Mahābhārata · Adhyāya 3.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.202.1
मार्कण्डेयमृषयः पाण्डवाश्च पर्यपृच्छन् ।
अस्ति कश्चिद्भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.१ ॥
Os sábios e os Pāṇḍavas perguntaram a Mārkaṇḍeya: "Há alguém entre os vossos que tenha vivido mais tempo do que tu?"
3.202.2
स तानुवाच ।
अस्ति खलु राजर्षिरिन्द्रद्युम्नो नाम क्षीणपुण्यस्त्रिदिवात्प्रच्युतः
कीर्तिस्ते व्युच्छिन्नेति ।
स मामुपातिष्ठत्
अथ प्रत्यभिजानाति मां भवानिति ॥ ३.२०२.२ ॥
Ele disse: "Houve um rei-sábio chamado Indradyumna, cujo mérito se esgotou e que caiu do céu; sua fama se extinguiu." Aproximou-se de mim e então perguntou: "Tu me reconheces?"
3.202.3
तमहमब्रुवम् ।
न वयं रासायनिकाः शरीरोपतापेनात्मनः समारभामहेऽर्थानामनुष्ठानम् ॥ ३.२०२.३ ॥
Eu lhe disse: "Não somos praticantes do rejuvenescimento alquímico; não empreendemos a realização de objetivos afligindo o nosso próprio corpo."
3.202.4
अस्ति खलु हिमवति प्राकारकर्णो नामोलूकः ।
स भवन्तं यदि जानीयात्
प्रकृष्टे चाध्वनि हिमवान् ।
तत्रासौ प्रतिवसतीति ॥ ३.२०२.४ ॥
Existe, de fato, no Himālaya uma coruja chamada Prākāra-karṇa. Se ele te conhecesse… Pelo caminho distante está o Himālaya; lá ele habita.
3.202.5
स मामश्वो भूत्वा तत्रावहद्यत्र बभूवोलूकः ॥ ३.२०२.५ ॥
Tornando-se um cavalo, levou-me até onde estava a coruja.
3.202.6
अथैनं स राजर्षिः पर्यपृच्छत् ।
प्रत्यभिजानाति मां भवानिति ॥ ३.२०२.६ ॥
Então aquele rei-sábio lhe perguntou: "Tu me reconheces?"
3.202.7
स मुहूर्तं ध्यात्वाब्रवीदेनम् ।
नाभिजाने भवन्तमिति ॥ ३.२०२.७ ॥
Após refletir por um momento, disse-lhe: Não te reconheço.
3.202.8
स एवमुक्तो राजर्षिरिन्द्रद्युम्नः पुनस्तमुलूकमब्रवीत् ।
अस्ति कश्चिद्भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.८ ॥
Assim interpelado, o rei-sábio Indradyumna disse de novo àquela coruja: Há alguém bem mais antigo que você?
3.202.9
स एवमुक्तोऽब्रवीदेनम् ।
अस्ति खल्विन्द्रद्युम्नसरो नाम
तस्मिन्नाडीजङ्घो नाम बकः प्रतिवसति ।
सोऽस्मत्तश्चिरजाततरः
तं पृच्छेति ॥ ३.२०२.९ ॥
Assim interpelado, disse-lhe: Existe, de fato, um lago chamado Indradyumna, e nele vive uma garça chamada Nāḍījaṅgha. Ele é muito mais antigo que nós; pergunte-lhe.
3.202.10
तत इन्द्रद्युम्नो मां चोलूकं चादाय तत्सरोऽगच्छद्यत्रासौ नाडीजङ्घो नाम बको बभूव ॥ ३.२०२.१० ॥
Então Indradyumna, levando-me e à coruja, foi àquele lago, onde estava a garça chamada Nāḍījaṅgha.
3.202.11
सोऽस्माभिः पृष्टः ।
भवानिन्द्रद्युम्नं राजानं प्रत्यभिजानातीति ॥ ३.२०२.११ ॥
Nós lhe perguntamos: Você reconhece o rei Indradyumna?
3.202.12
स एवमुक्तोऽब्रवीन्मुहूर्तं ध्यात्वा ।
नाभिजानाम्यहमिन्द्रद्युम्नं राजानमिति ॥ ३.२०२.१२ ॥
Assim questionado, refletiu por um momento e disse: Não reconheço o rei Indradyumna.
3.202.13
ततः सोऽस्माभिः पृष्टः ।
अस्ति कश्चिदन्यो भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.१३ ॥
Então perguntamos a ele: existe alguém mais antigo do que você?
3.202.14
स नोऽब्रवीदस्ति खल्विहैव सरस्यकूपारो नाम कच्छपः प्रतिवसति ।
स मत्तश्चिरजाततर इति
स यदि कथञ्चिदभिजानीयादिमं राजानं तमकूपारं पृच्छाम इति ॥ ३.२०२.१४ ॥
Ele nos respondeu: neste mesmo lago vive uma tartaruga chamada Akūpāra. Ela viveu mais do que eu. Se ela de algum modo conhece este rei, perguntemos a esse Akūpāra.
