มหาภารตะ · อัธยายะ 3.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.225.1
अग्नीनां विविधा वंशाः कीर्तितास्ते मयाऽनघ ।
शुणु जन्म तु कौरव्य कार्तिकेयस् धीमतः ॥ ३.२२५.१ ॥
ข้าแต่ผู้ไร้บาป ข้าพเจ้าได้เล่าถึงวงศ์ตระกูลต่างๆ ของอัคนีให้ท่านฟังแล้ว บัดนี้จงฟังกำเนิดของพระการติเกยะผู้มีปัญญา ข้าแต่ลูกหลานของกุรุ
3.225.2
अद्भुतस्याद्भुतं पुत्रं प्रवक्ष्याम्यमितौजसम् ।
जातं सप्तर्षिभार्याभिर्ब्रह्मण्यं कीर्तिवर्धनम् ॥ ३.२२५.२ ॥
ข้าพเจ้าจะเล่าถึงโอรสผู้น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าสิ่งอัศจรรย์ทั้งปวง ผู้มีพลังอันหาประมาณมิได้ ผู้เกิดจากภรรยาของฤๅษีทั้งเจ็ด ผู้อุทิศตนแด่พรหมัน และผู้เพิ่มพูนเกียรติยศ
3.225.3
देवासुराः पुरा यत्ता विनिघ्नन्तः परस्परम् ।
तत्राजयन्सदा देवान्दानवा घोररूपिणः ॥ ३.२२५.३ ॥
ในกาลก่อน เทพและอสูรต่างฟาดฟันกันในการรบ และที่นั้นพวกทานพผู้มีรูปร่างน่าสะพรึงกลัวได้ชนะเทพอยู่เสมอ
3.225.4
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा बहुशस्तैः पुरंदरः ।
स सैन्यनायकार्थाय चिन्तयामास वासवः ॥ ३.२२५.४ ॥
เมื่อพระปุรันทระ คือพระวาสวะ ทรงเห็นกองทัพถูกพวกทานพฟาดฟันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ทรงเริ่มคิดหาผู้นำทัพ
3.225.5
देवसेनां दानवैर्हि भग्नां दृष्ट्वा महाबलः ।
पालयेद्वीर्यमाश्रित्य स ज्ञेयः पुरुषो मया ॥ ३.२२५.५ ॥
เมื่อเห็นกองทัพของเทพถูกพวกทานพทำลาย ผู้มีพลังยิ่งใหญ่ที่สามารถปกป้องกองทัพได้ด้วยความกล้าหาญ นั่นคือบุรุษที่ข้าต้องหาให้พบ
3.225.6
स शैलं मानसं गत्वा ध्यायन्नर्थमिमं भृशम् ।
शुश्रावार्तस्वरं घोरमथ मुक्तं स्त्रिया तदा ॥ ३.२२५.६ ॥
พระองค์เสด็จไปยังภูเขามานสะ และทรงใคร่ครวญเรื่องนี้อย่างจริงจัง แล้วทรงได้ยินเสียงร้องด้วยความทุกข์อันน่าสะพรึงกลัว ที่หญิงคนหนึ่งเปล่งออกมาในขณะนั้น
3.225.7
अभिधावतु मां कश्चित्पुरुषस्त्रातु चैव ह ।
पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे ॥ ३.२२५.७ ॥
ขอให้ชายผู้ใดผู้หนึ่งวิ่งมาหาข้าและช่วยข้า หรือไม่ก็ชี้ให้ข้าเห็นสามีของข้า หรือตัวเขาเองจงเป็นสามีของข้าเถิด
3.225.8
पुरंदरस्तु तामाह मा भैर्नास्ति भयं तव ।
एवमुक्त्वा ततोऽपश्यत्केशिनं स्थितमग्रतः ॥ ३.२२५.८ ॥
