ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.219
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.219.1
एवं शप्तोऽहमृषिणा तदा द्विजबरोत्तम ।
अहं प्रासादयमृषिं गिरा वाक्यविशारदम् ॥ ३.२१९.१ ॥
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಗ ಋಷಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾದ ನಾನು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ವಾಣಿಯಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆನು.
3.219.2
अजानता मयाऽकार्यमिदमद्य कृतं मुने ।
क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.२१९.२ ॥
ಮುನಿಯೇ, ಅರಿಯದೆ ಇಂದು ನಾನು ಈ ಅಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು; ಭಗವಂತನೇ, ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿರಿ.
3.219.3
नान्यथा भविता शाप एवमेतदसंशयम् ।
आनृशंस्यात्त्वंहकिंचित्कर्ताऽनुग्रहमद्य ते ॥ ३.२१९.३ ॥
ಈ ಶಾಪವು ಬೇರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಇಂದು ನಿನಗೆ ಏನಾದರೂ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.219.4
शूद्रयोन्यां वर्तमानो धर्मज्ञो हि भविष्यसि ।
मातापित्रोश् शुश्रूषां करिष्यसि न संशयः ॥ ३.२१९.४ ॥
ಶೂದ್ರ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾಗುವೆ; ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
3.219.5
तयोः शुश्रूषया सिद्धिं महतीं समवाप्स्यसि ।
जातिस्मरश् भविता स्वर्गं चैव गमिष्यसि ॥ ३.२१९.५ ॥
ಅವರ ಸೇವೆಯಿಂದ ನೀನು ಮಹಾ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನಾಗುವೆ; ಖಂಡಿತ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.
3.219.6
भूत्वाच धार्मिको व्याधः पित्रोः शुश्रूषणे रतः ।
शापक्षये तु निर्वृत्ते भविताऽसि पुनर्द्विजः ॥ ३.२१९.६ ॥
ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯಾಧನಾಗಿ, ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಶಾಪ ಮುಗಿದಾಗ ನೀನು ಮತ್ತೆ ದ್ವಿಜನಾಗುವೆ.
3.219.7
एवं शप्तः पुरा तेन ऋषिणाऽस्म्युग्रतेजसा ।
प्रसादश्च कृतस्तेन ममैव द्विपदांवर ॥ ३.२१९.७ ॥
ಹಿಂದೆ ಆ ಉಗ್ರತೇಜಸ್ವಿ ಋಷಿ ನನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು; ಅವನೇ ನನಗೆ ಕೃಪೆಯನ್ನೂ ತೋರಿದನು, ದ್ವಿಪದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.219.8
शरं चोद्धृतवानस्मि तस्य वै द्विजसत्तम ।
आश्रमं च मया नीतो न च प्राणैर्व्ययुज्यत ॥ ३.२१९.८ ॥
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನ ಬಾಣವನ್ನು ನಾನು ಕಿತ್ತೆನು; ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದೆನು, ಅವನ ಪ್ರಾಣ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.
3.219.9
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा मम पुराऽभवत् ।
अभितश्चापि गन्तव्यो मया स्वर्गो द्विजोत्तम ॥ ३.२१९.९ ॥
ಹಿಂದೆ ನನಗೆ ಆದಂತೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು; ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ನಾನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಹೋಗಬೇಕು.
3.219.10
एवमेतानि पुरुषा दुःखानि च सुखानि च ।
आप्नुवन्ति महाबुद्धे नोत्कण्ठां कर्तुमर्हसि ॥ ३.२१९.१० ॥
ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯರು ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ಸುಖಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಓ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯೇ, ನೀನು ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದು.
3.219.11
दुष्करं हि कृतंकर्म जानता जातिमात्मनः ।
लोकवृत्तान्ततत्त्वज्ञ नित्यं धर्मपरायण ॥ ३.२१९.११ ॥
ಲೋಕವೃತ್ತಾಂತದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವನೇ, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಜಾತಿಯನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾಗಿ ನೀನು ಕಠಿಣ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ.
3.219.12
कर्मदोषाच्च वै विद्वन्नात्मजातिकृतेन वै ।
कंचित्कालं मृष्यतां वै ततोसि भविता द्विजः ॥ ३.२१९.१२ ॥
ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ಕರ್ಮದೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸ್ವಜಾತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಫಲವನ್ನು ಕೆಲಕಾಲ ಸಹಿಸಿಕೋ; ಆಗ ನೀನು ದ್ವಿಜನಾಗುವೆ.
