மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.242
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.242.1
ततस्ते सहिताः सर्वे दुर्याधनमुपागमन् ।
अब्रुवंश्च महाराज यदूचुः कौरवं प्रति ॥ ३.२४२.१ ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி துரியோதனனிடம் சென்றனர். ஓ மகாராஜரே, கௌரவனிடம் அவர்கள் கூறியதைச் சொன்னார்கள்.
3.242.2
गन्धर्वैर्वारिते सैन्ये धार्तराष्ट्रः प्रतापवान् ।
अमर्षपूर्णः सैन्यानि प्रत्यभाषत भारत ॥ ३.२४२.२ ॥
கந்தர்வர்களால் படை தடுக்கப்பட்டபோது, வலிமைமிக்க திருதராஷ்டிரரின் மகன் கோபத்தால் நிறைந்து, ஓ பாரதா, படைகளிடம் பதிலளித்தான்.
3.242.3
शासतैनानधर्मज्ञान्मम विप्रियकारिणः ।
यदि प्रक्रीडते सर्वैर्देवैः सह शचीपतिः।
वयमत्र यथा प्रीता क्रीडिष्यामो निरङ्कुशं ॥ ३.२४२.३ ॥
அதர்மத்தை அறியாத, எனக்கு அப்பிரியமானவற்றைச் செய்யும் இவர்களைத் தண்டிப்பாயாக. சசியின் கணவன் இந்திரன் எல்லா தேவர்களுடனும் விளையாடினால், நாம் இங்கு மகிழ்ச்சியுடன் கட்டுப்பாடின்றி விளையாடுவோம்.
3.242.4
दुर्योधनवचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रा महाबलाः ।
सर्व एवाभिसन्नद्धा योधाश्चापि सहस्रशः ॥ ३.२४२.४ ॥
துரியோதனனின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மகா பலசாலிகளான திருதராஷ்டிரரின் அனைத்து மகன்களும் முழுமையாக ஆயத்தமாயினர்; ஆயிரக்கணக்கான போர்வீரர்களும் அவ்வாறே.
3.242.5
ततः प्रमथ्य सर्वांस्तांस्तद्वनं विविशुर्बलात् ।
सिंहनादेन महता पूरयन्तो दिशो दश ॥ ३.२४२.५ ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரையும் நசுக்கி, பலவந்தமாக அந்தக் காட்டுக்குள் நுழைந்தனர்; பெரும் சிங்க முழக்கத்தால் பத்துத் திசைகளையும் நிரப்பினர்.
3.242.6
ततोऽपरैरवार्यन्त गन्धर्वैः कुरुसैनिकाः ।
साम्नैव रतत्र विक्रान्ता मा साहसमिति प्रभो ॥ ३.२४२.६ ॥
பின்னர் பிற கந்தர்வர்கள் குரு வீரர்களைத் தடுத்தனர்; சாமத்தாலேயே, 'வீரர்களே, துணிச்சலுடன் செயல்படாதீர்கள்' என்று, ஓ பிரபுவே.
3.242.7
ते वार्यमाणा गन्धर्वैः साम्नैव वसुधायिप ।
ताननादृत्य गन्धर्वांस्तद्वनं विविशुर्महत् ॥ ३.२४२.७ ॥
ஓ பூமியின் தலைவனே, கந்தர்வர்களால் சாமத்தாலேயே தடுக்கப்பட்டபோதும், அவர்களைப் புறக்கணித்து அந்தப் பெரிய காட்டுக்குள் அவர்கள் நுழைந்தனர்.
3.242.8
यदि वाता न तिष्ठन्ति धार्तराष्ट्राः सराजकाः ।
ततस्ते खेचराः सर्वे चित्रसेने न्यवेदयन् ॥ ३.२४२.८ ॥
திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் அரசனுடன் நிற்காவிட்டால் என்று, அந்த வானில் திரியும் கந்தர்வர்கள் அனைவரும் சித்ரசேனனிடம் தெரிவித்தனர்.