3.202.15
ततः स बकस्तमकूपारं कच्छपं विज्ञापयामास ।
अस्त्यस्माकमभिप्रेतं भवन्तं कञ्चिदर्थमभिप्रष्टुम्
साध्वागम्यतां तावदिति ॥ ३.२०२.१५ ॥
Então aquela garça dirigiu-se à tartaruga Akūpāra: desejamos perguntar-lhe certa coisa. Por favor, venha até aqui por enquanto.
3.202.16
एतच्छ्रुत्वा स कच्छपस्तस्मात्सरस उत्थायाभ्यगच्छद्यत्र तिष्ठामो वयं तस्य सरसस्तीरे ॥ ३.२०२.१६ ॥
Ao ouvir isso, a tartaruga saiu daquele lago e foi em direção ao lugar onde estávamos, à margem do lago.
3.202.17
आगतं चैनं वयमपृच्छाम ।
भवानिन्द्रद्युम्नं राजानमभिजानातीति ॥ ३.२०२.१७ ॥
Quando chegou, perguntamos a ele: você conhece o rei Indradyumna?
3.202.18
स मुहूर्तं ध्यात्वा बाष्पपूर्णनयन उद्विग्नहृदयो वेपमानो विसञ्ज्ञकल्पः प्राञ्जलिरब्रवीत् ।
किमहमेनं न प्रत्यभिजानामि
अहं ह्यनेन सहस्रकृत्वः पूर्वमग्निचितिषूपहितपूर्वः ।
सरश्चेदमस्य दक्षिणादत्ताभिर्गोभिरतिक्रममाणाभिः कृतम्
अत्र चाहं प्रतिवसामीति ॥ ३.२०२.१८ ॥
Refletiu por um momento e, com os olhos cheios de lágrimas e o coração perturbado, trêmulo como se estivesse sem sentidos, falou de mãos postas: Por que não o reconheceria? Já fui seu companheiro mil vezes na construção dos altares de fogo. Este lago foi feito por ele com vacas dadas como honorários sacrificiais, transbordando; e aqui eu habito.
3.202.19
अथैतत्कच्छपेनोदाहृतं श्रुत्वा समनन्तरं देवलोकाद्देवरथः प्रादुरासीत् ॥ ३.२०२.१९ ॥
Então, assim que ouviu o que a tartaruga dissera, apareceu de imediato um carro divino do mundo dos deuses.
3.202.20
वाचश्चाश्रूयन्तेन्द्रद्युम्नं प्रति ।
प्रस्तुतस्ते स्वर्गः
यथोचितं स्थानमभिपद्यस्व ।
कीर्तिमानसि
अव्यग्रो याहीति ॥ ३.२०२.२० ॥
E vozes foram ouvidas a respeito de Indradyumna: O céu está preparado para ti; vai ao lugar que te convém. És renomado; vai sem inquietação.
3.202.21
दिवं स्पृशति भूमिं च शब्दः पुण्यस्य कर्मणः ।
यावत्स शब्दो भवति तावत्पुरुष उच्यते ॥ ३.२०२.२१ ॥
O som de uma ação meritória toca o céu e a terra; enquanto esse som perdurar, o homem é chamado de 'puruṣa' (pessoa).
3.202.23
तस्मात्कल्याणवृत्तः स्यादत्यन्ताय नरो भुवि ।
विहाय वृत्तं पापिष्ठं धर्ममेवाभिसंश्रयेत् ॥ ३.२०२.२३ ॥
Portanto, o homem na terra deve manter boa conduta para sempre; abandonando a conduta mais pecaminosa, deve buscar refúgio apenas no dharma.
3.202.24
इत्येतच्छ्रुत्वा स राजाब्रवीत् ।
तिष्ठ तावद्यावदिदानीमिमौ वृद्धौ यथास्थानं प्रतिपादयामीति ॥ ३.२०२.२४ ॥
Ao ouvir isto, o rei disse: "Espera um momento; primeiro devolverei estes dois anciãos aos seus lugares devidos."
3.202.25
स मां प्राकारकर्णं चोलूकं यथोचिते स्थाने प्रतिपाद्य तेनैव यानेन संसिद्धो यथोचितं स्थानं प्रतिपन्नः ॥ ३.२०२.२५ ॥
Tendo restituído a mim, Prākārakarṇa e Cūlūka aos nossos lugares devidos, ele, realizado por aquele mesmo veículo, alcançou o seu próprio lugar.
3.202.26
एतन्मयानुभूतं चिरजीविना दृष्टमिति पाण्डवानुवाच मार्कण्डेयः ॥ ३.२०२.२६ ॥
"Eu mesmo experimentei e vi isto", disse Mārkaṇḍeya, o de longa vida, aos Pāṇḍavas.
3.202.27
पाण्डवाश्चोचुः प्रीताः ।
साधु
शोभनं कृतं भवता राजानमिन्द्रद्युम्नं स्वर्गलोकाच्च्युतं स्वे स्थाने स्वर्गे पुनः प्रतिपादयतेति ॥ ३.२०२.२७ ॥
Satisfeitos, os Pāṇḍavas disseram: "Muito bem! Realizaste uma ação excelente ao devolver o rei Indradyumna, caído do mundo celeste, ao seu lugar no céu."