ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.226.1
अहं प्रजापतेः कन्या देवसेनेति वुश्रुता ।
भगिनी मे दैत्यसेना सा पूर्वं कोशिना हृता ॥ ३.२२६.१ ॥
ମୁଁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ କନ୍ୟା, ଦେବସେନା ନାମରେ ଖ୍ୟାତ। ମୋ ଭଉଣୀ ଦୈତ୍ୟସେନାକୁ ପୂର୍ବେ କୋଶୀ ହରଣ କରିଥିଲା।
3.226.2
सहैवावां भगिन्यौ तु सखीभिः सह मानसम् ।
आगच्छावो विहारार्थमनुज्ञाप्य प्रजापतिम् ॥ ३.२२६.२ ॥
ଆମେ ଦୁଇ ଭଉଣୀ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ ବିହାର ପାଇଁ ମାନସ ସରୋବରକୁ ଆସିଥିଲୁ।
3.226.3
नित्यं चावां प्रार्थयते हर्तुं केशी महासुरः ।
इच्छत्येनं दैत्यसेना न चाहं पाकशासन ॥ ३.२२६.३ ॥
ମହାସୁର କେଶୀ ସର୍ବଦା ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ହରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ଦୈତ୍ୟସେନା ତାକୁ ଚାହେଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ, ହେ ପାକଶାସନ।
3.226.4
सा हृताऽनेन भगवान्मुक्ताऽहं त्वद्बलेन तु ।
त्वया देवेन्द्र निर्दिष्टं पतिमिच्छामि दुर्जयम् ॥ ३.२२६.४ ॥
ତାଙ୍କୁ ଏ ହରଣ କରିଥିଲା; କିନ୍ତୁ ହେ ଭଗବାନ, ଆପଣଙ୍କ ବଳରେ ମୁଁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଅଜେୟ ପତିଙ୍କୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.226.5
मम मातृष्वसेयी त्वं माता दाक्षायणी मम ।
आख्यातुं त्वहमिच्छामि स्वयमात्मबलं त्वया ॥ ३.२२६.५ ॥
ତୁମେ ମୋ ମାଉସୀଙ୍କ ଝିଅ; ତୁମ ମାତା ଦାକ୍ଷାୟଣୀ ମୋର ମଧ୍ୟ ମାତା। ମୋ ନିଜ ବଳ ମୁଁ ନିଜେ ତୁମକୁ କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.226.6
अबलाऽहं महाबाहो पतिस्तु बलवान्मम ।
वरदानात्पितुर्भावी सुरासुरनमस्कृतः ॥ ३.२२६.६ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ମୁଁ ଅବଳା; କିନ୍ତୁ ମୋ ପତି ବଳବାନ ହେବେ। ମୋ ପିତାଙ୍କ ବରଦାନରେ ସେ ଦେବ ଓ ଅସୁର ଉଭୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନମସ୍କୃତ ହେବେ।
3.226.7
कीदृशं तु बलंदेवि पत्युस्तव भविष्यति ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तव वाक्यमनिन्दिते ॥ ३.२२६.७ ॥
ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ସ୍ୱାମୀର ବଳ କିପରି ହେବ? ହେ ନିର୍ଦୋଷା, ତୁମ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.226.8
देवदानवयक्षाणां किन्नरोरगरक्षसाम् ।
जेता यो दुष्टदैत्यानां महावीर्यो महाबलः ॥ ३.२२६.८ ॥
ଦେବ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଉରଗ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯିଏ ଜିତିବ, ସେ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ମହାବଳ ହେବ।
3.226.9
यस्तु सर्वाणि भूतानि त्वया सह विजेष्यति ।
स हि मे भविता भर्ता ब्रह्मण्यः कीर्तिवर्धनः ॥ ३.२२६.९ ॥
ତୁମ ସହ ମିଳି ସକଳ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଯିଏ ଜିତିବ, ସେ ହିଁ ମୋର ସ୍ୱାମୀ ହେବ — ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ ଓ କୀର୍ତ୍ତିବର୍ଦ୍ଧକ।
3.226.10
इन्द्रस्तस्या वचः श्रुत्वा दुःखितोऽचिन्तयद्भृशम् ।
अस्या देव्याः पतिर्नास्ति यादृशं संप्रभाषते ॥ ३.२२६.१० ॥
ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖୀ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କଲେ — ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ସେ କହୁଥିବା ପରି ସ୍ୱାମୀ ନାହିଁ।
3.226.11
अथापश्यत्स उदये भास्करं भास्करद्युतिः ।
