مهابهاراتا · أدهيايا 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
أيها الطاهر من الذنوب، لقد ذكرتُ لك سلالات النيران المختلفة. فاسمع الآن، يا سليل كورو، ميلاد الحكيم كارتيكيا.
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
سأحكي عن ذلك الابن، العجيب بين العجائب، ذي القوة التي لا حدّ لها، المولود من زوجات الحكماء السبعة، المتعبد للمقدّس، والمعلي للمجد.
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
في الزمن القديم تقاتل الآلهة والأسوريون يضرب بعضهم بعضًا، وهناك كان الدانافا ذوو الهيئات المرعبة يغلبون الآلهة دائمًا.
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
لما رأى الجيش يُضرب مرارًا على أيديهم، أخذ إندرا، مدمّر المدن، واسمه فاسافا، يفكر في إيجاد قائد للجيش.
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
لما رأى جيش الآلهة مهزومًا على أيدي الدانافا، قال: إن ذلك الرجل العظيم القوة الذي يتكئ على شجاعته فيحمي الجيش هو الذي يجب أن أعرفه.
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
ذهب إلى جبل مانسا، وبينما كان يتأمل بعمق في هذا الأمر، سمع عندئذٍ صرخة استغاثة رهيبة أطلقتها امرأة.
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
ليركض إليّ رجلٌ ما فينقذني؛ أو ليدلّني على زوج، أو ليكن هو نفسه زوجي.
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
فقال له بورندارا: «لا تخافي، لا خوف عليكِ.» وبعد أن قال هذا، رأى كيشين واقفًا أمامه.
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
فلما رأى ذلك الواقف كجبل غنيّ بالمعادن، متوّج، والمِدقة في يده، أخذ فاسافا الفتاة من يدها وقال له.
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
أيها الفاعل للأفعال الدنيئة، لماذا تريد أن تختطف هذه الفتاة؟ اعلم أنني حامل الصاعقة؛ كفّ عن إزعاجها.
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
أطلقها بنفسك يا شكرا؛ فقد طلبتُها أنا. يا باكاشاسانا، يليق بك أن تعود إلى مدينتك حيًّا.
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
ولما قال هذا، قذف كيشين مِدقته ليقتل إندرا. فلما انقضّت عليه، قطعها فاسافا من المنتصف بصاعقته.
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
فقذف كيشي الغاضب عليه قمة جبل، كأنها سحابة عظيمة، مليئة بنيران متحركة.
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
ولما رأى إندرا، شتاكراتو، تلك القمة الجبلية تهوي نحوه، شقّها بالصاعقة أيها الملك، فسقطت على الأرض.
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
ثم إن كيشي، وقد ضربه ذلك الذروة الساقطة وأصابه ألم شديد، ترك الفتاة ذات الحظ العظيم وفرّ هاربًا.
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
ولما انصرف ذلك الأسورا، قال فاسافا للفتاة: «من أنتِ، ولمن أنتِ، وماذا تفعلين هنا أيتها الجميلة الوجه؟»