ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.199

3.199.1

भूय एव महाभाग्यं कथ्यतामित्यब्रवीत् पाण्डवः ॥ ३.१९९.१ ॥

ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਦੱਸੋ।'

अथाचष्ट मार्कण्डेयो महाराज वृषदर्भसेदुकनामानौ राजानौ नीतिमार्गरतावस्त्रोपास्त्रकृतिनौ ॥ ३.१९९.२ ॥

ਤਦ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਨੀਤੀ-ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਰਤ ਅਤੇ ਅਸਤ੍ਰ-ਉਪਾਸਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਵ੍ਰਿਸ਼, ਦਰਭ ਅਤੇ ਸੇਦੁਕ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਰਾਜੇ।'

सेदुको वृषदर्भस्य बालस्यैव उपांशुव्रतमभ्यजा- नात् कुप्यमदेयं ब्राह्मणस्य ॥ ३.१९९.३ ॥

ਸੇਦੁਕ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼-ਦਰਭ ਦੇ ਬਾਲਕ ਤੋਂ ਹੀ ਗੁਪਤ ਵ੍ਰਤ ਮੰਨਿਆ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ।

अथ तं सेदुकं ब्राह्मणः कश्चिद् वेदाध्ययनसम्पन्न आशिषं दत्त्वा गुर्वर्थी भिक्षितवान् ॥ ३.१९९.४ ॥

ਤਦ ਵੇਦ-ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੇਦੁਕ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਗੁਰੂ ਲਈ ਮੰਗਣ ਲੱਗਾ।

अश्वसहस्रं मे भवान् ददात्विति तं सेदुको ब्राह्मणमब्रवीत् ॥ ३.१९९.५ ॥

ਸੇਦੁਕ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦਿਓ।'

नास्ति सम्भवो गुर्वर्थं दातुमिति ॥ ३.१९९.६ ॥

'ਗੁਰੂ ਲਈ ਦੇਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ' ਇਹ ਆਖਿਆ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ)।

स त्वं गच्छ वृषदर्भसकाशम् । राजा परमधर्मज्ञो ब्राह्मण तं भिक्षस्व ।
स ते दास्यति तस्यैतदुपांशुव्रतमिति ॥ ३.१९९.७ ॥

ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ ਕੋਲ ਜਾ। ਪਰਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੰਗ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਹ ਉਸਦਾ ਗੁਪਤ ਵਰਤ ਹੈ।

अथ ब्राह्मणो वृषदर्भसकाशं गत्वा अश्वसहस्रमयाचत् ।
स राजा तं कशेनाताडयत् ॥ ३.१९९.८ ॥

ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਮੰਗਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੋੜੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।

तं ब्राह्मणोऽब्रवीत् । किं हिंस्यनागसं मामिति ॥ ३.१९९.९ ॥

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਬੇਕਸੂਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ?"

एवमुक्त्वा तं शपन्तं राजाऽऽह । विप्र किं यो न ददाति तुभ्यमुताहोस्विद् ब्राह्मण्यमेतत् ॥ ३.१९९.१० ॥

ਏਦਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਸਰਾਪ ਦਿੰਦੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ, ਕੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ? ਜਾਂ ਇਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਪਣ ਹੈ?"