सोमं चैव महाभागं प्रविशन्तं दिवाकरम् ॥ ३.२२६.११ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଉଦୟ ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଦୀପ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ମହାଭାଗ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.226.12
अमावास्यां प्रवृत्तायां मुहूर्ते रौद्र एव तु ।
देवासुरं च संग्रामं सोऽपश्यदुदये गिरौ ॥ ३.२२६.१२ ॥
ଅମାବାସ୍ୟା ଆସିବାରେ ଭୟଙ୍କର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ଉଦୟଗିରି ଉପରେ ଦେବାସୁର ସଂଗ୍ରାମ ଦେଖିଲେ।
3.226.13
लोहितैश्च घनैर्युक्तां पूर्वां संध्यां शतक्रतुः ।
अपश्यल्लोहितोदं च मघवान्वरुणालयम् ॥ ३.२२६.१३ ॥
ଲାଲ ଓ ଘନ ମେଘରେ ଆବୃତ ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଖିଲେ; ବରୁଣଙ୍କ ନିବାସ ଲୋହିତୋଦ ସମୁଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
3.226.14
भृगुभिश्चाङ्गिरोभ्यश्च हुतं मन्त्रैः पृथग्विधैः ।
हव्यं गृहीत्वा वह्निं च प्रविशन्तं दिवाकरम् ॥ ३.२२६.१४ ॥
ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅର୍ପିତ ହବିଷ ଗ୍ରହଣ କରି ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା।
3.226.15
पर्व चैव चतुर्विंशं तदा सूर्यमुपस्थितम् ।
तथा सूर्यं वह्निगतं सोमं सूर्यगतं च तम् ॥ ३.२२६.१५ ॥
ସେତେବେଳେ ପର୍ବ ମଧ୍ୟ ଚବିଶତମ ଥିଲା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିକଟରେ ଥିଲେ; ସେହିପରି ଅଗ୍ନିରେ ଗତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଗତ ସୋମ।
3.226.16
समालोक्यैकतामेव शशिनो भास्करस्य च ।
समवायं तु तं रौद्रं दृष्ट्वा शक्रोऽन्वचिन्तयत् ॥ ३.२२६.१६ ॥
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଏକତା ଦେଖି, ସେହି ଭୟଙ୍କର ସମାଗମ ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ଚିନ୍ତା କଲେ।
3.226.17
सूर्याचन्द्रमसोर्घोरं दृश्यते परिवेषणम् ।
एतस्मिन्नेव रात्र्यन्ते महद्युद्धं तु शंसति ॥ ३.२२६.१७ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚାରିପାଖେ ଭୟଙ୍କର ପରିବେଷ ଦେଖାଯାଉଛି; ଏହି ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ ଏକ ମହାଯୁଦ୍ଧକୁ ସୂଚାଉଛି।
3.226.18
सरित्सिन्धुरपीयं तु प्रत्यसृग्वाहिनी भृशम् ।
शृगालिनयग्निवक्रा च प्रत्यादित्यं विराविणी ॥ ३.२२६.१८ ॥
ଏହି ନଦୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଅତିଶୟ ରକ୍ତପ୍ରବାହ ଓଲଟା ବୁହାଉଛନ୍ତି; ଶିଆଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିମୁଖୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ମୁଖରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା।
3.226.19
एष रौद्रश्चसंघातो महान्युक्तश्च तेजसा ।
सोमस्य वह्निसूर्याभ्यामद्भुतोऽयं समागमः ॥ ३.२२६.१९ ॥
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଓ ମହାନ ସଂଯୋଗ ତେଜରେ ଯୁକ୍ତ; ସୋମର ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏହି ମିଳନ ଅଦ୍ଭୁତ।
3.226.20
जनयेद्यं सुतं सोमः सोऽस्या देव्याः पतिर्भवेत् ।
अथानेकैर्गुणैश्चाग्निरग्निः सर्वाश्च देवताः ॥ ३.२२६.२० ॥
ସୋମ ଯେଉଁ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ସେ ହିଁ ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ପତି ହେବେ। ପରେ ଅନେକ ଗୁଣରେ ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା।
3.226.21
एष चेञ्जनयेद्गर्भं सोऽस्या देव्याः पतिर्भवेत् ।
एवं संचिन्त्य भगवान्ब्रह्मलोकं तदा गतः ॥ ३.२२६.२१ ॥
ଯଦି ଏ ଗର୍ଭ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ତେବେ ସେ ହିଁ ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ପତି ହେବେ। ଏହା ଚିନ୍ତା କରି ଭଗବାନ ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଗଲେ।
