Mahābhārata · Adhyāya 3.207
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.207.1
धुन्धुर्नाम महाराज तयोः पुत्रो महाद्युतिः ।
स तपोऽतप्यत महन्महावीर्यपराक्रमः ॥ ३.२०७.१ ॥
Ó grande rei, o filho deles chamava-se Dhundhu, de grande brilho. Ele, de grande valor e proeza, realizou uma grande austeridade.
3.207.2
अतिष्ठदेकपादेन कृशो धमनिसंततः ।
तस्मै ब्रह्मा ददौ प्रीतो वरं वव्रे स च प्रभुम् ॥ ३.२०७.२ ॥
Ele permaneceu de pé sobre um pé, esquelético, com as veias saltadas por todo o corpo. Satisfeito, Brahmā concedeu-lhe uma dádiva, e ele escolheu uma dádiva do Senhor.
3.207.3
देवदानवयक्षाणां सर्पगन्धर्वरक्षसाम् ।
अवध्योऽहं भवेयं वै वर एष वृतो मया ॥ ३.२०७.३ ॥
"Que eu seja invulnerável a deuses, dānavas, yakṣas, serpentes, gandharvas e rākṣasas: esta é a dádiva que escolhi."
3.207.4
एवं भवतु गच्छेति तमुवाच पितामहः ।
स एवमुक्तस्तत्पादौ मूर्ध्ना स्पृष्ट्वा जगाम ह ॥ ३.२०७.४ ॥
"Assim seja, vai", disse-lhe o avô. Assim interpelado, tocou os pés dele com a cabeça e partiu.
3.207.5
सतु धुन्धुर्वरं लब्ध्वा महवीर्यपराक्रमः ।
अनुस्मरन्पितृवधं द्रुतं विष्णुमुपागमत् ॥ ३.२०७.५ ॥
Tendo obtido aquela dádiva, Dhundhu, de grande valor e proeza, lembrando a morte de seu pai, aproximou-se rapidamente de Viṣṇu.
3.207.6
सतु देवान्सगन्धर्वाञ्जित्वा धुन्धुरमर्षणः ।
बबाध सर्वानसकृद्विष्णुं देवांश्च वै भृशम् ॥ ३.२०७.६ ॥
Mas Dhundhu, intolerante e iracundo, tendo vencido os deuses juntamente com os gandharvas, oprimiu repetidamente a todos, Viṣṇu e os deuses, grandemente.
3.207.7
समुद्रवालुकापूर्णे उज्जानक इति स्मृते ।
आगम्य च स दुष्टात्मा तं देशं भरतर्षभ।
बाधतेस्म परं शक्त्या तमुदङ्काश्रमं विभो ॥ ३.२०७.७ ॥
Chegando àquela região cheia de areia marinha, conhecida como Ujjānaka, aquele de alma perversa, ó melhor dos Bharatas, ó poderoso, atormentava muito, com seu poder, o eremitério de Udaṅka.
3.207.8
अन्तर्भूमिगतस्तत्र वालुकान्तर्हितस्तथा ।
मधुकैटभयोः पुत्रो धुन्धुर्भीमपराक्रमः ॥ ३.२०७.८ ॥
Ali, tendo descido ao interior da terra e oculto na areia, Dhundhu, filho de Madhu e Kaiṭabha, de terrível valor.
3.207.9
शेते लोकविनाशाय तपोबलमुपाश्रितः ।
उदङ्कस्याश्रमाभ्याशे निःश्वसन्पावकार्चिषः ॥ ३.२०७.९ ॥
Para a destruição dos mundos, apoiado no poder da ascese, jaz perto do eremitério de Udaṅka, exalando chamas de fogo.
3.207.10
एतस्मिन्नेव काले तु राजा सबलवाहनः ।
कुवलाश्वो नरपतिरन्वितो बलशालिनाम् ॥ ३.२०७.१० ॥
Naquele mesmo tempo chegou o rei Kuvalāśva, senhor dos homens, acompanhado de seu exército e montarias e de guerreiros poderosos.
3.207.11
सहस्रैरेकविंशत्या पुत्राणामरिमर्दनः ।
प्रायादुदङ्कसहितो धुन्धोस्तस्य वधाय वै ॥ ३.२०७.११ ॥
Aquele esmagador de inimigos partiu com vinte e um mil filhos e com Udaṅka, para matar Dhundhu.
