મહાભારત · અધ્યાય 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
હે નિષ્પાપ, અગ્નિઓના વિવિધ વંશો મેં તમને કહ્યા છે. હે કૌરવ્ય, હવે બુદ્ધિમાન કાર્તિકેયનો જન્મ સાંભળો.
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
અદ્ભુતોમાં પણ અદ્ભુત, અપાર તેજસ્વી, સપ્તર્ષિઓની પત્નીઓથી જન્મેલા, બ્રાહ્મણભક્ત અને કીર્તિ વધારનાર તે પુત્રનું હું વર્ણન કરીશ.
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
પૂર્વે દેવો અને અસુરો એકબીજાને પ્રહાર કરતાં લડ્યા. ત્યાં ભયંકર રૂપવાળા દાનવોએ હંમેશાં દેવોને જીત્યા.
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
તેમના દ્વારા વારંવાર હણાતી સેનાને જોઈને પુરંદર વાસવ (ઇન્દ્ર) સેનાપતિ માટે વિચારવા લાગ્યા.
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
દેવસેનાને દાનવો દ્વારા ભગ્ન થતી જોઈને જે મહાબલી પરાક્રમનો આશ્રય લઈને તેનું રક્ષણ કરી શકે, તે જ પુરુષ મારા વડે જાણવા યોગ્ય છે.
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
તે માનસ પર્વત પર જઈને આ વિષયનું અત્યંત ધ્યાન ધરતો હતો, ત્યારે એક સ્ત્રીએ છોડેલો ભયંકર આર્ત સ્વર તેણે સાંભળ્યો.
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
કોઈ પુરુષ મારી તરફ દોડીને મને બચાવે; અથવા મને પતિ બતાવે, અથવા તે પોતે જ મારો પતિ બને.
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
પણ પુરંદરે તેને કહ્યું, 'ડરીશ નહીં, તને કોઈ ભય નથી.' આમ કહીને તેણે આગળ ઊભેલા કેશીને જોયો.
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
મુકુટધારી, હાથમાં ગદા ધરેલા, ધાતુઓથી ભરેલા પર્વત જેવા ઊભેલા તેને જોઈને, તે કન્યાનો હાથ પકડીને વાસવે તેને કહ્યું.
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
હે અનાર્ય કર્મ કરનાર, તું આ કન્યાનું હરણ કરવા કેમ ઇચ્છે છે? મને વજ્રધારી જાણ; તેને પીડવાનું બંધ કર.
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
હે શક્ર, તું પોતે જ તેને છોડી દે; આ મારા વડે માંગેલી છે. હે પાકશાસન, જીવતો રહીને તારા નગરમાં પાછો જવું એ તને યોગ્ય છે.
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
આમ કહીને કેશીએ ઇન્દ્રના વધ માટે ગદા ફેંકી. તેને પોતાની તરફ ધસી આવતી જોઈ વાસવે વજ્રથી તેને વચ્ચેથી કાપી નાખી.
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
ત્યારે ક્રોધિત કેશીએ મહામેઘ જેવું, ચાલતી અગ્નિઓથી ભરેલું એક પર્વતશિખર ઇન્દ્ર પર ફેંક્યું.
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
તે પર્વતશિખર પોતાની તરફ પડતું જોઈ શતક્રતુ ઇન્દ્રે, હે રાજન, વજ્રથી તેને ભેદ્યું; તે ભૂમિ પર પડ્યું.
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
ત્યારે પડતા તે શિખરથી અથડાયેલો કેશી અત્યંત પીડિત થઈને મહાભાગ્યવતી કન્યાને છોડીને ભાગી ગયો.
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
તે અસુર ચાલ્યો ગયા પછી વાસવ ઇન્દ્રે તે કન્યાને કહ્યું, "હે શુભાનને, તું કોણ છે, કોની છે, અહીં શું કરી રહી છે?"