Mahābhārata · Adhyāya 3.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.19.1
एवमुक्तस्तु कौन्तेय सूतपुत्रस्ततो मृधे ।
प्रद्युम्नमब्रवीच्छ्लक्ष्णं मधुरं वाक्यमञ्जसा ॥ ३.१९.१ ॥
So angesprochen, sprach der Sohn Kuntīs, der Wagenlenkersohn, da im Kampf zu Pradyumna mit sanften, süßen und unmittelbaren Worten.
3.19.2
न मे भयं रौक्मिणेय संग्रामे यच्छतो हयान् ।
युद्धज्ञोस्मि च वृष्णीनां नात्र किंचिदतोऽन्यथा ॥ ३.१९.२ ॥
Sohn Rukmiṇīs, im Kampf fürchte ich mich nicht, wenn ich die Pferde lenke. Ich bin unter den Vṛṣṇi im Kriegswesen kundig; hierin gibt es nichts anders als dies.
3.19.3
आयुष्मन्नुपदेशस्तु सारथ्ये वर्ततां स्मृतः ।
सर्वार्थेषु रथी रक्ष्यस्त्वं चापि भृशपीडितः ॥ ३.१९.३ ॥
Langlebiger, möge diese Belehrung im Amt des Wagenlenkers erinnert werden: Der Wagenkämpfer ist in allen Angelegenheiten zu schützen, und auch du bist schwer gequält.
3.19.4
त्वं हि साल्वप्रयुक्तेन शरेणाभिहतो भृशम् ।
कश्मलाभिहतो वीर ततोऽहमपयातवान् ॥ ३.१९.४ ॥
Du wurdest von einem von Sālva abgeschossenen Pfeil schwer getroffen. Held, von Ohnmacht übermannt, zog ich mich daraufhin zurück.
3.19.5
सत्वं सात्वतमुख्याद्य लब्धसंज्ञो यदृच्छया ।
पश्य मे हयसंयाने शिक्षां केशवनन्दन ॥ ३.१९.५ ॥
Nun, Erster der Sātvata, da du zufällig wieder zu Sinnen gekommen bist, sieh meine Geschicklichkeit im Lenken der Pferde, Sohn Keśavas!
3.19.6
दारुकेणाहमुत्पन्नो यथावच्चैव शिक्षितः ।
वीतभीः प्रविशाम्येतां साल्वस्य महतीं चमूम् ॥ ३.१९.६ ॥
Von Dāruka hervorgebracht und ordnungsgemäß von ihm unterwiesen, dringe ich furchtlos in dieses große Heer Sālvas ein.
3.19.7
एवमुक्त्वा ततो वीरो हयान्संचोद्य संगरे ।
रश्मिभिस्तु समुद्यम्य जवेनाभ्यपतत्तदा ॥ ३.१९.७ ॥
So sprach der Held, trieb die Pferde im Kampf an, hob die Zügel und stürmte sogleich mit Schnelligkeit vorwärts.
3.19.8
मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च ।
सव्यानि च विचित्राणि दक्षिणानि च सर्वशः ॥ ३.१९.८ ॥
Wunderbare Kreise, Doppelwendungen und andere; wunderbare Wendungen nach links und rechts — auf alle Weisen.
3.19.9
प्रतोदेनाहता राजन्रश्मिभिश्च समुद्यताः ।
उत्पतन्त इवाकाशं विबभुस्ते हयोत्तमाः ॥ ३.१९.९ ॥
O König, vom Stachel getroffen und von den Zügeln emporgehoben, leuchteten jene vortrefflichen Pferde, als sprängen sie in den Himmel.
3.19.10
ते हस्तलाघवोपेतं विज्ञाय नृप दारुकिम् ।
उह्यमाना इव तदा नास्पृशंश्चरणैर्महीम् ॥ ३.१९.१० ॥
O König, da sie Dārukas Geschicklichkeit der Hände erkannten, berührten jene Pferde, als würden sie getragen, mit ihren Hufen die Erde nicht.
3.19.11
सोपसव्यां चमूं तस्य साल्वस्य भरतर्षभ ।
चकार नातियत्नेन तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१९.११ ॥
O Stier der Bharatas, er wendete das Heer des Sālva mit Linkswendungen, und er tat es ohne große Mühe, sodass es wie ein Wunder erschien.
3.19.12
अमृष्यमाणोपसव्यं साल्वः समितिदारुणः ।
यन्तारमस्य सहसा त्रिभिर्बाणैः समार्दयत् ॥ ३.१९.१२ ॥
Die Linkswendung nicht ertragend, schlug Sālva, furchtbar im Gefecht, plötzlich seinen Wagenlenker mit drei Pfeilen heftig.
3.19.13
दारुकस्य सुतस्तं तु बाणवेगमचिन्तयन् ।
भूय एव महाबाहो प्रययावपसव्यतः ॥ ३.१९.१३ ॥
Dārukas Sohn, die Wucht jenes Pfeils nicht beachtend, schritt wieder von links voran, o Starkarmiger.
3.19.14
ततो बाणान्बहुविधान्पुनरेव स सौभराट् ।
मुमोच तनये वीर मम रुक्मिणिनन्दने ॥ ३.१९.१४ ॥
Da schoss der Herr von Saubha erneut Pfeile vielerlei Art auf meinen Sohn, o Held, Freude Rukmiṇīs.
