مهابهاراتا · أدهيايا 3.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.244.1
अस्मानभिगतांस्तात भयार्ताञ्छरणैषिणः ।
कौरवान्विषमप्राप्तान्कथं ब्रूयास्त्वमीदृशम् ॥ ३.२४४.१ ॥
يا عزيزي، لقد جاء إلينا الكوراويون، مرتعبين، طالبين الملجأ، وقد وقعوا في الشدة. كيف تستطيع أن تقول مثل هذا؟
3.244.2
भवन्ति भेदा ज्ञातीनां कलहाश्च वृकोदर ।
प्रसक्तानि च वैराणि ज्ञातिधर्मो न नश्यति ॥ ३.२४४.२ ॥
يا فريكودارا، تنشأ بين الأقارب انقسامات وخصومات، وتستمر العداوات؛ ومع ذلك لا يُهدم واجب القرابة.
3.244.3
यदा तु कश्चिज्ज्ञातीनां बाह्यः प्रार्थयते कुलम् ।
न मर्षयन्ति तत्सन्तो बाह्येनाभिप्रधर्षणम् ॥ ३.२४४.३ ॥
عندما يطمع غريب في نسب الأقارب، لا يحتمل الأخيار ذلك الاعتداء من الغريب.
3.244.4
जानात्येष हि दुर्बुद्धिरस्मानिह चिरोषितान् ।
स एवं परिभूयास्मानकार्षीदिदमप्रियम् ॥ ३.२४४.४ ॥
يعلم هذا الخبيث أننا أقمنا هنا زمنًا طويلًا. وقد أذلّنا بهذا الشكل وارتكب هذا الفعل المكروه.
3.244.5
दुर्योधनस्य ग्रहणाद्गन्धर्वेण बलाद्रणे ।
स्त्रीणां बाह्याभिमर्शाच्च हतं भवति नः कुलम् ॥ ३.२४४.५ ॥
بأسر دُريودهانا بالقوة في المعركة على يد الغاندهروا، وبمسّ الغرباء للنساء، يُهلك نسلنا.
3.244.6
श्चरणं च प्रपन्नानां त्राणार्थं च कुलस्य च ।
उत्तिष्ठध्वं नरव्याघ्राः सज्जीभवत मा चिरम् ॥ ३.२४४.६ ॥
من أجل حماية من لجأوا إلينا وحماية النسل، انهضوا يا نمور البشر، واستعدوا دون تأخير.
3.244.7
अर्जुनश्च यमौ चैव त्वं च भीमापराजितः ।
मोक्षयध्वं नरव्याघ्रा ह्रियमाणं सुयोधनम् ॥ ३.२४४.७ ॥
أرجونا والتوأمان وأنت أيضًا، يا بهيما الذي لا يُقهر — يا نمور الرجال، حرّروا سويودهانا الذي يُساق بعيدًا.
3.244.8
एते रथा नरव्याघ्राः सर्वशस्त्रसमन्विताः ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां विमला काञ्चनध्वजाः ॥ ३.२४४.८ ॥
هذه العربات، يا نمور الرجال، مزودة بكل سلاح — عربات أبناء دهريتاراشترا، نقية، ذات أعلام ذهبية.
3.244.9
सस्वनानधिरोहध्वं नित्यसज्जानिमान्रथान् ।
इन्द्रसेनादिभिः सूतैः कृतशस्त्रैरधिष्ठितान् ॥ ३.२४४.९ ॥
اركبوا هذه العربات المدوية، الدائمة الاستعداد، التي يقودها سائقون كإندراسينا، المتمرسون في السلاح.
3.244.10
एतानास्थाय वै यत्ता गन्धर्वान्योद्धुमाहवे ।
सुयोधनस्य मोक्षाय प्रयतध्वमतनद्रिताः ॥ ३.२४४.१० ॥
اركبوا هذه، مستعدين لقتال الغاندهاربا في المعركة، واسعوا بلا كلل لإطلاق سراح سويودهانا.
