மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.247.1
ततोऽर्जुनश्चित्रसेनं प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
मध्ये गन्धर्वसैन्यानां महेष्वासो महाद्युतिः ॥ ३.२४७.१ ॥
அப்போது மகா வில்லாளியும் மகா ஒளி கொண்டவருமான அர்ஜுனன், கந்தர்வ சேனையின் நடுவில் சிரித்துக்கொண்டு சித்ரசேனனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.247.2
किं ते व्यवसितं वीर कौरवाणां विनिग्रहे ।
किमर्थं च सदारोऽयं निगृहीतः सुयोधनः ॥ ३.२४७.२ ॥
வீரனே, கௌரவர்களைச் சிறைப்படுத்துவதில் உன் நோக்கம் என்ன? மனைவியுடன் இந்த சுயோதனன் எதற்காகப் பிடிபட்டான்?
3.247.3
विदितोऽयमभिप्रायस्तत्रस्थेन दुरात्मनः ।
इन्द्रेण धार्तराष्ट्रस्य सकर्णस्य धनंजय ॥ ३.२४७.३ ॥
தனஞ்சயா, அங்கிருந்த இந்திரன் தீய மனம் கொண்ட திருதராஷ்டிரன் மகனும் கர்ணனும் கொண்ட இந்தத் திட்டத்தை அறிந்திருந்தான்.
3.247.4
वनस्थान्भवतो ज्ञात्वा क्लिश्यमानाननर्हवत् ।
समस्थो विषमस्थांस्तान्द्रक्ष्यामीत्यनवस्थितान् ॥ ३.२४७.४ ॥
காட்டில் வசிப்பவர்களாகவும், தகுதியில்லாதவர்களைப் போல துன்புறுத்தப்படுபவர்களாகவும் நீங்கள் இருப்பதை அறிந்து, சமநிலத்தில் நின்று, விஷம நிலத்தில் தள்ளாடும் அவர்களைக் காண்பேன் என்று.
3.247.5
इमेऽवहसितुं प्राप्ता द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
ज्ञात्वा चिकीर्षितं चैषां मामुवाच सुरेश्वरः ॥ ३.२४७.५ ॥
இவர்கள் புகழ்மிக்க திரௌபதியை பரிகசிக்க வந்தனர். அவர்களின் நோக்கத்தை அறிந்து தேவேந்திரன் என்னிடம் கூறினான்.
3.247.6
गच्छ दुर्योधनं बद्ध्वा सहामात्यमिहानय ।
धनंजयश्च ते रक्ष्यः रसह भ्रातृभिराहवे ॥ ३.२४७.६ ॥
சென்று துரியோதனனை அமைச்சர்களுடன் கட்டிக்கொண்டு இங்கே கொண்டுவா. போரில் உன் சகோதரர்களுடன் தனஞ்சயனையும் நீ காக்க வேண்டும்.
3.247.7
स च प्रियः सखा तुभ्यं शिष्यश् तव पाण्डवः ।
वचनाद्देवराजस् ततोऽस्मीहागतो द्रुतम् ॥ ३.२४७.७ ॥
அவன் உனக்குப் பிரியமான நண்பனும் உன் சீடனுமான பாண்டவன். தேவராஜனின் சொல்லால்தான் நான் விரைவாக இங்கு வந்தேன்.
3.247.8
अयं दुरात्मा बद्धश्च गमिष्यामि सुरालयम् ।
नेष्याम्येनं कदुरात्मानं पाकशासनशासनात् ॥ ३.२४७.८ ॥
இந்தத் தீயவன் கட்டுண்டிருக்கிறான். நான் இவனை சுவர்க்கலோகத்துக்கு அழைத்துச் செல்வேன்; இந்திரனின் கட்டளையால் இந்தத் தீயவனை நான் கொண்டு செல்வேன்.
3.247.9
उत्सृज्यतां चित्रसेन भ्राताऽस्माकं सुयोधनः ।
धर्मराजस्य संदेशान्मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.२४७.९ ॥
சித்திரசேனா, எங்கள் சகோதரன் சுயோதனனை விடுவிக்கவும். நீ எனக்கு நன்மை செய்ய விரும்பினால், தர்மராஜனின் செய்தியின்படி அவ்வாறு செய்.
3.247.10
पापोऽयं नित्यसंदुष्टो न विमोक्षणमर्हति ।
प्रलब्धा धर्मराजस्य कृष्णायाश्च धनंजय ॥ ३.२४७.१० ॥
இந்தப் பாவி எப்போதும் கெட்டவன்; விடுதலைக்குத் தகுதியற்றவன். தனஞ்சயா, இவன் தர்மராஜனையும் கிருஷ்ணையையும் ஏமாற்றினான்.