3.19.15
तानप्राप्ताञ्शितैर्ब्राणैश्चिच्छेद परवीरहा ।
रौक्मिणेयः स्मितं कृत्वा दर्शयन्हस्तलाघवं ॥ ३.१९.१५ ॥
Rukmiṇīs Sohn, der Bezwinger feindlicher Helden, zerschnitt jene Pfeile mit scharfen Geschossen, bevor sie ihn erreichten, lächelnd seine Handfertigkeit zeigend.
3.19.16
छिन्नान्दृष्ट्वा तु तान्बाणान्प्रद्युम्नेन च सौभराट् ।
आसुरीं दारुणीं मायामास्थाय व्यसृजच्छरान् ॥ ३.१९.१६ ॥
Als er sah, wie Pradyumna jene Pfeile zerschnitt, nahm der Herr von Saubha seine Zuflucht zu einer dämonischen und schrecklichen Täuschung und schoss seine Pfeile ab.
3.19.17
प्रयुज्यमानमाज्ञाय दैतेयास्त्रं महाबलम् ।
ब्रह्मास्त्रेणान्तरा च्छित्त्वामुमोचान्यन्पतस्त्रिणः ॥ ३.१९.१७ ॥
Als er erkannte, dass die gewaltige Waffe der Daityas eingesetzt wurde, zerschnitt er sie mitten im Flug mit der Brahmā-Waffe und schoss andere gefiederte Pfeile ab.
3.19.18
ते तदस्त्रं विधूयाशु विव्यधू रुधिराशनाः ।
शिरस्युरसि वक्रे च स मुमोह पपात च ॥ ३.१९.१८ ॥
Jene blutsaufenden Pfeile schüttelten jene Waffe rasch ab und trafen Kopf, Brust und Gesicht; er verlor das Bewusstsein und fiel.
3.19.19
तस्मिन्निपतिते क्षुद्रे साल्वे बाणप्रपीडिते ।
रौक्मिणेयोऽपरं बाणं संदधे शत्रतापनः ॥ ३.१९.१९ ॥
Als jener elende Sālva, von Pfeilen gequält, gefallen war, legte der Sohn Rukmiṇīs, der Versengende der Feinde, einen weiteren Pfeil an.
3.19.20
तमर्चितं सर्वदाशार्हपूगै-
राशीर्भिरर्कज्वलनप्रकाशम्।
दृष्ट्वा शरं ज्यामभिनीयमानं ।
बभूव हाहाकृतमन्तरिक्षम् ॥ ३.१९.२० ॥
Als man jenen Pfeil, von allen Versammlungen der Dāśārhas mit Segenswünschen geehrt, der wie Sonne und Feuer leuchtete, auf der Sehne angelegt sah, erfüllte sich der Himmel mit Wehklagen.
3.19.21
ततो देवगणाः सर्वे सेन्द्राः सहधनेश्वराः ।
नारदं प्रेषयामासु- श्वसनं च मनोजवम् ॥ ३.१९.२१ ॥
Da sandten alle Scharen der Götter, mit Indra und zusammen mit Kubera, Nārada und den Wind Śvasana, schnell wie der Gedanke, aus.
3.19.22
तौ रौक्मिणेयमागम्य वचोऽब्रूतां दिवौकसाम् ।
नैव वध्यस्त्वया वीर साल्वराजः कथंचन ॥ ३.१९.२२ ॥
Jene beiden traten zu dem Sohn Rukmiṇīs und sprachen die Worte der Himmelsbewohner: 'Held, König Sālva darf keineswegs von dir getötet werden.'
3.19.23
संहरस्व पुनर्बाणमवध्योऽयं त्वया रणे ।
एतस्य च शरस्याजौ नावध्योस्ति पुमान्क्वचित् ॥ ३.१९.२३ ॥
Zieh den Pfeil wieder zurück; dieser darf von dir im Kampf nicht getötet werden. Und im Kampf dieses Pfeils ist kein Mann, wo auch immer, zu töten.
3.19.24
मृत्युरस्य महाबाहो रणे देवकिनन्दनः ।
कृष्णः संकल्पितो धात्रा तन्मिथ्या न भवेदिति ॥ ३.१९.२४ ॥
O Mächtigarmiger, sein Tod im Kampf ist der Sohn Devakīs, Kṛṣṇa; so hat es der Schöpfer bestimmt. Möge es nicht falsch sein.
3.19.25
ततः परमसंहृष्टः प्रद्युम्नः शरमुत्तमम् ।
संजहार धनुःश्रेष्ठात्तूणे चैव न्यवेशयत् ॥ ३.१९.२५ ॥
Da zog Pradyumna, hoch erfreut, den vortrefflichen Pfeil vom besten Bogen zurück und legte ihn in den Köcher.
3.19.26
तत उत्थाय राजेन्द्र साल्वः परमदुर्मनाः ।
व्यपायात्सबलस्तूर्णं प्रद्युम्नशरपीडितः ॥ ३.१९.२६ ॥
Da erhob sich, o Herr der Könige, Śālva, tief niedergeschlagen und von Pradyumnas Pfeil getroffen, und zog sich mit seinem Heer eilig zurück.
3.19.27
स द्वारकां परित्यज्य साल्वो वृष्णिभिरार्दितः ।
सौभमास्थाय राजेन्द्र दिवमाचक्रमे तदा ॥ ३.१९.२७ ॥
Śālva, von den Vṛṣṇis bedrängt, verließ Dvārakā, bestieg den Saubha und erhob sich, o Herr der Könige, damals in den Himmel.