Mahābhārata · Adhyāya 3.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.247.1
ततोऽर्जुनश्चित्रसेनं प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
मध्ये गन्धर्वसैन्यानां महेष्वासो महाद्युतिः ॥ ३.२४७.१ ॥
Da sprach Arjuna, der große Bogenschütze von großem Glanz, lachend inmitten des Gandharva-Heeres, diese Worte zu Citrasena.
3.247.2
किं ते व्यवसितं वीर कौरवाणां विनिग्रहे ।
किमर्थं च सदारोऽयं निगृहीतः सुयोधनः ॥ ३.२४७.२ ॥
Held, was war deine Absicht bei der Gefangennahme der Kauravas? Und warum wurde dieser Suyodhana mit seiner Gemahlin ergriffen?
3.247.3
विदितोऽयमभिप्रायस्तत्रस्थेन दुरात्मनः ।
इन्द्रेण धार्तराष्ट्रस्य सकर्णस्य धनंजय ॥ ३.२४७.३ ॥
Diese Absicht des bösen Sohnes Dhṛtarāṣṭras samt Karṇa war Indra bekannt, der dort anwesend war, o Dhanaṃjaya.
3.247.4
वनस्थान्भवतो ज्ञात्वा क्लिश्यमानाननर्हवत् ।
समस्थो विषमस्थांस्तान्द्रक्ष्यामीत्यनवस्थितान् ॥ ३.२४७.४ ॥
Da ich weiß, dass ihr im Wald wohnt und leidet, als ob ihr es nicht verdientet, werde ich sie sehen, ich auf ebenem Boden stehend, sie wankend auf unebenem Grund.
3.247.5
इमेऽवहसितुं प्राप्ता द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
ज्ञात्वा चिकीर्षितं चैषां मामुवाच सुरेश्वरः ॥ ३.२४७.५ ॥
Diese sind gekommen, um die ruhmreiche Draupadī zu verspotten; als der Herr der Götter ihre Absicht erkannte, sprach er zu mir.
3.247.6
गच्छ दुर्योधनं बद्ध्वा सहामात्यमिहानय ।
धनंजयश्च ते रक्ष्यः रसह भ्रातृभिराहवे ॥ ३.२४७.६ ॥
Geh, binde Duryodhana samt seinen Ministern und bring ihn hierher; und Dhanaṃjaya musst du zusammen mit deinen Brüdern im Kampf beschützen.
3.247.7
स च प्रियः सखा तुभ्यं शिष्यश् तव पाण्डवः ।
वचनाद्देवराजस् ततोऽस्मीहागतो द्रुतम् ॥ ३.२४७.७ ॥
Er ist dein lieber Freund und Schüler, der Pāṇḍava. Auf Geheiß des Götterkönigs bin ich schnell hierher gekommen.
3.247.8
अयं दुरात्मा बद्धश्च गमिष्यामि सुरालयम् ।
नेष्याम्येनं कदुरात्मानं पाकशासनशासनात् ॥ ३.२४७.८ ॥
Dieser Übeltäter ist gefesselt. Ich werde zur Wohnstatt der Götter gehen; auf Indras Befehl werde ich diesen Bösewicht mitnehmen.
3.247.9
उत्सृज्यतां चित्रसेन भ्राताऽस्माकं सुयोधनः ।
धर्मराजस्य संदेशान्मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.२४७.९ ॥
Citrasena, lass unseren Bruder Suyodhana frei. Wenn du mir einen Gefallen tun willst, so tue es auf die Botschaft des Dharma-Königs hin.
3.247.10
पापोऽयं नित्यसंदुष्टो न विमोक्षणमर्हति ।
प्रलब्धा धर्मराजस्य कृष्णायाश्च धनंजय ॥ ३.२४७.१० ॥
Dieser Sünder ist immer bösartig und verdient keine Freilassung. Dhanaṃjaya, er hat den Dharma-König und Kṛṣṇā betrogen.