3.247.11
नेदं चिकीर्षितं तस् कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
जानाति धर्मराजो हि श्रुत्वा कुरु यथेच्छसि ॥ ३.२४७.११ ॥
இது அவனால் செய்யப்பட்டது அல்ல. குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் இதை அறிவான்; தர்மராஜன் கேட்டபின் நீ விரும்பியபடி செய்.
3.247.12
ते सर्व एव राजनमभिजग्मुर्युधिष्ठिरम् ।
अभिगम्य च तत्सर्वं शशंसुस्तस्य चेष्टितम् ॥ ३.२४७.१२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் அரசன் யுதிஷ்டிரனிடம் சென்றனர்; அவனை அணுகி அவனுடைய செயல்கள் அனைத்தையும் தெரிவித்தனர்.
3.247.13
अजातशत्रुस्तच्छ्रुत्वा गन्धर्वस्य वचस्तदा ।
मोक्षयामास तान्सर्वान्गन्धर्वान्प्रशशंस च ॥ ३.२४७.१३ ॥
அஜாதசத்ரு அப்போது அந்த கந்தர்வனின் சொல்லைக் கேட்டு, அந்த எல்லா கந்தர்வர்களையும் விடுவித்து, அவர்களைப் புகழ்ந்தார்.
3.247.14
चित्रसेनस्तदा वाक्यमुवाच प्रौढया गिरा ।
मुञ्चध्वंसानुजामात्यं सदारं च सुयोधनम् ॥ ३.२४७.१४ ॥
அப்போது சித்திரசேனன் உறுதியான குரலில் சொன்னான்: "தம்பிகளும் அமைச்சர்களும் மனைவியும் சேர்ந்த சுயோதனனை விடுவியுங்கள்."
3.247.15
गन्धर्वास्तु वचः श्रुत्वा चित्रसेनस्य वै द्रुतम् ।
राजानं मोचयामासुर्बद्धं निगडबन्धनैः ॥ ३.२४७.१५ ॥
கந்தர்வர்கள் சித்திரசேனனின் சொல்லைக் கேட்டு, இரும்புச் சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்ட அரசனை விரைவில் விடுவித்தனர்.
3.247.16
सदारं सानुगामात्यं बालजालमयेन ये ।
लुछन्तश्चापि ते सर्वे युधिष्ठिरसमीपतः ॥ ३.२४७.१६ ॥
மனைவி, பரிவாரம், அமைச்சர்களுடன், முடிவலையால் ஆன (திரையை) பிய்த்துக்கொண்டிருந்த அவர்கள் அனைவரும் யுதிஷ்டிரரின் அருகே இருந்தனர்.
3.247.17
पतिता लज्जिताश्चैव तस्थुश्चाधोमुखास्तदा ।
युधिष्ठिरोपि दयया तान्समीक्ष्य तथागतान् ॥ ३.२४७.१७ ॥
விழுந்தவர்களாய், வெட்கத்துடன் அவர்கள் முகம் கவிழ்ந்து நின்றனர்; யுதிஷ்டிரரும் அவர்களை அந்நிலையில் கண்டு கருணையால் நோக்கினார்.
3.247.18
दिष्ट्या भवद्भिर्बलिभिः शक्तैः सर्वैर्न हिंसितः ।
दुर्वृत्तो धार्तराष्ट्रोऽयं सामात्यज्ञातिबान्धवः ॥ ३.२४७.१८ ॥
நல்லவேளை, நீங்கள் அனைவரும் வலிமையுடனும் ஆற்றலுடனும் இருந்தும், இந்தத் தீயொழுக்கமுள்ள திருதராஷ்டிரன் மகனை அமைச்சர்கள், உறவினர்கள், பந்துக்களுடன் துன்புறுத்தவில்லை.
3.247.19
उपकारो मसांस्तात कृतोऽयं मम खेचर ।
कुलं न परिभूतं मे मोक्षेणास्य दुरात्मनः ॥ ३.२४७.१९ ॥
அன்பு மகனே, வானில் சஞ்சரிப்பவர்களே, இந்த உதவியை எனக்குச் செய்தீர்கள். இந்தத் தீய மனமுடையவனின் விடுதலையால் என் குலம் அவமதிக்கப்படவில்லை.
3.247.20
आज्ञापयध्वमिष्टानि प्रीतं मां दर्शनेन वः ।
प्राप्य सर्वानभिप्रायांस्ततो व्रजत मा चिरम् ॥ ३.२४७.२० ॥
உங்கள் தரிசனத்தால் நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். உங்கள் விருப்பங்களைக் கூறுங்கள்; பின்னர் தாமதியாமல் செல்லுங்கள்.
