マハーバーラタ · 章 3.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.22.1
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रगृह्यरुचिरं धनुः ।
शरैरपातयं सौभाच्छिरांसि विबुधद्विषाम् ॥ ३.२२.१ ॥
そのとき、バラタ族の最良者よ、私は美しい弓を取り、矢でサウバ（飛行都市）から神々の敵の首を射落とした。
3.22.2
शरांश्चाशीविषाकारानूर्ध्वगांस्तिग्मतेजसः ।
प्रैषयं साल्वराजाय शार्ङ्गमुक्तान्सुवाससः ॥ ३.२२.२ ॥
蛇のような、上方へ飛ぶ、鋭い輝きの矢を、シャールンガの弓から放ち、美しい羽をもつそれらをサールヴァ王へ送った。
3.22.3
ततो नादृश्यत तदा सौभं कुरुकुलोद्वह ।
अन्तर्हितं माययाऽभूत्ततोऽहं विस्मितोऽभवम् ॥ ३.२२.३ ॥
そのとき、クル族を担う者よ、サウバは見えなくなった。幻術によって隠されたのだ。そこで私は驚いた。
3.22.4
अथ दानवसङ्घास्ते विकृताननमूर्धजाः ।
उदक्रोशन्महाराज धिष्ठिते मयि भारत ॥ ३.२२.४ ॥
大王よ、バーラタよ、私が踏みとどまると、顔と髪の歪んだダーナヴァの群れは大声で叫んだ。
3.22.5
ततोऽस्त्रं शब्दसाहं वै त्वरमाणो महारणे ।
अयोजयं तद्वधाय ततः शब्द उपारमत् ॥ ३.२२.५ ॥
そこで私は大戦において急いで、音を追う武器を彼らの殺戮のために用いた。すると音はやんだ。
3.22.6
हतास्ते दानवाः सर्वे यैः स शब्द उदीरितः ।
शरैरादित्यसंकशैर्ज्वलितैः शब्दसाधनैः ॥ ३.२२.६ ॥
その音を立てたダーナヴァたちは皆、太陽のように燃え立つ、音を追う矢によって殺された。
3.22.7
तस्मिन्नुपरते शब्दे पुनरेवान्यतोऽभवत् ।
शब्दोऽपरो महाराज तत्रापि प्राहरं शरैः ॥ ३.२२.७ ॥
その音が止むと、また別の方角から別の音が起こった。偉大な王よ、そこでも私は矢で打った。
3.22.8
एवं दश दिशः सर्वास्तिर्यगूर्ध्वं च भारत ।
नादयामासुरसुरास्ते चापि निहता मया ॥ ३.२२.८ ॥
このように、バーラタよ、十方、横と上へと、アスラたちは音を響かせた。彼らもまた私によって殺された。
3.22.9
ततः प्राग्ज्योतिषं गत्वा पुनरेव व्यदृश्यत ।
सौभं कामगमं वीर मोहयन्मम चक्षुषी ॥ ३.२२.९ ॥
それからプラーグジョーティシャへ行って、それはまた姿を現した。勇士よ、意のままに動くサウバが、私の目をくらませながら現れた。
3.22.10
ततो लोकान्तकरणो दानवो दारुणाकृतिः ।
शिलावर्षेण महता सहसा मां समावृणोत् ॥ ३.२२.१० ॥
そして、世界を滅ぼす、恐ろしい姿のダーナヴァは、突然大きな石の雨で私を覆った。
3.22.11
सोहं पर्वतवर्षेण वध्यमानः समन्ततः ।
वल्मीक इव राजेन्द्र पर्वतोपचितोऽभवम् ॥ ३.२२.११ ॥
私は山の雨に四方から打たれ、王の中の王よ、山々に積もられた蟻塚のようになった。
3.22.12
ततोऽहं पर्वतचितः सहयः सहसारथिः ।
