ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.207
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.207.1
धुन्धुर्नाम महाराज तयोः पुत्रो महाद्युतिः ।
स तपोऽतप्यत महन्महावीर्यपराक्रमः ॥ ३.२०७.१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಗ ಧುಂಧು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ. ಮಹಾಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಅವನು ಮಹಾತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.
3.207.2
अतिष्ठदेकपादेन कृशो धमनिसंततः ।
तस्मै ब्रह्मा ददौ प्रीतो वरं वव्रे स च प्रभुम् ॥ ३.२०७.२ ॥
ಅವನು ಒಂದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತನು; ಕೃಶನಾಗಿ, ನರಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉಬ್ಬಿದ ದೇಹದವನಾಗಿದ್ದನು. ಪ್ರೀತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಅವನು ಆ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.
3.207.3
देवदानवयक्षाणां सर्पगन्धर्वरक्षसाम् ।
अवध्योऽहं भवेयं वै वर एष वृतो मया ॥ ३.२०७.३ ॥
"ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ಸರ್ಪರು, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರು—ಇವರಿಂದ ನಾನು ವಧಿಸಲ್ಪಡದವನಾಗಬೇಕು; ಇದೇ ನಾನು ಆರಿಸಿದ ವರ."
3.207.4
एवं भवतु गच्छेति तमुवाच पितामहः ।
स एवमुक्तस्तत्पादौ मूर्ध्ना स्पृष्ट्वा जगाम ह ॥ ३.२०७.४ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ಹೋಗು" ಎಂದು ಪಿತಾಮಹನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಹಾಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು ತನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.
3.207.5
सतु धुन्धुर्वरं लब्ध्वा महवीर्यपराक्रमः ।
अनुस्मरन्पितृवधं द्रुतं विष्णुमुपागमत् ॥ ३.२०७.५ ॥
ಧುಂಧು ಆ ವರವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಹಾಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನಾಗಿ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ವಧೆಯನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ ಬೇಗನೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
3.207.6
सतु देवान्सगन्धर्वाञ्जित्वा धुन्धुरमर्षणः ।
बबाध सर्वानसकृद्विष्णुं देवांश्च वै भृशम् ॥ ३.२०७.६ ॥
ಆ ಅಸಹನಶೀಲ ಧುಂಧು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಗೆದ್ದು, ಪದೇಪದೇ ಎಲ್ಲರನ್ನು, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿಸಿದನು.
3.207.7
समुद्रवालुकापूर्णे उज्जानक इति स्मृते ।
आगम्य च स दुष्टात्मा तं देशं भरतर्षभ।
बाधतेस्म परं शक्त्या तमुदङ्काश्रमं विभो ॥ ३.२०७.७ ॥
ಸಮುದ್ರದ ಮರಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಉಜ್ಜಾನಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಓ ವಿಭು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉದಂಕನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದನು.
3.207.8
अन्तर्भूमिगतस्तत्र वालुकान्तर्हितस्तथा ।
मधुकैटभयोः पुत्रो धुन्धुर्भीमपराक्रमः ॥ ३.२०७.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದವನು, ಮಧು-ಕೈಟಭರ ಮಗನಾದ ಧುಂಧು, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ.
3.207.9
शेते लोकविनाशाय तपोबलमुपाश्रितः ।
उदङ्कस्याश्रमाभ्याशे निःश्वसन्पावकार्चिषः ॥ ३.२०७.९ ॥
ಲೋಕಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ತಪೋಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಉದಂಕನ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಉಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಮಲಗಿದ್ದನು.
3.207.10
एतस्मिन्नेव काले तु राजा सबलवाहनः ।
कुवलाश्वो नरपतिरन्वितो बलशालिनाम् ॥ ३.२०७.१० ॥
ಇದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸೇನೆ ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾಜ ಕುವಲಾಶ್ವನು, ನರಪತಿಯು, ಬಲಶಾಲಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಬಂದನು.
3.207.11
सहस्रैरेकविंशत्या पुत्राणामरिमर्दनः ।
प्रायादुदङ्कसहितो धुन्धोस्तस्य वधाय वै ॥ ३.२०७.११ ॥
ಶತ್ರುಮರ್ದನನಾದ ಆ ರಾಜನು, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಉದಂಕನೊಡನೆ ಧುಂಧುವನ್ನು ವಧಿಸಲು ಹೊರಟನು.
