतो वृतम् ॥ ३.१७५.५ ॥
Estava sempre cercada por todos os lados por asuras alegres, armados com lanças, dardos e clavas, com arcos e maças nas mãos, e adornados com guirlandas.
3.175.6
तदहं प्रेक्ष्यदैत्यानां पुरमद्भुतदर्शनम् ।
अपृच्छं मातलिं राजन्किमिदं दृश्यतेति वै ॥ ३.१७५.६ ॥
Ao ver aquela cidade maravilhosa dos daityas, ó rei, perguntei a Mātali: "O que é isto que se vê?"
3.175.7
पुलोमा नाम दैतेयी कालका च महासुरी ।
दिव्यंवर्षसहस्रं ते चेरतुः परमं तपः ॥ ३.१७५.७ ॥
Pulomā, uma donzela daitya, e a grande asurī Kālakā praticaram durante mil anos divinos a austeridade suprema.
3.175.8
तपसोन्ते ततस्ताभ्यां स्वयंभूरददाद्वरम् ।
अगृह्णीतां वरं ते तु सुतानामल्पदुःखताम् ॥ ३.१७५.८ ॥
Ao fim da austeridade, Svayambhū lhes concedeu um dom; e elas aceitaram para seus filhos o pequeno sofrimento como dádiva.
3.175.9
अवध्यतां च राजेन्द्र सुरराक्षसपन्नगैः ।
पुरं सुरमणीयं च स्वचरं सुकृतप्रभम् ॥ ३.१७५.९ ॥
Ó senhor dos reis, invulnerabilidade diante de deuses, rākṣasas e serpentes, e uma cidade deliciosa até para os deuses, que se move à vontade e resplandece com o brilho das boas ações.
3.175.10
सर्वरत्नैः समुदितं दुर्धर्षममरैरपि ।
महर्षियक्षगन्धर्वपन्नगासुरराक्षसैः ॥ ३.१७५.१० ॥
repleta de todas as joias, inexpugnável até para os imortais, e difícil de vencer para grandes sábios, yakṣas, gandharvas, serpentes, asuras e rākṣasas.
3.175.11
सर्वकामगुणोपेतं वीतशोकमनामयम् ।
ब्र्हमणो भवनाच्छ्रेष्ठं कालकेयकृतं विभो ॥ ३.१७५.११ ॥
dotada de todas as qualidades desejáveis, livre de pesar e doença; ó poderoso, superior à morada de Brahmā, construída pelos Kālakeyas.
3.175.12
तदेतत्खपुरं दिव्यं चरत्यमरवर्जितम् ।
पौलोमाध्युषितं वीर कालकेयैश्च दानवैः ॥ ३.१७५.१२ ॥
Esta, ó herói, é aquela divina cidade celeste que vagueia abandonada pelos imortais, habitada pelos Paulomas, pelos Kālakeyas e pelos dānavas.
3.175.13
हिरण्यपुरमित्येवं ख्यायते नगरं महत् ।
रक्षितंकालकेयैश्च पौलोमैश्च महासुरैः ॥ ३.१७५.१३ ॥
Assim, esta grande cidade é chamada Hiraṇyapura; é guardada pelos Kālakeyas, pelos Pulomas e pelos grandes asuras.
3.175.14
त एतेमुदिता राजन्नवध्याः सर्वदैवतैः ।
निवसन्त्यत्रराजेन्द्र गतोद्वेगा निरुत्सुकाः ॥ ३.१७५.१४ ॥
Ó rei, estes aqui se regozijam, invulneráveis a todos os deuses; ó senhor dos reis, habitam aqui livres de ansiedade e de impaciência.
3.175.15
सुरासुरैरवध्यानां दानवानां धनञ्जय ।
मानुषान्मृत्युरेतेषां निर्दिष्टो ब्रह्मणा पुरा ॥ ३.१७५.१५ ॥
Ó Dhanañjaya, para estes dānavas, invulneráveis a deuses e asuras, a morte foi determinada vir de um humano; isto foi ordenado outrora por Brahmā.
3.175.16
एतानपि रणे पार्त कालकेयान्दुरासदान् ।
वज्रास्त्रेण नयस्वाशु विनाशं सुमहाबलान् ॥ ३.१७५.१६ ॥
Ó filho de Pṛthā, na batalha, leva logo à destruição também estes Kālakeyas, difíceis de abordar e muito poderosos, com a arma do trovão.
