ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.199

3.199.1

भूय एव महाभाग्यं कथ्यतामित्यब्रवीत् पाण्डवः ॥ ३.१९९.१ ॥

ಪಾಂಡವನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾ ಪುಣ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೇಳಿ.'

अथाचष्ट मार्कण्डेयो महाराज वृषदर्भसेदुकनामानौ राजानौ नीतिमार्गरतावस्त्रोपास्त्रकृतिनौ ॥ ३.१९९.२ ॥

ಆಗ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀತಿಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ, ಅಸ್ತ್ರೋಪಾಸ್ತ್ರ ನಿಪುಣರಾದ ವೃಷ, ದರ್ಭ, ಸೇದುಕ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ರಾಜರು.'

सेदुको वृषदर्भस्य बालस्यैव उपांशुव्रतमभ्यजा- नात् कुप्यमदेयं ब्राह्मणस्य ॥ ३.१९९.३ ॥

ಸೇದುಕನು ವೃಷ-ದರ್ಭನ ಬಾಲಕನ ಮೂಲಕವೇ ಗುಪ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಕೊಡಬಾರದೆಂದು.

अथ तं सेदुकं ब्राह्मणः कश्चिद् वेदाध्ययनसम्पन्न आशिषं दत्त्वा गुर्वर्थी भिक्षितवान् ॥ ३.१९९.४ ॥

ಆಗ ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸೇದುಕನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ, ಗುರುವಿಗಾಗಿ ಯಾಚಿಸಿದನು.

अश्वसहस्रं मे भवान् ददात्विति तं सेदुको ब्राह्मणमब्रवीत् ॥ ३.१९९.५ ॥

ಸೇದುಕನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀವು ನನಗೆ ಸಾವಿರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.'

नास्ति सम्भवो गुर्वर्थं दातुमिति ॥ ३.१९९.६ ॥

'ಗುರುವಿಗಾಗಿ ಕೊಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು).

स त्वं गच्छ वृषदर्भसकाशम् । राजा परमधर्मज्ञो ब्राह्मण तं भिक्षस्व ।
स ते दास्यति तस्यैतदुपांशुव्रतमिति ॥ ३.१९९.७ ॥

ನೀನು ವೃಷದರ್ಭನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಪರಮಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಆ ರಾಜನನ್ನು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾಚಿಸು. ಅವನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುವನು; ಇದು ಅವನ ರಹಸ್ಯ ವ್ರತ.

अथ ब्राह्मणो वृषदर्भसकाशं गत्वा अश्वसहस्रमयाचत् ।
स राजा तं कशेनाताडयत् ॥ ३.१९९.८ ॥

ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೃಷದರ್ಭನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಾವಿರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಯಾಚಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಚಾಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

तं ब्राह्मणोऽब्रवीत् । किं हिंस्यनागसं मामिति ॥ ३.१९९.९ ॥

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ತಪ್ಪಿಲ್ಲದ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯ?"

एवमुक्त्वा तं शपन्तं राजाऽऽह । विप्र किं यो न ददाति तुभ्यमुताहोस्विद् ब्राह्मण्यमेतत् ॥ ३.१९९.१० ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಶಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ನಿನಗೆ ಕೊಡದವನು ನಾನೇ? ಅಥವಾ ಇದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವೇ?"