अप्रख्यातिमियां राजन्सध्वजः पर्वतैश्चितः ॥ ३.२२.१२ ॥
そのとき私は、山々に覆われ、馬と御者とともに、王よ、旗とともに山々に埋め尽くされ、見えなくなった。
3.22.13
ततो वृष्णिप्रवीरा ये ममासन्सैनिकास्तदा ।
ते भयर्ता दिशः सर्वे सहसा विप्रदुद्रुवुः ॥ ३.२२.१३ ॥
そのとき、私のヴリシュニの勇士たちは恐怖に苛まれ、突然あらゆる方角へ逃げ散った。
3.22.14
ततो हाहाकृतमभूत्सर्वं किल विशांपते ।
द्यौश्च भूमिश्च खं चैवादृश्यमाने तथा मयि ॥ ३.२२.१४ ॥
そのとき、人の王よ、至る所で嘆きの叫びが起こった。私が見えなくなると、空も大地も虚空も……
3.22.15
ततो विषण्णमनसो मम राजन्सुहृज्जनाः ।
रुरुदुश्चुक्रुशुश्चैव दुःखशोकसमन्विताः ॥ ३.२२.१५ ॥
そのとき、王よ、私の心沈む友や親族は泣き叫んだ。悲しみと嘆きに満たされて。
3.22.16
द्विषतां च प्रहर्षोऽभूदार्तिश्च सुहृदामपि ।
एवं विजितवान्वीर पश्चादश्रौषमच्युत ॥ ३.२२.१६ ॥
敵には喜びが、友にも苦しみが生じた。英雄よ、不動の者よ、そのように彼らが勝利した後、私は聞いた。
3.22.17
ततोऽहमिन्द्रदयितं सर्वपाषाणभेदनम् ।
वज्रमुद्यम्य तान्सर्वान्पर्वतान्समशातयम् ॥ ३.२२.१७ ॥
そのとき私はインドラの愛する、あらゆる岩を砕く雷杵を振りかざし、それらの山々をすべて粉々に打ち砕いた。
3.22.18
ततः पर्वतभारार्ता मन्दप्राणविचेष्टिताः ।
हया मम महाराज वेपमाना इवाभवन् ॥ ३.२२.१८ ॥
そのとき、大王よ、山々の重みに苦しめられ、息は弱く、動きはよろめき、私の馬たちはまるで震えているかのようになった。
3.22.19
मेघजाल इवाकाशे विदार्याभ्युदितं रविम् ।
दृष्ट्वा मां बान्धवाः सर्वे हर्षमाहारयन्पुनः ॥ ३.२२.१९ ॥
空の雲の網を裂いて昇った太陽のように、私を見て親族たちは再び喜びに満たされた。
3.22.20
ततः पर्वतभारार्तान्मन्दप्राणविचेष्टितान् ।
हयान्संदृश्य मां सूतः प्राह तात्कालिकं वचः ॥ ३.२२.२० ॥
そのとき、山の重みに苦しみ、息は弱く、足取りもおぼつかない馬を見て、御者は私にその場にふさわしい言葉を告げた。
3.22.21
साधु संपश्य वार्ष्णेय साल्वं सौभपतिं स्थितम् ।
अलं कृष्णावमन्यैनं साधु यत्नं समाचर ॥ ३.२२.२१ ॥
ヴリシュニの末裔よ、目の前に立つサウバの主サールヴァをよく見よ。クリシュナよ、彼を軽んじてはならない。しかるべく努力せよ。
3.22.22
मार्दवं सखितां चैव साल्वादद्य व्यपाहर ।
जहि साल्वं महाबाहो मैनं जीवय केशव ॥ ३.२२.२२ ॥
今日、サールヴァへの優しさと友情を捨てよ。大腕の者よ、サールヴァを打ち倒せ。ケーシャヴァよ、彼を生かしておくな。
3.22.23
सर्वैः पराक्रमैर्वीर वध्यः शत्रुरमित्रहन् ।
न शत्रुरवमन्तव्यो दुर्बलोऽपि बलीयसा।
योपिस्यात्पीठगः कश्चित्किं पुनः समरे स्थितः ॥ ३.२२.२३ ॥