3.207.12
तमाविशत्ततो विष्णुर्भगवांस्तेजसा प्रभुः ।
उदङ्कस् नियोगेन लोकानां हितकाम्यया ॥ ३.२०७.१२ ॥
Então o bem-aventurado Viṣṇu, o senhor, entrou nele com seu esplendor, por ordem de Udaṅka, desejando o bem dos mundos.
3.207.13
तस्मिन्प्रयाते दुर्धर्षे दिवि शब्दो महानभूत् ।
एष श्रीमान्नृपसुतो धुन्धुमारो भविष्यति ॥ ३.२०७.१३ ॥
Quando aquele invencível partiu, um grande som surgiu no céu: este glorioso filho do rei será Dhundhumāra.
3.207.14
दिव्यैश्च पुष्पैस्तं देवाः समन्तात्पर्यवाकिरन् ।
देवदुन्दुभयश्चापि नेदुः स्वयमनीरिताः ॥ ३.२०७.१४ ॥
Os deuses o cobriram por todos os lados com flores divinas, e os tambores divinos soaram por si mesmos.
3.207.15
शीतश्च वायुः प्रववौ प्रयाणे तस्य धीमतः ।
विपांसुलां महीं कुर्वन्ववर्ष च सुरेश्वरः।
प्रदक्षिणाश्चाप्यभवन्वन्यास्तं समृगद्विजाः ॥ ३.२०७.१५ ॥
Na partida daquele sábio soprou um vento frio; o senhor dos deuses fez chover, deixando a terra sem poeira; os cervos e as aves da floresta o rodearam em sinal auspicioso.
3.207.16
अन्तरिक्षे विमानानि देवतानां युधिष्ठिर ।
तत्रैव समदृश्यन्त धुन्धुर्यत्र महासुरः ॥ ३.२०७.१६ ॥
Ali no céu, ó Yudhiṣṭhira, surgiram os carros celestes dos deuses, exatamente onde estava o grande demônio Dhundhu.
3.207.17
कुवलाश्वस्य धुन्योश्च युद्धकौतूहलान्विताः ।
देवगन्धर्वसहिताः समवैक्षन्महर्षयः ॥ ३.२०७.१७ ॥
Os grandes sábios, cheios de ânsia pela batalha de Kuvalāśva e Dhundhu, junto com deuses e gandharvas, observavam.
3.207.18
नारायणेन कौरव्य तेजसाऽऽप्यायितस्तदा ।
स गतो नृपतिः क्षिप्रं पुत्रैस्तैः सर्वतो दिशम् ॥ ३.२०७.१८ ॥
Então, ó Kaurava, fortalecido pelo poder de Nārāyaṇa, aquele rei partiu rapidamente em todas as direções com aqueles seus filhos.
3.207.19
अर्णवं स्वानयामास कुवलाश्वो महीपतिः ।
हितार्तं सर्वलोकानामुदङ्कस्य वशे स्थितः ॥ ३.२०७.१९ ॥
O rei Kuvalāśva, afligido pelo bem de todos os mundos e sob o domínio de Udaṅka, mandou trazer o oceano para si.
3.207.20
कुवलाश्वस् पुत्रैश्च तस्मिन्वै वालुकार्णवे ।
सप्तभिर्दिवसैः स्वात्वा दृष्टो धुन्धुर्महाबलः ॥ ३.२०७.२० ॥
Kuvalāśva e seus filhos, após banharem-se por sete dias naquele oceano de areia, viram o poderoso Dhundhu.
3.207.21
आसीद्धोरं वपुस्तस्य वालुकान्तर्हितं महत् ।
दीप्यमानं यथा सूर्यस्तेजसा भरतर्षभ ॥ ३.२०७.२१ ॥
Touro dos Bharatas, seu corpo terrível e vasto, oculto na areia, resplandecia com um brilho como o sol.
3.207.22
ततो धुन्धुर्महाराज दिशमावृत्य पश्चिमाम् ।
सुप्तोऽभूद्राजशार्दूल कालानलसमद्युतिः ॥ ३.२०७.२२ ॥
Então, grande rei, tigre entre os reis, Dhundhu jazia adormecido, cobrindo a direção ocidental, com um esplendor como o fogo do tempo.
