ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಅಗ್ನಿಗಳ ವಿವಿಧ ವಂಶಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಕೌರವ್ಯನೇ, ಈಗ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಕೇಳು.
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
ಅದ್ಭುತಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅದ್ಭುತನಾದ, ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತ, ಕೀರ್ತಿವರ್ಧಕ ಪುತ್ರನನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಾ ಹೋರಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ದಾನವರು ಸದಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದರು.
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
ಅವರಿಂದ ಪದೇ ಪದೇ ಹತವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಪುರಂದರ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ಸೇನಾನಾಯಕನಿಗಾಗಿ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದನು.
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
ದೇವಸೇನೆಯು ದಾನವರಿಂದ ಭಗ್ನಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲ ಮಹಾಬಲನೇ ನಾನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಪುರುಷ.
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
ಅವನು ಮಾನಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗಾಢವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆಗ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯು ಹೊರಡಿಸಿದ ಭಯಂಕರ ಆರ್ತಸ್ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ನನ್ನತ್ತ ಓಡಿ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಅಥವಾ ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಪತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲಿ, ಅಥವಾ ಅವನೇ ನನ್ನ ಪತಿಯಾಗಲಿ.
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
ಆದರೆ ಪುರಂದರನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಹೆದರಬೇಡ, ನಿನಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೇಶಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
ಕಿರೀಟಧಾರಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆ ಹಿಡಿದು, ಧಾತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಕನ್ಯೆಯ ಕೈಹಿಡಿದು ವಾಸವನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
ಅನಾರ್ಯ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನೇ, ನೀನು ಈ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಅಪಹರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ನನ್ನನ್ನು ವಜ್ರಧಾರಿ ಎಂದು ತಿಳಿ; ಅವಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸು.
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
ಓ ಶಕ್ರನೇ, ನೀನೇ ಇವಳನ್ನು ಬಿಡು; ಇವಳನ್ನು ನಾನು ಬೇಡಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಪಾಕಶಾಸನನೇ, ಜೀವಸಹಿತ ನಿನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುವುದೇ ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕೇಶಿಯು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಗದೆಯನ್ನು ಎಸೆದನು. ಅದು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವಾಗ ವಾಸವನು ವಜ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಕೇಶಿ, ದೊಡ್ಡ ಮೋಡದಂತಿದ್ದ, ಚಲಿಸುವ ಬೆಂಕಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು ಇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
ಆ ಪರ್ವತ ಶಿಖರ ತನ್ನತ್ತ ಬೀಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನು, ಓ ರಾಜನೇ, ವಜ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಸೀಳಿದನು; ಅದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
ಆಗ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶಿಖರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕೇಶಿ ಬಹಳ ನೋವಿಗೊಳಗಾಗಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಳಾದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದನು.
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
ಆ ಅಸುರನು ಹೊರಟುಹೋದ ಬಳಿಕ ವಾಸವ ಇಂದ್ರನು ಆ ಕನ್ಯೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಶುಭಾನನೇ, ನೀನು ಯಾರು, ಯಾರವಳು, ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ?"