3.219.13
सांप्रतं च मतो मेऽसि ब्राह्मणो नात्र संशयः ॥ ३.२१९.१३ ॥
ಈಗ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
3.219.14
ब्राह्मणः पतनीयेषु वर्तमानो विकर्मसु ।
दाम्भिक्वो दुष्कृतप्रायः शूद्रेण सदृशो भवेत् ॥ ३.२१९.१४ ॥
ಪತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ, ದಂಭಿಯಾದ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.219.15
यस्तु शूद्रो दमे सत्ये धर्मे च सततोत्थितः ।
तं ब्राह्मणमहं मन्ये वृत्तेन हि भवेद्द्विजः ॥ ३.२१९.१५ ॥
ಆದರೆ ದಮದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಂತಿರುವ ಶೂದ್ರನನ್ನು ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಡತೆಯಿಂದಲೇ ದ್ವಿಜನಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.219.16
कर्मदोषेण विषमां गतिमाप्तोसि दारुणाम् ।
क्षीणदोषमहं मन्ये चाभितस्त्वां नरोत्तम ॥ ३.२१९.१६ ॥
ಕರ್ಮದೋಷದಿಂದ ನೀನು ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ವಿಷಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ; ನರೋತ್ತಮನೇ, ನಿನ್ನ ದೋಷಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿವೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.219.17
कर्तुमर्हसि नोत्कण्ठां त्वद्विधा ह्यविषादिनः ।
लोकवृत्तान्ततत्वज्ञा नित्यं धर्मपरायणाः ॥ ३.२१९.१७ ॥
ನೀನು ಆತಂಕ ಪಡಬಾರದು; ನಿನ್ನಂತಹ ವಿಷಾದರಹಿತರು, ಲೋಕವೃತ್ತಾಂತದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಸದಾ ಧರ್ಮಪರಾಯಣರು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
3.219.18
प्रज्ञया मानसं दुःखं हन्याच्छारीरमौषधैः ।
एतद्विज्ञानसामर्थ्यं न बालै समतामियात् ॥ ३.२१९.१८ ॥
ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮಾನಸಿಕ ದುಃಖವನ್ನು, ಔಷಧಗಳಿಂದ ದೈಹಿಕ ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕು; ಇದು ವಿಜ್ಞಾನದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ; ಬಾಲಕರಿಗೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
3.219.19
अनिष्टसंप्रयोगाच्च विप्रयोगात्प्रयिस्य च ।
मनुष्या मानसैर्दुःखैर्युज्यन्ते चाल्पबुद्धयः ॥ ३.२१९.१९ ॥
ಅನಿಷ್ಟದೊಡನೆ ಸಂಯೋಗದಿಂದಲೂ, ಪ್ರಿಯದ ವಿಯೋಗದಿಂದಲೂ, ಮುಂದೆ ನಷ್ಟವಾಗುವುದರ ಭಯದಿಂದಲೂ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಮನುಷ್ಯರು ಮಾನಸಿಕ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
3.219.20
गुणैर्भूतानि युज्यन्ते वियुज्यन्ते तथैव च ।
सर्वाणि नैतदेकस्य शोकस्थानं हि विद्यते ॥ ३.२१९.२० ॥
ಗುಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಯೋಗಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಯೋಗಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಬ್ಬನೇ ಶೋಕದ ಸ್ಥಾನವಲ್ಲ.
3.219.21
अनिष्टनान्वितं पश्यंस्तथा क्षिप्रं विरज्यते ।
ततश्च प्रतिकुर्वन्ति यदि पश्यन्त्युपक्रमम् ॥ ३.२१९.२१ ॥
ಅನಿಷ್ಟದಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಮನುಷ್ಯನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಉಪಾಯ ಕಂಡರೆ ಅವರು ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
3.219.22
शोचतो न भवेत्किंचित्केवलं परितप्यते ।
परित्यजन्ति ये दुःखं सुखं वाऽप्युभयं नराः ॥ ३.२१९.२२ ॥
ಶೋಕಿಸುವುದರಿಂದ ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಸಂತಾಪವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ದುಃಖವನ್ನು, ಸುಖವನ್ನು ಅಥವಾ ಎರಡನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು—
3.219.23
त एव सुखमेधन्ते ज्ञानतृप्ता मनीषिणः ।
असंतोषपरा मूढाः संतोषं यानति पण्डिताः ॥ ३.२१९.२३ ॥
ಅವರೇ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ—ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಮನೀಷಿಗಳು. ಅಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಮೂಢರು, ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಪಂಡಿತರು—
3.219.24
असंतोषस्य नास्त्यन्तस्तुष्टिस्तु परमं सुखम् ।
न शोचन्ति गताध्वानः पश्यन्तः परमां गतिं ॥ ३.२१९.२४ ॥
ಅಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ತೃಪ್ತಿಯೇ ಪರಮ ಸುಖ. ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.219.25
न विषादे मनः कार्यं विषादो विषमुत्तमम् ।
मारयत्यकृतप्रज्ञं बालं क्रुद्ध इवोरगः ॥ ३.२१९.२५ ॥
ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಷಾದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಬಾರದು; ವಿಷಾದವೇ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ವಿಷ. ಪಕ್ವವಲ್ಲದ ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಢನನ್ನು ಅದು ಕೋಪಗೊಂಡ ಸರ್ಪದಂತೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ.