3.242.9
गन्धर्वराजस्तान्सर्वानब्रवीत्कौरवान्प्रति ।
अनार्याञ्शासतेत्येतांश्चित्रसेनोऽत्यमर्षणः ॥ ३.२४२.९ ॥
கந்தர்வ அரசன் அனைவரிடமும் கௌரவர்களைப் பற்றிச் சொன்னான்: "இந்த அநாரியர்களைத் தண்டியுங்கள்" என்று. மிகுந்த கோபமுள்ள சித்ரசேனன் இவ்வாறு கூறினான்.
3.242.10
अनुज्ञाताश्च गन्धर्वाश्चित्रसेनेन भारत ।
प्रगृहीतायुधाः सर्वे धार्तराष्ट्रानभिद्रवन् ॥ ३.२४२.१० ॥
ஓ பரதனே, சித்ரசேனனின் அனுமதி பெற்ற கந்தர்வர்கள் அனைவரும் ஆயுதங்களை ஏந்தி திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் மீது பாய்ந்தனர்.
3.242.11
तान्दृष्ट्वाऽऽपततः शीघ्रान्गन्धर्वानुद्यतायुधान् ।
प्राद्रवंस्ते दिशः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य पश्यतः ॥ ३.२४२.११ ॥
வேகமாகப் பாய்ந்து வரும், ஆயுதங்களை உயர்த்திய அந்தக் கந்தர்வர்களைக் கண்டு அவர்கள் அனைவரும் திருதராஷ்டிரரின் மகன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
3.242.12
तान्दृष्ट्वा द्रवतः सर्वान्धार्तराष्ट्रान्पराङ्मुखान् ।
राधेयस्तु तदा वीरो नासीत्तत्रपराङ्मुखः ॥ ३.२४२.१२ ॥
ஓடிப்போகும், முதுகு காட்டிய திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் அனைவரையும் கண்டபோதும், அந்த வீரன் ராதேயன் (கர்ணன்) அங்கு முதுகு காட்டவில்லை.
3.242.13
आपतन्तीं तु संप्रेक्ष्य गन्धर्वाणां महाचमूम् ।
महता शरवर्षेण राधेयः प्रत्यवारयत् ॥ ३.२४२.१३ ॥
ஆனால் கந்தர்வர்களின் அந்தப் பெரும் படை முன்னேறி வருவதைக் கண்ட ராதேயன் (கர்ணன்) பெரும் அம்பு மழையால் அதைத் தடுத்தான்.
3.242.14
क्षुरप्रैर्विशिखैर्भल्लैर्वत्सदन्तैस्तथाऽऽयसैः ।
गन्धर्वाञ्शतशोऽभिघ्नँल्लघुत्वात्सूतनन्दनः ॥ ३.२४२.१४ ॥
க்ஷுரப்ரம், விசிகம், பல்லம், வத்சதந்தம் மற்றும் இரும்பு அம்புகளால் சூதன் மகன் (கர்ணன்) தன் விரைவால் நூற்றுக்கணக்கான கந்தர்வர்களைக் கொன்றான்.
3.242.15
पातयन्नुत्तमाङ्गानि गन्धर्वाणां महारथः ।
क्षणएन व्यधमत्सर्वां चित्रसेनस्य वाहिनीम् ॥ ३.२४२.१५ ॥
கந்தர்வர்களின் தலைகளை வீழ்த்திய அந்த மகாரதன் (கர்ணன்) ஒரு கணத்தில் சித்திரசேனனின் முழுப் படையையும் சிதறடித்தான்.
3.242.16
ते वध्यमाना गन्धर्वाः सूतपुत्रेण धीमता ।
भूय एवाभ्यवर्तन्त शततशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.२४२.१६ ॥
அறிவுள்ள சூதன் மகனால் கொல்லப்பட்டபோதும் அந்தக் கந்தர்வர்கள் மீண்டும் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் திரும்பித் தாக்கினர்.
3.242.17
गन्धर्वभूता पृथिवी क्षणेन समपद्यत ।
आपतद्भिर्महावेगैश्चित्रसेनस्य सैनिकैः ॥ ३.२४२.१७ ॥
சித்திரசேனனின் வேகமான வீரர்கள் பாய்ந்து வந்ததால் பூமி ஒரு கணத்தில் கந்தர்வர்களால் நிரம்பியது.
