Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.244

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

3.244.1

अस्मानभिगतांस्तात भयार्ताञ्छरणैषिणः ।
कौरवान्विषमप्राप्तान्कथं ब्रूयास्त्वमीदृशम् ॥ ३.२४४.१ ॥

ಪ್ರಿಯನೇ, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಶರಣು ಬಯಸಿ, ಆಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ಕೌರವರು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ; ನೀನು ಹೀಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳುವೆ?

3.244.2

भवन्ति भेदा ज्ञातीनां कलहाश्च वृकोदर ।
प्रसक्तानि च वैराणि ज्ञातिधर्मो न नश्यति ॥ ३.२४४.२ ॥

ವೃಕೋದರನೇ, ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಭೇದಗಳೂ ಕಲಹಗಳೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ವೈರಗಳೂ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ; ಆದರೂ ಜ್ಞಾತಿಧರ್ಮ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

3.244.3

यदा तु कश्चिज्ज्ञातीनां बाह्यः प्रार्थयते कुलम् ।
न मर्षयन्ति तत्सन्तो बाह्येनाभिप्रधर्षणम् ॥ ३.२४४.३ ॥

ಹೊರಗಿನವನು ಜ್ಞಾತಿಗಳ ಕುಲವನ್ನು ಬಯಸಿದಾಗ, ಸಜ್ಜನರು ಆ ಹೊರಗಿನವನ ಅವಮಾನವನ್ನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

3.244.4

जानात्येष हि दुर्बुद्धिरस्मानिह चिरोषितान् ।
स एवं परिभूयास्मानकार्षीदिदमप्रियम् ॥ ३.२४४.४ ॥

ಈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಗೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆ ಅವಮಾನಿಸಿ ಈ ಅಪ್ರಿಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

3.244.5

दुर्योधनस्य ग्रहणाद्गन्धर्वेण बलाद्रणे ।
स्त्रीणां बाह्याभिमर्शाच्च हतं भवति नः कुलम् ॥ ३.२४४.५ ॥

ಗಂಧರ್ವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲದಿಂದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರಿಂದಲೂ, ಹೊರಗಿನವರು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಕುಲ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ.

3.244.6

श्चरणं च प्रपन्नानां त्राणार्थं च कुलस्य च ।
उत्तिष्ठध्वं नरव्याघ्राः सज्जीभवत मा चिरम् ॥ ३.२४४.६ ॥

ಶರಣು ಬಂದವರನ್ನೂ ಕುಲವನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಏಳಿರಿ! ತಡಮಾಡದೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ.

3.244.7

अर्जुनश्च यमौ चैव त्वं च भीमापराजितः ।
मोक्षयध्वं नरव्याघ्रा ह्रियमाणं सुयोधनम् ॥ ३.२४४.७ ॥

ಅರ್ಜುನ, ಅವಳಿ ಸೋದರರು, ಅಪರಾಜಿತ ಭೀಮ, ನೀನೂ — ನರವ್ಯಾಘ್ರರೇ, ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿರಿ.

3.244.8

एते रथा नरव्याघ्राः सर्वशस्त्रसमन्विताः ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां विमला काञ्चनध्वजाः ॥ ३.२४४.८ ॥

ನರವ್ಯಾಘ್ರರೇ, ಈ ರಥಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಾಗಿವೆ — ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರದ್ದು, ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಸ್ವರ್ಣಧ್ವಜದ್ದು.

3.244.9

सस्वनानधिरोहध्वं नित्यसज्जानिमान्रथान् ।
इन्द्रसेनादिभिः सूतैः कृतशस्त्रैरधिष्ठितान् ॥ ३.२४४.९ ॥

ಗರ್ಜಿಸುವ, ಸದಾ ಸಿದ್ಧವಿರುವ ಈ ರಥಗಳನ್ನು ಏರಿರಿ — ಇಂದ್ರಸೇನ ಮೊದಲಾದ, ಶಸ್ತ್ರ ಪರಿಣತ ಸಾರಥಿಗಳು ನಿಂತಿರುವ ರಥಗಳಿವು.

