مهابهاراتا · أدهيايا 3.207
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.207.1
धुन्धुर्नाम महाराज तयोः पुत्रो महाद्युतिः ।
स तपोऽतप्यत महन्महावीर्यपराक्रमः ॥ ३.२०७.१ ॥
أيها الملك العظيم، كان ابنهما المسمى دهوندهو ذا بهاء عظيم. وهو ذو البسالة والبأس العظيم، أدى تقشفا عظيما.
3.207.2
अतिष्ठदेकपादेन कृशो धमनिसंततः ।
तस्मै ब्रह्मा ददौ प्रीतो वरं वव्रे स च प्रभुम् ॥ ३.२०७.२ ॥
وقف على قدم واحدة، هزيلا، والعروق بارزة في جسده كله. فلما سُرّ براهما منحه نعمة، فاختار نعمة من ذلك السيد.
3.207.3
देवदानवयक्षाणां सर्पगन्धर्वरक्षसाम् ।
अवध्योऽहं भवेयं वै वर एष वृतो मया ॥ ३.२०७.३ ॥
"ليكن لي ألا يقتلني الآلهة ولا الدانافا ولا اليكشا ولا الثعابين ولا الغاندهارفا ولا الراكشاسا—هذه هي النعمة التي اخترتها."
3.207.4
एवं भवतु गच्छेति तमुवाच पितामहः ।
स एवमुक्तस्तत्पादौ मूर्ध्ना स्पृष्ट्वा जगाम ह ॥ ३.२०७.४ ॥
"ليكن ذلك، اذهب" قال له الجد. فلما خوطب بذلك، لمس قدميه بجبهته ومضى.
3.207.5
सतु धुन्धुर्वरं लब्ध्वा महवीर्यपराक्रमः ।
अनुस्मरन्पितृवधं द्रुतं विष्णुमुपागमत् ॥ ३.२०७.५ ॥
فلما نال تلك النعمة، صار دهوندهو ذا بسالة وبأس عظيم، فتذكر مقتل أبيه، ومضى مسرعا إلى فيشنو.
3.207.6
सतु देवान्सगन्धर्वाञ्जित्वा धुन्धुरमर्षणः ।
बबाध सर्वानसकृद्विष्णुं देवांश्च वै भृशम् ॥ ३.२०७.६ ॥
غير أن دهوندهو، الذي لا يحتمل ولا يصبر، بعد أن غلب الآلهة مع الغاندهارفا، أخذ يضايق الجميع مرارا وتكرارا، فيشنو والآلهة، أشد الإيذاء.
3.207.7
समुद्रवालुकापूर्णे उज्जानक इति स्मृते ।
आगम्य च स दुष्टात्मा तं देशं भरतर्षभ।
बाधतेस्म परं शक्त्या तमुदङ्काश्रमं विभो ॥ ३.२०७.७ ॥
وصل ذلك الشرير إلى تلك المنطقة المملوءة برمال البحر، المعروفة باسم أُجّانكا، ويا خير بني بهراتا، ويا ذا القدرة، كان يضايق بشدة، بقوته، ناسك أُدَنكا.
3.207.8
अन्तर्भूमिगतस्तत्र वालुकान्तर्हितस्तथा ।
मधुकैटभयोः पुत्रो धुन्धुर्भीमपराक्रमः ॥ ३.२०७.८ ॥
هناك، إذ دخل باطن الأرض ومختبئاً في الرمل، دهُندهُو ابن مادهو وكايطبها، ذو البأس الرهيب.
3.207.9
शेते लोकविनाशाय तपोबलमुपाश्रितः ।
उदङ्कस्याश्रमाभ्याशे निःश्वसन्पावकार्चिषः ॥ ३.२०७.९ ॥
لإهلاك العوالم، متكئاً على قوة التقشف، يرقد قرب ناسك أُدَنكا ينفث أنفاساً كلهب النار.
3.207.10
एतस्मिन्नेव काले तु राजा सबलवाहनः ।
कुवलाश्वो नरपतिरन्वितो बलशालिनाम् ॥ ३.२०७.१० ॥
وفي ذلك الوقت نفسه جاء الملك كوفالاشفا، سيد الرجال، ومعه جيشه ومراكبه، مصحوباً بالأشداء من المحاربين.
3.207.11
सहस्रैरेकविंशत्या पुत्राणामरिमर्दनः ।
प्रायादुदङ्कसहितो धुन्धोस्तस्य वधाय वै ॥ ३.२०७.११ ॥
انطلق ذلك المُهلك للأعداء، ومعه إحدى وعشرون ألف ابن، ومعه أُدَنكا، لقتل دهُندهُو.