3.242.18
अथ दुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
दुःशासनो विकर्णश्च ये चान्ये धृतराष्ट्रजाः।
न्यहनंस्तत्तदा सैन्यं रथैर्गरुडनिःखनैः ॥ ३.२४२.१८ ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனனும், சுபலனின் மகன் சகுனியும், துச்சாசனனும், விகர்ணனும், திருதராஷ்டிரனின் மற்ற மகன்களும் கருடனின் ஒலிபோன்ற முழக்கமுள்ள தேர்களால் அந்தப் படையைத் தாக்கினர்.
3.242.19
सैन्यमायोधितं दृष्ट्वाकर्णो राजन्न मृष्यत ॥ ३.२४२.१९ ॥
ஓ அரசே, படை தாக்கப்படுவதைக் கண்ட கர்ணன் அதைப் பொறுக்கவில்லை.
3.242.20
महता रथसङ्घेन रथचारेण चाप्युत ।
वैकर्तनं परीप्सन्तो गन्धर्वाः प्रत्यवारयन्।
ततः संन्यपतन्सर्वे गन्धर्वाः कौरवं प्रति ॥ ३.२४२.२० ॥
பெரும் தேர்ப்படையுடனும் தேர்களின் இயக்கத்துடனும், கர்ணனைக் காக்க விரும்பிய கந்தர்வர்கள் எதிர்த்துத் தடுத்தனர். அப்போது அனைத்துக் கந்தர்வர்களும் கௌரவப் படையை நோக்கி பாய்ந்தனர்.
3.242.21
तदा सुतुमुलं युद्धमभवद्रोमहर्षणम् ।
ततस्ते मृदवोऽभूवनगन्धर्वाः शरपीडिताः ॥ ३.२४२.२१ ॥
அப்போது மயிர் சிலிர்க்கும் அளவுக்கு மிகக் கடுமையான போர் நடந்தது. பின்னர் அம்புகளால் துன்புற்ற அந்தக் கந்தர்வர்கள் பலமிழந்தனர்.
3.242.22
उच्चुक्रुशुश्च कौरव्यागन्धर्वान्प्रेक्ष्य पीडितान् ॥ ३.२४२.२२ ॥
கந்தர்வர்கள் துன்புறுவதைக் கண்ட கௌரவர்கள் உரக்கக் கூச்சலிட்டனர்.
3.242.23
गन्धर्वांस्त्रासितान्दृष्ट्वा चित्रसेनो ह्यमर्षणः ।
उत्पपातासनात्क्रुद्धो वधे तेषां समाहितः ॥ ३.२४२.२३ ॥
கந்தர்வர்கள் அச்சமுற்றதைக் கண்ட பொறுக்காத சித்திரசேனன் கோபத்துடன் தன் இருக்கையிலிருந்து எழுந்தான்; அவர்களை வதைக்கத் தீர்மானித்தான்.
3.242.24
ततो मायास्त्रमास्थाय युयुधे चित्रमार्गवित् ।
वियत्संछादयामास न ववौ तत्र मारुतः ॥ ३.२४२.२४ ॥
பின்னர் மாயாஸ்திரத்தை எடுத்து, விசித்திர வழிகளை அறிந்த சித்திரசேனன் போரிட்டான்; அவன் வானத்தை மறைத்தான்; அங்கே காற்று வீசவில்லை.
3.242.25
हस्त्यारोहा हताः पेतुर्हस्तिभिः सह भारत ।
हयारोहाः सह हयै रथैश्च रथिनस्तदा ॥ ३.२४२.२५ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே! அப்போது யானையேறிகள் யானைகளுடன் கொல்லப்பட்டு விழுந்தனர்; குதிரையேறிகள் தங்கள் குதிரைகளுடன், தேர்வீரர்கள் தங்கள் தேர்களுடன் விழுந்தனர்.
3.242.26
पत्तयश्च तथापेतुर्विशस्ताः शरवृष्टिभिः ।
तयाऽमुह्यन्त कौरव्याश्चित्रसेनस्य मायया ॥ ३.२४२.२६ ॥
காலாட்படையினரும் அதுபோலவே அம்பு மழையால் அடிபட்டு விழுந்தனர்; சித்திரசேனனின் மாயையால் கௌரவர்கள் மயக்கமுற்றனர்.