3.175.17
सुरासुरैरवध्यं तदहं ज्ञात्वा विशांपते ।
अब्रुवं मातलिं हृष्टो याह्येतत्पुरमञ्जसा ॥ ३.१७५.१७ ॥
Ó senhor dos povos, sabendo que aquela cidade era invulnerável a deuses e asuras, disse alegre a Mātali: 'Vai direto a esta cidade.'
3.175.18
त्रिदशेशद्विषो यावत्क्षयमस्त्रैर्नयाम्यहम् ।
न कथंचिद्धि मे पापा न वध्या ये सुरद्विषः ॥ ३.१७५.१८ ॥
Enquanto eu não levar à destruição com as minhas armas os inimigos de Indra, estes perversos inimigos dos deuses não serão de modo algum mortos por mim.
3.175.19
उवाह मां ततः शीघ्रं हिरण्यपुरमन्तिकात् ।
रथेन तेन दिव्येन हरियुक्तेन मातलिः ॥ ३.१७५.१९ ॥
Então Mātali rapidamente me levou das proximidades da cidade dourada, naquele carro divino atrelado a cavalos castanhos.
3.175.20
ते मामालक्ष्य दैतेया विचित्राभरणाम्बराः ।
समुत्पेतुर्महावेगा रथानास्थाय दंशिताः ॥ ३.१७५.२० ॥
Ao me verem, os Daityas, adornados com joias e vestes variadas, couraçados e de grande velocidade, levantaram-se e subiram em seus carros.
3.175.21
ततो नालीकनाराचैर्भल्लैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
प्रत्यघ्नन्दानवेन्द्रा मां क्रुद्धास्तीव्रपराक्रमाः ॥ ३.१७५.२१ ॥
Então os senhores dos Dānavas, irados e de feroz valentia, revidaram contra mim com flechas nālīka e nārāca, dardos bhalla, lanças, dardos e javelinas.
3.175.22
तदहं शस्त्रवर्षेण महता प्रत्यवारयम् ।
शस्त्रवर्षं महद्राजन्विद्याबलमुपाश्रितः ॥ ३.१७५.२२ ॥
Então, confiando no poder do saber, ó rei, repeli aquela grande chuva de armas com outra grande chuva de armas.
3.175.23
व्यामोहयं च तान्सर्वान्रथमार्गैश्चरन्रणे ।
तेऽन्योन्यमभिसंमूढाः पातयन्ति स्म दानवाः ॥ ३.१७५.२३ ॥
Movendo-me pelas trilhas dos carros na batalha, eu os confundi a todos; e aqueles Dānavas, completamente desorientados, passaram a derrubar uns aos outros.
3.175.24
तेषामेवं विमूढानामन्योन्यमभिधावताम् ।
शिरांसि विशिखैर्दीप्तैरच्छिन्दं शतसङ्घशः ॥ ३.१७५.२४ ॥
Enquanto assim, desorientados, avançavam uns contra os outros, cortei-lhes as cabeças às centenas e aos milhares com flechas flamejantes.
3.175.25
ते वध्यमाना दैतेयाः पुरमास्थाय तत्पुनः ।
खमुत्पेतुः सनगरा मायामास्थाय दानवीम् ॥ ३.१७५.२५ ॥
Enquanto eram abatidos, os Daityas refugiaram-se novamente na cidade e, recorrendo à ilusão demoníaca, ergueram-se aos céus juntamente com a cidade.
3.175.26
ततोऽहं शरवर्षेण महता कुरुनन्दन ।
मार्गमावृत्य दैत्यानां गतिं चैषामवारयम् ॥ ३.१७५.२६ ॥
Então, ó alegria dos Kurus, com uma grande chuva de flechas bloqueei o caminho e detive o movimento daqueles Daityas.
3.175.27
तत्पुरं खचरं दिव्यं कामगं दिव्यवर्चसम् ।
दैतेयैर्वरदानेन धार्यते स्म यथासुखम् ॥ ३.१७५.२७ ॥
Aquela cidade divina, que se move no céu, vai a seu querer e tem esplendor celeste, era sustentada sem esforço pelos Daityas pelo poder de uma dádiva.
3.175.28
अन्तर्भूमौ निपतति पुनरूर्ध्वं प्रतिष्ठते ।
पुनस्तिर्यक् प्रयात्याशु पुनरप्सु निमज्जति ॥ ३.१७५.२८ ॥
Afunda-se na terra, depois se ergue de novo e se mantém firme; rapidamente se desloca de lado, e então mergulha novamente na água.
3.175.29
अमरावतिसंकाशं तत्पुरं कामगं महत् ।
अहमस्त्रैर्बहुविधैः प्रत्यगृह्णां परंतप ॥ ३.१७५.२९ ॥
Aquela grande cidade, semelhante a Amarāvatī e que vai a seu querer, eu a detive com armas de muitos tipos, ó abrasador de inimigos.
3.175.30
ततोऽहं शरजालेन दिव्यास्त्रनुदितेन च ।
व्यगृह्णां सह दैतेयैस्तत्पुरं पुरुषर्षभ ॥ ३.१७५.३० ॥
Então, ó touro entre os homens, com uma rede de flechas posta em movimento por armas divinas, capturei aquela cidade junto com os Daityas.
3.175.31
विक्षत चायसैर्बाणैर्मत्प्रयुक्तैरजिह्मगैः ।
महीमभ्यपतद्राजन्प्रभग्नं पुरमासुरम् ॥ ३.१७५.३१ ॥
Feridas pelas flechas de ferro de voo reto que eu havia disparado, ó rei, a cidade despedaçada dos asuras caiu sobre a terra.
3.175.32
ते वध्यमाना मद्बाणैर्वज्रवेगैरयस्मयैः ।
पर्यभ्रमन्त वै राजन्नसुराः कालचोदिताः ॥ ३.१७५.३२ ॥
Atingidos pelas minhas flechas de ferro, velozes como o raio, aqueles asuras, ó rei, impelidos pelo destino, vagaram de um lado para outro.
3.175.33
ततो मातलिरारुह्यपुरस्तान्निपतन्निव ।
महीमवातरत्क्षिप्रं रथेनादित्यवर्चसा ॥ ३.१७५.३३ ॥
Então Mātali, como se caísse para a frente, subiu ao carro radiante como o sol e desceu rapidamente à terra.
3.175.34
ततो रथसहस्राणि षष्टिस्तेषाममर्षिणाम् ।
युयुत्सूनां मया सार्धं पर्यवर्तन्त भारत।
तान्यहं निशितैर्बाणैर्व्यधमं गार्ध्रराजितैः ॥ ३.१७५.३४ ॥
Então sessenta mil carros daqueles guerreiros irados, ávidos por combate, voltaram-se para lutar comigo, ó descendente de Bharata. Abati-os com flechas afiadas adornadas com penas de abutre.
3.175.35
ते युद्धे संन्यवर्तन्त समुद्रस्य यथोर्मयः ।
नेमे शक्या मानुषेण युद्धेनेति प्रचिन्त्य तत् ॥ ३.१७५.३५ ॥
Na batalha, recuaram como as ondas do oceano, refletindo: estes não podem ser vencidos por um homem em guerra comum.
3.175.36
ततोऽहमानुपूर्व्येण दिव्यान्यस्त्राण्ययोजयम् ॥ ३.१७५.३६ ॥
Então empreguei as armas divinas, uma após outra, na ordem devida.
3.175.37
ततस्तानि सहस्राणइ रथिनां चित्रयोधिनाम् ।
अस्त्राणि मम दिव्यानि प्रत्यघ्नञ्छनकैरिव ॥ ३.१७५.३७ ॥
Então minhas armas divinas repeliram, pouco a pouco, aquelas milhares de armas dos maravilhosos guerreiros em carros.
3.175.38
रथमार्गान्विचित्रांस्ते विचरन्तो महाबलाः ।
प्रत्यदृश्यन्त संग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१७५.३८ ॥
Aqueles poderosos guerreiros que percorriam os caminhos dos carros apareceram na batalha às centenas e aos milhares.
3.175.39
विचित्रमुकुटापीडा विचित्रकवचध्वजाः ।
विचित्राभरणाश्चैव मम प्रीतिकराऽभवन् ॥ ३.१७५.३९ ॥
Com suas coroas e turbantes maravilhosos, armaduras e estandartes admiráveis e ornamentos prodigiosos, tornaram-se para mim motivo de prazer.