3.244.10

एतानास्थाय वै यत्ता गन्धर्वान्योद्धुमाहवे ।
सुयोधनस्य मोक्षाय प्रयतध्वमतनद्रिताः ॥ ३.२४४.१० ॥

ಇವುಗಳನ್ನು ಏರಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ, ಸುಯೋಧನನ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

3.244.11

परैः परिभवे प्राप्ते वयं पञ्चोत्तरं शतम् ।
परस्परविरोधे तु वयं पञ्चैव ते शतम् ॥ ३.२४४.११ ॥

ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಪರಾಭವ ಬಂದಾಗ ನಾವು ನೂರೈದು ಮಂದಿ; ಆದರೆ ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧದಲ್ಲಿ ನಾವು ಐವರೇ, ಅವರು ನೂರು ಮಂದಿ.

3.244.12

य एव कश्चिद्राजन्यः शरणार्थमिहागतम् ।
परं शक्त्याभिरक्षेत किं पुनस्त्वं वृकोदर ॥ ३.२४४.१२ ॥

ಶರಣಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದವರನ್ನು ಯಾವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾದರೂ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು — ಹೀಗಿರುವಾಗ, ವೃಕೋದರನೇ, ನೀನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

3.244.13

एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पुनर्वाक्यमभाषत ।
कोपसंरक्तनयनः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ३.२४४.१३ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಳೆಯ ವೈರವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ.

3.244.14

पुरा जतुगृहेऽनेन दग्धुमस्मान्युधिष्ठिर ।
दुर्बुद्धिर्हि कृता वीर तदा दैवेन रक्षिताः ॥ ३.२४४.१४ ॥

ಹಿಂದೆ ಅರಗಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಓ ವೀರ. ಆಗ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯು ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು, ದೈವವು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು.

3.244.15

कालकूटविषं तीक्ष्णं भोजने मम भारत ।
उप्त्वा गङ्गां लतापाशैर्वैद्ध्वा च प्राक्षिपत्प्रभो ॥ ३.२४४.१५ ॥

ಭಾರತ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕಾಲಕೂಟ ವಿಷವನ್ನು ನನ್ನ ಊಟದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿದನು. ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಸಾಡಿ, ಬಳ್ಳಿಯ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿ ಎಸೆದನು, ಓ ಪ್ರಭು.

3.244.16

रसातलं च संप्राप्य तदा वासुकिमञ्जसा ।
तत्र दृष्ट्वा तु राजेन्द्रपुनः प्राप्तो महीतलम् ॥ ३.२४४.१६ ॥

ರಸಾತಲವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಆಗ ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕಂಡು, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಭೂತಲವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

3.244.17

द्यूतकालेऽपिकौन्तेय वृजिनानि कृतनि वै ।
द्रौपद्याश्च पराभर्शः केशग्रहणमेव च।
वस्त्रापहरणं चैव सभामध्ये कृतानि वै ॥ ३.२४४.१७ ॥

ಓ ಕುಂತೀಪುತ್ರ, ಜೂಜಿನ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಅಪರಾಧಗಳು ನಡೆದವು. ದ್ರೌಪದಿಯ ಅವಮಾನ, ಅವಳ ಕೂದಲು ಹಿಡಿದೆಳೆದದ್ದು, ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಾಪಹರಣ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ನಡೆದವು.

3.244.18

राज्यं चाच्छिद्य राजेन्द्र उक्तवान्परुषाणि नः ।
पुरा कृतानां पापानां फलं भुङ्क्ते सुयोधनः ॥ ३.२४४.१८ ॥

ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದು, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅವನು ನಮಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು. ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳ ಫಲವನ್ನು ಸುಯೋಧನನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

3.244.19

अस्माबिरेवकर्तव्यं धार्तराष्ट्रस्य निग्रहम् ।
अन्येन तु कृतं तद्वै मैत्र्यमस्माकमिच्छता।
उपकारी तु गन्धर्वो मा राजन्विमना भव ॥ ३.२४४.१९ ॥

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದವರು ನಾವೇ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಗಂಧರ್ವನು ಉಪಕಾರಿ; ಓ ರಾಜನೇ, ವಿಷಣ್ಣನಾಗಬೇಡ.