3.207.12
तमाविशत्ततो विष्णुर्भगवांस्तेजसा प्रभुः ।
उदङ्कस् नियोगेन लोकानां हितकाम्यया ॥ ३.२०७.१२ ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವು, ಪ್ರಭುವು, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು (ಉದಂಕನನ್ನು) ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಲೋಕಗಳ ಹಿತದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಉದಂಕನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ.
3.207.13
तस्मिन्प्रयाते दुर्धर्षे दिवि शब्दो महानभूत् ।
एष श्रीमान्नृपसुतो धुन्धुमारो भविष्यति ॥ ३.२०७.१३ ॥
ಆ ಅಜೇಯನು ಹೊರಟಾಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಶಬ್ದವೊಂದು ಉಂಟಾಯಿತು: ಈ ತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜಕುಮಾರನು ಧುಂಧುಮಾರನಾಗುವನು.
3.207.14
दिव्यैश्च पुष्पैस्तं देवाः समन्तात्पर्यवाकिरन् ।
देवदुन्दुभयश्चापि नेदुः स्वयमनीरिताः ॥ ३.२०७.१४ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು; ದೇವದುಂದುಭಿಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಮೊಳಗಿದವು.
3.207.15
शीतश्च वायुः प्रववौ प्रयाणे तस्य धीमतः ।
विपांसुलां महीं कुर्वन्ववर्ष च सुरेश्वरः।
प्रदक्षिणाश्चाप्यभवन्वन्यास्तं समृगद्विजाः ॥ ३.२०७.१५ ॥
ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು; ದೇವೇಶ್ವರನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧೂಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು; ಕಾಡಿನ ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದವು.
3.207.16
अन्तरिक्षे विमानानि देवतानां युधिष्ठिर ।
तत्रैव समदृश्यन्त धुन्धुर्यत्र महासुरः ॥ ३.२०७.१६ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ವಿಮಾನಗಳು ಕಾಣಿಸಿದವು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾಸುರನಾದ ಧುಂಧು ಇದ್ದನು.
3.207.17
कुवलाश्वस्य धुन्योश्च युद्धकौतूहलान्विताः ।
देवगन्धर्वसहिताः समवैक्षन्महर्षयः ॥ ३.२०७.१७ ॥
ಕುವಲಾಶ್ವ ಮತ್ತು ಧುಂಧುವಿನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡುವ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು.
3.207.18
नारायणेन कौरव्य तेजसाऽऽप्यायितस्तदा ।
स गतो नृपतिः क्षिप्रं पुत्रैस्तैः सर्वतो दिशम् ॥ ३.२०७.१८ ॥
ಕೌರವನೇ! ಆಗ ನಾರಾಯಣನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಲಗೊಂಡ ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹೋದನು.
3.207.19
अर्णवं स्वानयामास कुवलाश्वो महीपतिः ।
हितार्तं सर्वलोकानामुदङ्कस्य वशे स्थितः ॥ ३.२०७.१९ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೊಂದವನೂ ಉದಂಕನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದವನೂ ಆದ ರಾಜ ಕುವಲಾಶ್ವನು ತನಗಾಗಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತರಿಸಿದನು.
3.207.20
कुवलाश्वस् पुत्रैश्च तस्मिन्वै वालुकार्णवे ।
सप्तभिर्दिवसैः स्वात्वा दृष्टो धुन्धुर्महाबलः ॥ ३.२०७.२० ॥
ಕುವಲಾಶ್ವನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರರು ಆ ಮರಳಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಏಳು ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಧುಂಧುವನ್ನು ಕಂಡರು.
3.207.21
आसीद्धोरं वपुस्तस्य वालुकान्तर्हितं महत् ।
दीप्यमानं यथा सूर्यस्तेजसा भरतर्षभ ॥ ३.२०७.२१ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಮರಳಿನೊಳಗೆ ಅಡಗಿದ್ದ ಅವನ ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ಮಹಾ ದೇಹವು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
3.207.22
ततो धुन्धुर्महाराज दिशमावृत्य पश्चिमाम् ।
सुप्तोऽभूद्राजशार्दूल कालानलसमद्युतिः ॥ ३.२०७.२२ ॥
ಆಗ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೃಪ ಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಧುಂಧುವು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಮಲಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಕಾಂತಿ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತಿತ್ತು.