3.207.23
कुवलाश्वस्य पुत्रैस्तु सर्वतः परिवारितः ।
अभिद्रुतः शरैस्तीक्ष्णैर्गदाभिर्मुसलैरपि ॥ ३.२०७.२३ ॥
Cercado por todos os lados pelos filhos de Kuvalāśva, foi atacado com flechas afiadas, clavas e maças.
3.207.24
प्टसैः परिधैः प्रासैः खङ्गैश् विमलैः शितैः ।
सवध्यमानः संक्रुद्धः समुत्तस्थौ महाबलः ॥ ३.२०७.२४ ॥
Atingido por clavas de ferro, barras, lanças e espadas claras e afiadas, o poderoso levantou-se enfurecido.
3.207.25
क्रुद्धश्चाभक्षयत्तेषां शस्त्राणि विविधानि च ।
आस्याद्वमन्पावकं स संवर्तकसमं तदा ॥ ३.२०७.२५ ॥
Enfurecido, devorou suas diversas armas e, expelindo fogo pela boca, tornou-se então semelhante ao fogo Saṃvartaka que destrói o mundo.
3.207.26
तान्सर्वान्नृपतेः पुत्रानदहत्स्वेन तेजसा ।
मुखजेनाग्निना क्रुद्धो लोकानुद्वर्तयन्निव ॥ ३.२०७.२६ ॥
Enfurecido, com o seu próprio esplendor queimou todos aqueles filhos do rei; com o fogo nascido de sua boca, parecia virar os mundos de cabeça para baixo.
3.207.27
क्षणेन राजशार्दूल पुरेव कपिलः प्रभुः ।
सगरस्यात्मजान्क्रुद्धस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.२०७.२७ ॥
Ó tigre entre os reis, assim como outrora o senhor Kapila, irado, queimou num instante os filhos de Sagara, aquilo tornou-se maravilhoso.
3.207.28
तेषु क्रोधाग्निदग्धेषु तदा भरतसत्तम ।
तं प्रबुद्धं महात्मानं कुम्भकर्णमिवापरम्।
आससाद महातेजाः कुवलाश्वो महीपतिः ॥ ३.२०७.२८ ॥
Ó melhor dos Bharatas, entre os queimados pelo fogo da ira, então o rei Kuvalāśva, de grande esplendor, aproximou-se daquele grande de alma despertado, semelhante a outro Kumbhakarṇa.
3.207.29
तस्य वारिमहाराज सुस्राव बहु देहतः ।
तत्तदापीयतेतेजो राज्ञा वारिमयं नृप ॥ ३.२०७.२९ ॥
Ó grande rei, muita água escorreu de seu corpo; então, ó rei, o rei bebeu aquele poder de fogo feito de água.
3.207.30
योगी योगेन सृष्टं स समयित्वा च वारिणा ।
ब्रह्मास्त्रेण ततो राजा दैत्यंक्रूरपराक्रमम्।
ददाह भरतश्रेष्ठ सर्वलोकभवाय वै ॥ ३.२०७.३० ॥
O iogue apagou com água o fogo criado por seu yoga; então o rei queimou com a arma de Brahmā aquele daitya de cruel valentia, ó melhor dos Bharatas, para o bem de todos os mundos.
3.207.31
सोऽस्त्रेण दग्ध्वा राजर्षिः कुवलाश्वो महासुरम् ।
सुरशत्रुममित्रघ्नस्त्रैलोक्येश इवापरः ॥ ३.२०७.३१ ॥
Com sua arma queimou aquele grande demônio, inimigo dos deuses; aquele rei sábio, destruidor de inimigos, tornou-se como outro senhor dos três mundos.
3.207.32
धुन्धोर्वधात्तदा राजा कुवलाश्वो महामनाः ।
धुन्धुमार इतिख्यातो नाम्ना समभवत्ततः ॥ ३.२०७.३२ ॥
Pela morte de Dhundhu, o rei Kuvalāśva, de grande espírito, tornou-se então famoso com o nome de Dhundhumāra.