勇士よ、敵を滅ぼす者よ、敵はあらゆる勇猛な力をもって討たれねばならない。弱い敵であっても強者は軽んじてはならない。椅子に座っている者でさえそうであるなら、ましてや戦場に立つ者は言うまでもない。
3.22.24
स त्वं पुरुषशार्दूल सर्वयत्नैरिमं प्रभो ।
जहि वृष्णिकुलश्रेष्ठ मा त्वां कालोऽत्यगात्पुनः ॥ ३.२२.२४ ॥
人中の虎よ、主よ、あらゆる努力をもってこれを打ち倒せ。ヴリシュニ族の最も優れた者よ、時がまた君を過ぎ去らぬように。
3.22.25
जितवाञ्जामदग्न्यं यः कोटिवर्षगणान्बहून् ।
स एष नान्यैर्वध्यो हि त्वामृते नास्ति कश्चन ॥ ३.२२.२५ ॥
幾千万年にわたる多くの歳月にわたってジャーマダーグニャ（パラシュラーマ）に勝ったこの者は、他の者によっては殺されない。おまえを除いて誰も彼を殺すことはできない。
3.22.26
नैष मार्दवसाध्यो वै मतो नापि सखा तव ।
येन त्वं योधितो वीर द्वारका चावमर्दिता ॥ ३.२२.२६ ॥
この者は柔和さによって勝てる者とは考えられていないし、おまえの友でもない。英雄よ、この者のせいでおまえは戦うことになり、ドヴァーラカーは打ち砕かれたのだ。
3.22.27
एवमादि तु कौन्तेय श्रुत्वाऽहं सारथेर्वचः ।
तत्वमेतदिति ज्ञात्वा युद्धे मतिमधारयम् ॥ ३.२२.२७ ॥
クンティーの子よ、このような言葉と御者の言葉を聞き、それが真実だと知って、私は戦いへの決意を固めたのだ。
3.22.28
वधाय साल्वराजस्य सौभस्य च निपातने ।
दारुकं चाब्रुवं वीर मुहूर्तं स्थीयतामिति ॥ ३.२२.२८ ॥
サールヴァ王を殺しサウバを倒すため、私はダールカに言った。「英雄よ、しばし止まれ。」
3.22.29
ततोऽप्रतिहतं दिव्यमभोद्यमतिवीर्यवत् ।
आग्नेयमस्त्रं दयितं सर्वसाहं महाप्रभम्।
योजयं तत्रधनुषा दानवान्तकरं रणे ॥ ३.२२.२९ ॥
そこで私は弓に、その神聖で止めることのできない、極めて強力な火の矢を番えた——愛しく、あらゆるものに耐え、大いなる輝きを持ち、戦場でダーナヴァを滅ぼすものを。
3.22.30
यक्षाणां राक्षसानां च दानवानां च संयुगे ।
राज्ञां च प्रतिलोमानां भस्मान्तकरणं महत् ॥ ३.२२.३० ॥
ヤクシャ、ラークシャサ、ダーナヴァ、そして戦場における敵対する王たちに対しても、それはすべてを灰に変える大いなる武器であった。
3.22.31
क्षुरान्तममलं चक्रं कालान्तकयमोपमम् ।
अनुमन्त्र्याहमतुलं द्विषतां विनिबर्हणम् ॥ ३.२२.३१ ॥
剃刀のように鋭く清浄で、時間・終末者・ヤマに等しい、その円盤――私はそれに呪文を唱えた。比類なき私は、敵を滅ぼすためにそれを[放った]。
3.22.32
जहि सौभं स्ववीर्येण ये चात्र रिपवो मम ।
इत्युक्त्वा भुजवीर्येण तस्मै प्राहिणवं रुषा ॥ ३.२२.३२ ॥
「自らの力でサウバを滅ぼせ。そしてここにいる私の敵どもをも。」そう言って、私は腕の力で、怒りとともにそれを彼へと放った。
3.22.33
रूपं सुदर्शनस्यासीदाकाशे पततस्तदा ।
द्वितीयस्येव सूर्यस् युगान्ते प्रतपिष्यतः ॥ ३.२२.३३ ॥