3.226.22
गृहीत्वा देवसेनां तां ववन्दे स पितामहम् ।
उवाच चास्या देव्यास्त्वं साधु शूरं पतिं दिशा ॥ ३.२२६.२२ ॥
ସେ ଦେବସେନାଙ୍କୁ ନେଇ ସେହି ପିତାମହଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ; କହିଲେ: 'ଏହି ଦେବୀ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଶୂର ପତି ଆପଣ ନିର୍ଦେଶ କରନ୍ତୁ।'
3.226.23
यथैतच्चिन्तितंकार्यं त्वया दानवसूदन ।
तथा स भविता गर्भो बलवानुरुविक्रमः ॥ ३.२२६.२३ ॥
ହେ ଦାନବସୂଦନ, ତୁମେ ଯେପରି ଏ କାର୍ଯ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିଛ, ସେପରି ସେ ଗର୍ଭ ବଳବାନ ଓ ମହାପରାକ୍ରମୀ ହେବ।
3.226.24
स विष्यति सेनानीस्त्वया सह शतक्रतो ।
अस्या देव्याः पतिश्चैव स भविष्यति वीर्यवान् ॥ ३.२२६.२४ ॥
ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ସେ ତୁମ ସହ ସେନାପତି ହେବ; ଏବଂ ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ପତି ମଧ୍ୟ ସେ ହିଁ ହେବ।
3.226.25
एतच्छ्रुत्वा नमस्तस्मै कृत्वाऽसौ मह कन्यया ।
तत्राभ्यगच्छद्देवेन्द्रो यत्र सप्तर्षयोऽभवन् ॥ ३.२२६.२५ ॥
ଏହା ଶୁଣି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସେ ସେହି ମହତୀ କନ୍ୟା ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ; ସପ୍ତର୍ଷି ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
3.226.26
वसिष्ठप्रमुखा मुख्या विप्रेन्द्राः सुमहाप्रभाः ।
भागार्थं तपसोपात्तं तेषां सोमं तथाऽध्वरे ॥ ३.२२६.२६ ॥
ବସିଷ୍ଠ ପ୍ରମୁଖ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାତେଜସ୍ବୀ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରାପ୍ତ ନିଜ ଭାଗ ପାଇଁ ସେହି ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ (ପାଇଲେ)।
3.226.27
पिपासवो ययुर्देवाः शतक्रतुपुरोगमाः ।
इष्टिं कृत्वयतान्यायं सुसमिद्धे हुताशने ॥ ३.२२६.२७ ॥
ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଅଗ୍ରଗାମୀ ଦେବତାମାନେ ତୃଷିତ ହୋଇ ଗଲେ; ବିଧି ଅନୁସାରେ ଇଷ୍ଟି କରି, ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିରେ (ଆହୁତି ଦେଲେ)।
3.226.28
जुहुवुस्ते महात्मानो हव्यं सर्वदिवौकसाम् ।
समाहूतो हुतवहःसोऽद्भुतः सूर्यमण्डलात् ॥ ३.२२६.२८ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ ସମସ୍ତ ଦିବୌକସଙ୍କ ହବ୍ୟ (ଆହୁତି) ଅର୍ପଣ କଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରୁ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ହୁତବହ (ଅଗ୍ନି) ଆହୂତ ହେଲେ।
3.226.29
विनिःसृत्य ययौ वह्निः पार्श्वतो विधिवत्प्रभुः ।
आगम्याहवनीयं वै तैर्द्विजैर्मन्त्रतो हुतम् ॥ ३.२२६.२९ ॥
ଅଗ୍ନି ପ୍ରଭୁ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ବାହାରି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଗଲେ; ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅର୍ପଣ କରିଥିବା ଆହୁତି ନିକଟକୁ ଆସି, ପ୍ରକୃତରେ ଆହବନୀୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ।
3.226.30
सतत्र विविधं हव्यं प्रतिगृह्यहुताशनः ।
ऋषिभ्यो भरतश्रेष्ठ प्रायच्छत दिवौकसाम् ॥ ३.२२६.३० ॥
ସେହି ହୁତାଶନ ସେଠାରେ ବିବିଧ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଦିବୌକସଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଲେ।
3.226.31
निष्क्रामंश्चाप्यपश्यत्स पत्नीस्तेषां महात्मनाम् ।
स्वेष्वासतेषूपविष्टाः स्नायन्तीश्च यथासुस्वम् ॥ ३.२२६.३१ ॥
ବାହାରକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ସେ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଆସନରେ ବସି ସୁଖରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ।