3.175.40
अहं तुशरवर्षैस्तानस्त्रप्रचुदितै रणे ।
नाशक्रुवं पीडयितुं ते तु मां प्रत्यपीडयन् ॥ ३.१७५.४० ॥
Na batalha, não consegui atormentá-los com minha chuva de flechas lançadas por armas; ao contrário, eles me atormentaram em retorno.
3.175.41
तैः पीड्यमानो बहुभिः कृतास्त्रैः कुशलैर्युधि ।
व्यथितोस्मि महायुद्धे भयं चागान्महन्मम ॥ ३.१७५.४१ ॥
Atormentado por aqueles muitos guerreiros hábeis e experientes em armas, fiquei aflito naquela grande batalha, e grande medo me assaltou.
3.175.42
ततोहं परमायत्तो मातलिं परिपृष्टवान् ॥ ३.१७५.४२ ॥
Então, muito aflito, perguntei a Mātali.
3.175.43
किमेते मम बाणौघैर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ।
न वध्यन्ते महाघोरैस्तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ३.१७५.४३ ॥
Por que não são estes abatidos pelas torrentes de minhas flechas, consagradas com armas divinas? Dize-me essa verdade, pois eu pergunto.
3.175.44
स मामुवाच पर्याप्तस्त्वमेषां भरतर्षभ ।
तानुद्दिश्याथ मर्माणि प्रतिघातं तदाचर ॥ ३.१७५.४४ ॥
Ele me disse: 'Tu bastas contra eles, touro dos Bharatas. Mirando-os, revida nos seus pontos vitais.'
3.175.45
एतच्छ्रुत्वा तु राजेनद्रसंप्रहृष्टस्तमूचिवान् ।
निवर्तय रथं शीघ्रं पश्य चैतान्निपातितान् ॥ ३.१७५.४५ ॥
Ouvindo isto, eu, senhor dos reis, muito alegre, disse-lhe: 'Faze o carro voltar depressa e vê estes que caíram.'
3.175.46
एवमुक्तो रथं तत्र मातलिः पर्यवर्तयत् ॥ ३.१७५.४६ ॥
Assim interpelado, Mātali fez o carro dar a volta ali.
3.175.47
ततो मत्वा रणे भग्नं दानवाः प्रतिहर्षिताः ।
विचुक्रुशुर्महाराज स्वरेण महता मुहुः ॥ ३.१७५.४७ ॥
Então, pensando que ele fora abatido na batalha, os Dānavas, exultantes, gritaram repetidas vezes, grande rei, com voz poderosa.
3.175.48
अभग्नः कैश्चिदप्येष पाण्डवो रणमूर्धनि ।
अस्माभिः समरे भग्न इत्येवं संघशस्तदा ॥ ३.१७५.४८ ॥
'Este Pāṇḍava não foi quebrado por ninguém à frente da batalha, e no entanto nós o quebramos na luta' — assim diziam então, em grupos.
3.175.49
ततोहं देवदेवाय रुद्रायाव्यक्तमूर्तये ।
प्रयतः प्रणतो भूत्वा नमस्कृत्य महात्मने।
यत्तद्रौद्रमिति ख्यातं सर्वामित्रविनाशनम् ॥ ३.१७५.४९ ॥
Então, controlado e prostrado, prestei homenagem a Rudra, deus dos deuses, de forma não manifesta, àquele grande espírito; e àquela arma conhecida como «a terrível», destruidora de todos os inimigos.
3.175.50
यत्तद्रौद्रमिति ख्यातं सर्वामित्रविनाशनम् ।
महत्पाशुपतं दिव्यं सर्वलोकनमस्कृतम् ॥ ३.१७५.५० ॥
Aquilo conhecido como «a terrível», destruidor de todos os inimigos, é a grande arma divina Pāśupata, reverenciada por todos os mundos.
3.175.51
ततोऽपश्यं त्रिशिरसं पुरुषं नवलोचनम् ।
त्रिमुखं षङ्भुजं दीप्तमर्कज्वलनमूर्धजम्।
लेलिहानैर्महानागैः कृतचिह्नममित्रहन् ॥ ३.१७५.५१ ॥
Então vi um ser de três cabeças e nove olhos, três rostos e seis braços, resplandecente, com cabelos como sol e fogo, marcado por grandes serpentes que lambiam — ó matador de inimigos!
