ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.247.1
ततोऽर्जुनश्चित्रसेनं प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
मध्ये गन्धर्वसैन्यानां महेष्वासो महाद्युतिः ॥ ३.२४७.१ ॥
ଏଥର ମହାଧନୁର୍ଧର ଓ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଅର୍ଜୁନ ଗନ୍ଧର୍ବ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ହସି ହସି ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
3.247.2
किं ते व्यवसितं वीर कौरवाणां विनिग्रहे ।
किमर्थं च सदारोऽयं निगृहीतः सुयोधनः ॥ ३.२४७.२ ॥
ହେ ବୀର, କୌରବମାନଙ୍କୁ ନିଗ୍ରହ କରିବାରେ ତୁମ୍ଭର ସଂକଳ୍ପ କ'ଣ ଥିଲା? ପତ୍ନୀ ସହିତ ଏହି ସୁଯୋଧନ କାହିଁକି ଧରାପଡିଲେ?
3.247.3
विदितोऽयमभिप्रायस्तत्रस्थेन दुरात्मनः ।
इन्द्रेण धार्तराष्ट्रस्य सकर्णस्य धनंजय ॥ ३.२४७.३ ॥
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ସେଠାରେ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁରାତ୍ମା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ଓ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ଏହି ଅଭିପ୍ରାୟ ଜାଣିଥିଲେ।
3.247.4
वनस्थान्भवतो ज्ञात्वा क्लिश्यमानाननर्हवत् ।
समस्थो विषमस्थांस्तान्द्रक्ष्यामीत्यनवस्थितान् ॥ ३.२४७.४ ॥
ବନରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଅଯୋଗ୍ୟ ପରି କ୍ଲେଶ ଭୋଗୁଥିବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜାଣି, ସମ ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୋଇ ବିଷମ ସ୍ଥାନରେ ଅସ୍ଥିର ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିବି।
3.247.5
इमेऽवहसितुं प्राप्ता द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
ज्ञात्वा चिकीर्षितं चैषां मामुवाच सुरेश्वरः ॥ ३.२४७.५ ॥
ଏମାନେ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଉପହାସ କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଏହି ଇଚ୍ଛା ଜାଣି ସୁରେଶ୍ୱର ମୋତେ କହିଲେ।
3.247.6
गच्छ दुर्योधनं बद्ध्वा सहामात्यमिहानय ।
धनंजयश्च ते रक्ष्यः रसह भ्रातृभिराहवे ॥ ३.२४७.६ ॥
ଯାଅ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବାନ୍ଧି ଏଠାକୁ ଆଣ। ଆଉ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେବ।
3.247.7
स च प्रियः सखा तुभ्यं शिष्यश् तव पाण्डवः ।
वचनाद्देवराजस् ततोऽस्मीहागतो द्रुतम् ॥ ३.२४७.७ ॥
ସେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ସଖା ଓ ଶିଷ୍ୟ ପାଣ୍ଡବ। ଦେବରାଜଙ୍କ ବଚନରେ ହିଁ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
3.247.8
अयं दुरात्मा बद्धश्च गमिष्यामि सुरालयम् ।
नेष्याम्येनं कदुरात्मानं पाकशासनशासनात् ॥ ३.२४७.८ ॥
ଏହି ଦୁରାତ୍ମା ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଛି। ମୁଁ ଏହାକୁ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ନେବି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ମୁଁ ଏହି ଦୁରାତ୍ମାକୁ ନେବି।
3.247.9
उत्सृज्यतां चित्रसेन भ्राताऽस्माकं सुयोधनः ।
धर्मराजस्य संदेशान्मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.२४७.९ ॥
ହେ ଚିତ୍ରସେନ, ଆମ ଭାଇ ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ। ଯଦି ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ କାମ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସନ୍ଦେଶରେ ତାହା କର।
3.247.10
पापोऽयं नित्यसंदुष्टो न विमोक्षणमर्हति ।
प्रलब्धा धर्मराजस्य कृष्णायाश्च धनंजय ॥ ३.२४७.१० ॥
ଏହି ପାପୀ ସର୍ବଦା ଦୁଷ୍ଟ; ମୁକ୍ତି ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ଏ ଧର୍ମରାଜ ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରିଛି।
