മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.202

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

3.202.1

मार्कण्डेयमृषयः पाण्डवाश्च पर्यपृच्छन् ।
अस्ति कश्चिद्भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.१ ॥

ഋഷിമാരും പാണ്ഡവരും മാർക്കണ്ഡേയനോട് ചോദിച്ചു: "നിങ്ങളെക്കാൾ ദീർഘകാലം ജീവിച്ചവർ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ?"

3.202.2

स तानुवाच ।
अस्ति खलु राजर्षिरिन्द्रद्युम्नो नाम क्षीणपुण्यस्त्रिदिवात्प्रच्युतः
कीर्तिस्ते व्युच्छिन्नेति ।
स मामुपातिष्ठत्
अथ प्रत्यभिजानाति मां भवानिति ॥ ३.२०२.२ ॥

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ എന്ന രാജർഷി ഉണ്ടായിരുന്നു. പുണ്യം ക്ഷയിച്ച് അദ്ദേഹം സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണു. കീർത്തി നശിച്ചു." അദ്ദേഹം എന്റെ അടുത്ത് വന്നു. പിന്നെ "നിങ്ങൾ എന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ?" എന്ന് ചോദിച്ചു.

3.202.3

तमहमब्रुवम् ।
न वयं रासायनिकाः शरीरोपतापेनात्मनः समारभामहेऽर्थानामनुष्ठानम् ॥ ३.२०२.३ ॥

ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ രസായന വിദ്യ അഭ്യസിക്കുന്നവരല്ല. ശരീരത്തെ പീഡിപ്പിച്ച് ഒരു ലക്ഷ്യവും നേടാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കാറില്ല."

3.202.4

अस्ति खलु हिमवति प्राकारकर्णो नामोलूकः ।
स भवन्तं यदि जानीयात्
प्रकृष्टे चाध्वनि हिमवान् ।
तत्रासौ प्रतिवसतीति ॥ ३.२०२.४ ॥

ഹിമാലയത്തിൽ പ്രാകാരകർണൻ എന്ന മൂങ്ങയുണ്ട്. അത് നിങ്ങളെ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ… ദൂരെയുള്ള വഴിയിൽ ഹിമാലയമുണ്ട്. അവൻ അവിടെ വസിക്കുന്നു.

3.202.5

स मामश्वो भूत्वा तत्रावहद्यत्र बभूवोलूकः ॥ ३.२०२.५ ॥

അദ്ദേഹം കുതിരയായി മാറി എന്നെ ആ മൂങ്ങയുള്ളിടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

3.202.6

अथैनं स राजर्षिः पर्यपृच्छत् ।
प्रत्यभिजानाति मां भवानिति ॥ ३.२०२.६ ॥

അപ്പോൾ ആ രാജർഷി അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു: "നിങ്ങൾ എന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ?"

3.202.7

स मुहूर्तं ध्यात्वाब्रवीदेनम् ।
नाभिजाने भवन्तमिति ॥ ३.२०२.७ ॥

അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച ശേഷം അവനോടു പറഞ്ഞു—ഞാൻ അങ്ങയെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.

3.202.8

स एवमुक्तो राजर्षिरिन्द्रद्युम्नः पुनस्तमुलूकमब्रवीत् ।
अस्ति कश्चिद्भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.८ ॥

ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട രാജർഷി ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ വീണ്ടും ആ മൂങ്ങയോടു പറഞ്ഞു—അങ്ങേക്കും മുമ്പേ ജനിച്ച ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?

3.202.9

स एवमुक्तोऽब्रवीदेनम् ।
अस्ति खल्विन्द्रद्युम्नसरो नाम
तस्मिन्नाडीजङ्घो नाम बकः प्रतिवसति ।
सोऽस्मत्तश्चिरजाततरः
तं पृच्छेति ॥ ३.२०२.९ ॥

ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവനോടു പറഞ്ഞു—ഇന്ദ്രദ്യുമ്നസരസ്സ് എന്നൊരു തടാകമുണ്ട്; അതിൽ നാഡീജംഘൻ എന്ന കൊക്ക് വസിക്കുന്നു. അവൻ നമ്മെക്കാൾ വളരെ പഴക്കമുള്ളവനാണ്; അവനോട് ചോദിക്കൂ.

3.202.10

तत इन्द्रद्युम्नो मां चोलूकं चादाय तत्सरोऽगच्छद्यत्रासौ नाडीजङ्घो नाम बको बभूव ॥ ३.२०२.१० ॥

അപ്പോൾ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ എന്നെയും മൂങ്ങയെയും കൂട്ടി ആ തടാകത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ നാഡീജംഘൻ എന്ന ആ കൊക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.

