Mahābhārata · Adhyāya 3.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.19.1
एवमुक्तस्तु कौन्तेय सूतपुत्रस्ततो मृधे ।
प्रद्युम्नमब्रवीच्छ्लक्ष्णं मधुरं वाक्यमञ्जसा ॥ ३.१९.१ ॥
Así interpelado, el hijo de Kuntī —el hijo del auriga— habló entonces en la batalla a Pradyumna con palabras suaves, dulces y directas.
3.19.2
न मे भयं रौक्मिणेय संग्रामे यच्छतो हयान् ।
युद्धज्ञोस्मि च वृष्णीनां नात्र किंचिदतोऽन्यथा ॥ ३.१९.२ ॥
Hijo de Rukmiṇī, no siento temor en la batalla mientras guío los caballos. Soy diestro en la guerra entre los Vṛṣṇis; en esto no hay nada distinto de lo que digo.
3.19.3
आयुष्मन्नुपदेशस्तु सारथ्ये वर्ततां स्मृतः ।
सर्वार्थेषु रथी रक्ष्यस्त्वं चापि भृशपीडितः ॥ ३.१९.३ ॥
Longevo, que se recuerde esta instrucción en el oficio de auriga: el guerrero del carro debe ser protegido en todos los asuntos, y tú también estás gravemente afligido.
3.19.4
त्वं हि साल्वप्रयुक्तेन शरेणाभिहतो भृशम् ।
कश्मलाभिहतो वीर ततोऽहमपयातवान् ॥ ३.१९.४ ॥
Tú fuiste gravemente herido por una flecha disparada por Sālva. Héroe, abatido por el desmayo, me retiré entonces.
3.19.5
सत्वं सात्वतमुख्याद्य लब्धसंज्ञो यदृच्छया ।
पश्य मे हयसंयाने शिक्षां केशवनन्दन ॥ ३.१९.५ ॥
Ahora, el primero de los Sātvatas, que has recobrado el sentido por casualidad, mira mi habilidad en la conducción de los caballos, hijo de Keśava.
3.19.6
दारुकेणाहमुत्पन्नो यथावच्चैव शिक्षितः ।
वीतभीः प्रविशाम्येतां साल्वस्य महतीं चमूम् ॥ ३.१९.६ ॥
Nacido de Dāruka y debidamente adiestrado por él, entro sin temor en este gran ejército de Sālva.
3.19.7
एवमुक्त्वा ततो वीरो हयान्संचोद्य संगरे ।
रश्मिभिस्तु समुद्यम्य जवेनाभ्यपतत्तदा ॥ ३.१९.७ ॥
Habiendo dicho esto, el héroe espoleó los caballos en la batalla, y, levantando las riendas, al instante se lanzó hacia adelante con velocidad.
3.19.8
मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च ।
सव्यानि च विचित्राणि दक्षिणानि च सर्वशः ॥ ३.१९.८ ॥
Círculos maravillosos, giros dobles y otros; giros maravillosos a la izquierda y a la derecha — de todas las maneras.
3.19.9
प्रतोदेनाहता राजन्रश्मिभिश्च समुद्यताः ।
उत्पतन्त इवाकाशं विबभुस्ते हयोत्तमाः ॥ ३.१९.९ ॥
Oh rey, golpeados con el aguijón y levantados por las riendas, aquellos excelentes caballos brillaron como si saltaran hacia el cielo.
3.19.10
ते हस्तलाघवोपेतं विज्ञाय नृप दारुकिम् ।
उह्यमाना इव तदा नास्पृशंश्चरणैर्महीम् ॥ ३.१९.१० ॥
Oh rey, reconociendo la destreza de manos de Dāruka, aquellos caballos, como si fuesen llevados en volandas, no tocaron la tierra con sus cascos.
3.19.11
सोपसव्यां चमूं तस्य साल्वस्य भरतर्षभ ।
चकार नातियत्नेन तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१९.११ ॥
Oh toro de los Bhāratas, hizo girar el ejército de Sālva con maniobras hacia la izquierda, y lo hizo sin gran esfuerzo, de modo que pareció algo prodigioso.
3.19.12
अमृष्यमाणोपसव्यं साल्वः समितिदारुणः ।
यन्तारमस्य सहसा त्रिभिर्बाणैः समार्दयत् ॥ ३.१९.१२ ॥
Incapaz de soportar la maniobra hacia la izquierda, Sālva, terrible en la batalla, de repente golpeó con fuerza a su auriga con tres flechas.
3.19.13
दारुकस्य सुतस्तं तु बाणवेगमचिन्तयन् ।
भूय एव महाबाहो प्रययावपसव्यतः ॥ ३.१९.१३ ॥
El hijo de Dāruka, sin prestar atención a la fuerza de aquella flecha, avanzó de nuevo por la izquierda, oh de brazos poderosos.
3.19.14
ततो बाणान्बहुविधान्पुनरेव स सौभराट् ।
मुमोच तनये वीर मम रुक्मिणिनन्दने ॥ ३.१९.१४ ॥
Entonces el rey de Saubha volvió a lanzar flechas de muchas clases contra mi hijo, oh héroe, deleite de Rukmiṇī.