3.207.12
तमाविशत्ततो विष्णुर्भगवांस्तेजसा प्रभुः ।
उदङ्कस् नियोगेन लोकानां हितकाम्यया ॥ ३.२०७.१२ ॥
ثم دخل فيه الإله فيشنو المبارك، السيد، بنوره، بأمر أُدَنكا، رغبةً في خير العوالم.
3.207.13
तस्मिन्प्रयाते दुर्धर्षे दिवि शब्दो महानभूत् ।
एष श्रीमान्नृपसुतो धुन्धुमारो भविष्यति ॥ ३.२०७.१३ ॥
عندما انطلق ذلك الذي لا يُقهر، ارتفع في السماء صوت عظيم: سيصبح هذا الابن الملكي المجيد دهُندهُمارا.
3.207.14
दिव्यैश्च पुष्पैस्तं देवाः समन्तात्पर्यवाकिरन् ।
देवदुन्दुभयश्चापि नेदुः स्वयमनीरिताः ॥ ३.२०७.१४ ॥
وأمطرته الآلهة من كل جانب بزهور إلهية، وقُرعت طبول الآلهة من تلقاء نفسها.
3.207.15
शीतश्च वायुः प्रववौ प्रयाणे तस्य धीमतः ।
विपांसुलां महीं कुर्वन्ववर्ष च सुरेश्वरः।
प्रदक्षिणाश्चाप्यभवन्वन्यास्तं समृगद्विजाः ॥ ३.२०७.१५ ॥
عند رحيل ذلك الحكيم هبّت ريح باردة، وأمطر سيد الآلهة فجعل الأرض خالية من الغبار، ودارت حوله الغزلان والطيور في الوارف طوافاً مبارَكاً.
3.207.16
अन्तरिक्षे विमानानि देवतानां युधिष्ठिर ।
तत्रैव समदृश्यन्त धुन्धुर्यत्र महासुरः ॥ ३.२०७.१६ ॥
هناك في السماء، يا يُدهشتهيرا، ظهرت مركبات الآلهة السماوية، في المكان نفسه الذي كان فيه الأسورا العظيم دهُندهُ.
3.207.17
कुवलाश्वस्य धुन्योश्च युद्धकौतूहलान्विताः ।
देवगन्धर्वसहिताः समवैक्षन्महर्षयः ॥ ३.२०७.१७ ॥
وقف كبار الحكماء، وقد امتلأت نفوسهم شوقاً إلى رؤية معركة كوفالاشفا ودهُندهُ، مع الآلهة والغاندهارفا يشهدون.
3.207.18
नारायणेन कौरव्य तेजसाऽऽप्यायितस्तदा ।
स गतो नृपतिः क्षिप्रं पुत्रैस्तैः सर्वतो दिशम् ॥ ३.२०७.१८ ॥
فمضى ذلك الملك سريعاً إلى كل الجهات مع أولئك الأبناء، يا كوروي، وقد تقوّى بقوة ناراياناً.
3.207.19
अर्णवं स्वानयामास कुवलाश्वो महीपतिः ।
हितार्तं सर्वलोकानामुदङ्कस्य वशे स्थितः ॥ ३.२०७.१९ ॥
أحضر الملك كُوَلاشفا، المتألم من أجل خير جميع العوالم والخاضع لسلطان أُدَنكا، البحرَ لنفسه.
3.207.20
कुवलाश्वस् पुत्रैश्च तस्मिन्वै वालुकार्णवे ।
सप्तभिर्दिवसैः स्वात्वा दृष्टो धुन्धुर्महाबलः ॥ ३.२०७.२० ॥
رأى كُوَلاشفا وأبناؤه، بعد أن اغتسلوا سبعة أيام في ذلك المحيط الرملي، دُونْدُهُ العظيم القوة.
3.207.21
आसीद्धोरं वपुस्तस्य वालुकान्तर्हितं महत् ।
दीप्यमानं यथा सूर्यस्तेजसा भरतर्षभ ॥ ३.२०७.२१ ॥
يا ثور البهاراتا، كان جسده الرهيب الضخم المختبئ في الرمل يتوهج بنور كالشمس.
3.207.22
ततो धुन्धुर्महाराज दिशमावृत्य पश्चिमाम् ।
सुप्तोऽभूद्राजशार्दूल कालानलसमद्युतिः ॥ ३.२०७.२२ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، أيها النمر بين الملوك، كان دُونْدُهُ نائماً يغطي الجهة الغربية، ببهاء كنار الزمان.