3.202.11

सोऽस्माभिः पृष्टः ।
भवानिन्द्रद्युम्नं राजानं प्रत्यभिजानातीति ॥ ३.२०२.११ ॥

ഞങ്ങൾ അവനോടു ചോദിച്ചു—ഇന്ദ്രദ്യുമ്ന രാജാവിനെ അങ്ങ് തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ?

3.202.12

स एवमुक्तोऽब्रवीन्मुहूर्तं ध्यात्वा ।
नाभिजानाम्यहमिन्द्रद्युम्नं राजानमिति ॥ ३.२०२.१२ ॥

ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു—ഞാൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്ന രാജാവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.

3.202.13

ततः सोऽस्माभिः पृष्टः ।
अस्ति कश्चिदन्यो भवतश्चिरजाततर इति ॥ ३.२०२.१३ ॥

അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവനോട് ചോദിച്ചു: നിങ്ങളെക്കാൾ ദീർഘകാലം ജീവിച്ച മറ്റാരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?

3.202.14

स नोऽब्रवीदस्ति खल्विहैव सरस्यकूपारो नाम कच्छपः प्रतिवसति ।
स मत्तश्चिरजाततर इति
स यदि कथञ्चिदभिजानीयादिमं राजानं तमकूपारं पृच्छाम इति ॥ ३.२०२.१४ ॥

അവൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: ഈ തടാകത്തിൽത്തന്നെ അകൂപാരൻ എന്ന ആമ വസിക്കുന്നു. അവൻ എന്നെക്കാൾ ദീർഘകാലം ജീവിച്ചവനാണ്. അവൻ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ ഈ രാജാവിനെ അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ അകൂപാരനോട് ചോദിക്കാം.

3.202.15

ततः स बकस्तमकूपारं कच्छपं विज्ञापयामास ।
अस्त्यस्माकमभिप्रेतं भवन्तं कञ्चिदर्थमभिप्रष्टुम्
साध्वागम्यतां तावदिति ॥ ३.२०२.१५ ॥

അപ്പോൾ ആ കൊക്ക് അകൂപാരൻ എന്ന ആമയോട് അപേക്ഷിച്ചു: നിങ്ങളോട് ചില കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്. ദയവായി ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരൂ.

3.202.16

एतच्छ्रुत्वा स कच्छपस्तस्मात्सरस उत्थायाभ्यगच्छद्यत्र तिष्ठामो वयं तस्य सरसस्तीरे ॥ ३.२०२.१६ ॥

ഇതു കേട്ട് ആ ആമ ആ തടാകത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങൾ തടാകക്കരയിൽ നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് വന്നു.

3.202.17

आगतं चैनं वयमपृच्छाम ।
भवानिन्द्रद्युम्नं राजानमभिजानातीति ॥ ३.२०२.१७ ॥

വന്നുചേർന്ന അവനോട് ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾ ഇന്ദ്രദ്യുമ്ന രാജാവിനെ അറിയുമോ?

3.202.18

स मुहूर्तं ध्यात्वा बाष्पपूर्णनयन उद्विग्नहृदयो वेपमानो विसञ्ज्ञकल्पः प्राञ्जलिरब्रवीत् ।
किमहमेनं न प्रत्यभिजानामि
अहं ह्यनेन सहस्रकृत्वः पूर्वमग्निचितिषूपहितपूर्वः ।
सरश्चेदमस्य दक्षिणादत्ताभिर्गोभिरतिक्रममाणाभिः कृतम्
अत्र चाहं प्रतिवसामीति ॥ ३.२०२.१८ ॥

അവൻ ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ചു; കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ നയനങ്ങളോടെ, കലങ്ങിയ ഹൃദയത്തോടെ, വിറച്ചുകൊണ്ട്, അബോധാവസ്ഥയിലെന്നപോലെ, കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഇദ്ദേഹത്തെ എന്തിന് തിരിച്ചറിയാതിരിക്കണം? ഇദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഞാൻ മുൻപ് ആയിരം തവണ അഗ്നിചിതികളുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ പങ്കുചേർന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ തടാകം ഇദ്ദേഹം ദക്ഷിണയായി നൽകിയ പശുക്കളാൽ, കവിഞ്ഞൊഴുകിക്കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണ്; ഞാനും ഇവിടെ വസിക്കുന്നു.