மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.202

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.202.1

मार्कण्डेयमृषयः पाण्डवाश्च पर्यपृच्छन् ।
अस्ति कश्चिद्भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.१ ॥

முனிவர்களும் பாண்டவர்களும் மார்க்கண்டேயரிடம் கேட்டனர்: "உங்களை விட நீண்ட காலம் வாழ்ந்தவர் யாராவது உண்டா?"

3.202.2

स तानुवाच ।
अस्ति खलु राजर्षिरिन्द्रद्युम्नो नाम क्षीणपुण्यस्त्रिदिवात्प्रच्युतः
कीर्तिस्ते व्युच्छिन्नेति ।
स मामुपातिष्ठत्
अथ प्रत्यभिजानाति मां भवानिति ॥ ३.२०२.२ ॥

அவர் கூறினார்: "இந்திரத்யும்னன் என்ற ராஜரிஷி இருந்தார். அவரது புண்ணியம் தீர்ந்து அவர் சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தார். அவரது புகழ் அழிந்துவிட்டது." அவர் என்னிடம் வந்தார். பின்னர் "நீர் என்னை அறிவீரா?" என்று கேட்டார்.

3.202.3

तमहमब्रुवम् ।
न वयं रासायनिकाः शरीरोपतापेनात्मनः समारभामहेऽर्थानामनुष्ठानम् ॥ ३.२०२.३ ॥

நான் அவரிடம் சொன்னேன்: "நாங்கள் ரசாயனம் பயில்பவர்கள் அல்ல. உடலை வருத்திக்கொண்டு எந்த நோக்கத்தையும் நிறைவேற்ற நாங்கள் முயல்வதில்லை."

3.202.4

अस्ति खलु हिमवति प्राकारकर्णो नामोलूकः ।
स भवन्तं यदि जानीयात्
प्रकृष्टे चाध्वनि हिमवान् ।
तत्रासौ प्रतिवसतीति ॥ ३.२०२.४ ॥

இமயமலையில் பிராகாரகர்ணன் என்ற ஆந்தை ஒன்று உண்டு. அது உங்களை அறிந்திருந்தால்… தொலைதூர வழியில் இமயமலை உள்ளது. அவர் அங்கே வசிக்கிறார்.

3.202.5

स मामश्वो भूत्वा तत्रावहद्यत्र बभूवोलूकः ॥ ३.२०२.५ ॥

அவர் குதிரையாக மாறி என்னை அங்கே கொண்டு சென்றார், ஆந்தை இருந்த இடத்திற்கு.

3.202.6

अथैनं स राजर्षिः पर्यपृच्छत् ।
प्रत्यभिजानाति मां भवानिति ॥ ३.२०२.६ ॥

பின்னர் அந்த ராஜரிஷி அவரிடம் கேட்டார்: "நீர் என்னை அறிவீரா?"

3.202.7

स मुहूर्तं ध्यात्वाब्रवीदेनम् ।
नाभिजाने भवन्तमिति ॥ ३.२०२.७ ॥

அவர் ஒரு கணம் சிந்தித்து அவனிடம் கூறினார்: உங்களை நான் அறியவில்லை.

3.202.8

स एवमुक्तो राजर्षिरिन्द्रद्युम्नः पुनस्तमुलूकमब्रवीत् ।
अस्ति कश्चिद्भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.८ ॥

இவ்வாறு கூறப்பட்ட ராஜரிஷி இந்திரத்யும்னன் மீண்டும் அந்த ஆந்தையிடம் கூறினார்: உங்களைவிட மிக முதியவர் யாரேனும் உண்டா?

3.202.9

स एवमुक्तोऽब्रवीदेनम् ।
अस्ति खल्विन्द्रद्युम्नसरो नाम
तस्मिन्नाडीजङ्घो नाम बकः प्रतिवसति ।
सोऽस्मत्तश्चिरजाततरः
तं पृच्छेति ॥ ३.२०२.९ ॥

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அவர் அவனிடம் கூறினார்: இந்திரத்யும்ன ஏரி என்ற ஒன்று உண்டு; அதில் நாடீஜங்கன் என்ற கொக்கு வசிக்கிறது. அவன் நம்மைவிட மிக முதியவன்; அவனிடம் கேள்.

3.202.10

तत इन्द्रद्युम्नो मां चोलूकं चादाय तत्सरोऽगच्छद्यत्रासौ नाडीजङ्घो नाम बको बभूव ॥ ३.२०२.१० ॥

பின்னர் இந்திரத்யும்னன் என்னையும் ஆந்தையையும் அழைத்துக்கொண்டு அந்த ஏரிக்குச் சென்றார்; அங்கே நாடீஜங்கன் என்ற அந்தக் கொக்கு இருந்தது.

