Mahābhārata · Adhyāya 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
Oh tú, sin pecado, te he relatado los diversos linajes de los fuegos. Ahora escucha, descendiente de Kuru, el nacimiento del sabio Kārttikeya.
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
Hablaré de aquel hijo, maravilloso entre los maravillosos, de vigor sin medida, nacido de las esposas de los siete sabios, devoto de lo sagrado y acrecentador de la gloria.
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
En tiempos antiguos, los dioses y los demonios lucharon golpeándose mutuamente, y allí los dānavas de forma terrible siempre vencían a los dioses.
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
Al ver el ejército abatido una y otra vez por ellos, Indra, destructor de ciudades, Vāsava, comenzó a meditar en hallar un comandante para la hueste.
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
Al ver el ejército de los dioses quebrantado por los dānavas, el de gran fuerza que, confiando en su valor, pudiera protegerlo, ese es el hombre que debo conocer.
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
Fue a la montaña Mānasa y, meditando intensamente sobre este asunto, oyó entonces el terrible grito de angustia lanzado en ese momento por una mujer.
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
Que algún hombre corra hacia mí y me salve; o que me muestre un esposo, o que él mismo sea mi esposo.
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
Pero Purandara le dijo: 'No temas, no hay peligro para ti.' Tras decir esto, vio a Keśin de pie frente a él.
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
Al ver a aquel que estaba de pie como una montaña rica en minerales, coronado, con una maza en la mano, Vāsava tomó de la mano a la doncella y le habló.
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
Tú, de acciones innobles, ¿por qué deseas arrebatar a esta doncella? Sábete que soy el portador del rayo; deja de acosarla.
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
Libérala tú mismo, oh Śakra; ella me ha sido reclamada por mí. Oh Pākaśāsana, te conviene volver a tu ciudad mientras aún vives.
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
Dicho esto, Keśin arrojó su maza para matar a Indra. Cuando caía sobre él, Vāsava la cortó por la mitad con su rayo.
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
Entonces Keśī, colérico, arrojó contra él una cima de montaña, semejante a una gran nube de tormenta, llena de fuegos que se movían.
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
Al ver que aquella cima de montaña caía sobre él, Śatakratu Indra la partió con el rayo, oh rey, y cayó al suelo.
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
Entonces Keśī, golpeado por aquella cima que caía y gravemente herido, abandonó a la muchacha de gran fortuna y huyó.
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
Cuando aquel asura se hubo marchado, Vāsava habló a la muchacha: «¿Quién eres, de quién eres, y qué haces aquí, oh de rostro hermoso?»