மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
பாவமற்றவனே, அக்னிகளின் பல்வேறு வம்சங்களை நான் உனக்குக் கூறினேன். குருவின் வழித்தோன்றலே, அறிவாளியான கார்த்திகேயனின் பிறப்பைக் கேள்.
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
அற்புதத்திலும் அற்புதமான, அளவற்ற ஒளியுடைய, சப்தரிஷிகளின் மனைவியரிடம் பிறந்த, பிராமணப் பற்றுடைய, புகழை வளர்க்கும் அந்த மகனைப் பற்றிக் கூறுவேன்.
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
முன்பு தேவர்களும் அசுரர்களும் ஒருவரையொருவர் அடித்துக்கொண்டு போரிட்டனர். அங்கு பயங்கர உருவம் கொண்ட தானவர்கள் எப்போதும் தேவர்களை வென்றனர்.
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
பலமுறை அவர்களால் வதைக்கப்படும் படையைக் கண்ட புரந்தரன் வாசவன் (இந்திரன்), படைக்குத் தலைவனை அமர்த்தும் பொருட்டு சிந்திக்கலானான்.
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
தேவசேனை தானவர்களால் சிதைக்கப்படுவதைக் கண்டு, வீரியத்தை நம்பி அதைக் காக்கக்கூடிய அந்த மகாபலசாலியே, நான் அறிய வேண்டிய மனிதன் ஆவான்.
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
அவன் மானஸ மலைக்குச் சென்று இந்தப் பொருளை மிகவும் தியானித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அப்போது ஒரு பெண் எழுப்பிய பயங்கரமான துயரக் குரலைக் கேட்டான்.
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
யாராவது ஒரு ஆண் என்னை நோக்கி ஓடி வந்து என்னைக் காக்கட்டும்; அல்லது எனக்கு ஒரு கணவனைக் காட்டட்டும், அல்லது அவரே எனக்குக் கணவராகட்டும்.
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
ஆனால் புரந்தரன் அவளிடம் சொன்னான்: 'அஞ்ச வேண்டாம், உனக்கு எந்த பயமும் இல்லை.' இவ்வாறு சொல்லி, அவன் முன்னால் நின்ற கேசினைக் கண்டான்.
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
கிரீடம் அணிந்தவனும், கையில் கதையுடையவனும், தாதுக்கள் நிறைந்த மலையைப் போல் நின்றவனுமான அவனைக் கண்டு, அந்தக் கன்னியை கையால் பிடித்து, வாசவன் அவனிடம் சொன்னான்.
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
அநாரிய செயல் புரிபவனே, நீ ஏன் இந்தக் கன்னியைக் கவர விரும்புகிறாய்? என்னை வஜ்ரதாரியாக அறிந்துகொள்; இவளைத் துன்புறுத்துவதை நிறுத்து.
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
ஓ சக்கரா, நீயே இவளை விடுவாய்; இவள் நான் வேண்டிப்பெற்றவள். ஓ பாகசாசனா, உயிருடன் உன் நகருக்குத் திரும்பிச் செல்வதே உனக்குத் தகும்.
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி கேசி இந்திரனைக் கொல்லும் நோக்கில் கதையை வீசினான். அது தன்மீது பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட வாசவன் அதை வஜ்ரத்தால் நடுவில் வெட்டினான்.
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
அப்போது கோபமடைந்த கேசி, பெரும் மேகத்தைப் போன்றதும் நகரும் தீக்களால் நிறைந்ததுமான ஒரு மலைச்சிகரத்தை இந்திரன் மீது எறிந்தான்.
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
அந்த மலைச்சிகரம் தன் மேல் விழுவதைக் கண்ட சதக்ரதுவான இந்திரன், ஓ மன்னா, வஜ்ராயுதத்தால் அதைப் பிளந்தான்; அது நிலத்தில் விழுந்தது.
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
அப்போது அந்த விழுந்த சிகரத்தால் தாக்கப்பட்ட கேசி, மிகவும் துன்புற்று, மகாபாக்கியவதியான அந்தக் கன்னியை விட்டுவிட்டு ஓடினான்.
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
அந்த அசுரன் சென்றபின், வாசவன் இந்திரன் அந்தக் கன்னியிடம் கூறினான்: "நீ யார், யாருடையவள், இங்கே என்ன செய்கிறாய், ஓ அழகிய முகம் கொண்டவளே?"