3.247.11
नेदं चिकीर्षितं तस् कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
जानाति धर्मराजो हि श्रुत्वा कुरु यथेच्छसि ॥ ३.२४७.११ ॥
Das ist nicht, was er beabsichtigt hat. Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, weiß es; höre den Dharma-König und handle, wie du willst.
3.247.12
ते सर्व एव राजनमभिजग्मुर्युधिष्ठिरम् ।
अभिगम्य च तत्सर्वं शशंसुस्तस्य चेष्टितम् ॥ ३.२४७.१२ ॥
Sie alle gingen zu König Yudhiṣṭhira; nachdem sie zu ihm getreten waren, berichteten sie alle seine Taten.
3.247.13
अजातशत्रुस्तच्छ्रुत्वा गन्धर्वस्य वचस्तदा ।
मोक्षयामास तान्सर्वान्गन्धर्वान्प्रशशंस च ॥ ३.२४७.१३ ॥
Ajātaśatru ließ, nachdem er die Worte des Gandharva gehört hatte, alle diese Gandharvas befreien und pries sie.
3.247.14
चित्रसेनस्तदा वाक्यमुवाच प्रौढया गिरा ।
मुञ्चध्वंसानुजामात्यं सदारं च सुयोधनम् ॥ ३.२४७.१४ ॥
Da sprach Citrasena mit fester Stimme: "Lasst Suyodhana frei, samt seinen jüngeren Brüdern, Ministern und seiner Gattin."
3.247.15
गन्धर्वास्तु वचः श्रुत्वा चित्रसेनस्य वै द्रुतम् ।
राजानं मोचयामासुर्बद्धं निगडबन्धनैः ॥ ३.२४७.१५ ॥
Die Gandharvas hörten Citrasenas Worte und befreiten rasch den König, der in eisernen Fesseln gebunden war.
3.247.16
सदारं सानुगामात्यं बालजालमयेन ये ।
लुछन्तश्चापि ते सर्वे युधिष्ठिरसमीपतः ॥ ३.२४७.१६ ॥
Mit ihren Gattinnen, Gefolgsleuten und Ministern waren sie alle, das aus Haar geflochtene Gewebe zerreißend, nahe bei Yudhiṣṭhira.
3.247.17
पतिता लज्जिताश्चैव तस्थुश्चाधोमुखास्तदा ।
युधिष्ठिरोपि दयया तान्समीक्ष्य तथागतान् ॥ ३.२४७.१७ ॥
Niedergeschlagen und beschämt standen sie mit gesenkten Gesichtern da; auch Yudhiṣṭhira sah sie in diesem Zustand mit Mitleid an.
3.247.18
दिष्ट्या भवद्भिर्बलिभिः शक्तैः सर्वैर्न हिंसितः ।
दुर्वृत्तो धार्तराष्ट्रोऽयं सामात्यज्ञातिबान्धवः ॥ ३.२४७.१८ ॥
Glücklicherweise habt ihr, obwohl ihr alle mächtig und fähig wart, diesen übel gesinnten Sohn Dhṛtarāṣṭras samt seinen Ministern, Verwandten und Angehörigen nicht verletzt.
3.247.19
उपकारो मसांस्तात कृतोऽयं मम खेचर ।
कुलं न परिभूतं मे मोक्षेणास्य दुरात्मनः ॥ ३.२४७.१९ ॥
Lieber Sohn, ihr Himmelswandler, ihr habt mir diesen Dienst erwiesen. Durch die Befreiung dieses Bösgesinnten ist meine Sippe nicht entehrt worden.
3.247.20
आज्ञापयध्वमिष्टानि प्रीतं मां दर्शनेन वः ।
प्राप्य सर्वानभिप्रायांस्ततो व्रजत मा चिरम् ॥ ३.२४७.२० ॥
Euer Anblick erfreut mich. Sagt mir alle eure Wünsche, und dann geht ohne Verzug.
3.247.21
अनुज्ञातास्तु गन्धर्वाः पाण्डुपुत्रेण धीमता ।
सहाप्सरोभिः संहृष्टाश्चित्रसेनमुखा ययुः ॥ ३.२४७.२१ ॥
Vom weisen Sohn Pāṇḍus entlassen, zogen die Gandharvas, hocherfreut mit den Apsarasen und von Citrasena angeführt, davon.
