మహాభారతం · అధ్యాయం 3.199

3.199.1

भूय एव महाभाग्यं कथ्यतामित्यब्रवीत् पाण्डवः ॥ ३.१९९.१ ॥

పాండవుడు మళ్లీ అన్నాడు: 'మహా భాగ్యం గురించి మరికొంత చెప్పండి.'

अथाचष्ट मार्कण्डेयो महाराज वृषदर्भसेदुकनामानौ राजानौ नीतिमार्गरतावस्त्रोपास्त्रकृतिनौ ॥ ३.१९९.२ ॥

అప్పుడు మార్కండేయుడు చెప్పాడు: 'మహారాజా, నీతిమార్గంలో నిరతులై, అస్త్రోపాస్త్రాలలో నిపుణులైన వృష, దర్భ, సేదుక అనే ఇద్దరు రాజులు.'

सेदुको वृषदर्भस्य बालस्यैव उपांशुव्रतमभ्यजा- नात् कुप्यमदेयं ब्राह्मणस्य ॥ ३.१९९.३ ॥

సేదుకుడు వృష-దర్భుని బాలుని ద్వారానే రహస్య వ్రతాన్ని అంగీకరించాడు: బ్రాహ్మణునికి ఇవ్వకూడనిది ఇవ్వరాదని.

अथ तं सेदुकं ब्राह्मणः कश्चिद् वेदाध्ययनसम्पन्न आशिषं दत्त्वा गुर्वर्थी भिक्षितवान् ॥ ३.१९९.४ ॥

అప్పుడు వేదాధ్యయనంలో నిపుణుడైన ఒక బ్రాహ్మణుడు సేదుకునికి ఆశీర్వాదం ఇచ్చి, గురువు కోసం యాచించాడు.

अश्वसहस्रं मे भवान् ददात्विति तं सेदुको ब्राह्मणमब्रवीत् ॥ ३.१९९.५ ॥

సేదుకుడు ఆ బ్రాహ్మణునితో అన్నాడు: 'మీరు నాకు వెయ్యి గుర్రాలను ఇవ్వండి.'

नास्ति सम्भवो गुर्वर्थं दातुमिति ॥ ३.१९९.६ ॥

'గురువు కోసం ఇవ్వడం సాధ్యం కాదు' అని (బ్రాహ్మణుడు అన్నాడు).

स त्वं गच्छ वृषदर्भसकाशम् । राजा परमधर्मज्ञो ब्राह्मण तं भिक्षस्व ।
स ते दास्यति तस्यैतदुपांशुव्रतमिति ॥ ३.१९९.७ ॥

నీవు వృషదర్భుని వద్దకు వెళ్లు. పరమధర్మజ్ఞుడైన ఆ రాజును, ఓ బ్రాహ్మణుడా, యాచించు. అతడు నీకు ఇస్తాడు; ఇది అతని రహస్య వ్రతం.

अथ ब्राह्मणो वृषदर्भसकाशं गत्वा अश्वसहस्रमयाचत् ।
स राजा तं कशेनाताडयत् ॥ ३.१९९.८ ॥

అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు వృషదర్భుని వద్దకు వెళ్లి వెయ్యి గుర్రాలను యాచించాడు. ఆ రాజు అతనిని కొరడాతో కొట్టాడు.

तं ब्राह्मणोऽब्रवीत् । किं हिंस्यनागसं मामिति ॥ ३.१९९.९ ॥

ఆ బ్రాహ్మణుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు: "తప్పు చేయని నన్ను ఎందుకు కొడుతున్నావు?"

एवमुक्त्वा तं शपन्तं राजाऽऽह । विप्र किं यो न ददाति तुभ्यमुताहोस्विद् ब्राह्मण्यमेतत् ॥ ३.१९९.१० ॥

ఇలా అని శపిస్తున్న ఆ బ్రాహ్మణునితో రాజు ఇలా అన్నాడు: "ఓ విప్రుడా, నీకు ఇవ్వనివాడైనవాడినా నేను? లేక ఇది బ్రాహ్మణత్వమా?"