3.202.11

सोऽस्माभिः पृष्टः ।
भवानिन्द्रद्युम्नं राजानं प्रत्यभिजानातीति ॥ ३.२०२.११ ॥

அவனிடம் நாங்கள் கேட்டோம்: நீங்கள் இந்திரத்யும்ன அரசனை அறிவீர்களா?

3.202.12

स एवमुक्तोऽब्रवीन्मुहूर्तं ध्यात्वा ।
नाभिजानाम्यहमिन्द्रद्युम्नं राजानमिति ॥ ३.२०२.१२ ॥

இவ்வாறு கேட்கப்பட்டதும் அவர் ஒரு கணம் சிந்தித்து கூறினார்: இந்திரத்யும்ன அரசனை நான் அறியவில்லை.

3.202.13

ततः सोऽस्माभिः पृष्टः ।
अस्ति कश्चिदन्यो भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.१३ ॥

அப்போது நாங்கள் அவனிடம் கேட்டோம்: உங்களைவிட நீண்ட காலம் வாழ்ந்தவர் வேறு யாரேனும் உண்டா?

3.202.14

स नोऽब्रवीदस्ति खल्विहैव सरस्यकूपारो नाम कच्छपः प्रतिवसति ।
स मत्तश्चिरजाततर इति
स यदि कथञ्चिदभिजानीयादिमं राजानं तमकूपारं पृच्छाम इति ॥ ३.२०२.१४ ॥

அவன் எங்களிடம் கூறினான்: இந்த ஏரியிலேயே அகூபாரன் என்ற ஆமை வசிக்கிறது. அவன் என்னைவிட நீண்ட காலம் வாழ்ந்தவன். அவன் எப்படியாவது இந்த அரசனை அறிந்திருந்தால், அந்த அகூபாரனிடம் கேட்போம்.

3.202.15

ततः स बकस्तमकूपारं कच्छपं विज्ञापयामास ।
अस्त्यस्माकमभिप्रेतं भवन्तं कञ्चिदर्थमभिप्रष्टुम्
साध्वागम्यतां तावदिति ॥ ३.२०२.१५ ॥

பின்னர் அந்த நாரை அகூபாரன் என்ற ஆமையிடம் விண்ணப்பித்தது: உங்களிடம் சில விஷயங்களைக் கேட்க எங்களுக்கு விருப்பம் உண்டு. தயவுசெய்து இப்போது வாருங்கள்.

3.202.16

एतच्छ्रुत्वा स कच्छपस्तस्मात्सरस उत्थायाभ्यगच्छद्यत्र तिष्ठामो वयं तस्य सरसस्तीरे ॥ ३.२०२.१६ ॥

இதைக் கேட்டதும் அந்த ஆமை அந்த ஏரியிலிருந்து எழுந்து, நாங்கள் அந்த ஏரியின் கரையில் நின்றிருந்த இடத்திற்கு வந்தது.

3.202.17

आगतं चैनं वयमपृच्छाम ।
भवानिन्द्रद्युम्नं राजानमभिजानातीति ॥ ३.२०२.१७ ॥

வந்து நின்ற அவனிடம் நாங்கள் கேட்டோம்: நீங்கள் இந்திரத்யும்ன அரசனை அறிவீர்களா?

3.202.18

स मुहूर्तं ध्यात्वा बाष्पपूर्णनयन उद्विग्नहृदयो वेपमानो विसञ्ज्ञकल्पः प्राञ्जलिरब्रवीत् ।
किमहमेनं न प्रत्यभिजानामि
अहं ह्यनेन सहस्रकृत्वः पूर्वमग्निचितिषूपहितपूर्वः ।
सरश्चेदमस्य दक्षिणादत्ताभिर्गोभिरतिक्रममाणाभिः कृतम्
अत्र चाहं प्रतिवसामीति ॥ ३.२०२.१८ ॥

அவன் ஒரு கணம் சிந்தித்து, கண்ணீர் நிறைந்த விழிகளுடனும் கலங்கிய நெஞ்சுடனும், நடுங்கி, உணர்வற்றவன் போல், கைகூப்பி கூறினான்: நான் இவரை ஏன் அறியமாட்டேன்? இவருடன் முன்பு ஆயிரம் முறை அக்னி-சிதை அமைப்புகளில் நான் கூடியிருந்தேன். இந்த ஏரியும் இவர் தந்த தட்சிணைப் பசுக்களால், பெருகிவழிந்தவாறு உருவாக்கப்பட்டது; நானும் இங்கேயே வாழ்கிறேன்.