ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୁଁ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କର ବିବିଧ ବଂଶ ତୁମକୁ କହିଛି। ହେ କୌରବ୍ୟ, ବର୍ତ୍ତମାନ ବୁଦ୍ଧିମାନ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଜନ୍ମ ଶୁଣ।
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
ଅଦ୍ଭୁତଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଦ୍ଭୁତ, ଅପରିମିତ ତେଜସ୍ୱୀ, ସପ୍ତର୍ଷିଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଜାତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ ଓ କୀର୍ତ୍ତିବର୍ଦ୍ଧକ ସେହି ପୁତ୍ରଙ୍କ କଥା ମୁଁ କହିବି।
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
ପୂର୍ବକାଳରେ ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଥିବା ଦାନବମାନେ ସର୍ବଦା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରମ୍ବାର ବଧ ହେଉଥିବା ସେନାକୁ ଦେଖି ପୁରନ୍ଦର ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ସେନାନାୟକ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
ଦେବସେନା ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଗ୍ନ ହେଉଥିବା ଦେଖି ଯେ ମହାବଳୀ ପରାକ୍ରମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ତାକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ, ସେହି ପୁରୁଷ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଜାଣିବାର ଯୋଗ୍ୟ।
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
ସେ ମାନସ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ ଏହି ବିଷୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସେତେବେଳେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଗତ ଭୟଙ୍କର ଆର୍ତ୍ତସ୍ୱର ସେ ଶୁଣିଲେ।
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
କେହି ଜଣେ ପୁରୁଷ ମୋ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; କିମ୍ବା ମୋତେ ସ୍ୱାମୀ ଦେଖାଉନ୍ତୁ, ଅଥବା ସେ ନିଜେ ମୋର ସ୍ୱାମୀ ହୁଅନ୍ତୁ।
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
କିନ୍ତୁ ପୁରନ୍ଦର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଭୟ କର ନାହିଁ, ତୁମର କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।' ଏହା କହି ସେ ସାମନାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କେଶୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
କିରୀଟଧାରୀ, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଥିବା, ଧାତୁପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ପରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେହି କନ୍ୟାର ହାତ ଧରି ବାସବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
ହେ ଅନାର୍ଯ୍ୟ କର୍ମକାରୀ, ତୁମେ କାହିଁକି ଏହି କନ୍ୟାକୁ ହରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ? ମୋତେ ବଜ୍ରଧାରୀ ବୋଲି ଜାଣ; ଏହାକୁ ପୀଡ଼ନ କରିବା ବନ୍ଦ କର।
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ନିଜେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ; ଏହା ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯାଚିତ ହୋଇଛି। ହେ ପାକଶାସନ, ଜୀବିତ ଥାଇ ତୁମ ନଗରକୁ ଫେରିଯିବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ।
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
ଏହା କହି କେଶୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ଗଦା ଫିଙ୍ଗିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ପଡ଼ୁଥିବା ସେହି ଗଦାକୁ ବାସବ ବଜ୍ରରେ ମଝିରୁ କାଟିଦେଲେ।
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ କେଶୀ ମହାମେଘ ପରି, ଚଳନ୍ତି ଅଗ୍ନିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ପର୍ବତଶିଖର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲା।
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
ସେହି ପର୍ବତଶିଖର ନିଜ ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିବା ଦେଖି ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ରାଜନ୍, ବଜ୍ରରେ ତାହା ଚିରିଦେଲେ; ତାହା ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
ସେହି ପଡ଼ୁଥିବା ଶିଖରରେ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ କେଶୀ ଅତ୍ୟଧିକ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ସେହି ମହାଭାଗା କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଗଲା।
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
ସେ ଅସୁର ଚାଲିଗଲା ପରେ ବାସବ ଇନ୍ଦ୍ର ସେହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଶୁଭାନନେ, ତୁମେ କିଏ, କାହାର, ଏଠାରେ କ'ଣ କରୁଛ?"