3.244.11
परैः परिभवे प्राप्ते वयं पञ्चोत्तरं शतम् ।
परस्परविरोधे तु वयं पञ्चैव ते शतम् ॥ ३.२४४.११ ॥
حين يأتي الهزيمة من الأعداء نكون مئة وخمسة؛ أما في العداوة المتبادلة فنحن خمسة فقط، وهم مئة.
3.244.12
य एव कश्चिद्राजन्यः शरणार्थमिहागतम् ।
परं शक्त्याभिरक्षेत किं पुनस्त्वं वृकोदर ॥ ३.२४४.१२ ॥
على كل محارب هنا أن يحمي بأقصى قوته من جاء طالبًا اللجوء — فكيف بك أنت، يا فركودارا.
3.244.13
एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पुनर्वाक्यमभाषत ।
कोपसंरक्तनयनः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ३.२४४.१३ ॥
فلما قيل له ذلك، تكلم ابن كونتي مرة أخرى، وعيناه محمرتان من الغضب، مستحضرًا العداوة القديمة.
3.244.14
पुरा जतुगृहेऽनेन दग्धुमस्मान्युधिष्ठिर ।
दुर्बुद्धिर्हि कृता वीर तदा दैवेन रक्षिताः ॥ ३.२४४.१४ ॥
فيما مضى، في بيت اللاكّ، حاول هذا الشرير أن يحرقنا، أيها البطل؛ وقد فعل ذلك ذو الخبث حينها، وحمانا القدر.
3.244.15
कालकूटविषं तीक्ष्णं भोजने मम भारत ।
उप्त्वा गङ्गां लतापाशैर्वैद्ध्वा च प्राक्षिपत्प्रभो ॥ ३.२४४.१५ ॥
يا بهارتا، وُضع السم الحاد كالكوطا في طعامي؛ وبعد أن ألقاني في الغانج وقيّدني بحبال من اللبلاب، ألقى بي، أيها السيد.
3.244.16
रसातलं च संप्राप्य तदा वासुकिमञ्जसा ।
तत्र दृष्ट्वा तु राजेन्द्रपुनः प्राप्तो महीतलम् ॥ ३.२४४.१६ ॥
فلما وصل إلى الرساتالا ورأى فاسوكي هناك بسرعة، أيها ملك الملوك، عاد مرة أخرى إلى سطح الأرض.
3.244.17
द्यूतकालेऽपिकौन्तेय वृजिनानि कृतनि वै ।
द्रौपद्याश्च पराभर्शः केशग्रहणमेव च।
वस्त्रापहरणं चैव सभामध्ये कृतानि वै ॥ ३.२४४.१७ ॥
يا ابن كونتي، وقعت الإساءات حتى في وقت لعب النرد: الإهانة لدروبادي، وجذب شعرها، وتجريدها من ثيابها، كل ذلك جرى في وسط المجلس.
3.244.18
राज्यं चाच्छिद्य राजेन्द्र उक्तवान्परुषाणि नः ।
पुरा कृतानां पापानां फलं भुङ्क्ते सुयोधनः ॥ ३.२४४.१८ ॥
بعد أن انتزع المملكة، أيها ملك الملوك، قال لنا كلمات قاسية. وسويودهانا الآن يتذوق ثمرة الأفعال الشريرة التي ارتكبها من قبل.
3.244.19
अस्माबिरेवकर्तव्यं धार्तराष्ट्रस्य निग्रहम् ।
अन्येन तु कृतं तद्वै मैत्र्यमस्माकमिच्छता।
उपकारी तु गन्धर्वो मा राजन्विमना भव ॥ ३.२४४.१९ ॥
ينبغي أن نعاقب نحن وحدنا ابن دهريتاراشترا، لكن آخر يرغب في صداقتنا قد فعل ذلك. الغاندهاروا محسن؛ فلا تحزن أيها الملك.