3.207.23
कुवलाश्वस्य पुत्रैस्तु सर्वतः परिवारितः ।
अभिद्रुतः शरैस्तीक्ष्णैर्गदाभिर्मुसलैरपि ॥ ३.२०७.२३ ॥
أحاط به أبناء كُوَلاشفا من كل جانب، وهاجموه بسهام حادة وعصيّ ومِطارق.
3.207.24
प्टसैः परिधैः प्रासैः खङ्गैश् विमलैः शितैः ।
सवध्यमानः संक्रुद्धः समुत्तस्थौ महाबलः ॥ ३.२०७.२४ ॥
ضُرب بعِصيّ حديدية وقضبان ورماح وسيوف لامعة حادة، فنهض ذو القوة العظيمة غاضباً.
3.207.25
क्रुद्धश्चाभक्षयत्तेषां शस्त्राणि विविधानि च ।
आस्याद्वमन्पावकं स संवर्तकसमं तदा ॥ ३.२०७.२५ ॥
وغضب فابتلع أسلحتهم المتنوعة، ومن فمه ينفث النار صار حينئذ كنار الفناء السمفرتكة التي تهلك العالم.
3.207.26
तान्सर्वान्नृपतेः पुत्रानदहत्स्वेन तेजसा ।
मुखजेनाग्निना क्रुद्धो लोकानुद्वर्तयन्निव ॥ ३.२०७.२६ ॥
وغضب فأحرق بتوهّجه ذاته جميع أبناء الملك؛ وبالنار المولودة من فمه بدا كأنه يقلب العوالم.
3.207.27
क्षणेन राजशार्दूल पुरेव कपिलः प्रभुः ।
सगरस्यात्मजान्क्रुद्धस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.२०७.२७ ॥
يا نمر الملوك، كما أحرق الرب كابيلا في القديم أبناء ساجارا في لحظة وهو غاضب، فصار ذلك أمرًا عجيبًا.
3.207.28
तेषु क्रोधाग्निदग्धेषु तदा भरतसत्तम ।
तं प्रबुद्धं महात्मानं कुम्भकर्णमिवापरम्।
आससाद महातेजाः कुवलाश्वो महीपतिः ॥ ३.२०७.२८ ॥
يا خير البهاراتا، بين من أحرقتهم نار الغضب، دنا حينئذ الملك كوفالاشفا عظيم البهاء من ذلك العظيم النفس المستيقظ، وكان كأنه كومباكارنا آخر.
3.207.29
तस्य वारिमहाराज सुस्राव बहु देहतः ।
तत्तदापीयतेतेजो राज्ञा वारिमयं नृप ॥ ३.२०७.२९ ॥
أيها الملك العظيم، تدفّق من جسده ماء كثير؛ ثم أيها الملك، شرب الملك تلك القوة النارية المصنوعة من الماء.
3.207.30
योगी योगेन सृष्टं स समयित्वा च वारिणा ।
ब्रह्मास्त्रेण ततो राजा दैत्यंक्रूरपराक्रमम्।
ददाह भरतश्रेष्ठ सर्वलोकभवाय वै ॥ ३.२०७.३० ॥
أخمد اليوغي بالماء النار التي خلقها بيوغاه؛ ثم أحرق الملك بسلاح براهما ذلك الدايتيا ذا البأس القاسي، يا خير البهاراتا، لخير جميع العوالم.
3.207.31
सोऽस्त्रेण दग्ध्वा राजर्षिः कुवलाश्वो महासुरम् ।
सुरशत्रुममित्रघ्नस्त्रैलोक्येश इवापरः ॥ ३.२०७.३१ ॥
فأحرق بسلاحه ذلك الأسور العظيم، عدو الآلهة؛ فصار ذلك الملك الحكيم، مُهلك الأعداء، كأنه سيد ثانٍ للعوالم الثلاثة.
3.207.32
धुन्धोर्वधात्तदा राजा कुवलाश्वो महामनाः ।
धुन्धुमार इतिख्यातो नाम्ना समभवत्ततः ॥ ३.२०७.३२ ॥
وبسبب قتل دهونده، صار الملك كوفالاشفا ذو النفس الكريمة معروفًا من بعد باسم دهونده مارا.