その時、空を落ちてゆくスダルシャナの姿は、劫末に燃え上がろうとする第二の太陽のようであった。
3.22.34
तत्समासाद्य नगरं सौभं व्यपगतत्विषम् ।
मध्येन पाटयामास क्रकचो दार्विवोच्छ्रितम् ॥ ३.२२.३४ ॥
その都市サウバに到達し、光輝を失ったそれを、高く立つ木材を鋸が切るように、中央から真っ二つに裂いた。
3.22.35
द्विधा कृतं ततः सौभं सुदर्शनबलाद्धतम् ।
महेश्वरशरोद्धूतं पपात त्रिपुरं यथा ॥ ३.२२.३५ ॥
そこで、スダルシャナの力によって二つに裂かれ打ち砕かれたサウバは、マヘーシュヴァラの矢に揺さぶられたトリプラのように落ちた。
3.22.36
तस्मिन्निपतिते सौभे चक्रमागात्करं मम ।
पुनश्चादाय वेगेन साल्वायेत्यहमब्रुवम् ॥ ३.२२.३६ ॥
そのサウバが倒れると、円盤は速やかに私の手へ戻ってきた。再びそれを取り、私はサールヴァにこう言った。
3.22.37
ततः साल्वं गदां गुर्वीमाविध्यन्ते महाहवे ।
द्विधा चकार सहसा प्रजज्वाल च तेजसा ॥ ३.२२.३७ ॥
そして大戦において重い棍棒を振り回し、彼は突然サーラヴァを二つに裂いた。棍棒は輝きを放って燃え上がった。
3.22.38
तस्मिन्विनिहते वीरे दानवास्त्रस्तचेतसः ।
हाहाभूता दिशो जग्मुरर्दिता मम सायकैः ॥ ३.२२.३८ ॥
その英雄が倒れると、ダーナヴァたちは心おびえ、「ああ」と叫びながら、私の矢に苦しめられて四方へ逃げ去った。
3.22.39
ततोऽहंसमवस्थाप्यरथं सौभसमीपतः ।
शङ्खं प्रध्माप्य हर्षेण सुहृदः पर्यहर्षयम् ॥ ३.२२.३९ ॥
そして私はサウバの近くで戦車を止め、喜びのうちに法螺貝を吹き鳴らし、周囲の友人たちを喜ばせた。
3.22.40
तन्मेरुशिखराकारं विध्वस्ताट्टालगोपुरम् ।
दह्यमानमभिप्रेक्ष्य स्त्रियस्ताः संप्रदुद्रुवुः ॥ ३.२२.४० ॥
メール山の峰のような姿の、物見櫓と門楼が砕け、燃えている都市を見て、それらの女たちは逃げ去った。
3.22.41
एवं निहत्य समरे सौभं साल्वं निपात्य च ।
आनर्तात्पुनरागम्य सुहृदां प्रीतिमावहम् ॥ ३.२२.४१ ॥
こうして私は戦いでサウバを殺し、サーラヴァを倒し、アーナルタから再び戻って、友人たちに喜びをもたらした。
3.22.42
तदेतत्कारणं राजन्नागमं नागसाह्वयम् ।
यद्यागां परवीरघ्न न हि जीवेत्सुयोधनः ॥ ३.२२.४२ ॥
王よ、これが私がナーガサーフヴァヤ（象の都）に来た理由である。敵の英雄を滅ぼす者よ、もし私が来なかったなら、スヨーダナは必ず生きてはいなかっただろう。
3.22.43
मय्यागतेऽथवा वीर द्यूतं न भविता तथा ।
अद्याहं किं करिष्यामि भिन्नसेतुरिवोदकम् ॥ ३.२२.४३ ॥
勇士よ、もし私が来ていたなら、賭博は行われなかっただろう。今、私は何をすべきか。決壊したダムの水のように。
3.22.44
एवमुक्त्वा महाबाहुः कौरवं पुरुषोत्तमः ।
आमन्त्र्य प्रययौ श्रीमान्पाण्डवान्मधुसूदनः ॥ ३.२२.४४ ॥