3.244.20
एतस्मिन्नन्तरे राजंश्चित्रसेनेन वै हृतः ।
विललाप सुदुःखार्तो नीयमानः सुयोधनः ॥ ३.२४४.२० ॥
وفي تلك الأثناء، أيها الملك، بينما كان سوياودهانا يُختطف ويُساق بعيدًا على يد تشيتراسينا، راح يندب مُعذَّبًا بحزن شديد.
3.244.21
युधिष्ठिर महाबाहो सर्वधर्मभृतांवर ।
सपुत्रान्सहदारांश्च गन्धर्वेण हृतान्बलात् ॥ ३.२४४.२१ ॥
أيها يودهيشثيرا ذو الذراعين القويتين، أفضل حاملي الدارما! لقد اختطف الغاندهاروا أبناءك وزوجاتك بالقوة.
3.244.22
पाण्डुपुत्र महाबाहो कौरवाणां यशस्कर ।
सर्वधर्मभृतां श्रेष्ठ गन्धर्वेण हृतं बलात्।
रक्षस्व पुरुषव्याघ्र युधिष्ठिर महायशः ॥ ३.२४४.२२ ॥
يا ابن باندو، ذا الذراعين القويتين، جالب المجد للكورويين، أفضل حاملي الدارما! لقد اختطفهم الغاندهاروا بالقوة. فاحمهم، يا يودهيشثيرا، نمر بين الرجال، يا عظيم الشهرة!
3.244.23
भ्रातरं ते महाबाहो बद्ध्वा नयति मामयम् ।
दुश्शासनं दुर्विषहं दुर्मुखं दुर्जयं तथा ॥ ३.२४४.२३ ॥
أيها ذو الذراعين القويتين، هذا يقيد أخاك ويقودني بعيدًا، وكذلك دوشاسانا ودورفيشاها ودورموخا والذي لا يُقهر دورجايا.
3.244.24
बद्ध्वा हरन्ति गन्धर्वा अस्मान्दारांश्च सर्वशः ।
अनुधावत मां क्षिप्रं रक्षध्वं पुरुषोत्तमाः ॥ ३.२४४.२४ ॥
الغاندهاروا يقيدوننا ويأخذون كلنا ونساءنا أيضًا. اركضوا خلفي بسرعة! احموننا يا أفضل الرجال!
3.244.25
यमौ मामनुधावेतां रक्षार्थं मम सायुधौ ।
कुरुवंशस्य सुमहदयशः प्राप्तमीदृशम्।
व्यपोहयध्वं गन्धर्वाञ्जित्वा वीर्येण पाण्डवाः ॥ ३.२४४.२५ ॥
ليلحق بي التوأمان المسلحان لحمايتي. لقد حلّ بسلالة الكوروس عار عظيم كهذا. أيها البانداوانيون، اهزموا الغاندهاروا بالبسالة وأزيلوه.
3.244.26
एवं विलपमानस्य कौरवस्यार्तया गिरा ।
श्रुत्वा विलापं संभ्रान्तो घृणयाऽभिपरिप्लुतः ॥ ३.२४४.२६ ॥
وهكذا، لما سمع صوت الكاورافا المتألم وهو يندب، اضطرب وغمره الشفقة.
3.244.27
युधिष्ठिरः पुनर्वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
सुयोधनस्य मोक्षाय प्रयतध्वमतन्द्रिताः ॥ ३.२४४.२७ ॥
ثم قال يودهيشتيرا مرة أخرى لبهيماسينا: "اجتهدوا دون كلل لإطلاق سراح سويودهانا."
3.244.28
क इवार्यो दयेत्प्राणानभिधावेति चोदितः ।
प्राञ्जलं शरणापन्नं दृष्ट्वा शत्रुमपि ध्रुवम् ॥ ३.२४४.२८ ॥
أي رجل نبيل لا يرحم الأرواح؟ ومن يركض إذا حُثّ؟ حتى لو رأى عدوًّا قد لجأ إليه بكفّين مضمومتين، فسيرحمه لا محالة.