3.242.27
एकैको हि तदा योधो धार्तारष्ट्रस्य भारत ।
पर्यवार्यत गन्धर्वैर्दशभिर्दशभिर्युधि ॥ ३.२४२.२७ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே! அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன்களின் ஒவ்வொரு வீரனும் போரில் பத்துப் பத்து கந்தர்வர்களால் சூழப்பட்டான்.
3.242.28
ततः संपीड्यमानास्ते बलेन महता तदा ।
प्राद्रवन्त रणे भीता यत्रराजा युधिष्ठिरः ॥ ३.२४२.२८ ॥
அப்போது பெரும் படையால் நெருக்கப்பட்டு அவர்கள் அஞ்சி போர்க்களத்தில் அரசன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த இடத்தை நோக்கி ஓடினர்.
3.242.29
भज्यमानेष्वनीकेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वशः ।
कर्णो वैकर्तनो राजंस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ३.२४२.२९ ॥
அரசே! திருதராஷ்டிரனின் மகன்களின் படைகள் எல்லாப் பக்கமும் சிதறிக்கொண்டிருக்கையில், விகர்தனனின் மகன் கர்ணன் மலையைப் போல அசையாமல் நின்றான்.
3.242.30
दुर्योधनश्च तेजस्वी शकुनिश्चापि सौबलः ।
गन्धर्वान्योधयामासुः समरे भृशविक्षताः ॥ ३.२४२.३० ॥
தேஜஸ்வியான துரியோதனனும், சுபலனின் மகன் சகுனியும் கடும் காயமடைந்தவர்களாக போரில் கந்தர்வர்களுடன் போராடினர்.
3.242.31
सर्व एव तु गन्धर्वाः शतशोऽथ सहस्रशः ।
जिघांसमानाः संरब्धाः कर्णमभ्यद्रवत्रणे ॥ ३.२४२.३१ ॥
அனைத்து கந்தர்வர்களும் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும், கொல்ல விரும்பி கோபத்துடன், போரில் கர்ணன் மீது பாய்ந்தனர்.
3.242.32
असिभिः पट्टसैः शूलैर्गदाभिश्च महाबलाः ।
सूतपुत्रं जिघांसन्तः समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ३.२४२.३२ ॥
பெரும் வலிமை கொண்ட கந்தர்வர்கள் வாள்கள், பட்டசங்கள், சூலங்கள், கதைகளால் சூதபுத்திரனைக் கொல்ல விரும்பி, எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்தனர்.
3.242.33
अन्येऽस्य युगमच्छिन्दन्ध्वजमन्ये न्यपातयन् ।
ईषामन्ये हयानन्ये सूतमन्ये न्यपातयन् ॥ ३.२४२.३३ ॥
சிலர் அவனது நுகத்தைத் துண்டித்தனர், சிலர் கொடியை வீழ்த்தினர், சிலர் ஈஷையை வீழ்த்தினர், சிலர் குதிரைகளையும், சிலர் சாரதியையும் வீழ்த்தினர்.
3.242.34
अन्ये च्छत्रं वरूथं च बन्धुरं च तथा परे ।
अन्ये संचूर्णयामासुश्छत्रे चाक्षौ तथा परे ॥ ३.२४२.३४ ॥
சிலர் குடையையும் கவசத்தையும், சிலர் அழகிய இருக்கையையும் தாக்கினர்; வேறு சிலர் குடையையும் அச்சுகளையும் நொறுக்கினர்.
3.242.35
गन्धर्वा बहुसाहस्रास्तिलशो व्यधमन्रथम् ।
ततो रथादवप्लुत्य सूतपुत्रोऽसिचर्मभृत्। ॥ ३.२४२.३५ ॥
பல ஆயிரம் கந்தர்வர்கள் தேரை எள்ளளவாக நொறுக்கினர். பின்னர் சூதபுத்திரன் தேரிலிருந்து குதித்து, வாளும் கேடயமும் ஏந்தினான்.
3.242.36
अंसावलम्बितधनुर्धावमानो महाबलः ।
विकर्णरथमास्थाय मोक्षायाश्वानचोदयत् ॥ ३.२४२.३६ ॥
தோளில் வில்லைத் தொங்கவிட்டபடி ஓடிய அந்த மகாபலன், விகர்ணனின் தேரில் ஏறி, தப்பிப்பதற்காக குதிரைகளைத் தூண்டினான்.