3.247.22
देवलोकं ततो गत्वा गन्धर्वैः सहितस्तदा ।
न्यवेदयच्च तत्सर्वं चित्रसेनः शतक्रतोः ॥ ३.२४७.२२ ॥
Dann begab er sich mit den Gandharvas in die Welt der Götter und berichtete Śatakratu (Indra) alles.
3.247.23
देवराडपि गन्धर्वान्मृतांस्तान्समजीवयत् ।
दिव्येनामृतवर्षेण ये हताः कौरवैर्युधि ॥ ३.२४७.२३ ॥
Auch der König der Götter erweckte jene Gandharvas wieder zum Leben, die im Kampf von den Kauravas erschlagen worden waren, durch einen göttlichen Regen von Nektar.
3.247.24
ज्ञातींस्तानवमुच्याथ राजदारांश्च सर्वशः ।
कृत्वा च रदुष्करं कर्म प्रीतियुक्ताश्च पाण्डवाः ॥ ३.२४७.२४ ॥
Dann, nachdem sie jene Verwandten und die Frauen des Königs vollständig befreit und jene schwierige Tat vollbracht hatten, waren die Pāṇḍavas erfreut.
3.247.25
सस्त्रीकुमारैः कुरुभिः पूज्यमाना महारथाः ।
बभ्राजिरे महात्मानः क्रतुमध्ये यथाऽग्नयः ॥ ३.२४७.२५ ॥
Von den Kurus zusammen mit Frauen und Kindern geehrt, strahlten die großen Streitwagenkämpfer, die großmütigen, wie Feuer inmitten eines Opfers.
3.247.26
ततो दुर्योधनं मुक्तं भ्रातृभिः सहितस्तदा ।
युधिष्ठिरस्तु प्रणयादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२४७.२६ ॥
Da ließ Yudhiṣṭhira, zusammen mit seinen Brüdern, Duryodhana frei und sprach aus Zuneigung diese Worte.
3.247.27
रमा स्म तात पुनः कार्षीरीदृशं साहसं क्वचित् ।
न हि साहसकर्तारः सुखमेघन्ति भारत ॥ ३.२४७.२७ ॥
Sei zufrieden, Lieber; begehe nie wieder eine solch verwegene Tat, denn, Nachkomme des Bharata, die Verwegenen gedeihen nicht im Glück.
3.247.28
स्वस्तिमान्सहितः सर्वैर्ब्रातृभिः कुरुनन्दन ।
गृहान्व्रज यथाकामं वैमनस्यं च मा कृथाः ॥ ३.२४७.२८ ॥
Freude der Kurus, kehre mit allen deinen Brüdern wohlbehalten in deine Häuser zurück, wie du es wünschst; und hege keinen Groll.
3.247.29
पाण्डवेनाभ्यनुज्ञानो राजा दुर्योधनस्तदा ।
अभिवाद्य धर्मपुत्रं गतेन्द्रिय इवातुरः।
विदीर्यमाणो व्रीडावाञ्जगाम नगरं प्रति ॥ ३.२४७.२९ ॥
Vom Pāṇḍava entlassen, grüßte König Duryodhana da den Sohn des Dharma und ging, wie einer, dem die Sinne schwinden und der verstört ist, von der Scham zerrissen, zur Stadt zurück.
3.247.30
तस्मिन्गते कौरवेये कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ ३.२४७.३० ॥
Als jener Kaurava gegangen war, wurde Yudhiṣṭhira, der Held, Sohn der Kuntī, zusammen mit seinen Brüdern von den Zweimalgeborenen geehrt.
3.247.31
तपोधनैश्च तैः सर्वैर्वृतः शक्र इवामरैः ।
तथा द्वैतवने तस्मिन्विजहार मुदा युतः ॥ ३.२४७.३१ ॥
Umgeben von all diesen Asketen, wie Śakra von den Unsterblichen, weilte er freudig in jenem Dvaita-Wald.