مهابهاراتا · أدهيايا 3.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.202.1
मार्कण्डेयमृषयः पाण्डवाश्च पर्यपृच्छन् ।
अस्ति कश्चिद्भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.१ ॥
سأل الحكماء والباندافا مارقنديا: «هل بين قومكم من عاش أطول منك؟»
3.202.2
स तानुवाच ।
अस्ति खलु राजर्षिरिन्द्रद्युम्नो नाम क्षीणपुण्यस्त्रिदिवात्प्रच्युतः
कीर्तिस्ते व्युच्छिन्नेति ।
स मामुपातिष्ठत्
अथ प्रत्यभिजानाति मां भवानिति ॥ ३.२०२.२ ॥
قال: «كان هناك حكيم ملكي اسمه إندرادييومنا، نفد استحقاقه فسقط من السماء؛ وقد زال مجده.» ثم جاءني وسألني: «هل تعرفني؟»
3.202.3
तमहमब्रुवम् ।
न वयं रासायनिकाः शरीरोपतापेनात्मनः समारभामहेऽर्थानामनुष्ठानम् ॥ ३.२०२.३ ॥
قلت له: «لسنا من أهل علم إطالة العمر بالكيمياء؛ ولا نسعى إلى تحقيق غايات بإيذاء أجسادنا.»
3.202.4
अस्ति खलु हिमवति प्राकारकर्णो नामोलूकः ।
स भवन्तं यदि जानीयात्
प्रकृष्टे चाध्वनि हिमवान् ।
तत्रासौ प्रतिवसतीति ॥ ३.२०२.४ ॥
في الهيمالايا بومة اسمها براكارا-كارنا. إن كانت تعرفك… وعلى الطريق البعيد الهيمالايا؛ وهناك تسكن.
3.202.5
स मामश्वो भूत्वा तत्रावहद्यत्र बभूवोलूकः ॥ ३.२०२.५ ॥
تحوّل إلى حصان فحملني إلى المكان الذي كانت فيه البومة.
3.202.6
अथैनं स राजर्षिः पर्यपृच्छत् ।
प्रत्यभिजानाति मां भवानिति ॥ ३.२०२.६ ॥
ثم سأله ذلك الحكيم الملكي: «هل تعرفني؟»
3.202.7
स मुहूर्तं ध्यात्वाब्रवीदेनम् ।
नाभिजाने भवन्तमिति ॥ ३.२०२.७ ॥
فكّر لحظةً ثم قال له: لا أعرفك.
3.202.8
स एवमुक्तो राजर्षिरिन्द्रद्युम्नः पुनस्तमुलूकमब्रवीत् ।
अस्ति कश्चिद्भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.८ ॥
فلما خوطب بذلك، قال الملك الحكيم إندراديومنا مرة أخرى لتلك البومة: هل يوجد من هو أقدم منك بكثير؟
3.202.9
स एवमुक्तोऽब्रवीदेनम् ।
अस्ति खल्विन्द्रद्युम्नसरो नाम
तस्मिन्नाडीजङ्घो नाम बकः प्रतिवसति ।
सोऽस्मत्तश्चिरजाततरः
तं पृच्छेति ॥ ३.२०२.९ ॥
فلما خوطب بذلك قال له: إنّ هناك بحيرة تُسمّى إندراديومنا، وفيها يسكن طائر كركيّ يُدعى نادي جانغا، وهو أقدم منا بكثير؛ فاسأله.
3.202.10
तत इन्द्रद्युम्नो मां चोलूकं चादाय तत्सरोऽगच्छद्यत्रासौ नाडीजङ्घो नाम बको बभूव ॥ ३.२०२.१० ॥
ثم أخذ إندراديومنا بي وبالبومة وذهب إلى تلك البحيرة، حيث كان ذلك الطائر الكركي المسمى نادي جانغا.
3.202.11
सोऽस्माभिः पृष्टः ।
भवानिन्द्रद्युम्नं राजानं प्रत्यभिजानातीति ॥ ३.२०२.११ ॥
سألناه: هل تعرف الملك إندراديومنا؟
3.202.12
स एवमुक्तोऽब्रवीन्मुहूर्तं ध्यात्वा ।
नाभिजानाम्यहमिन्द्रद्युम्नं राजानमिति ॥ ३.२०२.१२ ॥
فلما سُئل ذلك فكّر لحظة ثم قال: لا أعرف الملك إندراديومنا.
3.202.13
ततः सोऽस्माभिः पृष्टः ।
अस्ति कश्चिदन्यो भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.१३ ॥
فسألناه: هل يوجد أحد آخر أقدم منك عمراً؟
3.202.14
स नोऽब्रवीदस्ति खल्विहैव सरस्यकूपारो नाम कच्छपः प्रतिवसति ।
स मत्तश्चिरजाततर इति
स यदि कथञ्चिदभिजानीयादिमं राजानं तमकूपारं पृच्छाम इति ॥ ३.२०२.१४ ॥
قال لنا: في هذه البحيرة نفسها يعيش سلحفاة اسمها أكوپارا، وقد عاش أطول مني. فإن كان يعرف هذا الملك بأي وجه، فلنسأل ذلك الأكوپارا.