3.244.20

एतस्मिन्नन्तरे राजंश्चित्रसेनेन वै हृतः ।
विललाप सुदुःखार्तो नीयमानः सुयोधनः ॥ ३.२४४.२० ॥

ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಚಿತ್ರಸೇನನಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಯೋಧನನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಗೋಳಿಟ್ಟನು.

3.244.21

युधिष्ठिर महाबाहो सर्वधर्मभृतांवर ।
सपुत्रान्सहदारांश्च गन्धर्वेण हृतान्बलात् ॥ ३.२४४.२१ ॥

ಮಹಾಬಾಹು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೊತ್ತವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಗಂಧರ್ವನು ಬಲದಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

3.244.22

पाण्डुपुत्र महाबाहो कौरवाणां यशस्कर ।
सर्वधर्मभृतां श्रेष्ठ गन्धर्वेण हृतं बलात्।
रक्षस्व पुरुषव्याघ्र युधिष्ठिर महायशः ॥ ३.२४४.२२ ॥

ಪಾಂಡುಪುತ್ರನೇ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಕೌರವರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನೇ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಗಂಧರ್ವನು ಬಲದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ರಕ್ಷಿಸು, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯೇ!

3.244.23

भ्रातरं ते महाबाहो बद्ध्वा नयति मामयम् ।
दुश्शासनं दुर्विषहं दुर्मुखं दुर्जयं तथा ॥ ३.२४४.२३ ॥

ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಇವನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ದುಃಶಾಸನ, ದುರ್ವಿಷಹ, ದುರ್ಮುಖ ಮತ್ತು ದುರ್ಜಯರನ್ನೂ ಕೂಡ.

3.244.24

बद्ध्वा हरन्ति गन्धर्वा अस्मान्दारांश्च सर्वशः ।
अनुधावत मां क्षिप्रं रक्षध्वं पुरुषोत्तमाः ॥ ३.२४४.२४ ॥

ಗಂಧರ್ವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೆಲ್ಲ ಬಂಧಿಸಿ ಅಪಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿರಿ! ಪುರುಷೋತ್ತಮರೇ, ರಕ್ಷಿಸಿರಿ!

3.244.25

यमौ मामनुधावेतां रक्षार्थं मम सायुधौ ।
कुरुवंशस्य सुमहदयशः प्राप्तमीदृशम्।
व्यपोहयध्वं गन्धर्वाञ्जित्वा वीर्येण पाण्डवाः ॥ ३.२४४.२५ ॥

ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾದ ಆ ಅವಳಿ ಸಹೋದರರು ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಓಡಲಿ. ಕುರುವಂಶಕ್ಕೆ ಇಂಥ ಮಹಾ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಬಂದೊದಗಿದೆ. ಪಾಂಡವರೇ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಗಂಧರ್ವರನ್ನು ಗೆದ್ದು ಅದನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ.

3.244.26

एवं विलपमानस्य कौरवस्यार्तया गिरा ।
श्रुत्वा विलापं संभ्रान्तो घृणयाऽभिपरिप्लुतः ॥ ३.२४४.२६ ॥

ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಕೌರವನ ದುಃಖದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿ ಅವರು ಕಳವಳಗೊಂಡರು.

3.244.27

युधिष्ठिरः पुनर्वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
सुयोधनस्य मोक्षाय प्रयतध्वमतन्द्रिताः ॥ ३.२४४.२७ ॥

ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮತ್ತೆ ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಸುಯೋಧನನ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ."

3.244.28

क इवार्यो दयेत्प्राणानभिधावेति चोदितः ।
प्राञ्जलं शरणापन्नं दृष्ट्वा शत्रुमपि ध्रुवम् ॥ ३.२४४.२८ ॥

ಯಾವ ಉದಾತ್ತ ಪುರುಷನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಉಳಿಸದಿರುತ್ತಾನೆ? ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಧಾವಿಸುವವನು ಯಾರು? ಕೈಮುಗಿದು ಶರಣಾಗಿರುವ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕಂಡರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ದಯೆ ತೋರುವನು.