3.207.33
प्रीतैश्च त्रेदशैः सर्वैर्महर्षिमसितैस्तदा ।
परं वृणीष्वत्युक्तः स प्राञ्जलिः प्रणतस्तदा।
अतीव मुदितो राजन्निदंवचनमब्रवीत् ॥ ३.२०७.३३ ॥
Então os deuses, todos os grandes sábios e Asita, satisfeitos, disseram: 'Escolhe o melhor.' Então ele, com as mãos juntas e reverente, muito alegre, ó rei, proferiu estas palavras.
3.207.34
दद्यां वित्तं द्विजाग्र्येभ्यः शत्रूणां चापि दुर्जयः ।
सख्यं च विष्णुना मे स्याद्भूतेष्वद्रोह एव च।
धर्मे रतिश् सततं स्वर्गे वासस्तथाऽक्षयः ॥ ३.२०७.३४ ॥
Que eu dê riquezas aos melhores dos duas vezes nascidos, seja invencível aos inimigos, tenha amizade com Viṣṇu, não prejudique os seres, sempre me deleite no dharma e tenha uma morada imperecível no céu.
3.207.35
तथाऽस्त्विति ततो देवैः प्रीतैरुक्तः स पार्थिवः ।
ऋषिभिश्च सगन्धर्वैरुदङ्केन च धीमता ॥ ३.२०७.३५ ॥
'Assim seja' — assim foi dito àquele rei pelos deuses satisfeitos, pelos sábios, pelos Gandharvas e pelo sábio Uddaṅka.
3.207.36
संभाष्य चैनं विविधैराशीर्वादैस्ततो नृषम् ।
देवा महर्षयश्चापि स्वानि स्तानानि भेजिरे ॥ ३.२०७.३६ ॥
Então, tendo falado àquele rei com diversas bênçãos, os deuses e os grandes sábios também foram para as suas próprias moradas.
3.207.37
तस्य पुत्रास्त्रयः शिष्टा युधिष्ठिर तदाऽभवन् ।
दृढाश्वः कपिलाश्वश्च भद्राश्वश्चैव भारत ॥ ३.२०७.३७ ॥
Yudhiṣṭhira, então restaram-lhe três filhos: Dṛḍhāśva, Kapilāśva e Bhadrāśva, ó Bhārata.
3.207.38
तेभ्यः परम्परा राजन्निक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
वंशस्य सुमहाभाग राज्ञाममिततेजसाम् ॥ ३.२०७.३८ ॥
Deles, ó rei, surgiu a linhagem dos magnânimos Ikṣvākus, a estirpe de reis de esplendor imensurável, ó bem-aventurado.
3.207.39
एवंसं निहतस्तेन कुवलाश्वेन सत्तम ।
धुन्धुर्नाम महादैत्यो मधुकैटभयोः सुतः ॥ ३.२०७.३९ ॥
Assim, ó melhor dos bons, o grande demônio Dhundhu, filho de Madhu e Kaiṭabha, foi morto por ele, por Kuvalāśva.
3.207.40
कुवलाश्वश्च नृपतिर्धुन्धुमार इति स्मृतः ।
नाम्ना च गुणयुक्तेन तदाप्रभृति सोऽभवत् ॥ ३.२०७.४० ॥
E o rei Kuvalāśva, a partir de então, passou a ser lembrado pelo nome meritório de Dhundhumāra.
3.207.41
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
धौन्धुमारमुपाख्यानं प्रथितं यस्य कर्मणा ॥ ३.२०७.४१ ॥
Tudo o que me perguntaste foi-te contado: este episódio de Dhundhumāra, famoso por seu feito.
3.207.42
इदं तु पुण्यमाख्यानं विष्णोः समनुकीर्तनम् ।
शृणुयाद्यः स धर्मात्मा पुत्रवांश्च भवेन्नरः ॥ ३.२०७.४२ ॥
Esta narração meritória é uma celebração de Viṣṇu; o homem que a ouvir torna-se de alma justa e abençoado com filhos.
3.207.43
आयुष्मान्भूतिमांश्चैव श्रुत्वा भवति पर्वसु ।
न च व्याधिभंयकिंचित्प्राप्नोति विगतज्वरः ॥ ३.२०७.४३ ॥
Quem o ouve nos dias de festa torna-se longevo e próspero; não sente nenhum temor da doença e fica livre da febre.