3.219.26
यंविषादोऽभिभवति विषमे समुपस्थिते ।
तेजसा तस् हीनस्य पुरुषार्थो न विद्यते ॥ ३.२१९.२६ ॥
ಕಷ್ಟಕಾಲ ಬಂದಾಗ ವಿಷಾದ ಯಾರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೋ, ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಿಗೆ ಪುರುಷಾರ್ಥವಿಲ್ಲ.
3.219.27
अवश्यं क्रियमाणस् कर्मणो दृश्यते फलम् ।
न हि निर्वेदमागम्य किंचित्प्राप्नोति शोभनम् ॥ ३.२१९.२७ ॥
ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಫಲ ಖಂಡಿತ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ನಿರ್ವೇದವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು ಯಾವುದೇ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.219.28
अथाप्युपायं पश्येत दुःखस् परिमोक्षणे ।
अशोचन्नारभेतैव युक्तश्चाव्यसनी भवेत् ॥ ३.२१९.२८ ॥
ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಉಪಾಯವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು. ಶೋಕಿಸದೆ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು, ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬೇಕು.
3.219.29
भूतेष्वभावं संचिन्त्य ये तु बुद्धेः परं गताः ।
न शोचन्ति कृतप्रज्ञाः पश्यन्तः परमां गतिम् ॥ ३.२१९.२९ ॥
ಜೀವಿಗಳ ಅನಿತ್ಯತೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಬುದ್ಧಿಯ ಪರಮ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿದವರು ಪಕ್ವ ಪ್ರಜ್ಞರಾಗಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.219.30
न शोचामि रमे विद्वन्कालाकाङ्क्षी स्थितोस्म्यहम् ।
एतैर्निदर्शनैर्ब्रह्मन्नावसीदामि सत्तम ॥ ३.२१९.३० ॥
ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ನಾನು ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕಾಲವನ್ನು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ನಿದರ್ಶನಗಳಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಸತ್ತಮನೇ, ನಾನು ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ.
3.219.31
कृतप्रज्ञोसि मेधावी बुद्धिश्च विपुला तव ।
पापान्निवृत्तोसि सदा ज्ञानवृद्धोसि धर्मवित् ॥ ३.२१९.३१ ॥
ನೀನು ಕೃತಪ್ರಜ್ಞ, ಮೇಧಾವಿ; ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ. ಸದಾ ಪಾಪದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದೀಯ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀಯ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದೀಯ.
3.219.32
आपृच्छे त्वां स्वस्ति तेऽस्तु धर्मस्त्वां परिरक्षतु ।
अप्रमादस्तु कर्तव्यो धर्मे धर्मभृतांवर ॥ ३.२१९.३२ ॥
ನಿನ್ನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಧರ್ಮವು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಮಾದವಾಗಿ ಇರಬೇಕು, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.219.33
बाढमित्येव तं व्याधः कृताञ्जलिरुवाच ह ।
प्रदक्षिणमथो कृत्वा प्रस्थितो द्विजसत्तमः ॥ ३.२१९.३३ ॥
'ಸರಿ' ಎಂದು ಬೇಡನು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಬಳಿಕ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಹೊರಟನು.
3.219.34
स तु गत्वाद्विजः सर्वां शुश्रूषां कृतवांस्तदा ।
मातापितृभ्यामन्धाभ्यां यथान्यायं सुसंशितः ॥ ३.२१९.३४ ॥
ಆ ದ್ವಿಜನು ಹೋಗಿ, ಕುರುಡರಾದ ತಾಯಿತಂದೆಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು.
3.219.35
एतत्ते सर्वमाख्यातं निखिलेन युधिष्ठिर ।
पृष्टवानसि यं तात धर्मं धर्मभृतांवर ॥ ३.२१९.३५ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.219.36
पतिव्रताया माहात्म्यं ब्राह्मणस्य च सत्तम ।
मातापित्रोश्च शुश्रूषा धर्मव्याधेन कीर्तिता ॥ ३.२१९.३६ ॥
ಸತ್ತಮನೇ, ಪತಿವ್ರತೆಯ ಮಹಿಮೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಹಿಮೆ, ತಾಯಿತಂದೆಯ ಸೇವೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು ವರ್ಣಿಸಿದನು.
3.219.37
अत्यद्भुतमिदं ब्रह्मन्धर्माख्यानमनुत्तमम् ।
सर्वधर्मविदांश्रेष्ठ कथितं मुनिसत्तम ॥ ३.२१९.३७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಧರ್ಮದ ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾದ, ಅನುತ್ತಮ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೇಳಿದಿರಿ. ಸರ್ವಧರ್ಮವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.
3.219.38
सुखश्राव्यतया विद्वन्मुहूर्त इव मे गतः ।
न हि तृप्तोस्मि भगवञ्शृण्वानो धर्ममुत्तमम् ॥ ३.२१९.३८ ॥
ವಿದ್ವಾಂಸರೇ, ಕೇಳಲು ಸುಖಕರವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಇದು ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಂತೆ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು. ಭಗವಂತನೇ, ಉತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ನಾನಿನ್ನೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿಲ್ಲ.