3.207.33
प्रीतैश्च त्रेदशैः सर्वैर्महर्षिमसितैस्तदा ।
परं वृणीष्वत्युक्तः स प्राञ्जलिः प्रणतस्तदा।
अतीव मुदितो राजन्निदंवचनमब्रवीत् ॥ ३.२०७.३३ ॥
فقالت الآلهة وجميع كبار الحكماء وأسيتا، مسرورين: «اختر الأفضل». فقال هو، وقد طوى يديه وانحنى، فرحًا جدًا، أيها الملك، هذه الكلمات.
3.207.34
दद्यां वित्तं द्विजाग्र्येभ्यः शत्रूणां चापि दुर्जयः ।
सख्यं च विष्णुना मे स्याद्भूतेष्वद्रोह एव च।
धर्मे रतिश् सततं स्वर्गे वासस्तथाऽक्षयः ॥ ३.२०७.३४ ॥
ليتني أهب الثروة لخيرة المولودين مرتين، وأكون منيعًا على الأعداء، وتكون لي صداقة مع فيشنو، ولا أؤذي الكائنات، وأبتهج دائمًا بالدهرما، وأنال مقامًا خالدًا في السماء.
3.207.35
तथाऽस्त्विति ततो देवैः प्रीतैरुक्तः स पार्थिवः ।
ऋषिभिश्च सगन्धर्वैरुदङ्केन च धीमता ॥ ३.२०७.३५ ॥
«فليكن كذلك» — هكذا خاطب الملكَ الآلهةُ المسرورون والحكماءُ والغاندهارفا والحكيم أودانكا.
3.207.36
संभाष्य चैनं विविधैराशीर्वादैस्ततो नृषम् ।
देवा महर्षयश्चापि स्वानि स्तानानि भेजिरे ॥ ३.२०७.३६ ॥
ثم بعد أن خاطب ذلك الملك بمختلف البركات، مضت الآلهة والحكماء العظام أيضًا إلى مقاماتهم.
3.207.37
तस्य पुत्रास्त्रयः शिष्टा युधिष्ठिर तदाऽभवन् ।
दृढाश्वः कपिलाश्वश्च भद्राश्वश्चैव भारत ॥ ३.२०७.३७ ॥
يا يدهيشثيرا، فبقي له حينئذ ثلاثة أبناء: دريدهاشفا وكابيلاشفا وبهادراشفا، يا بهاراتا.
3.207.38
तेभ्यः परम्परा राजन्निक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
वंशस्य सुमहाभाग राज्ञाममिततेजसाम् ॥ ३.२०७.३८ ॥
ومنهم، أيها الملك، جاء نسل الإيكشفاكيين العظام، سلالة الملوك ذوي البهاء اللامحدود، يا أكثر الناس حظًا.
3.207.39
एवंसं निहतस्तेन कुवलाश्वेन सत्तम ।
धुन्धुर्नाम महादैत्यो मधुकैटभयोः सुतः ॥ ३.२०७.३९ ॥
هكذا، يا خير الأخيار، قُتل على يديه، على يد كوفالاشفا، الشيطان العظيم دهوندهو ابن مادو وكايتابها.
3.207.40
कुवलाश्वश्च नृपतिर्धुन्धुमार इति स्मृतः ।
नाम्ना च गुणयुक्तेन तदाप्रभृति सोऽभवत् ॥ ३.२०७.४० ॥
وصار الملك كوفالاشفا منذ ذلك الحين يُذكر باسم دهوندهومارا ذي الصفة الحميدة.
3.207.41
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
धौन्धुमारमुपाख्यानं प्रथितं यस्य कर्मणा ॥ ३.२०७.४१ ॥
لقد أُخبرتَ بكل ما سألتني عنه، وهذه حكاية دهوندهومارا المشهور بفعله.
3.207.42
इदं तु पुण्यमाख्यानं विष्णोः समनुकीर्तनम् ।
शृणुयाद्यः स धर्मात्मा पुत्रवांश्च भवेन्नरः ॥ ३.२०७.४२ ॥
وهذه الحكاية المباركة تمجيدٌ لفيشنو؛ فمن يسمعها يصير ذا نفس صالحة ويُرزق بنين.
3.207.43
आयुष्मान्भूतिमांश्चैव श्रुत्वा भवति पर्वसु ।
न च व्याधिभंयकिंचित्प्राप्नोति विगतज्वरः ॥ ३.२०७.४३ ॥
من يسمع هذا في أيام الأعياد يطول عمره ويزدهر؛ لا يصيبه خوف من المرض البتة، ويتخلص من الحمى.