3.19.15
तानप्राप्ताञ्शितैर्ब्राणैश्चिच्छेद परवीरहा ।
रौक्मिणेयः स्मितं कृत्वा दर्शयन्हस्तलाघवं ॥ ३.१९.१५ ॥
El hijo de Rukmiṇī, matador de héroes enemigos, cortó aquellas flechas con saetas afiladas antes de que llegaran, sonriendo mientras mostraba su destreza de manos.
3.19.16
छिन्नान्दृष्ट्वा तु तान्बाणान्प्रद्युम्नेन च सौभराट् ।
आसुरीं दारुणीं मायामास्थाय व्यसृजच्छरान् ॥ ३.१९.१६ ॥
Viendo cortadas aquellas flechas por Pradyumna, el rey de Saubha recurrió a una ilusión demoníaca y terrible y lanzó sus flechas.
3.19.17
प्रयुज्यमानमाज्ञाय दैतेयास्त्रं महाबलम् ।
ब्रह्मास्त्रेणान्तरा च्छित्त्वामुमोचान्यन्पतस्त्रिणः ॥ ३.१९.१७ ॥
Al percibir que se empleaba el poderoso arma de los daityas, la cortó a mitad de camino con el arma de Brahmā y lanzó otras flechas emplumadas.
3.19.18
ते तदस्त्रं विधूयाशु विव्यधू रुधिराशनाः ।
शिरस्युरसि वक्रे च स मुमोह पपात च ॥ ३.१९.१८ ॥
Aquellas flechas sedientas de sangre sacudieron rápidamente aquella arma y lo hirieron en la cabeza, el pecho y el rostro; él se desmayó y cayó.
3.19.19
तस्मिन्निपतिते क्षुद्रे साल्वे बाणप्रपीडिते ।
रौक्मिणेयोऽपरं बाणं संदधे शत्रतापनः ॥ ३.१९.१९ ॥
Cuando aquel miserable Sālva cayó atormentado por las flechas, el hijo de Rukmiṇī, abrasador de enemigos, encajó otra flecha.
3.19.20
तमर्चितं सर्वदाशार्हपूगै-
राशीर्भिरर्कज्वलनप्रकाशम्।
दृष्ट्वा शरं ज्यामभिनीयमानं ।
बभूव हाहाकृतमन्तरिक्षम् ॥ ३.१९.२० ॥
Al ver aquella flecha, honrada con bendiciones por todas las asambleas de los Dāśārhas, brillante como el sol y el fuego, siendo tensada sobre la cuerda, el cielo se llenó de clamores de alarma.
3.19.21
ततो देवगणाः सर्वे सेन्द्राः सहधनेश्वराः ।
नारदं प्रेषयामासु- श्वसनं च मनोजवम् ॥ ३.१९.२१ ॥
Entonces todas las huestes de dioses, con Indra y junto con Kubera, enviaron a Nārada y a Śvasana, el viento veloz como el pensamiento.
3.19.22
तौ रौक्मिणेयमागम्य वचोऽब्रूतां दिवौकसाम् ।
नैव वध्यस्त्वया वीर साल्वराजः कथंचन ॥ ३.१९.२२ ॥
Aquellos dos se acercaron al hijo de Rukmiṇī y dijeron las palabras de los moradores del cielo: 'Héroe, el rey Sālva no debe ser muerto por ti de ninguna manera.'
3.19.23
संहरस्व पुनर्बाणमवध्योऽयं त्वया रणे ।
एतस्य च शरस्याजौ नावध्योस्ति पुमान्क्वचित् ॥ ३.१९.२३ ॥
Retira de nuevo la flecha; este no debe ser muerto por ti en la batalla. Y en la batalla de esta flecha, ningún hombre en ninguna parte debe ser muerto.
3.19.24
मृत्युरस्य महाबाहो रणे देवकिनन्दनः ।
कृष्णः संकल्पितो धात्रा तन्मिथ्या न भवेदिति ॥ ३.१९.२४ ॥
Oh de brazos poderosos, su muerte en la batalla es el hijo de Devakī, Kṛṣṇa; así lo ha ordenado el Creador. Que no resulte falso.
3.19.25
ततः परमसंहृष्टः प्रद्युम्नः शरमुत्तमम् ।
संजहार धनुःश्रेष्ठात्तूणे चैव न्यवेशयत् ॥ ३.१९.२५ ॥
Entonces Pradyumna, muy complacido, retiró la excelente flecha del mejor arco y la colocó en el carcaj.
3.19.26
तत उत्थाय राजेन्द्र साल्वः परमदुर्मनाः ।
व्यपायात्सबलस्तूर्णं प्रद्युम्नशरपीडितः ॥ ३.१९.२६ ॥
Entonces, levantándose, oh señor de reyes, Shalva, profundamente abatido y herido por la flecha de Pradyumna, se retiró rápidamente con su ejército.
3.19.27
स द्वारकां परित्यज्य साल्वो वृष्णिभिरार्दितः ।
सौभमास्थाय राजेन्द्र दिवमाचक्रमे तदा ॥ ३.१९.२७ ॥
Śālva, atormentado por los Vṛṣṇis, abandonó Dvārakā, subió al Saubha y, oh señor de reyes, se elevó entonces hacia el cielo.