3.175.52
विभीस्ततस्तदस्त्रं तु घोरं रौद्रं सनातनम् ।
दृष्ट्वा गाण्डीवसंयोगमानीय भरतर्षभ ॥ ३.१७५.५२ ॥
Então, ao ver aquela arma terrível, horrenda e eterna, fiquei amedrontado; e, ó touro dos Bharatas, unindo-a ao arco Gāṇḍīva, trouxe-a.
3.175.53
नमस्कृत्वा त्रिनेत्राय शर्वायामिततेजसे ।
मुक्तवान्दानवेन्द्राणां पराभावाय भारत ॥ ३.१७५.५३ ॥
Tendo reverenciado o de três olhos, Śarva, de esplendor sem limites, soltei-o para a derrota dos senhores dos Dānavas, ó Bhārata!
3.175.54
मुक्तमात्रे ततस्तस्मिन्रूपाण्यासन्सहस्रशः ।
मृगाणामथ सिंहानां व्याग्राणां च विशांपते ॥ ३.१७५.५४ ॥
Assim que foi solta, surgiram dela milhares de formas — de veados, de leões e de tigres, ó senhor dos povos!
3.175.55
ऋक्षाणां महिषाणां च पन्नगानां तथा गवाम् ।
शरभाणां गजानां च वानराणां च सङ्घशः।
ऋषभाणां वराहाणां मार्जाराणां तथैव च ॥ ३.१७५.५५ ॥
Também apareceram em bandos ursos, búfalos, serpentes, vacas, śarabhas, elefantes, macacos, touros, javalis e gatos.
3.175.56
सालावृकाणां प्रेतानां भुरुण्डानां च सर्वशः ।
गृध्राणां गरुडानां च चमराणां तथैव च ॥ ३.१७५.५६ ॥
Igualmente apareceram por toda parte multidões de chacais, fantasmas, bhuruṇḍas, abutres, garudas e criaturas semelhantes a iaques.
3.175.57
देवानां च ऋषीणां रच गन्धर्वाणां च सर्वशः ।
पिशाचानां सयक्षाणां तथैव च सुरद्विषाम् ॥ ३.१७५.५७ ॥
Multidões de deuses, sábios e gandharvas apareceram por toda parte, junto com piśācas e yakṣas, assim como as hostes dos asuras, inimigos dos deuses.
3.175.58
गुह्यकानां च संग्रामे नैर्ऋतानां तथैव च ।
झषाणां गजवक्राणामुलूकानां तथैव च ॥ ३.१७५.५८ ॥
Na batalha apareceram também multidões de guhyakas e nairṛtas, assim como peixes, seres de cabeça de elefante e corujas.
3.175.59
मीनवाजिसरूपाणां नानाशस्त्रासिपाणिनाम् ।
तथैव यातुधानानां गदामुद्गरधारिणाम् ॥ ३.१७५.५९ ॥
Apareceram também multidões de yātudhānas de forma de peixe e de cavalo, com diversas armas e espadas nas mãos, bem como portadores de clavas e maças.
3.175.60
एतैस्चान्यैश्च बहुभिर्नानारूपधरैस्तदा ।
सर्वमासीज्जगद्व्याप्तं तस्मिन्नस्त्रे विसर्जिते ॥ ३.१७५.६० ॥
Quando aquela arma foi lançada, o mundo inteiro ficou preenchido por estes e por muitos outros seres de formas variadas.
3.175.61
त्रिशिरोभिश्चतुर्दंष्ट्रैश्चतुरास्यैश्चतुर्भुजैः ।
अनेकरूपसंयुक्तैर्मांसमेदोवसास्तिभिः ॥ ३.१७५.६१ ॥
De três cabeças, quatro presas, quatro faces e quatro braços, dotados de muitas formas, com carne, medula, gordura e ossos.
3.175.62
अभीक्ष्णं वध्यमानास्ते दानवा ये समागताः ।
अर्कज्वलनतेजोभिर्वज्राशनिसमप्रभैः ॥ ३.१७५.६२ ॥
Aqueles dānavas que ali se haviam reunido eram continuamente abatidos por flechas de brilho igual ao do sol e do fogo, com um esplendor como o do raio e do relâmpago.
