ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਅਗਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਵੰਸ਼ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਹੇ ਕੌਰਵ੍ਯ, ਹੁਣ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦਾ ਜਨਮ ਸੁਣ।
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
ਅਦਭੁਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਦਭੁਤ, ਬੇਅੰਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਸਪਤਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਭਗਤ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਲੜੇ। ਉੱਥੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ।
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਫ਼ੌਜ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁਰੰਦਰ ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਸੈਨਾਪਤੀ ਲਈ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
ਦੇਵਸੇਨਾ ਨੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭੰਨੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ ਪਰਾਕਰਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਉਹੀ ਪੁਰਖ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹੈ।
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
ਉਹ ਮਾਨਸ ਪਰਬਤ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਇਕ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ ਭਿਆਨਕ ਦੁਖ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣੀ।
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਵੇ; ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਵਿਖਾਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇ।
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
ਪਰ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਡਰ ਨਾ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕੇਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
ਮੁਕਟਧਾਰੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜੀ, ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਕੰਨਿਆ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਵਾਸਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
ਹੇ ਅਨਾਰਿਆ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਹਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਜਾਣ; ਇਸਨੂੰ ਸਤਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦੇ।
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ, ਜੀਉਂਦਾ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ।
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਕੇਸ਼ੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖ ਕੇ ਵਾਸਵ ਨੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
ਤਦ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੇਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਂਮੇਘ ਵਰਗਾ, ਚਲਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਪਰਬਤ-ਸ਼ਿਖਰ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ।
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
ਉਸ ਪਰਬਤ-ਸ਼ਿਖਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਡਿੱਗਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
ਤਦ ਡਿੱਗਦੇ ਉਸ ਸ਼ਿਖਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾਇਆ ਕੇਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਭਾਗਾ ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
ਉਸ ਅਸੁਰ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਪਿੱਛੋਂ ਵਾਸਵ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਿਸਦੀ ਹੈਂ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?"