மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.244.1
अस्मानभिगतांस्तात भयार्ताञ्छरणैषिणः ।
कौरवान्विषमप्राप्तान्कथं ब्रूयास्त्वमीदृशम् ॥ ३.२४४.१ ॥
அன்பனே, பயத்தால் துன்புற்று, அடைக்கலம் தேடி, இடர்ப்பட்ட நம்மிடம் வந்த கௌரவர்களை நீ இவ்வாறு எப்படிச் சொல்வாய்?
3.244.2
भवन्ति भेदा ज्ञातीनां कलहाश्च वृकोदर ।
प्रसक्तानि च वैराणि ज्ञातिधर्मो न नश्यति ॥ ३.२४४.२ ॥
வ்ருகோதரனே, உறவினர்களுக்குள் பிளவுகளும் சண்டைகளும் உண்டாகும்; பகைகளும் தொடரும்; ஆனாலும் சுற்றத்தாரின் தர்மம் அழிவதில்லை.
3.244.3
यदा तु कश्चिज्ज्ञातीनां बाह्यः प्रार्थयते कुलम् ।
न मर्षयन्ति तत्सन्तो बाह्येनाभिप्रधर्षणम् ॥ ३.२४४.३ ॥
ஒரு வெளியார் உறவினர்களின் குலத்தைக் கவர விரும்பும்போது, நல்லோர் அந்த வெளியாரின் தாக்குதலைப் பொறுக்கமாட்டார்கள்.
3.244.4
जानात्येष हि दुर्बुद्धिरस्मानिह चिरोषितान् ।
स एवं परिभूयास्मानकार्षीदिदमप्रियम् ॥ ३.२४४.४ ॥
இந்தத் தீய புத்தியுள்ளவன் நாம் இங்கு நீண்ட காலம் வசிக்கிறோம் என்பதை அறிவான். அவனே நம்மை இவ்வாறு இழிவுபடுத்தி இந்த விரும்பத்தகாத செயலைச் செய்தான்.
3.244.5
दुर्योधनस्य ग्रहणाद्गन्धर्वेण बलाद्रणे ।
स्त्रीणां बाह्याभिमर्शाच्च हतं भवति नः कुलम् ॥ ३.२४४.५ ॥
கந்தர்வனால் போரில் பலவந்தமாக துரியோதனன் பிடிக்கப்பட்டதாலும், வெளியார் பெண்களைத் தொட்டதாலும் நம் குலம் அழிந்துவிடும்.
3.244.6
श्चरणं च प्रपन्नानां त्राणार्थं च कुलस्य च ।
उत्तिष्ठध्वं नरव्याघ्राः सज्जीभवत मा चिरम् ॥ ३.२४४.६ ॥
அடைக்கலம் புகுந்தோரையும் குலத்தையும் காக்கும் பொருட்டு, நரசிங்கங்களே, எழுங்கள்! தாமதிக்காமல் தயாராகுங்கள்.
3.244.7
अर्जुनश्च यमौ चैव त्वं च भीमापराजितः ।
मोक्षयध्वं नरव्याघ्रा ह्रियमाणं सुयोधनम् ॥ ३.२४४.७ ॥
அர்ஜுனனும், இரட்டையரும், தோற்கடிக்கப்படாத பீமனே, நீங்களும் — நரவ்யாக்ரர்களே, கொண்டு செல்லப்படும் சுயோதனனை விடுவியுங்கள்.
3.244.8
एते रथा नरव्याघ्राः सर्वशस्त्रसमन्विताः ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां विमला काञ्चनध्वजाः ॥ ३.२४४.८ ॥
நரவ்யாக்ரர்களே, இந்தத் தேர்கள் அனைத்து ஆயுதங்களுடனும் கூடியவை — திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்களுடையவை, தூய்மையானவை, பொன்கொடி கொண்டவை.
3.244.9
सस्वनानधिरोहध्वं नित्यसज्जानिमान्रथान् ।
इन्द्रसेनादिभिः सूतैः कृतशस्त्रैरधिष्ठितान् ॥ ३.२४४.९ ॥
முழங்கும், எப்போதும் தயாரான இந்தத் தேர்களில் ஏறுங்கள் — இந்திரசேனன் முதலிய, ஆயுதப் பயிற்சி பெற்ற சாரதிகள் நிற்கும் தேர்கள் இவை.
3.244.10
एतानास्थाय वै यत्ता गन्धर्वान्योद्धुमाहवे ।
सुयोधनस्य मोक्षाय प्रयतध्वमतनद्रिताः ॥ ३.२४४.१० ॥
இவற்றில் ஏறி, போரில் கந்தர்வர்களுடன் போரிட ஆயத்தமாக, சுயோதனனின் விடுதலைக்காக சோர்வின்றி முயலுங்கள்.
3.244.11
परैः परिभवे प्राप्ते वयं पञ्चोत्तरं शतम् ।
परस्परविरोधे तु वयं पञ्चैव ते शतम् ॥ ३.२४४.११ ॥
பகைவர்களால் தோல்வி வந்தபோது நாம் நூற்றைந்து பேர்; ஆனால் உட்பகைமையில் நாம் ஐவரே, அவர்கள் நூறு பேர்.
3.244.12
य एव कश्चिद्राजन्यः शरणार्थमिहागतम् ।
परं शक्त्याभिरक्षेत किं पुनस्त्वं वृकोदर ॥ ३.२४४.१२ ॥
அடைக்கலம் தேடி இங்கு வந்தவரை எந்த க்ஷத்ரியனும் தன் முழு வலிமையுடன் காக்க வேண்டும் — அப்படியிருக்க, வ்ருகோதரனே, நீ இன்னும் அதிகமாகக் காக்க வேண்டும்.
3.244.13
एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पुनर्वाक्यमभाषत ।
कोपसंरक्तनयनः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ३.२४४.१३ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், குந்தியின் மகன் மீண்டும் சொன்னான், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், பழைய பகையை நினைவுகூர்ந்தவனாய்.
3.244.14
पुरा जतुगृहेऽनेन दग्धुमस्मान्युधिष्ठिर ।
दुर्बुद्धिर्हि कृता वीर तदा दैवेन रक्षिताः ॥ ३.२४४.१४ ॥
முன்பு அரக்கு மாளிகையில் இவன் நம்மை எரிக்க முயன்றான்; ஓ வீரனே, அப்போது தீய புத்தியுடையவன் அச்செயலைச் செய்தான், விதியால் நாம் காக்கப்பட்டோம்.
3.244.15
कालकूटविषं तीक्ष्णं भोजने मम भारत ।
उप्त्वा गङ्गां लतापाशैर्वैद्ध्वा च प्राक्षिपत्प्रभो ॥ ३.२४४.१५ ॥
கொடிய காலகூட விஷத்தை என் உணவில் கலந்தான், ஓ பாரதா. கங்கையில் என்னை எறிந்து, கொடி-கயிறுகளால் கட்டி எறிந்தான், ஓ பிரபுவே.
3.244.16
रसातलं च संप्राप्य तदा वासुकिमञ्जसा ।
तत्र दृष्ट्वा तु राजेन्द्रपुनः प्राप्तो महीतलम् ॥ ३.२४४.१६ ॥
ரஸாதலத்தை அடைந்து, அப்போது விரைவாக வாசுகியைக் கண்டு, ஓ அரசர்களின் அரசே, அங்கிருந்து மீண்டும் பூமியின் மேற்பரப்பை அடைந்தான்.
3.244.17
द्यूतकालेऽपिकौन्तेय वृजिनानि कृतनि वै ।
द्रौपद्याश्च पराभर्शः केशग्रहणमेव च।
वस्त्रापहरणं चैव सभामध्ये कृतानि वै ॥ ३.२४४.१७ ॥
ஓ குந்தியின் மகனே, சூதாட்டக் காலத்திலும் தீங்குகள் செய்யப்பட்டன. திரௌபதிக்கு அவமானம், அவள் கூந்தலைப் பற்றுதல், ஆடையைப் பறித்தல் ஆகியவை சபையின் நடுவிலேயே செய்யப்பட்டன.
3.244.18
राज्यं चाच्छिद्य राजेन्द्र उक्तवान्परुषाणि नः ।
पुरा कृतानां पापानां फलं भुङ्क्ते सुयोधनः ॥ ३.२४४.१८ ॥
அரசைப் பறித்து, ஓ அரசர்களின் அரசே, அவன் எங்களுக்குக் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னான். முன்பு செய்த பாவங்களின் பலனை சுயோதனன் அனுபவிக்கிறான்.
3.244.19
अस्माबिरेवकर्तव्यं धार्तराष्ट्रस्य निग्रहम् ।
अन्येन तु कृतं तद्वै मैत्र्यमस्माकमिच्छता।
उपकारी तु गन्धर्वो मा राजन्विमना भव ॥ ३.२४४.१९ ॥
தார்தராஷ்டிரனின் மகனைத் தண்டிக்க வேண்டியவர்கள் நாமே. ஆனால் நமது நட்பை விரும்பிய வேறொருவர் அதைச் செய்தார். கந்தர்வன் நமக்கு உபகாரி; ராஜனே, மனம் வருந்தாதே.
3.244.20
एतस्मिन्नन्तरे राजंश्चित्रसेनेन वै हृतः ।
विललाप सुदुःखार्तो नीयमानः सुयोधनः ॥ ३.२४४.२० ॥
இதற்கிடையில், ராஜனே, சித்திரசேனனால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட சுயோதனன் பெரும் துயரால் வருந்தி புலம்பினான்.
3.244.21
युधिष्ठिर महाबाहो सर्वधर्मभृतांवर ।
सपुत्रान्सहदारांश्च गन्धर्वेण हृतान्बलात् ॥ ३.२४४.२१ ॥
மகாபாகுவே யுதிஷ்டிரா, எல்லா தர்மம் தாங்கியவர்களில் சிறந்தவனே! கந்தர்வன் பலவந்தமாக மகன்களையும் மனைவிகளையும் கவர்ந்து சென்றான்.
3.244.22
पाण्डुपुत्र महाबाहो कौरवाणां यशस्कर ।
सर्वधर्मभृतां श्रेष्ठ गन्धर्वेण हृतं बलात्।
रक्षस्व पुरुषव्याघ्र युधिष्ठिर महायशः ॥ ३.२४४.२२ ॥
பாண்டுவின் மகனே, மகாபாகுவே, கௌரவர்களின் புகழை உயர்த்துபவனே, எல்லா தர்மம் தாங்கியவர்களில் சிறந்தவனே! கந்தர்வன் பலவந்தமாகக் கவர்ந்துவிட்டான். காப்பாற்று, புருஷவியாக்ரனே யுதிஷ்டிரா, மகாயசஸ்வியே!
3.244.23
भ्रातरं ते महाबाहो बद्ध्वा नयति मामयम् ।
दुश्शासनं दुर्विषहं दुर्मुखं दुर्जयं तथा ॥ ३.२४४.२३ ॥
மகாபாகுவே, இவன் உன் சகோதரனைக் கட்டி என்னையும் அழைத்துச் செல்கிறான்; துச்சாசனனையும், துர்விஷஹனையும், துர்முகனையும், துர்ஜயனையும் கூட.
3.244.24
बद्ध्वा हरन्ति गन्धर्वा अस्मान्दारांश्च सर्वशः ।
अनुधावत मां क्षिप्रं रक्षध्वं पुरुषोत्तमाः ॥ ३.२४४.२४ ॥
கந்தர்வர்கள் எங்களையும் எங்கள் மனைவிகளையும் எல்லோரையும் கட்டி கவர்ந்து செல்கின்றனர். விரைந்து என்னைப் பின்தொடருங்கள்! புருஷோத்தமர்களே, காப்பாற்றுங்கள்!
3.244.25
यमौ मामनुधावेतां रक्षार्थं मम सायुधौ ।
कुरुवंशस्य सुमहदयशः प्राप्तमीदृशम्।
व्यपोहयध्वं गन्धर्वाञ्जित्वा वीर्येण पाण्डवाः ॥ ३.२४४.२५ ॥
ஆயுதம் ஏந்திய அந்த இரட்டையர்கள் என்னைப் பாதுகாக்க என் பின்னே ஓடட்டும். குரு வம்சத்திற்கு இத்தகைய மிகப் பெரிய அவமானம் வந்துவிட்டது. பாண்டவர்களே, வீரத்தால் கந்தர்வர்களை வென்று அதை நீக்குங்கள்.
3.244.26
एवं विलपमानस्य कौरवस्यार्तया गिरा ।
श्रुत्वा विलापं संभ्रान्तो घृणयाऽभिपरिप्लुतः ॥ ३.२४४.२६ ॥
இவ்வாறு புலம்பும் கௌரவனின் துயரக் குரலைக் கேட்டு, இரக்கத்தால் நிரம்பி அவர் கலக்கமடைந்தார்.
3.244.27
युधिष्ठिरः पुनर्वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
सुयोधनस्य मोक्षाय प्रयतध्वमतन्द्रिताः ॥ ३.२४४.२७ ॥
பின்னர் யுதிஷ்டிரர் பீமசேனனிடம் கூறினார்: "சுயோதனனை விடுவிக்க சோம்பலின்றி முயற்சி செய்யுங்கள்."
3.244.28
क इवार्यो दयेत्प्राणानभिधावेति चोदितः ।
प्राञ्जलं शरणापन्नं दृष्ट्वा शत्रुमपि ध्रुवम् ॥ ३.२४४.२८ ॥
எந்த உன்னத மனிதன் உயிரைக் காப்பான்? தூண்டப்பட்டு ஓடுபவன் யார்? கைகூப்பி சரணடைந்த எதிரியைக் கண்டும், நிச்சயமாக இரங்குவான்.
3.244.29
वरप्रदानं राज्यं च पुत्रजन्म च पाण्डवाः ।
शत्रोश्च मोक्षणं क्लेशास्त्रीणि चैकं च तत्समम् ॥ ३.२४४.२९ ॥
வரம் அளித்தல், அரசு, புத்திரப் பிறப்பு, ஓ பாண்டவர்களே, எதிரியின் விடுதலை, துன்பங்கள் — இவை மூன்றும் ஒன்றும், அதுவும் சமமே.
3.244.30
न ह्यस्त्यधिकमेतस्माद्यदापन्नः सुयोधनः ।
त्वद्बाहुबलमाश्रित्य जीवितं परिमार्गते ॥ ३.२४४.३० ॥
இதைவிட அதிகம் ஒன்றுமில்லை: சுயோதனன் ஆபத்தில் விழுந்து, உங்கள் புயபலத்தை நம்பி உயிரைத் தேடுகிறான்.
3.244.31
स्वयमेव प्रधावेयं यदि न स्याद्वृकोदर ।
विततो मे क्रतुर्वीर न हि मेऽत्र विचारणा ॥ ३.२४४.३१ ॥
வ்ருகோதரா, அப்படி இல்லாவிட்டால் நானே முன்னே பாய்ந்திருப்பேன். வீரனே, என் யாகம் பரவியுள்ளது; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
3.244.32
साम्नैव तु यथा भीम मोक्षयेथाः सुयोधनम् ।
तथा सर्वैरुपायैस्त्वं यतेथाः कुरुनन्दन ॥ ३.२४४.३२ ॥
பீமா, சாமநீதியாலேயே சுயோதனனை விடுவிக்க முடியுமானால் அவ்வாறே செய்வாய்; குருநந்தனா, எல்லா வழிகளாலும் நீ முயல்வாயாக.
3.244.33
न साम्ना प्रतिपद्येत यदि गन्धर्वराडसौ ।
पराक्रमेण मृदुना मोक्षयेथाः सुयोधनम् ॥ ३.२४४.३३ ॥
அந்த கந்தர்வ அரசன் சாமநீதியால் இணங்காவிட்டால், மென்மையான வீரத்தால் சுயோதனனை விடுவிக்க வேண்டும்.
3.244.34
अथासौ मृदुयुद्धेन न मुञ्चेद्भीम कौरवान् ।
सर्वोपायैर्पिमोच्यास्ते निगृह्य परिपन्थिनः ॥ ३.२४४.३४ ॥
அவன் மென்மையான போரினாலும் கௌரவர்களை விடாவிட்டால், பீமா, எல்லா வழிகளாலும் அந்த எதிரிகளை பிடித்து அவர்களை விடுவிக்க வேண்டும்.
3.244.35
एतावद्धि मया शक्यं संदेष्टुं वै वृकोदर ।
वैताने कर्मणि तते वर्तमाने च भारत।
वरप्रदानं सुमहद्याचकस्य प्रकीर्तितम् ॥ ३.२४४.३५ ॥
வ்ருகோதரா, இவ்வளவே என்னால் அறிவுறுத்த முடியும். பாரதா, விரிவான வைதான யாகம் நடைபெறும்போது, யாசகனுக்கு வரம் அளிப்பது மிகவும் பெரியது என்று சொல்லப்படுகிறது.
3.244.36
अजातसत्रोर्वचनं तच्छ्रुत्वा तु धनंजयः ।
प्रतिजज्ञे गुरोर्वाक्यं कौरवाणां विमोक्षणम् ॥ ३.२४४.३६ ॥
அஜாதசத்ருவின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட தனஞ்சயன், குருவின் கட்டளைப்படி கௌரவர்களை விடுவிப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தான்.
3.244.37
यदि ककसाम्ना न मोक्ष्यन्ति गन्धर्वा धृतराष्ट्रजान् ।
अद्य गन्धर्वराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ३.२४४.३७ ॥
கக்சாமத்தால் (மென்மையான வழியால்) கந்தர்வர்கள் திருதராஷ்டிரரின் மகன்களை விடுவிக்காவிட்டால், இன்று கந்தர்வராஜனின் இரத்தத்தை பூமி குடிக்கும்.
3.244.38
अर्जुनस्य तु तां श्रुत्वा प्रतिज्ञां सत्यवादिनः ।
कौरवाणां तदा राजन्पुनः प्रत्यागतं मनः ॥ ३.२४४.३८ ॥
சத்தியவாதியான அர்ஜுனனின் அந்த சபதத்தைக் கேட்டு, அரசே, அப்போது கௌரவர்களின் மனம் மீண்டும் திரும்பியது.