3.207.23
कुवलाश्वस्य पुत्रैस्तु सर्वतः परिवारितः ।
अभिद्रुतः शरैस्तीक्ष्णैर्गदाभिर्मुसलैरपि ॥ ३.२०७.२३ ॥
ಕುವಲಾಶ್ವನ ಪುತ್ರರು ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ, ಗದೆಗಳಿಂದಲೂ, ಮುಸಲಗಳಿಂದಲೂ ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು.
3.207.24
प्टसैः परिधैः प्रासैः खङ्गैश् विमलैः शितैः ।
सवध्यमानः संक्रुद्धः समुत्तस्थौ महाबलः ॥ ३.२०७.२४ ॥
ಪಟ್ಟಿಶ, ಪರಿಘ, ಈಟಿ, ನಿರ್ಮಲ ಹರಿತ ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಮೇಲೆದ್ದನು.
3.207.25
क्रुद्धश्चाभक्षयत्तेषां शस्त्राणि विविधानि च ।
आस्याद्वमन्पावकं स संवर्तकसमं तदा ॥ ३.२०७.२५ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವರು ಅವರ ನಾನಾ ವಿಧದ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನುಂಗಿದರು; ಬಾಯಿಂದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತಾ ಅವರು ಆಗ ಸಂವರ್ತಕ ಅಗ್ನಿಯಂತಾದರು.
3.207.26
तान्सर्वान्नृपतेः पुत्रानदहत्स्वेन तेजसा ।
मुखजेनाग्निना क्रुद्धो लोकानुद्वर्तयन्निव ॥ ३.२०७.२६ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವರು ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಜನ ಆ ಎಲ್ಲ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು; ಬಾಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನೇ ಉರುಳಿಸುವಂತಿದ್ದರು.
3.207.27
क्षणेन राजशार्दूल पुरेव कपिलः प्रभुः ।
सगरस्यात्मजान्क्रुद्धस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.२०७.२७ ॥
ರಾಜರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವೇ, ಹಿಂದೆ ಸಗರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಪಿಲ ಪ್ರಭು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಸುಟ್ಟಂತೆ, ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.
3.207.28
तेषु क्रोधाग्निदग्धेषु तदा भरतसत्तम ।
तं प्रबुद्धं महात्मानं कुम्भकर्णमिवापरम्।
आससाद महातेजाः कुवलाश्वो महीपतिः ॥ ३.२०७.२८ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದವರ ನಡುವೆ, ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕುವಲಾಶ್ವ ರಾಜನು ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಬಳಿ — ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕುಂಭಕರ್ಣನಂತಿದ್ದವನ ಬಳಿ — ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
3.207.29
तस्य वारिमहाराज सुस्राव बहु देहतः ।
तत्तदापीयतेतेजो राज्ञा वारिमयं नृप ॥ ३.२०७.२९ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬಹಳ ನೀರು ಹರಿಯಿತು; ನೃಪನೇ, ಆಗ ರಾಜನು ಆ ನೀರುಮಯವಾದ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕುಡಿದುಬಿಟ್ಟನು.
3.207.30
योगी योगेन सृष्टं स समयित्वा च वारिणा ।
ब्रह्मास्त्रेण ततो राजा दैत्यंक्रूरपराक्रमम्।
ददाह भरतश्रेष्ठ सर्वलोकभवाय वै ॥ ३.२०७.३० ॥
ಯೋಗಿಯು ಯೋಗದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದನು; ಆಮೇಲೆ ರಾಜನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕ್ರೂರ ಪರಾಕ್ರಮದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸುಟ್ಟನು — ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ.
3.207.31
सोऽस्त्रेण दग्ध्वा राजर्षिः कुवलाश्वो महासुरम् ।
सुरशत्रुममित्रघ्नस्त्रैलोक्येश इवापरः ॥ ३.२०७.३१ ॥
ಅವನು ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಆ ಮಹಾಸುರನನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು. ದೇವಶತ್ರುವನ್ನು, ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನಾದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಒಡೆಯನಂತೆ ತೋರಿದನು.