แต่พระปุรันทระตรัสกับนางว่า "อย่ากลัวเลย ไม่มีอันตรายใดแก่เจ้า" เมื่อตรัสเช่นนั้นแล้ว พระองค์ก็ทรงเห็นพระเกศินยืนอยู่เบื้องหน้า
3.225.9
किरीटिनं गदापाणिं धातुमन्तमिवाचलम् ।
हस्ते गृहीत्वा कन्यां तामथैनं वासवोऽब्रवीत् ॥ ३.२२५.९ ॥
เมื่อทรงเห็นเขายืนอยู่ดุจภูเขาที่อุดมด้วยแร่ธาตุ สวมมงกุฎ ถือคทาในมือ พระวาสวะจึงจับมือหญิงสาวนั้น แล้วตรัสกับเขา
3.225.10
अनार्यकर्मन्कस्मात्त्वमिमां कन्यां जिहीर्षसि ।
वज्रिणं मांविजानीहि विरमास्याः प्रबाधनात् ॥ ३.२२५.१० ॥
เจ้าผู้กระทำการอันชั่วช้า เหตุใดเจ้าจึงปรารถนาจะฉุดคร่าหญิงสาวคนนี้ จงรู้ว่าข้าคือผู้ถือวัชระ จงหยุดรังควานนางเสีย
3.225.11
विसृजस्व त्वमेवैनां शक्रैषा प्रार्थिता मया ।
क्षमं तेजीवतो गनतुं स्वपुरं पाकशासन ॥ ३.२२५.११ ॥
เจ้าเองนั่นแหละจงปล่อยนางไปเสีย ข้าแต่พระศักระ นางนี้ข้าได้ขอไว้แล้ว ข้าแต่พระปากศาสนะ การที่ท่านจะกลับไปยังเมืองของท่านขณะที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นเป็นการสมควรแล้ว
3.225.12
एवमुक्त्वा गदां केशी चिक्षेपेन्द्रवधाय वै ।
तामापतन्तीं चिच्छेद मध्ये वज्रेण वासवः ॥ ३.२२५.१२ ॥
เมื่อตรัสเช่นนั้นแล้ว พระเกศินก็เหวี่ยงคทาเพื่อสังหารพระอินทร์ เมื่อคทาพุ่งเข้าหา พระวาสวะก็ทรงตัดมันกลางด้วยวัชระ
3.225.13
अथास्य शैलशिखरं केशी क्रुद्धो व्यवासृजत् ।
महामेघप्रतीकाशं चलत्पावकसंकुलम् ॥ ३.२२५.१३ ॥
ครั้งนั้น พระเกศีผู้โกรธเคืองก็ขว้างยอดเขาใส่พระองค์ ยอดเขาดุจเมฆใหญ่ เต็มไปด้วยเปลวไฟที่เคลื่อนไหว
3.225.14
तदापन्ततं संप्रेक्ष्य शैलशृङ्गं शतक्रतुः ।
बिभेद राजन्वज्रेण भुवि तन्निपपात ह ॥ ३.२२५.१४ ॥
เมื่อพระศตักรตุเห็นยอดเขาพุ่งลงมา ข้าแต่พระราชา พระอินทร์ก็ทรงผ่าด้วยวัชระ ยอดเขานั้นจึงตกลงสู่พื้นดิน
3.225.15
पतता तु तदा केशी तेन शृङ्गेण ताडितः ।
हित्वा कन्यां महाभागां प्राद्रवद्भृशपीडितः ॥ ३.२२५.१५ ॥
ครั้งนั้น พระเกศีถูกยอดเขาที่พุ่งลงมาฟาดเข้า ทรงบาดเจ็บสาหัส จึงทิ้งหญิงสาวผู้มีโชคอันยิ่งใหญ่ไว้ แล้วหนีไป
3.225.16
अपयातेऽसुरे तस्मिंस्तां कन्यां वासवोऽब्रवीत् ।
कासि कस्यसि किंचेह कुरुषे त्वं शुभानने ॥ ३.२२५.१६ ॥
เมื่ออสูรนั้นจากไปแล้ว พระวาสวะจึงตรัสกับหญิงสาวว่า "เจ้าเป็นใคร เป็นของใคร และมาทำอะไรที่นี่ ข้าแต่ผู้มีใบหน้างดงาม"