3.247.11
नेदं चिकीर्षितं तस् कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
जानाति धर्मराजो हि श्रुत्वा कुरु यथेच्छसि ॥ ३.२४७.११ ॥
ଏ ତାର ଇଚ୍ଛିତ କାମ ନୁହେଁ। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏହା ଜାଣନ୍ତି; ଧର୍ମରାଜଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଯେମିତି ଇଚ୍ଛା କର।
3.247.12
ते सर्व एव राजनमभिजग्मुर्युधिष्ठिरम् ।
अभिगम्य च तत्सर्वं शशंसुस्तस्य चेष्टितम् ॥ ३.२४७.१२ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ; ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ।
3.247.13
अजातशत्रुस्तच्छ्रुत्वा गन्धर्वस्य वचस्तदा ।
मोक्षयामास तान्सर्वान्गन्धर्वान्प्रशशंस च ॥ ३.२४७.१३ ॥
ଅଜାତଶତ୍ରୁ ସେତେବେଳେ ସେହି ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସେହି ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଇଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
3.247.14
चित्रसेनस्तदा वाक्यमुवाच प्रौढया गिरा ।
मुञ्चध्वंसानुजामात्यं सदारं च सुयोधनम् ॥ ३.२४७.१४ ॥
ସେତେବେଳେ ଚିତ୍ରସେନ ଦୃଢ଼ ସ୍ୱରରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: "ସାନ ଭାଇ, ଅମାତ୍ୟ ଓ ପତ୍ନୀ ସହିତ ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।"
3.247.15
गन्धर्वास्तु वचः श्रुत्वा चित्रसेनस्य वै द्रुतम् ।
राजानं मोचयामासुर्बद्धं निगडबन्धनैः ॥ ३.२४७.१५ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଲୌହ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବନ୍ଧା ରାଜାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତ କଲେ।
3.247.16
सदारं सानुगामात्यं बालजालमयेन ये ।
लुछन्तश्चापि ते सर्वे युधिष्ठिरसमीपतः ॥ ३.२४७.१६ ॥
ପତ୍ନୀ, ଅନୁଚର ଓ ଅମାତ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, କେଶଜାଲରେ ନିର୍ମିତ (ପରଦା) ଟାଣୁଥିବା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟରେ ଥିଲେ।
3.247.17
पतिता लज्जिताश्चैव तस्थुश्चाधोमुखास्तदा ।
युधिष्ठिरोपि दयया तान्समीक्ष्य तथागतान् ॥ ३.२४७.१७ ॥
ପଡ଼ିଥିବା, ଲଜ୍ଜିତ ସେମାନେ ମୁଖ ତଳକୁ କରି ଠିଆ ହେଲେ; ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି ଦୟାରେ (ଚାହିଁଲେ)।
3.247.18
दिष्ट्या भवद्भिर्बलिभिः शक्तैः सर्वैर्न हिंसितः ।
दुर्वृत्तो धार्तराष्ट्रोऽयं सामात्यज्ञातिबान्धवः ॥ ३.२४७.१८ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟ କ୍ରମେ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ବଳବାନ ଓ ସମର୍ଥ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁରାଚାରୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅମାତ୍ୟ, ଜ୍ଞାତି ଓ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ହିଂସା କରିନାହାନ୍ତି।
3.247.19
उपकारो मसांस्तात कृतोऽयं मम खेचर ।
कुलं न परिभूतं मे मोक्षेणास्य दुरात्मनः ॥ ३.२४७.१९ ॥
ହେ ତାତ, ଖେଚରଗଣ, ତୁମେମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଏହି ଉପକାର କରିଛ। ଏହି ଦୁରାତ୍ମାଙ୍କ ମୋକ୍ଷରେ ମୋ କୁଳ ଅପମାନିତ ହୋଇନାହିଁ।
3.247.20
आज्ञापयध्वमिष्टानि प्रीतं मां दर्शनेन वः ।
प्राप्य सर्वानभिप्रायांस्ततो व्रजत मा चिरम् ॥ ३.२४७.२० ॥
ତୁମମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି। ତୁମମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା କୁହ; ତାପରେ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଯାଅ।
3.247.21
अनुज्ञातास्तु गन्धर्वाः पाण्डुपुत्रेण धीमता ।
सहाप्सरोभिः संहृष्टाश्चित्रसेनमुखा ययुः ॥ ३.२४७.२१ ॥