このように俱盧族の者に語った後、大腕の人中の最上者、栄光ある摩豆蘇陀那は、パーンダヴァたちに別れを告げて去った。
3.22.45
अभिवाद्य महाबाहुर्धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
राज्ञा मूर्धन्युपाघ्रातो भीमेन च महाभुजः ॥ ३.२२.४५ ॥
大腕の者は法王ユディシュティラに礼拝し、王に頭に口づけされ、大腕のビーマにも同じく口づけされた。
3.22.46
परिष्वक्तश्चार्जुनेन यमाभ्यां चाभिवादितः ।
संमानितश्च धौम्येन द्रौपद्या चार्चितोश्रुभिः ॥ ३.२२.४६ ॥
アルジュナに抱擁され、双子のヤマたちに礼拝され、ダウミヤに敬われ、ドラウパディーに涙をもって供養された。
3.22.47
सुभद्रामभिमन्युं च रथमारोप्य काञ्चनम् ।
आरुरोह रथं कृष्णः पाण्डवैरभिपूजितः ॥ ३.२२.४७ ॥
スバッドラーとアビマニユを黄金の戦車に乗せ、パーンダヴァたちに敬われたクリシュナは戦車に乗った。
3.22.48
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन रथेनादित्यवर्चसा ।
द्वारकां प्रययौ कृष्णः समाश्वास्य युधिष्ठिरम् ॥ ३.२२.४८ ॥
シャイビャとスグリーヴァに繋がれた太陽の如く輝く戦車で、ユディシュティラを慰めた後、クリシュナはドヴァーラカーへ向かった。
3.22.49
ततः प्रयते दाशार्हे धृष्टद्युम्नोपि पार्षतः ।
द्रौपदेयानुपादाय प्रययौ स्वपुरं तदा ॥ ३.२२.४९ ॥
そこでダーシャールハ（クリシュナ）が出発すると、プリシャタの子ドリシュタデュムナもドラウパディーの息子たちを連れて、自分の都へと旅立った。
3.22.50
धृष्टकेतुः स्वसारं च समादायाथ चेदिराट् ।
जगाम पाण्डवान्दृष्ट्वा रम्यां शुक्तिमतीं पुरीम् ॥ ३.२२.५० ॥
そこでチェーディーの王ドリシュタケートゥは妹を伴い、パーンダヴァたちに会ってから、麗しいシュクティマティーの都へと向かった。
3.22.51
केकयाश्चाप्यनुज्ञाताः कौन्तेयेनामितौजसा ।
आमन्त्र्य पाण्डवान्सर्वान्प्रययुस्तेऽपि भारत ॥ ३.२२.५१ ॥
バーラタよ、無限の威力を持つクンティーの子から許しを得たケーカヤの王子たちも、パーンダヴァたち全員に別れを告げて出発した。
3.22.52
ब्राह्मणाश्च विशश्चैव तथाविषयवासिनः ।
विसृज्यमानाः सुभृशं न त्यजन्ति स्म पाण्डवान् ॥ ३.२२.५२ ॥
バラモンたちや庶民、そしてその国の住民たちも、送り出されてもひどく悲しみ、パーンダヴァたちを離れることができなかった。
3.22.53
समवायः स राजेन्द्र सुमहाद्भुतदर्शनः ।
आसीन्महात्मनां तेषां काम्यके भरतर्षभ ॥ ३.२२.५३ ॥
王の中の王よ、バラタ族の牡牛よ、カーミヤカの森でのその偉大な魂の人々の集いは、非常に不思議な光景であった。
3.22.54
युधिष्ठिरस्तु विप्रांस्ताननुमान्य महामनाः ।
शशास पुरुषान्काले रथान्योजयतेति वै ॥ ३.२२.५४ ॥
しかし大いなる心を持つユディシュティラは、それらのバラモンの同意を得て、時を見計らって戦車に馬を繋ぐよう従者たちに命じた。