3.247.21
अनुज्ञातास्तु गन्धर्वाः पाण्डुपुत्रेण धीमता ।
सहाप्सरोभिः संहृष्टाश्चित्रसेनमुखा ययुः ॥ ३.२४७.२१ ॥
பாண்டுவின் மகனாகிய ஞானி யுதிஷ்டிரரின் அனுமதி பெற்ற கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்களுடன் மிகவும் மகிழ்ந்து, சித்திரசேனனைத் தலைமையாகக் கொண்டு சென்றனர்.
3.247.22
देवलोकं ततो गत्वा गन्धर्वैः सहितस्तदा ।
न्यवेदयच्च तत्सर्वं चित्रसेनः शतक्रतोः ॥ ३.२४७.२२ ॥
பின்னர் தேவலோகம் சென்று, கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து, சித்திரசேனன் சதக்ரதுவிடம் அதனைக் கூறினான்.
3.247.23
देवराडपि गन्धर्वान्मृतांस्तान्समजीवयत् ।
दिव्येनामृतवर्षेण ये हताः कौरवैर्युधि ॥ ३.२४७.२३ ॥
தேவராஜனும் போரில் கௌரவர்களால் கொல்லப்பட்ட அந்த இறந்த கந்தர்வர்களை, தெய்வீக அமுத மழையால் உயிர்ப்பித்தான்.
3.247.24
ज्ञातींस्तानवमुच्याथ राजदारांश्च सर्वशः ।
कृत्वा च रदुष्करं कर्म प्रीतियुक्ताश्च पाण्डवाः ॥ ३.२४७.२४ ॥
பின்னர் அவர்கள் அந்த உறவினர்களையும் அரசியரையும் முழுமையாக விடுவித்தனர்; அந்தக் கடினமான செயலைச் செய்து பாண்டவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
3.247.25
सस्त्रीकुमारैः कुरुभिः पूज्यमाना महारथाः ।
बभ्राजिरे महात्मानः क्रतुमध्ये यथाऽग्नयः ॥ ३.२४७.२५ ॥
பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுடன் குருக்களால் மதிக்கப்பட்ட அந்த மகாரதர்கள், யாகத்தின் நடுவே அக்கினிகளைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
3.247.26
ततो दुर्योधनं मुक्तं भ्रातृभिः सहितस्तदा ।
युधिष्ठिरस्तु प्रणयादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२४७.२६ ॥
அப்போது சகோதரர்களுடன் கூடிய யுதிஷ்டிரர் துரியோதனனை விடுவித்து, அன்போடு இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
3.247.27
रमा स्म तात पुनः कार्षीरीदृशं साहसं क्वचित् ।
न हि साहसकर्तारः सुखमेघन्ति भारत ॥ ३.२४७.२७ ॥
அன்பே, மனநிறைவுடன் இரு; மீண்டும் எப்போதும் இத்தகைய துணிச்சலைச் செய்யாதே; ஏனெனில் பாரதா, துணிச்சல் செய்பவர்கள் சுகம் பெறுவதில்லை.
3.247.28
स्वस्तिमान्सहितः सर्वैर्ब्रातृभिः कुरुनन्दन ।
गृहान्व्रज यथाकामं वैमनस्यं च मा कृथाः ॥ ३.२४७.२८ ॥
குருநந்தனா, எல்லா சகோதரர்களுடனும் நலமாக உன் வீட்டுக்குச் செல், உன் விருப்பம்போல்; மனக்கசப்பு கொள்ளாதே.
3.247.29
पाण्डवेनाभ्यनुज्ञानो राजा दुर्योधनस्तदा ।
अभिवाद्य धर्मपुत्रं गतेन्द्रिय इवातुरः।
विदीर्यमाणो व्रीडावाञ्जगाम नगरं प्रति ॥ ३.२४७.२९ ॥
பாண்டவனால் அனுமதி பெற்ற அரசன் துரியோதனன், அப்போது தர்மபுத்திரனை வணங்கி; உணர்வு இழந்தவன் போலவும் துயரத்தோடும், வெட்கத்தால் கிழிந்தவனாக நகரத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
3.247.30
तस्मिन्गते कौरवेये कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ ३.२४७.३० ॥
அந்த கௌரவன் சென்றபின், குந்தியின் வீரமகன் யுதிஷ்டிரர் சகோதரர்களுடன், பிராமணர்களால் மதிக்கப்பட்டவராக இருந்தார்.
3.247.31
तपोधनैश्च तैः सर्वैर्वृतः शक्र इवामरैः ।
तथा द्वैतवने तस्मिन्विजहार मुदा युतः ॥ ३.२४७.३१ ॥
இந்திரன் தேவர்களால் சூழப்பட்டிருப்பதுபோல், அந்தத் தவசிகள் அனைவராலும் சூழப்பட்டு அவர் அந்த த்வைதவனத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார்.