3.244.29
वरप्रदानं राज्यं च पुत्रजन्म च पाण्डवाः ।
शत्रोश्च मोक्षणं क्लेशास्त्रीणि चैकं च तत्समम् ॥ ३.२४४.२९ ॥
منح الأوصاف، والملك، وميلاد الأبناء، أيها البانداوانيون، وإطلاق سراح العدو، والمحن — هذه ثلاثة وواحد، وذلك متساوٍ.
3.244.30
न ह्यस्त्यधिकमेतस्माद्यदापन्नः सुयोधनः ।
त्वद्बाहुबलमाश्रित्य जीवितं परिमार्गते ॥ ३.२४४.३० ॥
لا شيء أعظم من هذا: لقد وقع سويودهانا في الشدة، ويعتمد على قوة ذراعيك، ويلتمس حياته.
3.244.31
स्वयमेव प्रधावेयं यदि न स्याद्वृकोदर ।
विततो मे क्रतुर्वीर न हि मेऽत्र विचारणा ॥ ३.२४४.३१ ॥
يا فركودارا، لو لم يكن الأمر كذلك لاندفعتُ أنا بنفسي. أيها البطل، إن قرباني ممتد، ولا شك لي في ذلك.
3.244.32
साम्नैव तु यथा भीम मोक्षयेथाः सुयोधनम् ।
तथा सर्वैरुपायैस्त्वं यतेथाः कुरुनन्दन ॥ ३.२४४.३२ ॥
يا بهيما، كما تستطيع تخليص سويودهانا بالمصالحة وحدها، فكذلك، يا فرح الكورو، اجتهد بكل الوسائل.
3.244.33
न साम्ना प्रतिपद्येत यदि गन्धर्वराडसौ ।
पराक्रमेण मृदुना मोक्षयेथाः सुयोधनम् ॥ ३.२४४.३३ ॥
إن لم يُذعن ذلك ملك الغاندهارفا للمصالحة، فخلّص سويودهانا بشجاعة لينة.
3.244.34
अथासौ मृदुयुद्धेन न मुञ्चेद्भीम कौरवान् ।
सर्वोपायैर्पिमोच्यास्ते निगृह्य परिपन्थिनः ॥ ३.२४४.३४ ॥
فإن لم يُطلق الكوراوا حتى بالقتال اللين، فيا بهيما، فاقبض على أولئك الأعداء بكل الوسائل وحرّر الكوراوا.
3.244.35
एतावद्धि मया शक्यं संदेष्टुं वै वृकोदर ।
वैताने कर्मणि तते वर्तमाने च भारत।
वरप्रदानं सुमहद्याचकस्य प्रकीर्तितम् ॥ ३.२४४.३५ ॥
يا فركودارا، هذا القدر وحده أستطيع أن أوصي به. يا سليل بهارata، إن منح الهبة للسائل أثناء إقامة الطقس الفيتانيّ الممتد يُعدّ عملًا عظيمًا جدًا.
3.244.36
अजातसत्रोर्वचनं तच्छ्रुत्वा तु धनंजयः ।
प्रतिजज्ञे गुरोर्वाक्यं कौरवाणां विमोक्षणम् ॥ ३.२४४.३६ ॥
فلما سمع دهنجايا كلام أجاتاشاترو، تعهد بتنفيذ أمر المعلم: تحرير الكوراوا.
3.244.37
यदि ककसाम्ना न मोक्ष्यन्ति गन्धर्वा धृतराष्ट्रजान् ।
अद्य गन्धर्वराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ३.२४४.३७ ॥
إن لم يطلق الغاندharva أبناء دهريتاراشترا بمصالحة الغراب اللينة، فستشرب الأرض اليوم دم ملك الغاندهارفا.
3.244.38
अर्जुनस्य तु तां श्रुत्वा प्रतिज्ञां सत्यवादिनः ।
कौरवाणां तदा राजन्पुनः प्रत्यागतं मनः ॥ ३.२४४.३८ ॥
يا ملك، لما سمع الكوراوة ذلك العهد من أرجونا الصادق، عادت نفوسهم إلى الوراء من جديد.