3.175.63
अद्रिसारमयैश्चान्यैर्बाणैरपि निबर्हणैः ।
न्यहनं दानवान्सर्वान्मुहूर्तेनैव भारत ॥ ३.१७५.६३ ॥
E com outras flechas feitas da essência das montanhas, destruidoras, ó Bhārata, abati todos os dānavas num único instante.
3.175.64
गाण्डीवास्त्रप्रणुन्नांस्तान्गतासून्नभसश्च्युतान् ।
दृष्ट्वाऽहं प्राणमं भूयस्त्रिपुरघ्नाय वेधसे ॥ ३.१७५.६४ ॥
Ao vê-los, impelidos pela arma Gāṇḍīva, sem vida e caídos do céu, prostrei-me outra vez diante do destruidor das três cidades, o criador.
3.175.65
तथा रौद्रास्त्रनिष्पिष्टान्दिव्याभरणभूषितान् ।
निशाम्य परमं हर्षमगमद्देवसारथिः ॥ ३.१७५.६५ ॥
Ao vê-los assim esmagados pela arma terrível, mas adornados com joias divinas, o cocheiro dos deuses sentiu suprema alegria.
3.175.66
तदसह्यं कृतं कर्म देवैरपि दुरासदम् ।
दृष्ट्वा मां पूजयामास मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.१७५.६६ ॥
Realizei aquela façanha insuportável, difícil até para os deuses. Ao vê-la, Mātali, o cocheiro de Śakra, honrou-me.
3.175.67
उचाच वचनं चेदंप्रीयमाणः कृताञ्जलिः ।
हतांस्तान्दानवान्दृष्ट्वा मया सङ्ख्ये सहस्रशः ॥ ३.१७५.६७ ॥
Satisfeito, com as mãos postas, proferiu estas palavras, ao ver os dānavas abatidos por mim na batalha aos milhares.
3.175.68
सुरासुरैरसह्यं हि कर्म यत्साधितं त्वया ।
न ह्येतत्संयुगे कर्तुमपि शक्तः सुरेश्वरः।
ध्रुवं धनञ्जय प्रीतस्त्वयि शक्रः पुरार्दन ॥ ३.१७५.६८ ॥
O feito que realizaste, insuportável até para deuses e asuras — nem mesmo o senhor dos deuses o poderia realizar na batalha. Dhanañjaya, certamente Indra está satisfeito contigo, destruidor de cidades.
3.175.69
सुरासुरैरवध्यं हि पुरमेतत्खगं महत् ।
त्वया विमथितं वीर स्ववीर्यतपसो बलात् ॥ ३.१७५.६९ ॥
Esta grande cidade voadora, indestrutível até para deuses e asuras, tu a esmagaste pela força, herói, pelo poder do teu próprio valor e ascese.
3.175.70
विद्वस्ते खपुरे तस्मिन्दानवेषु हतेषु च ।
विनदन्त्यः स्त्रियः सर्वा निष्पेतुर्नगराद्बहिः ॥ ३.१७५.७० ॥
Quando aqueles dānavas foram abatidos na tua cidade celeste, todas as mulheres, clamando, saíram às pressas da cidade.
3.175.71
प्रकीर्णकेश्यो व्यथिताः कुरर्य इव दुःखिताः ।
पेतुः पुत्रान्पितृन्भ्रातॄञ्शोचमाना महीतले ॥ ३.१७५.७१ ॥
Com os cabelos desgrenhados, aflitas e dolorosas como águias-pescadoras fêmeas, caíram ao chão lamentando filhos, pais e irmãos.
3.175.72
रुदत्यो दीनकण्ठ्यस्तु निनदन्त्यो हतेश्वराः ।
उरांसि पाणिभिर्घ्नन्त्यो विस्रस्तस्रग्विभूषणाः ॥ ३.१७५.७२ ॥
Chorando, com vozes lastimosas, clamando que os seus senhores haviam sido abatidos, batendo no peito com as mãos, as grinaldas e os adornos soltos.
3.175.73
तच्छोकयुक्तमश्रीकं दुःखदैन्यसमाहतम् ।
न बभौ दानवपुरं हतत्विट्कं हतेश्वरम् ॥ ३.१७५.७३ ॥
Cheia de tristeza, sem esplendor, atingida pelo sofrimento e pela miséria, aquela cidade dos Dānavas não brilhava; seu brilho se extinguira e seu senhor fora morto.