3.207.32
धुन्धोर्वधात्तदा राजा कुवलाश्वो महामनाः ।
धुन्धुमार इतिख्यातो नाम्ना समभवत्ततः ॥ ३.२०७.३२ ॥
ಧುಂಧುವನ್ನು ವಧಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಉದಾರಮನಸ್ಸಿನ ರಾಜ ಕುವಲಾಶ್ವನು ಅನಂತರ ಧುಂಧುಮಾರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
3.207.33
प्रीतैश्च त्रेदशैः सर्वैर्महर्षिमसितैस्तदा ।
परं वृणीष्वत्युक्तः स प्राञ्जलिः प्रणतस्तदा।
अतीव मुदितो राजन्निदंवचनमब्रवीत् ॥ ३.२०७.३३ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲರೂ, ಅಸಿತರೂ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ, 'ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದನ್ನು ಕೇಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಅವನು, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ರಾಜನೇ, ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.207.34
दद्यां वित्तं द्विजाग्र्येभ्यः शत्रूणां चापि दुर्जयः ।
सख्यं च विष्णुना मे स्याद्भूतेष्वद्रोह एव च।
धर्मे रतिश् सततं स्वर्गे वासस्तथाऽक्षयः ॥ ३.२०७.३४ ॥
ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯನಾಗಿರಬೇಕು; ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಸ್ನೇಹವಿರಬೇಕು; ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದಿರಬೇಕು; ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇರಬೇಕು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ವಾಸವಿರಬೇಕು.
3.207.35
तथाऽस्त्विति ततो देवैः प्रीतैरुक्तः स पार्थिवः ।
ऋषिभिश्च सगन्धर्वैरुदङ्केन च धीमता ॥ ३.२०७.३५ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಆಗ ಪ್ರಸನ್ನರಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಉದಂಕನು ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
3.207.36
संभाष्य चैनं विविधैराशीर्वादैस्ततो नृषम् ।
देवा महर्षयश्चापि स्वानि स्तानानि भेजिरे ॥ ३.२०७.३६ ॥
ಆಮೇಲೆ ಆ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ನಾನಾ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.
3.207.37
तस्य पुत्रास्त्रयः शिष्टा युधिष्ठिर तदाऽभवन् ।
दृढाश्वः कपिलाश्वश्च भद्राश्वश्चैव भारत ॥ ३.२०७.३७ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಉಳಿದ ಮೂವರು ಪುತ್ರರಿದ್ದರು — ಓ ಭಾರತ, ದೃಢಾಶ್ವ, ಕಪಿಲಾಶ್ವ ಮತ್ತು ಭದ್ರಾಶ್ವ.
3.207.38
तेभ्यः परम्परा राजन्निक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
वंशस्य सुमहाभाग राज्ञाममिततेजसाम् ॥ ३.२०७.३८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಗಳ ಪರಂಪರೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು — ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೇ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜರ ವಂಶ.
3.207.39
एवंसं निहतस्तेन कुवलाश्वेन सत्तम ।
धुन्धुर्नाम महादैत्यो मधुकैटभयोः सुतः ॥ ३.२०७.३९ ॥
ಓ ಸತ್ತಮ, ಹೀಗೆ ಅವನಿಂದ ಕುವಲಾಶ್ವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು — ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರ ಮಗನಾದ ಧುಂಧು ಎಂಬ ಮಹಾದೈತ್ಯ.
3.207.40
कुवलाश्वश्च नृपतिर्धुन्धुमार इति स्मृतः ।
नाम्ना च गुणयुक्तेन तदाप्रभृति सोऽभवत् ॥ ३.२०७.४० ॥
ರಾಜ ಕುವಲಾಶ್ವನು ಅಂದಿನಿಂದ ಗುಣಯುಕ್ತ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಧುಂಧುಮಾರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
3.207.41
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
धौन्धुमारमुपाख्यानं प्रथितं यस्य कर्मणा ॥ ३.२०७.४१ ॥
ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ — ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಧೌಂಧುಮಾರನ ಈ ಉಪಾಖ್ಯಾನ.
3.207.42
इदं तु पुण्यमाख्यानं विष्णोः समनुकीर्तनम् ।
शृणुयाद्यः स धर्मात्मा पुत्रवांश्च भवेन्नरः ॥ ३.२०७.४२ ॥
ಈ ಪುಣ್ಯ ಉಪಾಖ್ಯಾನವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೀರ್ತನೆ — ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಪುತ್ರವಂತನೂ ಆಗುವನು.
3.207.43
आयुष्मान्भूतिमांश्चैव श्रुत्वा भवति पर्वसु ।
न च व्याधिभंयकिंचित्प्राप्नोति विगतज्वरः ॥ ३.२०७.४३ ॥
ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಂತನೂ ಸಂಪನ್ನನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ರೋಗಭಯ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಜ್ವರರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.