3.226.32
रुक्मवेदिनिभास्तास्तु चन्द्रलेखा इवामलाः ।
हुताशनार्चिःप्रतिमाः सर्वास्तारा इवाद्भुताः ॥ ३.२२६.३२ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବେଦୀ ପରି, ନିର୍ମଳ ଚନ୍ଦ୍ରରେଖା ପରି, ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଓ ତାରା ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଥିଲେ।
3.226.33
स तत्रतेन मनसा बभूव क्षुभितेन्द्रियः ।
पत्नीर्दृष्ट्वा द्विजेन्द्राणां वह्निः कामवशं ययौ ॥ ३.२२६.३३ ॥
ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ମନ ବିଚଳିତ ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ ସେ କାମର ବଶୀଭୂତ ହେଲେ।
3.226.34
भूयः संचिन्तयामास न न्याय्यं क्षुभितो ह्यहम् ।
साध्व्यः पत्न्यो द्विजेन्द्राणामकामा कामयाम्यहम् ॥ ३.२२६.३४ ॥
ପୁଣି ସେ ଭାବିଲେ: 'ଏହା ନ୍ୟାୟ ନୁହେଁ; ମୁଁ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇଛି। ଏମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ସାଧ୍ୱୀ ପତ୍ନୀ, କାମରହିତ; ଆଉ ମୁଁ ଏମାନଙ୍କୁ କାମନା କରୁଛି।'
3.226.35
नैताः शक्या मया द्रष्टुं स्प्रष्टुं वाऽप्यनिमित्ततः ।
गार्हपत्यं समाविश्य तस्मात्पश्याम्यभीक्ष्णशः ॥ ३.२२६.३५ ॥
ଏମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ବିନା କାରଣରେ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ତେଣୁ ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ଏମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ।
3.226.36
संस्पृशन्निव सर्वास्ताः शिखाभिः काञ्चनप्रभाः ।
पश्यमानश्च मुमुदे गार्हपत्यं समाश्रितः ॥ ३.२२६.३६ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣ ଶିଖା ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିଲେ, ଏମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି।
3.226.37
निरुध्य तत्रसुचिरमेवं वह्निर्वनं गतः ।
मनस्तासु विनिक्षिप्य कामयानो वराङ्गनाः ॥ ३.२२६.३७ ॥
ସେଠାରେ ଏପରି ବହୁ ସମୟ ରହି ଅଗ୍ନି ବନକୁ ଗଲା; ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମନ ରଖି ସେମାନଙ୍କୁ କାମନା କରି।
3.226.38
कामसंतप्तहृदयो देहत्यागे विनिश्चितः ।
अलाभे ब्राह्मणस्त्रीणामग्निर्वनमुपागमत् ॥ ३.२२६.३८ ॥
କାମରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୃଦୟ, ଦେହତ୍ୟାଗରେ ନିଶ୍ଚିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ନାରୀମାନଙ୍କୁ ନ ପାଇ ଅଗ୍ନି ବନକୁ ଗଲା।
3.226.39
स्वाहा तं दक्षदुहिता प्रथमाऽकामयत्तदा ।
सा तस्य च्छिद्रमन्वैच्छच्चिरात्प्रभृतिभामिनी। ॥ ३.२२६.३९ ॥
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ସ୍ୱାହା ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ କାମନା କଲା; ସେ ଭାମିନୀ ବହୁ ସମୟ ଧରି ତାଙ୍କର ଦୁର୍ବଳତା ଖୋଜୁଥିଲା।
3.226.40
सा तं ज्ञात्वा यथावत्तु वर्हिं वनमुपागतम् ।
तत्त्वतः कामसंतप्तं चिन्तयामास भामिनी ॥ ३.२२६.४० ॥
ଅଗ୍ନି ବନକୁ ଯାଇଛି ଓ କାମରେ ସନ୍ତପ୍ତ, ଏହା ସେହି ଭାମିନୀ ଯଥାର୍ଥରେ ଜାଣି ଚିନ୍ତା କଲା।
3.226.41
अहं सप्तर्षिपत्नीनां कृत्वा रूपाणि पावकम् ।
कामयिष्यामि कामार्तं तासां रूपेण मोहितम्।
एवं कृते प्रीतिरस् कामावाप्तिश्च मे भवेत् ॥ ३.२२६.४१ ॥
ମୁଁ ସପ୍ତର୍ଷିଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ରୂପ ଧରି, ସେହି ରୂପରେ ମୋହିତ କାମାର୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ କାମନା କରିବି। ଏପରି କଲେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ହେବ ଓ ମୋ କାମନାର ପୂର୍ତ୍ତି ହେବ।