മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.199

3.199.1

भूय एव महाभाग्यं कथ्यतामित्यब्रवीत् पाण्डवः ॥ ३.१९९.१ ॥

പാണ്ഡവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'മഹാഭാഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇനിയും പറഞ്ഞാലും.'

अथाचष्ट मार्कण्डेयो महाराज वृषदर्भसेदुकनामानौ राजानौ नीतिमार्गरतावस्त्रोपास्त्रकृतिनौ ॥ ३.१९९.२ ॥

അപ്പോൾ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു: 'മഹാരാജാവേ, നീതിമാർഗ്ഗത്തിൽ രമിക്കുന്നവരും അസ്ത്രോപാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിപുണരുമായ വൃഷൻ, ദർഭൻ, സേദുകൻ എന്നീ രണ്ടു രാജാക്കന്മാർ.'

सेदुको वृषदर्भस्य बालस्यैव उपांशुव्रतमभ्यजा- नात् कुप्यमदेयं ब्राह्मणस्य ॥ ३.१९९.३ ॥

സേദുകൻ വൃഷ-ദർഭന്റെ ബാലനിൽനിന്നുതന്നെ രഹസ്യവ്രതം സ്വീകരിച്ചു: ബ്രാഹ്മണന് നൽകാൻ പാടില്ലാത്തതൊന്നും നൽകരുതെന്ന്.

अथ तं सेदुकं ब्राह्मणः कश्चिद् वेदाध्ययनसम्पन्न आशिषं दत्त्वा गुर्वर्थी भिक्षितवान् ॥ ३.१९९.४ ॥

അപ്പോൾ വേദാധ്യയനസമ്പന്നനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ സേദുകന് ആശീർവാദം നൽകി, ഗുരുവിനുവേണ്ടി യാചിച്ചു.

अश्वसहस्रं मे भवान् ददात्विति तं सेदुको ब्राह्मणमब्रवीत् ॥ ३.१९९.५ ॥

സേദുകൻ ആ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: 'അങ്ങ് എനിക്ക് ആയിരം കുതിരകളെ തരണം.'

नास्ति सम्भवो गुर्वर्थं दातुमिति ॥ ३.१९९.६ ॥

'ഗുരുവിനുവേണ്ടി കൊടുക്കാൻ സാധ്യമല്ല' എന്ന് (ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു).

स त्वं गच्छ वृषदर्भसकाशम् । राजा परमधर्मज्ञो ब्राह्मण तं भिक्षस्व ।
स ते दास्यति तस्यैतदुपांशुव्रतमिति ॥ ३.१९९.७ ॥

നീ വൃഷദർഭന്റെ അടുത്ത് പോകുക. പരമധർമ്മം അറിയുന്ന ആ രാജാവിനോട്, ബ്രാഹ്മണാ, യാചിക്കുക. അവൻ നിനക്ക് നൽകും; ഇതാണ് അവന്റെ രഹസ്യവ്രതം.

अथ ब्राह्मणो वृषदर्भसकाशं गत्वा अश्वसहस्रमयाचत् ।
स राजा तं कशेनाताडयत् ॥ ३.१९९.८ ॥

അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ വൃഷദർഭന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് ആയിരം കുതിരകളെ യാചിച്ചു. ആ രാജാവ് അവനെ ചാട്ടകൊണ്ട് അടിച്ചു.

तं ब्राह्मणोऽब्रवीत् । किं हिंस्यनागसं मामिति ॥ ३.१९९.९ ॥

ബ്രാഹ്മണൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: "കുറ്റമില്ലാത്ത എന്നെ എന്തിന് അടിക്കുന്നു?"

एवमुक्त्वा तं शपन्तं राजाऽऽह । विप्र किं यो न ददाति तुभ्यमुताहोस्विद् ब्राह्मण्यमेतत् ॥ ३.१९९.१० ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ശപിക്കുന്ന ആ ബ്രാഹ്മണനോട് രാജാവ് പറഞ്ഞു: "വിപ്രാ, നിനക്ക് തരാത്തവനാണോ ഞാൻ? അതോ ഇത് ബ്രാഹ്മണ്യമോ?"