3.202.15
ततः स बकस्तमकूपारं कच्छपं विज्ञापयामास ।
अस्त्यस्माकमभिप्रेतं भवन्तं कञ्चिदर्थमभिप्रष्टुम्
साध्वागम्यतां तावदिति ॥ ३.२०२.१५ ॥
فخاطب ذلك البلشون السلحفاة أكوپارا قائلاً: نريد أن نسألك عن أمر ما، فتفضّل بالمجيء إلى هنا الآن.
3.202.16
एतच्छ्रुत्वा स कच्छपस्तस्मात्सरस उत्थायाभ्यगच्छद्यत्र तिष्ठामो वयं तस्य सरसस्तीरे ॥ ३.२०२.१६ ॥
فلما سمعت السلحفاة ذلك نهضت من البحيرة وأقبلت نحو المكان الذي كنا نقف فيه على ضفة البحيرة.
3.202.17
आगतं चैनं वयमपृच्छाम ।
भवानिन्द्रद्युम्नं राजानमभिजानातीति ॥ ३.२०२.१७ ॥
ولما وصل سألناه: هل تعرف الملك إندرادyumna؟
3.202.18
स मुहूर्तं ध्यात्वा बाष्पपूर्णनयन उद्विग्नहृदयो वेपमानो विसञ्ज्ञकल्पः प्राञ्जलिरब्रवीत् ।
किमहमेनं न प्रत्यभिजानामि
अहं ह्यनेन सहस्रकृत्वः पूर्वमग्निचितिषूपहितपूर्वः ।
सरश्चेदमस्य दक्षिणादत्ताभिर्गोभिरतिक्रममाणाभिः कृतम्
अत्र चाहं प्रतिवसामीति ॥ ३.२०२.१८ ॥
تأمل لحظة، ثم وعيناه مملوءتان بالدموع وقلبه مضطرب، يرتجف كأنه فاقد الوعي، فقال ويداه مضمومتان: كيف لا أعرفه؟ لقد كنت من قبل رفيقه ألف مرة في بناء مذابح النار. وقد صُنعت هذه البحيرة على يديه بالأبقار المعطاة أجرًا للقرابين، فائضةً متدفقة؛ وأنا أسكن هنا.
3.202.19
अथैतत्कच्छपेनोदाहृतं श्रुत्वा समनन्तरं देवलोकाद्देवरथः प्रादुरासीत् ॥ ३.२०२.१९ ॥
فلما سمع ما قاله السلحفاة، ظهرت على الفور مركبة إلهية من عالم الآلهة.
3.202.20
वाचश्चाश्रूयन्तेन्द्रद्युम्नं प्रति ।
प्रस्तुतस्ते स्वर्गः
यथोचितं स्थानमभिपद्यस्व ।
कीर्तिमानसि
अव्यग्रो याहीति ॥ ३.२०२.२० ॥
وسُمعت أصوات تخاطب إندراديومنا: إن السماء مهيأة لك؛ فامضِ إلى المكان الذي يليق بك. أنت ذو كيرتي؛ فامضِ غير مضطرب.
3.202.21
दिवं स्पृशति भूमिं च शब्दः पुण्यस्य कर्मणः ।
यावत्स शब्दो भवति तावत्पुरुष उच्यते ॥ ३.२०२.२१ ॥
إن صدى العمل الصالح يلامس السماء والأرض؛ وما دام ذلك الصدى باقيًا، يُدعى الإنسان «بوروشا» (إنسانًا).
3.202.23
तस्मात्कल्याणवृत्तः स्यादत्यन्ताय नरो भुवि ।
विहाय वृत्तं पापिष्ठं धर्ममेवाभिसंश्रयेत् ॥ ३.२०२.२३ ॥
فلذلك ينبغي للإنسان على الأرض أن يكون حسن السلوك أبدًا؛ فليترك أشد السلوك إثمًا، ولْيلجأ إلى الدهرمة وحدها.
3.202.24
इत्येतच्छ्रुत्वा स राजाब्रवीत् ।
तिष्ठ तावद्यावदिदानीमिमौ वृद्धौ यथास्थानं प्रतिपादयामीति ॥ ३.२०२.२४ ॥
فلما سمع ذلك قال الملك: «انتظر قليلا، حتى أعيد هذين الشيخين إلى مكانهما المناسب.»
3.202.25
स मां प्राकारकर्णं चोलूकं यथोचिते स्थाने प्रतिपाद्य तेनैव यानेन संसिद्धो यथोचितं स्थानं प्रतिपन्नः ॥ ३.२०२.२५ ॥
فأعادني أنا وبراكارَكَرنا وشولوكا إلى مواضعنا المناسبة، ثم بلغ، متممًا بتلك المركبة نفسها، مكانه المناسب.
3.202.26
एतन्मयानुभूतं चिरजीविना दृष्टमिति पाण्डवानुवाच मार्कण्डेयः ॥ ३.२०२.२६ ॥
«هذا قد عايشته ورأيته»، قال مارکنده��ا الطويل العمر للباندافا.
3.202.27
पाण्डवाश्चोचुः प्रीताः ।
साधु
शोभनं कृतं भवता राजानमिन्द्रद्युम्नं स्वर्गलोकाच्च्युतं स्वे स्थाने स्वर्गे पुनः प्रतिपादयतेति ॥ ३.२०२.२७ ॥
فقال الباندافا مسرورين: «أحسنت! لقد فعلت فعلًا حسنًا، إذ أعدت الملك إندرادُيومنا، الساقط من عالم السماء، إلى مكانه في السماء مرة أخرى.»