3.175.74
गन्धर्वनगराकारं हृतनागमिव ह्रदम् ।
शुष्कवृक्षमिवारण्यमदृश्यमभवत्पुरम् ॥ ३.१७५.७४ ॥
Aquela cidade tornou-se como uma cidade dos Gandharvas, como um lago de onde as serpentes se foram, como uma floresta de árvores secas; tornou-se invisível.
3.175.75
मां तु संहृष्टमनसं क्षिप्रं मातलिरानयत् ।
देवराजस्य भवनं कृतकर्माणमाहवात् ॥ ३.१७५.७५ ॥
Mas Mātali logo me levou, com o espírito alegre, do combate à morada do rei dos deuses, a mim que realizara minha façanha.
3.175.76
हिरण्यपुरमुत्सृज्य निहत्य च महासुरान् ।
निवातकवचांश्चैव ततोऽहंशक्रमागमम् ॥ ३.१७५.७६ ॥
Tendo deixado a cidade de Hiraṇya e matado os grandes Asuras e os Nivātakavacas, dirigi-me então a Indra.
3.175.77
मम कर्म च देवेन्द्रं मातलिर्विस्तरेण तत् ।
सर्वं विश्रावयामास यथाभूतं महाद्युते ॥ ३.१७५.७७ ॥
E Mātali relatou ao senhor dos deuses, em detalhe, toda a minha façanha tal como acontecera, ó grandemente radiante!
3.175.78
हिरण्यपुरघातं च मायानां च निवारणम् ।
निवातकवचानां च वधं सङ्ख्ये महौजसाम्।
कालकेयवधं चैव अद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१७५.७८ ॥
A destruição da cidade de Hiraṇya, a contenção das ilusões, a morte em combate dos poderosos Nivātakavacas e também a morte dos Kālakeyas — coisas maravilhosas e de arrepiar os cabelos.
3.175.79
तच्छ्रुत्वा भगवान्प्रीतः सहस्राक्षः पुरंदरः ।
मरुद्भिः सहितः श्रीमान्साधुसाध्वित्यथाब्रवीत्।
परिष्वज्य च मां प्रेम्णा मूर्ध्नि चाघ्राय सस्मितम् ॥ ३.१७५.७९ ॥
Ouvindo isto, o bem-aventurado Indra, o de mil olhos, destruidor de cidades, satisfeito e acompanhado dos Maruts, o glorioso disse: "Bem feito, bem feito!" Então me abraçou com afeto, cheirou minha cabeça e sorriu.
3.175.80
ततो मां देवराजो वै समाश्वास्य पुनः पुनः ।
अब्रवीद्विबुधैः सार्धमिदं समधुरं वचः ॥ ३.१७५.८० ॥
Então o rei dos deuses, consolando-me repetidas vezes, proferiu estas palavras doces junto com os deuses.
3.175.81
अतिदेवासुरं कर्म कृतमेव त्वया रणे ।
गुर्वर्थश्च कृतः पार्थ महाशत्रून्घ्नता मम ॥ ३.१७५.८१ ॥
Ó filho de Pṛthā, na batalha realizaste um feito que supera deuses e demônios, e ao abater meus grandes inimigos também cumpriste o propósito do mestre.
3.175.82
एवमेव सदा भाव्यं स्थिरेणाजौ धनंजय ।
असंमूढेन चास्त्राणां कर्तव्यं प्रतिपादनम् ॥ ३.१७५.८२ ॥
Ó Dhanañjaya, na batalha deve-se sempre permanecer firme assim, e empregar as armas sem confusão.
3.175.83
अविषह्यो रणे हि त्वं देवदानवराक्षसैः ।
सयक्षासुरगन्धर्वैः सपक्षिगणपन्नगैः ॥ ३.१७५.८३ ॥
Na batalha és invencível mesmo para deuses, dānavas e rākṣasas, mesmo unidos a yakṣas, asuras, gandharvas, bandos de aves e serpentes.
3.175.84
वसुधां चापि कौन्तेय त्वद्बाहुबलनिर्जिताम् ।
पालयिष्यति धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१७५.८४ ॥
Ó filho de Kuntī, esta terra, conquistada pelo poder dos teus braços, será protegida pelo justo Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī.