مهابهاراتا · أدهيايا 3.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.247.1
ततोऽर्जुनश्चित्रसेनं प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
मध्ये गन्धर्वसैन्यानां महेष्वासो महाद्युतिः ॥ ३.२४७.१ ॥
فقال أرجونا، الرامي العظيم ذو الإشراق الكبير، ضاحكاً في وسط جيش الغاندهارفا، لتشيترasena هذه الكلمات.
3.247.2
किं ते व्यवसितं वीर कौरवाणां विनिग्रहे ।
किमर्थं च सदारोऽयं निगृहीतः सुयोधनः ॥ ३.२४७.२ ॥
أيها البطل، ما كان قصدك في قمع الكوراڤا؟ ولماذا أُسر هذا سويودهانا مع زوجته؟
3.247.3
विदितोऽयमभिप्रायस्तत्रस्थेन दुरात्मनः ।
इन्द्रेण धार्तराष्ट्रस्य सकर्णस्य धनंजय ॥ ३.२४७.३ ॥
هذا القصد لابن دهريتاراشترا الشرير مع كارنا كان معلوماً لدى إندرا الحاضر هناك، يا دهنانجايا.
3.247.4
वनस्थान्भवतो ज्ञात्वा क्लिश्यमानाननर्हवत् ।
समस्थो विषमस्थांस्तान्द्रक्ष्यामीत्यनवस्थितान् ॥ ३.२४७.४ ॥
إذ علمتُ بأنكم تقيمون في الغابة وتتعذبون كأنكم غير مستحقين، سأرى أولئك المتزعزعين على الأرض الوعرة وأنا واقف على الأرض المستوية.
3.247.5
इमेऽवहसितुं प्राप्ता द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
ज्ञात्वा चिकीर्षितं चैषां मामुवाच सुरेश्वरः ॥ ३.२४७.५ ॥
جاء هؤلاء ليسخروا من دراوبادي المشهورة؛ وإذ علم رب الآلهة نيتهم قال لي.
3.247.6
गच्छ दुर्योधनं बद्ध्वा सहामात्यमिहानय ।
धनंजयश्च ते रक्ष्यः रसह भ्रातृभिराहवे ॥ ३.२४७.६ ॥
اذهب، واربط دورْيودهانا مع وزرائه وأحضره إلى هنا؛ ويجب عليك أن تحمي دهنانجايا مع إخوتك في المعركة.
3.247.7
स च प्रियः सखा तुभ्यं शिष्यश् तव पाण्डवः ।
वचनाद्देवराजस् ततोऽस्मीहागतो द्रुतम् ॥ ३.२४७.७ ॥
إنه صديقك الحبيب وتلميذك، البانداوي. بأمر ملك الآلهة جئت إلى هنا مسرعًا.
3.247.8
अयं दुरात्मा बद्धश्च गमिष्यामि सुरालयम् ।
नेष्याम्येनं कदुरात्मानं पाकशासनशासनात् ॥ ३.२४७.८ ॥
هذا الشرير مقيّد. سأذهب إلى مسكن الآلهة؛ بأمر إندرا سأقود هذا الشرير.
3.247.9
उत्सृज्यतां चित्रसेन भ्राताऽस्माकं सुयोधनः ।
धर्मराजस्य संदेशान्मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.२४७.९ ॥
يا تشيتراسينا، فليُطلق سراح أخينا سويودهانا. إن أردتَ أن تُسديَ إليّ معروفًا، فافعل ذلك بوصية ملك الدهرما.
3.247.10
पापोऽयं नित्यसंदुष्टो न विमोक्षणमर्हति ।
प्रलब्धा धर्मराजस्य कृष्णायाश्च धनंजय ॥ ३.२४७.१० ॥
هذا الآثم دائم الشر ولا يستحق الإطلاق. يا دهنجايا، لقد خدع ملك الدهرما وكريشنا.
3.247.11
नेदं चिकीर्षितं तस् कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
जानाति धर्मराजो हि श्रुत्वा कुरु यथेच्छसि ॥ ३.२४७.११ ॥
هذا ليس ما أراده. يعلم ذلك يُدهشتهرا ابن كنتي؛ فاسمع من ملك الدهرما ثم افعل ما تشاء.
3.247.12
ते सर्व एव राजनमभिजग्मुर्युधिष्ठिरम् ।
अभिगम्य च तत्सर्वं शशंसुस्तस्य चेष्टितम् ॥ ३.२४७.१२ ॥
فذهبوا جميعًا إلى الملك يُدهشتهرا، ولما اقتربوا منه أخبروه بكل ما فعله.
3.247.13
अजातशत्रुस्तच्छ्रुत्वा गन्धर्वस्य वचस्तदा ।
मोक्षयामास तान्सर्वान्गन्धर्वान्प्रशशंस च ॥ ३.२४७.१३ ॥
فلما سمع أجاتشاترو كلام الغاندهاروا آنذاك، أطلق سراح جميع أولئك الغاندهارفا وأثنى عليهم.
3.247.14
चित्रसेनस्तदा वाक्यमुवाच प्रौढया गिरा ।
मुञ्चध्वंसानुजामात्यं सदारं च सुयोधनम् ॥ ३.२४७.१४ ॥
عندئذ قال تشيتراسينا بصوت حازم: "أطلقوا سراح سويودهانا مع إخوته الأصغر والوزراء وزوجته."
3.247.15
गन्धर्वास्तु वचः श्रुत्वा चित्रसेनस्य वै द्रुतम् ।
राजानं मोचयामासुर्बद्धं निगडबन्धनैः ॥ ३.२४७.१५ ॥
سمع الغاندهارفا كلام تشيتراسينا فأطلقوا على الفور الملك المقيد بقيود حديدية.
3.247.16
सदारं सानुगामात्यं बालजालमयेन ये ।
लुछन्तश्चापि ते सर्वे युधिष्ठिरसमीपतः ॥ ३.२४७.१६ ॥
مع زوجاتهم وأتباعهم ووزرائهم، كانوا جميعاً، يمزقون الستار المنسوج من الشعر، قريبين من يودهيشتهيرا.
3.247.17
पतिता लज्जिताश्चैव तस्थुश्चाधोमुखास्तदा ।
युधिष्ठिरोपि दयया तान्समीक्ष्य तथागतान् ॥ ३.२४७.१७ ॥
وقفوا ساقطين خجلين ووجوههم إلى الأرض، ونظر يودهيشتهيرا أيضاً إليهم بعين الرحمة وهم في تلك الحال.
3.247.18
दिष्ट्या भवद्भिर्बलिभिः शक्तैः सर्वैर्न हिंसितः ।
दुर्वृत्तो धार्तराष्ट्रोऽयं सामात्यज्ञातिबान्धवः ॥ ३.२४७.१८ ॥
لحسن الحظ، مع أنكم جميعاً أقوياء وقادرون، لم تؤذوا ابن دهريتاراشترا سيئ السلوك هذا، مع وزرائه وأقاربه وذويه.
3.247.19
उपकारो मसांस्तात कृतोऽयं मम खेचर ।
कुलं न परिभूतं मे मोक्षेणास्य दुरात्मनः ॥ ३.२४७.१९ ॥
يا بني العزيز، أيها السائرون في السماء، لقد أسديتم إليّ هذا المعروف. وبإطلاق سراح هذا الشرير لم يُهَن نسلي.
3.247.20
आज्ञापयध्वमिष्टानि प्रीतं मां दर्शनेन वः ।
प्राप्य सर्वानभिप्रायांस्ततो व्रजत मा चिरम् ॥ ३.२४७.२० ॥
لقد سررت برؤيتكم. قولوا جميع رغباتكم ثم انصرفوا دون إبطاء.
3.247.21
अनुज्ञातास्तु गन्धर्वाः पाण्डुपुत्रेण धीमता ।
सहाप्सरोभिः संहृष्टाश्चित्रसेनमुखा ययुः ॥ ३.२४७.२१ ॥
بعد أن أذن لهم ابن باندو الحكيم، مضى الغاندهارفا مسرورين جدًا مع الأبساراس بقيادة تشيتراسينا.
