ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.248.1
शत्रुभिर्जितबद्धस् पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
मोक्षितस्य युधा पश्चान्मानिनः सुदुरात्मनः ॥ ३.२४८.१ ॥
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତି ବାନ୍ଧି ହୋଇଥିବା, ପରେ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା, ଅହଙ୍କାରୀ ଓ ଅତି ଦୁରାତ୍ମା ସେହି (ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ) ବିଷୟରେ।
3.248.2
कत्थनस्यावलिप्तस्य गर्वितस् च नित्यशः ।
सदा च पौरुषौदार्यैः पाण्डवानवमन्यतः ॥ ३.२४८.२ ॥
ସର୍ବଦା ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ଅହଂକାରୀ ଓ ଗର୍ବିତ, ଏବଂ ସର୍ବଦା ନିଜ ପୌରୁଷ ଓ ଉଦାରତା ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅବଜ୍ଞା କରୁଥିବା (ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ)।
3.248.3
दुर्योधनस् पापस्य नित्याहंकारवादिनः ।
प्रवेशो हास्तिनपुरे दुष्करः प्रतिभाति मे ॥ ३.२४८.३ ॥
ସର୍ବଦା ଅହଂକାରର କଥା କହୁଥିବା ପାପୀ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କର ହସ୍ତିନାପୁରରେ ପ୍ରବେଶ ମୋତେ କଷ୍ଟକର ମନେ ହେଉଛି।
3.248.4
तस्य लज्जानवितस्यैव शोकव्याकुलचेतसः ।
प्रवेशं विस्तरेण रत्वं वैशंपायन कीर्तय ॥ ३.२४८.४ ॥
ଲଜ୍ଜାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୋକରେ ବ୍ୟାକୁଳ ମନ ଥିବା ତାଙ୍କ ହସ୍ତିନାପୁର ପ୍ରବେଶ ବିଷୟରେ, ହେ ବୈଶମ୍ପାୟନ, ବିସ୍ତାରିତ ଭାବରେ କୁହନ୍ତୁ।
3.248.5
धर्मराजनिसृष्स्तु धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ।
लज्जयाऽधोमुखः सीदन्नुपासर्पत्सुदुःखितः ॥ ३.२४८.५ ॥
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ସୁଯୋଧନ, ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଖ ତଳକୁ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
3.248.6
स्वपुरं प्रययौ राजा चतुरङ्गबलानुगः ।
शोकोदहतया बुद्ध्या चिन्तयानः पराभवम् ॥ ३.२४८.६ ॥
ରାଜା ଚତୁରଙ୍ଗ ସେନା ସହିତ ନିଜ ନଗରକୁ ଗଲେ; ଶୋକର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିରେ, ପରାଭବ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି।
3.248.7
विमुच्य पथि यानानि देशे सुयवसोदके ।
सन्निविष्टः शुभे रम्ये भूमिभागे यथेप्सितम्।
हस्त्यश्वरथपादातं यथास्थानं न्यवेशयत् ॥ ३.२४८.७ ॥
ପଥରେ ଯାନସବୁ ଖୋଲି, ଭଲ ଘାସ ଓ ଜଳଯୁକ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ରମଣୀୟ ଭୂମିଭାଗରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଛାଉଣି ପକାଇ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତିକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ରଖିଲେ।
3.248.8
अथोपविष्टं राजानं पर्यङ्के ज्वलनप्रभे ।
उपप्लुतं यथा सोमं राहुणा रात्रिसंक्षये।
उपागम्याब्रवीत्कर्णो दुर्योधनमिदं तदा ॥ ३.२४८.८ ॥
ସେତେବେଳେ ଅଗ୍ନିସମ ଦୀପ୍ତ ପଲଙ୍କରେ ବସିଥିବା ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ, ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ ରାହୁଗ୍ରସ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି, କର୍ଣ୍ଣ ଆସି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
3.248.9
दिष्ट्या जीवसि गान्धारे दिष्ठ्या नः संगमः पुनः ।
दिष्ट्या त्वया जिताश्चैव गन्धर्वाः कामरूपिणः ॥ ३.२४८.९ ॥
ଗାନ୍ଧାରୀ ପୁତ୍ର, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଜୀବିତ ଅଛ; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆମର ପୁନର୍ମିଳନ ହେଲା; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଇଚ୍ଛାରୂପୀ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିଛ।
3.248.10
दिष्ट्या समग्रान्पश्यामि भ्रातॄस्ते कुरुनन्दन ।
विजिगीषून्रणे युक्तान्निर्जितारीन्महारथान् ॥ ३.२४८.१० ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଦେଖୁଛି; ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ।
3.248.11
अहं त्वभिद्रुतः सर्वैर्गन्धर्वैः पश्यतस्व ।
नाशक्नुवं स्थापयितुं दीर्यमाणां च वाहिनीम्।
शरक्षताङ्गश्च भृशं व्यपयातोऽभिपीडितः ॥ ३.२४८.११ ॥
କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମୋ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ତୁମ ଆଖି ଆଗରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେଉଥିବା ସେନାକୁ ମୁଁ ରୋକି ପାରିଲି ନାହିଁ; ବାଣରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଶରୀରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୁଁ ପଛକୁ ହଟିଗଲି।
3.248.12
इदं त्वत्यद्भुतं मन्ये यद्युष्मानिह भारत ।
अरिष्टानक्षसांश्चापि सदारबलवाहनान्।
विमुक्तान्संप्रपश्यामि युद्धात्तस्मादमानुषात् ॥ ३.२४८.१२ ॥
ଭାରତ, ସେଇ ଅମାନୁଷ ଯୁଦ୍ଧରୁ ତୁମେ, ଅରିଷ୍ଟ ଓ ଅକ୍ଷମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସେନା ଓ ବାହନ ସହିତ ମୁକ୍ତ ଅଛ ଦେଖୁଛି; ଏହା ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ।
3.248.13
नैतस्य कर्ता लोकेऽस्मिन्पुमान्विद्यति भारत ।
यत्कृतं ते महाराज सह भ्रातृभिराहवे ॥ ३.२४८.१३ ॥
ଭାରତ, ଏ ଜଗତରେ ଏହା କରିପାରିବା ପରି କୌଣସି ପୁରୁଷ ନାହିଁ; ମହାରାଜ, ତୁମେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାହା କରିଛ ତାହା ଏହିପରି।
3.248.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
उवाचावाक्शिरा राजन्बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ३.२४८.१४ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଏହିପରି କହିବାରୁ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମସ୍ତକ ନତ କରି ଅଶ୍ରୁରୁଦ୍ଧ କଣ୍ଠରେ କହିଲେ।
3.248.15
राजानं मोचयामासुर्बद्धं निगडबन्धनैः ॥ ३.२४८.१५ ॥
ଲୌହ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବନ୍ଧା ରାଜାଙ୍କୁ ସେମାନେ ମୁକ୍ତ କଲେ।