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଚାଲିଗଲେ।
3.247.22
देवलोकं ततो गत्वा गन्धर्वैः सहितस्तदा ।
न्यवेदयच्च तत्सर्वं चित्रसेनः शतक्रतोः ॥ ३.२४७.२२ ॥
ତା'ପରେ ଦେବଲୋକକୁ ଯାଇ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ, ଚିତ୍ରସେନ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ସବୁ ଜଣାଇଲେ।
3.247.23
देवराडपि गन्धर्वान्मृतांस्तान्समजीवयत् ।
दिव्येनामृतवर्षेण ये हताः कौरवैर्युधि ॥ ३.२४७.२३ ॥
ଦେବରାଜ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ କୌରବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଥିବା ସେହି ମୃତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଅମୃତ-ବର୍ଷଣରେ ପୁନର୍ଜୀବିତ କଲେ।
3.247.24
ज्ञातींस्तानवमुच्याथ राजदारांश्च सर्वशः ।
कृत्वा च रदुष्करं कर्म प्रीतियुक्ताश्च पाण्डवाः ॥ ३.२४७.२४ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସେହି ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ରାଜପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ କଲେ; ସେହି ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
3.247.25
सस्त्रीकुमारैः कुरुभिः पूज्यमाना महारथाः ।
बभ्राजिरे महात्मानः क्रतुमध्ये यथाऽग्नयः ॥ ३.२४७.२५ ॥
ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ କୁରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ସେହି ମହାରଥୀ ମହାତ୍ମାମାନେ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନିପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
3.247.26
ततो दुर्योधनं मुक्तं भ्रातृभिः सहितस्तदा ।
युधिष्ठिरस्तु प्रणयादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२४७.२६ ॥
ସେତେବେଳେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ ଓ ସ୍ନେହରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.247.27
रमा स्म तात पुनः कार्षीरीदृशं साहसं क्वचित् ।
न हि साहसकर्तारः सुखमेघन्ति भारत ॥ ३.२४७.२७ ॥
ହେ ପ୍ରିୟ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରୁହ; ପୁଣି କେବେ ଏପରି ସାହସ କର ନାହିଁ; କାରଣ ହେ ଭାରତ, ସାହସ କରୁଥିବା ଲୋକେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
3.247.28
स्वस्तिमान्सहितः सर्वैर्ब्रातृभिः कुरुनन्दन ।
गृहान्व्रज यथाकामं वैमनस्यं च मा कृथाः ॥ ३.२४७.२८ ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ କୁଶଳରେ ଯଥେଚ୍ଛା ତୁମ ଘରକୁ ଯାଅ; ଓ ମନରେ ବୈମନସ୍ୟ ରଖ ନାହିଁ।
3.247.29
पाण्डवेनाभ्यनुज्ञानो राजा दुर्योधनस्तदा ।
अभिवाद्य धर्मपुत्रं गतेन्द्रिय इवातुरः।
विदीर्यमाणो व्रीडावाञ्जगाम नगरं प्रति ॥ ३.२४७.२९ ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସେତେବେଳେ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରିୟହୀନ ଓ ବ୍ୟାକୁଳ ପରି, ଲଜ୍ଜାରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ସେ ନଗର ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲେ।
3.247.30
तस्मिन्गते कौरवेये कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ ३.२४७.३० ॥
ସେହି କୌରବ ଚାଲିଗଲେ ପରେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ବୀର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ରହିଲେ।
3.247.31
तपोधनैश्च तैः सर्वैर्वृतः शक्र इवामरैः ।
तथा द्वैतवने तस्मिन्विजहार मुदा युतः ॥ ३.२४७.३१ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିବା ପରି, ସେହି ତପୋଧନ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ସେ ସେହି ଦ୍ୱୈତବନରେ ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କଲେ।