3.247.22
देवलोकं ततो गत्वा गन्धर्वैः सहितस्तदा ।
न्यवेदयच्च तत्सर्वं चित्रसेनः शतक्रतोः ॥ ३.२४७.२२ ॥
ثم ذهب تشيتراسينا مع الغاندهارفا إلى عالم الآلهة، فأبلغ شاتاكراتو (إندرا) بكل ذلك.
3.247.23
देवराडपि गन्धर्वान्मृतांस्तान्समजीवयत् ।
दिव्येनामृतवर्षेण ये हताः कौरवैर्युधि ॥ ३.२४७.२३ ॥
وأحيا ملك الآلهة أيضًا أولئك الغاندهارفا الذين قُتلوا في المعركة على يد الكورافا، بمطر إلهي من الرحيق.
3.247.24
ज्ञातींस्तानवमुच्याथ राजदारांश्च सर्वशः ।
कृत्वा च रदुष्करं कर्म प्रीतियुक्ताश्च पाण्डवाः ॥ ३.२४७.२४ ॥
ثم أطلقوا سراح أولئك الأقارب وزوجات الملك جميعًا، وبعد إنجاز ذلك العمل العسير فرح البانداوا.
3.247.25
सस्त्रीकुमारैः कुरुभिः पूज्यमाना महारथाः ।
बभ्राजिरे महात्मानः क्रतुमध्ये यथाऽग्नयः ॥ ३.२४७.२५ ॥
وقد أكرمهم الكورو مع نسائهم وأطفالهم، فأشرق العظماء من الرّثائيين ذوو النفوس الكبيرة كالنيران في وسط القربان.
3.247.26
ततो दुर्योधनं मुक्तं भ्रातृभिः सहितस्तदा ।
युधिष्ठिरस्तु प्रणयादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२४७.२६ ॥
فأطلق يدهشتهرا دورّيودهانا حينئذ مع إخوته، وقال بمحبة هذه الكلمات.
3.247.27
रमा स्म तात पुनः कार्षीरीदृशं साहसं क्वचित् ।
न हि साहसकर्तारः सुखमेघन्ति भारत ॥ ३.२४७.२७ ॥
كن راضيا يا عزيزي، ولا تفعل مرة أخرى مثل هذا التهور أبدا، فإن المتهورين، يا سليل بهاراتا، لا ينعمون بالسعادة.
3.247.28
स्वस्तिमान्सहितः सर्वैर्ब्रातृभिः कुरुनन्दन ।
गृहान्व्रज यथाकामं वैमनस्यं च मा कृथाः ॥ ३.२४७.२८ ॥
يا بهجة الكورو، عُد إلى بيوتك سالما مع جميع إخوتك كما تشاء؛ ولا تضمر في نفسك كراهية.
3.247.29
पाण्डवेनाभ्यनुज्ञानो राजा दुर्योधनस्तदा ।
अभिवाद्य धर्मपुत्रं गतेन्द्रिय इवातुरः।
विदीर्यमाणो व्रीडावाञ्जगाम नगरं प्रति ॥ ३.२४७.२९ ॥
فلما أذن له البانداڤي، حيّا الملك دورّيودهانا ابن دهرما، ثم مضى نحو المدينة كمن فقد حواسه ومتألم، تمزقه الحياء.
3.247.30
तस्मिन्गते कौरवेये कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ ३.२४७.३० ॥
ولما انصرف ذلك الكوراڤي، بقي يدهشتهرا بن كونتي البطل مع إخوته، يكرمه أهل الولادة الثانية.
3.247.31
तपोधनैश्च तैः सर्वैर्वृतः शक्र इवामरैः ।
तथा द्वैतवने तस्मिन्विजहार मुदा युतः ॥ ३.२४७.३१ ॥
محاطًا بجميع أولئك الزهاد، كما يحاط إندرا بالخالدين، عاش بفرح في غابة دفيتا تلك.