3.244.29

वरप्रदानं राज्यं च पुत्रजन्म च पाण्डवाः ।
शत्रोश्च मोक्षणं क्लेशास्त्रीणि चैकं च तत्समम् ॥ ३.२४४.२९ ॥

ವರದಾನ, ರಾಜ್ಯ, ಪುತ್ರಜನನ, ಪಾಂಡವರೇ, ಶತ್ರುವಿನ ಬಿಡುಗಡೆ, ಕ್ಲೇಶಗಳು — ಇವು ಮೂರು, ಒಂದು, ಅದೂ ಸಮವೇ.

3.244.30

न ह्यस्त्यधिकमेतस्माद्यदापन्नः सुयोधनः ।
त्वद्बाहुबलमाश्रित्य जीवितं परिमार्गते ॥ ३.२४४.३० ॥

ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ: ಸುಯೋಧನನು ಆಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ, ನಿನ್ನ ಬಾಹುಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಜೀವವನ್ನು ಅರಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

3.244.31

स्वयमेव प्रधावेयं यदि न स्याद्वृकोदर ।
विततो मे क्रतुर्वीर न हि मेऽत्र विचारणा ॥ ३.२४४.३१ ॥

ವೃಕೋದರ, ಹಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನೇ ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ವೀರ, ನನ್ನ ಯಜ್ಞ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

3.244.32

साम्नैव तु यथा भीम मोक्षयेथाः सुयोधनम् ।
तथा सर्वैरुपायैस्त्वं यतेथाः कुरुनन्दन ॥ ३.२४४.३२ ॥

ಭೀಮ, ಸಾಮೋಪಾಯದಿಂದಲೇ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಡಿಸಬಲ್ಲೆಯಾದರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು; ಕುರುನಂದನ, ಎಲ್ಲ ಉಪಾಯಗಳಿಂದಲೂ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.

3.244.33

न साम्ना प्रतिपद्येत यदि गन्धर्वराडसौ ।
पराक्रमेण मृदुना मोक्षयेथाः सुयोधनम् ॥ ३.२४४.३३ ॥

ಆ ಗಂಧರ್ವರಾಜ ಸಾಮೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ, ಮೃದುವಾದ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಡಿಸು.

3.244.34

अथासौ मृदुयुद्धेन न मुञ्चेद्भीम कौरवान् ।
सर्वोपायैर्पिमोच्यास्ते निगृह्य परिपन्थिनः ॥ ३.२४४.३४ ॥

ಅವನು ಮೃದು ಯುದ್ಧದಿಂದಲೂ ಕೌರವರನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ, ಭೀಮ, ಎಲ್ಲ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಆ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವರನ್ನು ಬಿಡಿಸು.

3.244.35

एतावद्धि मया शक्यं संदेष्टुं वै वृकोदर ।
वैताने कर्मणि तते वर्तमाने च भारत।
वरप्रदानं सुमहद्याचकस्य प्रकीर्तितम् ॥ ३.२४४.३५ ॥

ವೃಕೋದರ, ಇಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾನು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. ಭಾರತ, ವೈತಾನ ಯಜ್ಞ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯಾಚಕನಿಗೆ ವರ ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

3.244.36

अजातसत्रोर्वचनं तच्छ्रुत्वा तु धनंजयः ।
प्रतिजज्ञे गुरोर्वाक्यं कौरवाणां विमोक्षणम् ॥ ३.२४४.३६ ॥

ಅಜಾತಶತ್ರುವಿನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧನಂಜಯ, ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕೌರವರನ್ನು ಬಿಡಿಸುವೆನೆಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು.

3.244.37

यदि ककसाम्ना न मोक्ष्यन्ति गन्धर्वा धृतराष्ट्रजान् ।
अद्य गन्धर्वराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ३.२४४.३७ ॥

ಕಕಸಾಮದಿಂದ (ಮೃದು ಉಪಾಯದಿಂದ) ಗಂಧರ್ವರು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಗಂಧರ್ವರಾಜನ ರಕ್ತವನ್ನು ಭೂಮಿ ಕುಡಿಯುವುದು.

3.244.38

अर्जुनस्य तु तां श्रुत्वा प्रतिज्ञां सत्यवादिनः ।
कौरवाणां तदा राजन्पुनः प्रत्यागतं मनः ॥ ३.२४४.३८ ॥

ಸತ್ಯವಾದಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಕೌರವರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು.