महाभारत · अध्याय 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
हे निष्पाप, अग्नींचे विविध वंश मी तुला सांगितले. हे कौरव्या, आता बुद्धिमान कार्तिकेयाचा जन्म ऐक.
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
अद्भुतांहूनही अद्भुत, अमर्याद तेजस्वी, सप्तर्षींच्या पत्नींपासून जन्मलेल्या, ब्राह्मणभक्त आणि कीर्ती वाढवणाऱ्या त्या पुत्राचे मी वर्णन करीन.
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
पूर्वी देव आणि असुर एकमेकांवर प्रहार करत लढले. तेथे भयंकर रूपाच्या दानवांनी देवांना नेहमी जिंकले.
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
त्यांच्याकडून वारंवार मारल्या जाणाऱ्या सैन्याकडे पाहून पुरंदर वासव (इंद्र) सेनानायकासाठी विचार करू लागला.
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
देवसेना दानवांनी भग्न झालेली पाहून जो महाबली पराक्रमाचा आश्रय घेऊन तिचे रक्षण करू शकेल, तोच पुरुष मला ओळखायला हवा.
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
तो मानस पर्वतावर जाऊन या गोष्टीचे अत्यंत ध्यान करत असताना, तेव्हा एका स्त्रीने काढलेला भयंकर आर्त स्वर त्याने ऐकला.
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
कोणी एक पुरुष माझ्याकडे धावून येऊन मला वाचवो; किंवा मला पती दाखवो, अथवा तोच माझा पती होवो.
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
पण पुरंदर तिला म्हणाला, 'घाबरू नकोस, तुला कसलीही भीती नाही.' असे बोलून त्याने समोर उभ्या असलेल्या केशीला पाहिले.
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
मुकुटधारी, हातात गदा घेतलेल्या, खनिजांनी भरलेल्या पर्वतासारख्या उभ्या असलेल्या त्याला पाहून, त्या कन्येचा हात धरून वासव त्याला म्हणाला.
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
हे अनार्य कर्म करणाऱ्या, तू या कन्येला का पळवू इच्छितोस? मला वज्रधारी समज; हिला त्रास देणे थांबव.
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
हे शक्रा, तूच हिला सोड; ही माझ्याकडून मागितली गेली आहे. हे पाकशासना, जिवंत राहून तुझ्या नगरात परत जाणेच तुला योग्य आहे.
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
असे बोलून केशीने इंद्रवधासाठी गदा फेकली. ती अंगावर येत असताना वासवाने वज्राने तिचे मध्यभागी तुकडे केले.
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
तेव्हा संतप्त केशीने महामेघासारखे, चलत्या अग्नींनी भरलेले एक पर्वतशिखर इंद्रावर फेकले.
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
ते पर्वतशिखर आपल्यावर पडत असलेले पाहून शतक्रतू इंद्राने, हे राजा, वज्राने ते भेदले; ते भूमीवर पडले.
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
तेव्हा खाली पडणाऱ्या त्या शिखराने आदळलेला केशी अत्यंत पीडित होऊन त्या महाभागा कन्येला सोडून पळून गेला.
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
तो असुर निघून गेल्यावर वासव इंद्र त्या कन्येला म्हणाला, "हे शुभानने, तू कोण आहेस, कोणाची आहेस, इथे काय करीत आहेस?"